Tijd van bezinning - waar?

Ik ben blij dat ik vrijdag naar die alternatieve mevrouw kan. Het idee dat IK kan praten daar.
Niet op mijn beurt hoef te wachten, niet ‘bij het onderwerp’ te hoeven blijven. Geen problemen van anderen er doorheen.

Ik wil niet praten over wel of geen verdoving… ik wil praten over WAT ik aan het verdoven ben.

Als ik het heb over ziekenhuis, gaat het me niet over dat ziekenhuis zelf. Maar dat ik daar een houding heb ontwikkeld, een mechanisme, om met mijn eigen emoties en die van mijn ouders om te gaan.
En kennelijk in moeilijke tijden schiet ik in een soort systeem.

Voor het eerst krijgen deze week de emoties van mijn ouders een ‘stem’. Die hebben ze destijds voor mij willen verbergen maar bij de psychiater kwam het er opeens uit. Ik zag dat nu pas voor het eerst.

Ik herinner me ook weer dingen, ook al was ik nog klein. Ik lees ook over vroegkinderlijk trauma en ook op medisch gebied en het komt vaker voor.

Verder ben ik nu weer een maand clean qua alcohol, na de terugval. Het is nog best onwerkelijk om helemaal niet meer te gaan drinken. Geen wijntje meer als we uit eten gaan, niet een cocktail proeven, echt niks.
Ik snap dat dat binge drinken niet meer kan maar aan de ‘losse drankjes’ moet ik nog wennen, dat dat niet meer kan.
Juist in gezelschap dronk ik heel bescheiden hoeveelheden.

Alinde zei:

Ik ben blij dat ik vrijdag naar die alternatieve mevrouw kan. Het idee dat IK kan praten daar.
Niet op mijn beurt hoef te wachten, niet ‘bij het onderwerp’ te hoeven blijven. Geen problemen van anderen er doorheen.

Ik wil niet praten over wel of geen verdoving… ik wil praten over WAT ik aan het verdoven ben.

Als ik het heb over ziekenhuis, gaat het me niet over dat ziekenhuis zelf. Maar dat ik daar een houding heb ontwikkeld, een mechanisme, om met mijn eigen emoties en die van mijn ouders om te gaan.
En kennelijk in moeilijke tijden schiet ik in een soort systeem.

Voor het eerst krijgen deze week de emoties van mijn ouders een ‘stem’. Die hebben ze destijds voor mij willen verbergen maar bij de psychiater kwam het er opeens uit. Ik zag dat nu pas voor het eerst.

Ik herinner me ook weer dingen, ook al was ik nog klein. Ik lees ook over vroegkinderlijk trauma en ook op medisch gebied en het komt vaker voor.

Verder ben ik nu weer een maand clean qua alcohol, na de terugval. Het is nog best onwerkelijk om helemaal niet meer te gaan drinken. Geen wijntje meer als we uit eten gaan, niet een cocktail proeven, echt niks.
Ik snap dat dat binge drinken niet meer kan maar aan de ‘losse drankjes’ moet ik nog wennen, dat dat niet meer kan.
Juist in gezelschap dronk ik heel bescheiden hoeveelheden.

Klik om te vergroten...

Goede stappen en inzichten.

Er is zat lekkers te drinken alcoholvrij hoor. Thee is een wereld op zich.

Ik heb ‘m al eerder getipt, weet niet of dat dat aan jou was maar als je van frisdrank houdt: https://drankerij.nl/frisdrank

Ze verkopen er ook alcoholhoudend spul dus wees gewaarschuwd.

Nooit meer kan overweldigend zijn. Neem je iedere dag maar voor om vandaag niet te gebruiken.

Overzicht aan t maken van de meetings waar/hoe laat, open of besloten.

Soms heb ik t half in mijn hoofd maar moet dan zoeken, was t aa, na, ca. Welke locatie. Handiger om t op een lijstje te hebben.

Dank je wel! Ja klopt je hebt die al eens doorgegeven.

Ik zit even mijn notities in mijn telefoon door te bladeren.
Soms maakte ik notities van welke medicatie ik slikte. Vaak een poging tot afbouw van iets (niet gemonitord door de arts) gevolgd door een dag waarop ik overal wat meer van nam. Ik schrik ervan hoe ik er toen mee rommelde.
Ik schrijf ook ergens dat ik overal tegenaan loop.

Dat het eigenlijk al een tijd zo slecht ging maar dat niemand ook zag hoe slecht.

Dan is het nu wel iets meer onder controle. Maar ik voel mij al weken belabberd.

Sommige nachten zijn een trauma op zich.

Zonder alcohol viel de medicatie ook wel eens verkeerd, ook de normale dosering. Ik had een tijdje een vaste logeervriend of hoe heet dat en die schrok er ook van.

Dat ik het nog ergens vastgelegd had, had ik niet meer aan gedacht. Creepy.

Ik heb ook een tijdje berichten ingesproken van hoe het ging, een soort dagboek.

Maar dat is ook echt verschrikkelijk om terug te horen, ik klink zo in de war. Het was een paar weken voordat ik naar de ggz-crisisbehandeling ging.

Als ik ooit vergeet hoe erg het was, moet ik dit maar terugluisteren. Want je vergeet het bijna weer, hoe dat was met drank en medicatie. Juist omdat het je zo vergeetachtig maakt.

Ik heb eigenlijk nooit gepraat over die laatste maanden, al die pillen en alcohol. Niet hoe het voelde, bedoel ik. Heb ook eens extra lamotrigine ingenomen om rustig te worden en flink ziek van geweest hele nacht maar ook niet teveel aandacht aan geschonken.
We hadden toen al aan de bel getrokken en gehoord dat opname niet kon.

Hoop echt dat ik een fijne psycholoog tref. Dat ik eens open kan praten over dat geklooi met die pillen. Met die Lamotrigine was t ook best eng (dat was zonder alcohol). En t gebeurde ook wel dat ik ergens niet heen kon omdat ik teveel onder de medicatie zat.

De dagbehandeling en de wrap waren hier natuurlijk niet voor, om dit in de groep te gooien. Maar als ik de audio-fragmenten terug luister realiseer ik mij die eenzame en soms enge momenten.

Vaak pogingen om rustig te worden en te slapen maar dan lag ik er bijv heel vroeg in en had al best wat geslapen. Alleen voelde ik me niet uitgerust, nog steeds gedrogeerd.

In het dagboekfragment zeg ik ook dat ik me misschien moet laten opnemen.

Ik had weer zo lopen kloten met drank en medicatie. Als 1 medicijn op was, nam ik wat meer van wat anders.

Wat ik nog niet wist, is dat ‘de weg naar opname’ er niet meer is. Ik hoor van meer mensen dat ze verward genoeg zijn dat ze zelf opname nodig vinden, maar het wordt niet gedaan.

Ik heb ongeveer een jaar die audiofragmenten opgenomen als soort dagboek. Eigenlijk begonnen om te vertellen over mijn medicatie afbouw maar dat liep anders.

Rond april ben ik er ook mee gestopt. Maar het is eigenlijk wel goed dat ik die fragmenten nog heb, om te horen hoe ik in de war was. Ook wel eng.

Maandag hoor ik of er een psycholoog is vanuit ggz en over wachtlijst.
Vrijdag ga ik naar de mw die aanvullende geneeswijzen doet.

Ik vind het heel lastig dat je bij ggz zo afhankelijk bent van wat zij bepalen en overleggen etc. De SPV zei eerst dat de psychiater kon bepalen of er een psycholoog ingezet kon worden maar toen zaten we bij de psychiater en moest het eerst door een MDO en dat duurt dan 1 of 2 weken.

Dat afhankelijke is zo rot.
Dat vond ik ook zo prettig toen ik zelf benzo’s ging bestellen, je hoefde niet meer te onderhandelen. Niet halfje erbij, halfje eraf…gewoon zoveel benzo’s als ik wilde. Even niet dat eeuwige overleg met ggz.
Uiteindelijk niet zo slim.

En die fragmenten. Daar hoor ik pas hoe ik in de war was. En een enkele notitie waarbij ik eigenlijk niet meer kan typen.

Het lijkt of ik me iets rustiger voel nu ik die fragmenten terug geluisterd heb.

Maar wederom ook verschrikkelijk moe…

Ok dan zijn er meer mogelijkheden.

Was vanmiddag bij broer en die heeft zo’n ‘mooie’ fles whiskey in de boekenkast staan waar hij waarschijnlijk heel lang mee doet.

Toch wel jaloers op dat iemand dat kan. Bij mij zou er een scheut in de koffie gegaan zijn, een scheut in de thee… In de cola. Die fles zou er niet lang gestaan hebben.

Alinde zei:

Overzicht aan t maken van de meetings waar/hoe laat, open of besloten.

Klik om te vergroten...

Maakt het voor jou uit of er bezoekers zijn of niet?

Nee voor mij niet.

Ik heb het verkeerd begrepen misschien, dacht dat ik zelf niet welkom was. Dat het een afgebakende club is.

Alinde zei:

Nee voor mij niet.

Ik heb het verkeerd begrepen misschien, dacht dat ik zelf niet welkom was. Dat het een afgebakende club is.

Klik om te vergroten...

Verslaafden zijn altijd welkom mits ze het verlangen hebben om te stoppen

Alinde zei:

Ok dan zijn er meer mogelijkheden.

Klik om te vergroten...

👍

Alinde zei:

Was vanmiddag bij broer en die heeft zo’n ‘mooie’ fles whiskey in de boekenkast staan waar hij waarschijnlijk heel lang mee doet.

Toch wel jaloers op dat iemand dat kan. Bij mij zou er een scheut in de koffie gegaan zijn, een scheut in de thee… In de cola. Die fles zou er niet lang gestaan hebben.

Klik om te vergroten...

Ach ja, bedenk maar wat voor ellende je jezelf bespaart door het niet te doen. Er zitten zoveel nadelen aan voor jou dat de voordelen het al lang niet meer waard zijn, toch?

Ik kan t lijstje weer opnieuw maken want had ‘besloten’ er niet bij gezet.

Dank je. Ik vind het vooral confronterend dat mijn broers dit probleem niet hebben. T is allemaal zo snel gegaan.
Die fles roept me. Niet eens vanuit zucht maar ik wil m hebben, ofzo.
Schrijf dit alleen hier.

Zo zullen anderen mij weer benijden dat ik dit niet heb met chips/chocola/sigaretten en nog 100 dingen waaraan ik dan weer niet verslaafd ben.

Maar om zo’n fles drank in t vizier te hebben is moeilijk.

Vanmiddag SPV van GGZ. Hoop echt dat ze een psycholoog heeft kunnen regelen.

De dissociatie of wat het ook is, is af en toe even minder en juist dan merk ik hoe eng het eigenlijk voelt. Dissociatie, derealisatie, wat het ook is.

Ik had gisteren mijn nichtje van 1,5 op schoot. Blij meisje maar als zij de ziekenhuisbehandeling zou moeten ondergaan die ik gehad heb, zou ze er ook niets van begrijpen en erg bang en verdrietig worden.
Ik heb nog heel vaak gedroomd dat ik ergens was en opeens niet meer kon lopen.

Toen ik uit het ziekenhuis kwam, was dat idd het geval. Voor de opname kon ik lopen, daarna niet meer (in eerste instantie) en het schijnt dat ik toen heel boos en verdrietig was.

Ik vraag mij af of anderen meteen werk hadden tijdens de behandeling van verslaving. Ik heb wel dagbehandeling maar zelfs dat is lastig. Ik voel me zo raar (gedissocieerd) dat gewoon contact/praatjes maken niet lukt. Ik zit en doe mijn taak.
Begin van de zomer had ik wel zin om gewoon werk te zoeken. Maar toen functioneerde ik veel beter.
Maar om motivatie te vinden voor de dagbehandeling is moeilijk.

@Alinde misschien is het leuk om eens rond te vragen bij wat fellows en fellas hoe zij dat zien.

Dank je voor je visie.

Het lijkt me echt heel interessant. Juist de diepte in gaan in plaats van dempen.
Jammer dat het nu met de huidige Combi van medicatie echt niet verstandig is het te proberen en ik denk dat een begeleider zich er ook niet aan waagt, en dat ook niet zou moeten doen.

Gelukkig heb ik bij EMDR gemerkt dat ik ook vrij goed dingen kan terughalen en herinneren. En heel emotioneel kan worden. Maar er waren ook sessies dat ik er niet goed bij kon.

Verder heb ik een tijd open water zwemmen gedaan in dezelfde periode als EMDR en dat leek het nog te versterken. (Herfst dus water werd koud).

Nouja mijn badpak ligt klaar enzo, de waterschoenen ook en toch kom ik elke keer niet in dat meer. Morgen gaan ze weer.

Mochten er trouwens mensen zijn die ook open water zwemmen willen doen, stuur me dan een berichtje. Ik ga nooit alleen vanwege de veiligheid. Jullie weten ws niet mijn regio maar die kan ik per pm wel delen.
We kunnen dan eerst met de groep mee, dan is er ervaren begeleiding.

De behandelaar waar ik vrijdag heen ga, vroeg mij vooraf een vragenlijst in te vullen. Het wordt nu best uitgebreid, mijn antwoorden, maar zij kan eruit filteren wat ze nodig vindt.

Vragen over de familie. Dan denk ik ‘niks bijzonders’ (de generatie van de ooms en tantes) maar daar heeft ze natuurlijk niets aan. Elke familie werkt anders.

Vind het wel prettig dat ze kijkt waar je vandaag komt. Sommige thema’s komen steeds terug. Bij ons verslaving in lichte mate. Maar moeite met emoties, met dingen uitspreken, dat zie je heel erg.

Ben benieuwd welke dingen haar opvallen.

Oh wauw. Ik heb hulp van WMO, ik had nu even een invalster aan de telefoon.

Wat een lieve fijne vrouw. Ze vroeg ook of er in medicatie iets veranderd was, dat ik daar klachten van heb. Gewoon heel begripvol, zo’n vrouw met jaren ervaring.

Voelt warm van binnen.

idd in de psychiaterie is vaak medicatie de oplossing denken/vinden ze
ik denk totaal van niet nu ik wat langer clean ben begin ik zelfs weer emoties te voelen en gelukkig kan zijn zonder drugs/medicatie en me rust neem door normale dingen te doen ipv eventuele benzo's die ze wouden opdringen