Tijd van bezinning - waar?

Alinde zei:

Dank je. Vooral vervelend dat anderen bepalen of je een psycholoog ‘mag’. En dat ze pas kunnen vergaderen als iedereen terug is van vakantie etc.

Ja gewoon terug naar de natuurlijke middelen. Ik zag een programma van Waldemar in Amerika. In Zuid Amerika is het gebruik van paddenstoelen heel gewoon.

Ja als ik de tijd terug kon draaien. Als de psychose gewoon had mogen uitrazen en we daarna niet een dempende behandeling hadden gehad maar een ‘inspirerende’.
Dat de creativiteit er mag zijn en een behandeling met paddenstoelen, zoiets.

Tijdens een psychose kun je ook veel inzichten hebben die gewoon waar zijn. Een soort absolute waarheid. Helaas slaat het meestal door naar iets warrigs en dan vinden ze je gek.

Als ik ooit medicijnvrij ben… en zo’n paddenstoel probeer.. volgens mij ben ik dan wel mijn cleantijd van de NA kwijt.

Klik om te vergroten...

Sommigen zeggen weleens dat een psychedelische trip ook een soort psychose is. Ik weet niet of ik het daarmee eens ben.

Waar ik het wel heel erg mee eens ben, is deze quote:

Alinde zei:

Als ik ooit medicijnvrij ben… en zo’n paddenstoel probeer.. volgens mij ben ik dan wel mijn cleantijd van de NA kwijt.

Klik om te vergroten...

Nou, als je een sessie met een therapeut hebt die jou begeleidt dan denk ik dat er best wat voor te zeggen valt om het als voorgeschreven medicatie te zien. En tsja, als dat niet zo is - so what?. Mits je er met de juiste intentie in gaat (inzichten onder begeleiding ipv vluchten) en er daardoor veel uithaalt voor je gesteldheid zal het uiteindelijk ook wel helpen voor je verslaving op de e.o.a. manier. De teller resetten om daarna langer dan ooit clean te blijven zonder terug te vallen (even zwartwit) lijkt mij een constructief plan. Als het je echt blijkt te helpen is het zelfs misschien nog een mooie symbolische nieuwe start.

Als dit soort therapieën een meer formeel tintje krijgen dan gaan we (her?)ontdekken wat de waarde van deze ervaringen een verslaafde kan brengen. Van Ibogaïne is bekend dat het kan helpen (IIRC bij Opiaten). De oprichter van AA heeft ook met LSD geëxperimenteerd om hem te helpen van zijn alcoholisme af te komen.

@Alinde misschien is het leuk om eens rond te vragen bij wat fellows en fellas hoe zij dat zien.

Dank je voor je visie.

Het lijkt me echt heel interessant. Juist de diepte in gaan in plaats van dempen.
Jammer dat het nu met de huidige Combi van medicatie echt niet verstandig is het te proberen en ik denk dat een begeleider zich er ook niet aan waagt, en dat ook niet zou moeten doen.

Gelukkig heb ik bij EMDR gemerkt dat ik ook vrij goed dingen kan terughalen en herinneren. En heel emotioneel kan worden. Maar er waren ook sessies dat ik er niet goed bij kon.

Verder heb ik een tijd open water zwemmen gedaan in dezelfde periode als EMDR en dat leek het nog te versterken. (Herfst dus water werd koud).

Nouja mijn badpak ligt klaar enzo, de waterschoenen ook en toch kom ik elke keer niet in dat meer. Morgen gaan ze weer.

Mochten er trouwens mensen zijn die ook open water zwemmen willen doen, stuur me dan een berichtje. Ik ga nooit alleen vanwege de veiligheid. Jullie weten ws niet mijn regio maar die kan ik per pm wel delen.
We kunnen dan eerst met de groep mee, dan is er ervaren begeleiding.

De behandelaar waar ik vrijdag heen ga, vroeg mij vooraf een vragenlijst in te vullen. Het wordt nu best uitgebreid, mijn antwoorden, maar zij kan eruit filteren wat ze nodig vindt.

Vragen over de familie. Dan denk ik ‘niks bijzonders’ (de generatie van de ooms en tantes) maar daar heeft ze natuurlijk niets aan. Elke familie werkt anders.

Vind het wel prettig dat ze kijkt waar je vandaag komt. Sommige thema’s komen steeds terug. Bij ons verslaving in lichte mate. Maar moeite met emoties, met dingen uitspreken, dat zie je heel erg.

Ben benieuwd welke dingen haar opvallen.

Oh wauw. Ik heb hulp van WMO, ik had nu even een invalster aan de telefoon.

Wat een lieve fijne vrouw. Ze vroeg ook of er in medicatie iets veranderd was, dat ik daar klachten van heb. Gewoon heel begripvol, zo’n vrouw met jaren ervaring.

Voelt warm van binnen.

Ik heb vanavond gezwommen in t meer. Het was vandaag warm water dus niet zo’n prestatie.

Twee jaar geleden in de zomer en herfst veel gezwommen. Het is wel echt goed voor lichaam en geest. En t is midden in de natuur.

Ik kan eens bij de (ex) wrap-klasgenoten in de groep gooien of mensen eens mee willen. We zijn ook niet aan dat ene meer gebonden, er is veel water in de buurt.

Ben even aan t peilen bij wat bekenden of ze bij t zwemgroepje willen. (Buiten-zwemgroepje)

Sommigen moeten er niet aan denken, koud enzo. Ik ben niet zo’n koukleum. Je lichaam wordt wel ff goed gereset. En t kost niks.

Ok. Het lijkt of de ‘vissenkom’ van mijn hoofd af is. Ik kan ook weer social talken enzo.
Wellicht heb ik toch iets van dissociatie. Bij mij kunnen depressies ook opeens opklaren, alsof iemand aan t touwtje van het licht trekt.

Goed nieuws 1: Iemand van de wrapcursus wil een keer mee naar de zwemgroep.
t zijn lieve mensen bij de zwemgroep maar voelde me er toch nooit echt bij horen, bovendien, als ik uit dat koude water kom ben ik niet zo spraakzaam. Fijn als er 1 ‘echte’ bekende bij is.

Goed nieuws 2: ik krijg bij ggz 1 gesprek met een psycholoog en dan gaan ze kijken of psychologische hulp iets voor mij kan doen. Ik denk als ik het genoeg voorbereid dat het wel lukt. Misschien 1 familielid mee. Er spelen wat zaken in de familie die ook verdrietig zijn, die ik niet zomaar op internet kan zetten maar waarbij psychologische hulp fijn is.
Ik mis in de behandeling toch het ‘meenemen’ van de triggers uit het gewone mensenleven. Verbroken relaties, zieke familieleden, kwijtraken van werk etc.
Ik hoor soms alleen: hier ging de lamotrigine naar beneden en 3 weken later was je wat drukker.
(by the way ze onderschatten ook wat verbouwingen en lekkages doen met instabiele mensen maar dan is een klusjesman handiger dan een psycholoog)

Goed nieuws 3: ik ga mee met het uitje van de dagbesteding. Vond t aanvankelijk een prima dag om in bed te blijven. En vanmiddag moest het echt beslist worden en ik heb zowaar ja gezegd. Zonder vissenkom op je kop is t wel te doen denk ik.

Oja. We gaan op familieweekend met zijn allen in 1 accomodatie. 10 personen. Dus de vraag was nog hoe t moest met de alcohol.

2 zijn kids die nog niet drinken. 1 is zwanger en ik denk dat haar partner ook weinig drinkt deze periode. Vader drinkt niet, moeder nauwelijks. 2 volgen zo’n bodybuildersdieet.

Moeder vroeg het en ik zei dat ik liever geen drank binnen bereik heb daar.

Het is wel de bedoeling dat we allemaal komen en dan ook t hele weekend. En ik vind t altijd al wat ongemakkelijk met de hele familie. Ze hadden zelf al t plan bedacht wel 0,0 bier in de koelkast te hebben maar wie iets alcoholisch wil kan naar de horeca.

Misschien kan ik er over een jaar beter mee omgaan. Maar nu nog niet. En als iedereen aan t topsporten is of zwanger dan zijn ze t nu ook niet zo gewend.

Mijn energie komt terug, gelukkig.

Als bipolair zie je dan vaak ook een soort puinhopen achter je liggen, zeker als je ook aan de hypomane kant hebt gezeten.

Nieuwe hobby’s die je gestart bent, oude hobby’s waar je zo bent weggebleven, vrienden die je hebt laten weten even geen contact te willen (maanden geleden). Dooie planten (heb ik geaccepteerd).

Meestal begint een betere periode bij mij met dat ik dat allemaal wil herstellen en met mensen afspreken en bij hobby (bijv koor) alles inhalen en dan schiet ik zo weer door.

Hier is de SPV bij uitstek de persoon voor om daarin mee te denken. Want in al die drukte lust ik wel een wijntje en een pammetje normaal gesproken.

Voor het eerst bij die lichaamswerk-mevrouw geweest.

Ze zat meteen op een paar pijnpunten. Emotionele pijn.

Had ook een pammetje minder genomen, anders werkt het niet. Goede stok achter de deur. Ben heel blij dat ik deze stap gezet heb. Ze begon niet met trauma’s uit de vorige eeuw maar ging eerst eens kijken wat er recentelijk gebeurd was en daar bleek ook best wat emotie bij los te komen. En ik had mijn zwemspullen mee… dus nu lekker t water in.

Weet niet hoe andere benzo-addicts dat hebben, maar ik heb dus geen rijbewijs.
Het zou wel heel fijn zijn als ik dat alsnog kan halen. Even los van hoe ik het financieel ga fixen…

Binnenkort is er een situatie waarin ik beetje mis grijp qua vervoer. Ik kan meerijden maar voel me niet zo veilig bij diegene in de auto.

Ben nu aan alle kanten opgelapt en t zou jammer zijn als ik tijdens dat ritje aan mijn einde kom. Weet niet of ik die grap hardop kan maken.

Anyway voor de eigen regie zou het heel prettig zijn als ik kan rijden. Met de rest van de medicatie mag t wel. Alleen de benzo’s niet.

Dan Karaty bij Humberto.

Zooo verliefd op geweest, zo’n celebrity-crush. Wat heeft die man twee gezichten gehad zeg.
Hij leek zooo fit en gezond en happy. Geen idee dat hij zichzelf elke dag een coma zoop.

Inspirerend.

Mijn ouders willen hun boot verkopen. Ze worden oud, hebben gezondheidsklachten. Ze wilden absoluut nooit hun boot verkopen en vanmorgen opeens toch wel.

Lastig uitleggen, niet iedereen kent de situatie. Maar 1 ouder gaat achteruit en het is een proces van loslaten, al jaren.
Ergens voel ik wel de tranen prikken. Niet vanwege de boot maar omdat ze eindelijk toegeven dat t niet goed gaat.

Ik dacht niet meteen aan drank of pammen. Gelukkig.

Ik heb bedacht dat ik mijn rijbewijs wil halen. Oftewel: terug naar 0 mg lorazepam en dan ervoor gaan.
Dat is tenminste iets concreets.

Alinde zei:

Mijn ouders willen hun boot verkopen. Ze worden oud, hebben gezondheidsklachten. Ze wilden absoluut nooit hun boot verkopen en vanmorgen opeens toch wel.

Lastig uitleggen, niet iedereen kent de situatie. Maar 1 ouder gaat achteruit en het is een proces van loslaten, al jaren.
Ergens voel ik wel de tranen prikken. Niet vanwege de boot maar omdat ze eindelijk toegeven dat t niet goed gaat.

Ik dacht niet meteen aan drank of pammen. Gelukkig.

Klik om te vergroten...

Herkenbaar. Mijn onderburen zijn echt altijd ofwel met hun kruiser weg of ze zitten erin bij mij voor huis in de vaart. Maar ze zijn in de 80 en er gaat een keer komen dat het niet meer kan. Toch echt een proces van afsluiten ja. Ze proberen het zo lang mogelijk nog te doen though.

Alinde zei:

Ik heb bedacht dat ik mijn rijbewijs wil halen. Oftewel: terug naar 0 mg lorazepam en dan ervoor gaan.
Dat is tenminste iets concreets.

Klik om te vergroten...

Doen! Dit doet mensen meestal erg goed: meer zelfvertrouwen, meer vrijheid om zelf overal naartoe te gaan!

Dank je wel!
Ik had eigenlijk geaccepteerd dat ik door de medicatie niet kan rijden. Maar ik kan t ook omdraaien…. Ik kan geen pammen meer nemen want ik rijd auto.
Met die andere meds mag je in principe wel rijden, mits je dosering constant is.

Mijn moeder had van alles verteld. Over de boot maar nog veel meer dingen. Ik merkte dat ik er mee zat en heb contact gehad met mijn broer.
Waarschijnlijk wil mijn moeder het zelf vertellen. Maar gisteren bij de therapie merkte ik dat ik van slag was geraakt toen iemand mij in vertrouwen iets vertelde, ik dat ook idd niet gedeeld heb, maar dat die last mij te zwaar was geworden.

Vandaag begon mijn moeder haar verhaal, toen mijn vader er niet was. Het was VEEL.

Ik heb broer geappt en aangegeven dat ik iets kwijt moest. Dat ik anders misschien weer depressief wordt als ik er in mijn eentje mee zit. Hij was wel blij dat ik het deelde. Ik heb hem echt wanhopig gemaakt met mijn drank en mijn pillen dus hij biedt liever een luisterend oor dan dat ik weer passed-out in een hoekje lig.

Of dat we vier zakken en dozen flessen moeten wegbrengen naar een glasbak in een wijk waar ik niemand ken…

Ik wil morgen, 10 sept als nieuwe clean-datum nemen. Ik heb geen benzo’s meer besteld maar wel lopen kloten met halfjes wel en niet van de ‘zo nodig’, van de voorgeschreven medicatie. In een ander topic kwam ter sprake dat je dan ook niet 100% clean bent. Ik vind 10-9 een mooie datum.

Dus dan slik ik nog wel benzo’s maar wel minimaal, en voorgeschreven.

Dank voor de steun.

Ik heb een ggz-app waarmee je kunt bellen 24/7.
Ik heb dat een aantal keer gedaan, heb t nu 1 jaar denk ik. Waarvan een aantal keer zwaar onder invloed.

Merkte dat ik onrustig was en wil geen extra pam nemen. Heb aan de telefoon gepraat over zorgen in de familie en die man was zo nuchter en praktisch.

SPV heeft zo vaak gezegd, gebruik nou die app als je zucht krijgt. Ik neem nog glaasje Spa en ga dan slapen.

Hoop dinsdag even met broer te bellen en samen te kijken of ik toch wat eerder naar de Brijder kan.

Want ik heb begrepen dat de huisarts hierin ook iets kan betekenen.

Ik lees dingen als ‘laten opnemen’ en ‘naar een kliniek gaan’ en dan denk ik.. hoe dan?

Want wat ik niet zo vaak schrijf:
Ik woon niet thuis momenteel. Ik woon bij familie en de medicatie is in beheer bij een familielid, in principe totdat ik bij de Brijder aan de beurt ben.

Maar t is bijna niet te doen zo.

Ik heb een aantal weken in mijn eigen huis gewoond en ging dan 3 x per week naar de familie om medicatie op te halen.
Maar kostte heel veel tijd.

t gaat niet alleen om de benzo’s, ik maakte een rommeltje van die pillen. Ook alle op- en afbouwpogingen en/of gewoon lekker slaperig te worden.

Hoe vaak ik wel niet bibberige berichtjes gestuurd heb vol fouten dat ik niet kon komen omdat de medicatie verkeerd was gevallen.

Mijn SPV zegt, het gaat toch best goed, je komt op afspraken en je ziet er verzorgd uit.

Maar het gaat helemaal niet goed. Ik kon gisteravond niet naar bed omdat t familielid nog iets af wilde kijken op televisie. Ben er echt klaar mee. (Diegene moest de medicatie nog uitzetten)

Ik voel me een kleuter.

Ik ben benieuwd naar dat kleine meisje van toen.
Dat nog maar weinig kon praten, nog niet alles kon begrijpen. Dat moest vertrouwen op de grote mensen maar dat zoveel pijn kreeg.

Vluchten kon niet, vechten ook niet. Bevriezen bleef over. Huilen had geen zin.

Het lijkt me niet echt iets voor GGZ om hieraan te werken. Te weinig concreet of meetbaar. Het zou wel fijn zijn maar zij kijken meestal niet op die manier.

Dat kleine meisje alsnog een stem geven ofzo.

De SPV zei dat je koud water over je polsen kunt doen bij herinneringen aan vroeger. Maar ik wil er niet van weg, ik wil er juist naartoe. Ik wil er aan werken.

En ik herinner me juist zeer weinig maar denk wel dat ik als klein kind mezelf een beetje hergeprogrammeerd heb en dat ik daar nu last van heb.