#1
34, en laat 3 kinderen achter, zo hoort het niet te gaan voor je gevoelHeel veel sterkte Miles.
Wat een klote ziekte is het toch.
Schat in dat ze rond jouw leeftijd is?
Dus nog niet eens zo heel oud. Bah.
Het drugsleven van miles
50 antwoorden
28 weergaven
18-5-2026
#2
🤣🤣 er zijn echt weinig beesten waar ik minder mee heb als katten, maar misschien is dat wel door dat ik er te veel overeenkomsten mee heb danmiles doet me denken aan een kat![:redheart:]()
#3
sorry heb niks gelezen maar miles doet me denken aan een kat met zwart en wit haar en een snor🤣🤣 er zijn echt weinig beesten waar ik minder mee heb als katten, maar misschien is dat wel door dat ik er te veel overeenkomsten mee heb dan
#4
Parmantig, eigenzinnig, elegant, kieskeurig qua eten:🤣🤣 er zijn echt weinig beesten waar ik minder mee heb als katten, maar misschien is dat wel door dat ik er te veel overeenkomsten mee heb dan
?
#5
Pfff…wat een enorm heftig verhaal man… weet gewoon niet goed wat ik kan zeggen, wat ik ook zeg, het schiet tekort in wat je nu voor de kiezen krijgt…Even een update in de achtbaan die mijn leven heet...
Ik heb in het laatste jaar eigenlijk zo half half een wel/niet relatie gehad met de leukste dame ooit
Af en toe wel, en af en toe niet, omdat wij samen niet normaal doen kunnen, vanaf dag 1 weten we dat al, en het eindigt altijd in nachten lange chemsex binges die we ons allebij eigenlijk niet veroorloven kunnen ivm ons gezin.
Daar komt dus bij dat mijn lievelings mens kanker heeft, en we al een hele tijd weten dat ze niet meer beter wordt, vorige week hebben wij op geheel eigen wijze afgesloten met een nacht in onze eigen stijl, en dit is dus de laatste keer geweest dat ik haar gezien heb.
Deze week heeft ze mij laten weten dat er een datum is waarop ze de kanker zal voor zijn en dus zelf uit het leven stapt.
Ik wist dat dit ging komen, we hebben het er vaak over gehad, maar wat een kutzooi blijft dit toch.
Ik ben mega dankbaar voor de tijd die we gehad hebben, maar...
Weet ik veel...
Godverdomme ofzo,
betere woorden heb ik ff niet
Wat een kutbende
Wens je alle sterkte, succes, kracht en wijsheid toe!
#6
Haha, dat eigenzinnige klopt wel, het eten ook wel, maar er is nog nooit iemand geweest die me elegant genoemd heeft🤣🤣
#7
Soms ontdekken we later in ons leven bepaalde kanten van onszelf.Haha, dat eigenzinnige klopt wel, het eten ook wel, maar er is nog nooit iemand geweest die me elegant genoemd heeft🤣🤣
Embrace your inner cat.
#8
Excuus voor gister wens je veel sterke en succes liefde en gezondheid ![:redheart:]()
#9
Het dekt de lading denk ik.Godverdomme ofzo,
#10
In navolging van @HappyMind hierbij ook een topic over mijn leven met drugs
Toen ik een jaar of 18 was begon ik regelmatig hasj te roken, bijna dagelijks, iets later kwam daar sporadisch mdma bij en heel af en toe een beetje coke, toen ik 20 was het blowen afgeschaald naar 1 of 2 keer per maand, en omdat mijn ex een familielid had waarbij het gebruik erg problematisch werd zijn we allebei gestopt rond mijn 25e, so far so good, 10 zonder cravings of problemen niks gebruikt en alles was eigenlijk zoals ik t graag zag, werk liep goed, gezin mooi voor elkaar, zo moest het zijn.
Tot een jaar of 2 geleden, ik werkte vreselijk veel, als ik thuis was was ik met de kinderen bezig, en mijn vrouw en ik leefden een beetje langs elkaar heen, maar ik had het idee dat dit bij het drukke leven hoorde dat 4 kinderen met zich mee brengt, komt vanzelf weer goed als de kinderen wat ouder zijn.
Dit had ik mis, mijn vrouw voelde zich niet gehoord en op een dag kwam ik er achter dat ze al maanden een relatie had met een collega, na zo'n enorme klap op mijn vertrouwen was voor mij meteen duidelijk dat we niet samen verder konden, lang verhaal kort, in goed overleg een scheiding en co ouderschap geregeld, en loa van elkaar verder. Op dit gebied geen problemen, we gaan nu goed met elkaar om, kinderen wonen grotendeels bij mij en op dit gebied ben ik dik tevreden.
Toen ik pas vrijgezel werd heb ik me vol op het uitgaansleven gestort, en heb ik een tinderaccount aangemaakt waar ik gretig gebruik van maakte.
Tussen mijn nieuwe uitgaansvrienden en vriendinnen zaten enkele mensen die verschillende drugs gebruikten, bij het uitgaan vooral coke, en een tijd lang een dame gehad waarmee ik vooral m en truffels gebruikte.
Een tijdje geleden heb ik het er hier overgehad dat mijn cokegebruik wat problematisch begon te worden, ik ben er toen een maand of 2 mee gestopt en mis het eigenlijk niet meer, afgelopen zaterdag een lijntje gehad , dat deed eigenlijk niet voor me wat ik er van verwachtte en ik heb na dat ene lijntje dan ook niet meer bijgepakt.
Inmiddels ben ik er achter dat coke niet echt het probleem was.
Ik ben niet echt tevreden over het leven alleen, en dit ontloop ik door te gebruiken.
Ik gebruikte al een tijdlang 2-fa, functioneel om de focus bij mijn boekhouding te houden, anders kan ik mijn hoofd er niet bijhouden, dit is ongeveer 1 dag per 2 weken.
Later werd dit 2-fma, werkt nog efficiënter, maar is ook leuker, en toen ik stopte met coke groeide het 2-fma gebruik.
Ik gebruik vooral alleen, nooit op het werk, nooit op de dagen dat mijn kinderen er zijn en ondervind er geen problemen van, geen katers, ik mis wel eens een nachtje slaap, maar dat deed ik tijdens mijn nuchtere leven ook al, en daar heb ik geen last van.
Mijn probleem met het gebruik is niet dat ik niet zonder kan, als ik 2-fma pak neem ik die beslissing bewust, niet omdat ik cravings heb naar het middel, maar omdat ik niet goed met mijn nuchtere zelf overweg kan als ik alleen ben.
Onder invloed kan ik beter met mijzelf overweg, zijn mijn gedachten meer geordend en kan ik mijn leven objectiever bekijken, ik heb het niet zo slecht, heb gezonde kinderen, ruim voldoende geld, en de ruime vrijstaande woning op een rustige plek waar ik lang van gedroomd heb. alleen het alleen zijn is problematisch voor me, ik weet zeker dat ik wanneer ik iemand ontmoet, mijn gebruik weer teruggaat naar alleen wat m op een festivalletje, een paar keer per jaar.
Dit is misschien een wat onsamenhangend verhaal, en er zit niet echt een clou in denk ik, maar het van me af schrijven, en daar reacties op krijgen helpt me weet ik van mijn topic over eenzaamheid, dit topic gaat eigelijk nog over het zelfde probleem, maar ik zal hier af en toe in posten om m'n shit ergens kwijt te kunnen, tips zijn altijd welkom, maar ik denk dat ik dit op mijn eigen manier moet gaan doen, en voor nu hoort (functioneel en recreatief) gebruik er bij voor mij, ondanks dat ik het eigenlijk niet tof vind dat ik dit nodig heb om te functioneren zoals ik wil
Toen ik een jaar of 18 was begon ik regelmatig hasj te roken, bijna dagelijks, iets later kwam daar sporadisch mdma bij en heel af en toe een beetje coke, toen ik 20 was het blowen afgeschaald naar 1 of 2 keer per maand, en omdat mijn ex een familielid had waarbij het gebruik erg problematisch werd zijn we allebei gestopt rond mijn 25e, so far so good, 10 zonder cravings of problemen niks gebruikt en alles was eigenlijk zoals ik t graag zag, werk liep goed, gezin mooi voor elkaar, zo moest het zijn.
Tot een jaar of 2 geleden, ik werkte vreselijk veel, als ik thuis was was ik met de kinderen bezig, en mijn vrouw en ik leefden een beetje langs elkaar heen, maar ik had het idee dat dit bij het drukke leven hoorde dat 4 kinderen met zich mee brengt, komt vanzelf weer goed als de kinderen wat ouder zijn.
Dit had ik mis, mijn vrouw voelde zich niet gehoord en op een dag kwam ik er achter dat ze al maanden een relatie had met een collega, na zo'n enorme klap op mijn vertrouwen was voor mij meteen duidelijk dat we niet samen verder konden, lang verhaal kort, in goed overleg een scheiding en co ouderschap geregeld, en loa van elkaar verder. Op dit gebied geen problemen, we gaan nu goed met elkaar om, kinderen wonen grotendeels bij mij en op dit gebied ben ik dik tevreden.
Toen ik pas vrijgezel werd heb ik me vol op het uitgaansleven gestort, en heb ik een tinderaccount aangemaakt waar ik gretig gebruik van maakte.
Tussen mijn nieuwe uitgaansvrienden en vriendinnen zaten enkele mensen die verschillende drugs gebruikten, bij het uitgaan vooral coke, en een tijd lang een dame gehad waarmee ik vooral m en truffels gebruikte.
Een tijdje geleden heb ik het er hier overgehad dat mijn cokegebruik wat problematisch begon te worden, ik ben er toen een maand of 2 mee gestopt en mis het eigenlijk niet meer, afgelopen zaterdag een lijntje gehad , dat deed eigenlijk niet voor me wat ik er van verwachtte en ik heb na dat ene lijntje dan ook niet meer bijgepakt.
Inmiddels ben ik er achter dat coke niet echt het probleem was.
Ik ben niet echt tevreden over het leven alleen, en dit ontloop ik door te gebruiken.
Ik gebruikte al een tijdlang 2-fa, functioneel om de focus bij mijn boekhouding te houden, anders kan ik mijn hoofd er niet bijhouden, dit is ongeveer 1 dag per 2 weken.
Later werd dit 2-fma, werkt nog efficiënter, maar is ook leuker, en toen ik stopte met coke groeide het 2-fma gebruik.
Ik gebruik vooral alleen, nooit op het werk, nooit op de dagen dat mijn kinderen er zijn en ondervind er geen problemen van, geen katers, ik mis wel eens een nachtje slaap, maar dat deed ik tijdens mijn nuchtere leven ook al, en daar heb ik geen last van.
Mijn probleem met het gebruik is niet dat ik niet zonder kan, als ik 2-fma pak neem ik die beslissing bewust, niet omdat ik cravings heb naar het middel, maar omdat ik niet goed met mijn nuchtere zelf overweg kan als ik alleen ben.
Onder invloed kan ik beter met mijzelf overweg, zijn mijn gedachten meer geordend en kan ik mijn leven objectiever bekijken, ik heb het niet zo slecht, heb gezonde kinderen, ruim voldoende geld, en de ruime vrijstaande woning op een rustige plek waar ik lang van gedroomd heb. alleen het alleen zijn is problematisch voor me, ik weet zeker dat ik wanneer ik iemand ontmoet, mijn gebruik weer teruggaat naar alleen wat m op een festivalletje, een paar keer per jaar.
Dit is misschien een wat onsamenhangend verhaal, en er zit niet echt een clou in denk ik, maar het van me af schrijven, en daar reacties op krijgen helpt me weet ik van mijn topic over eenzaamheid, dit topic gaat eigelijk nog over het zelfde probleem, maar ik zal hier af en toe in posten om m'n shit ergens kwijt te kunnen, tips zijn altijd welkom, maar ik denk dat ik dit op mijn eigen manier moet gaan doen, en voor nu hoort (functioneel en recreatief) gebruik er bij voor mij, ondanks dat ik het eigenlijk niet tof vind dat ik dit nodig heb om te functioneren zoals ik wil
#11
Helder verhaal. Waar ik ook belangrijke dingen lees; in zien als gebruik teveel is.
2-FA gaat er straks uit bij de rc's.
Maak je je daar zorgen om?
2-FA gaat er straks uit bij de rc's.
Maak je je daar zorgen om?
#12
Ontzettend goed dat je dit van je afschrijft. Als ik mij goed herinner schreef je een keer eerder in een topic over omgaan met eenzaamheid toch?
Hier zit denk ik wel een belangrijke kern. Ik proef hier een logische en hele natuurlijke behoefte naar erkenning en verbinding. Ik herken het ook wel. Soms snoven mijn partner en ik ook eens tijdens een thuis sessie en ineens ging ik mijn huis en alles wat we bereikt hadden en stuk meer waarderen. Maar dat is kunstmatig. Want eigenlijk wijs je jezelf nuchter gewoon telkens af en sta je er pas bij stil na een fikse dopamineshot. Je zegt dat je onder invloed objectiever kunt kijken naar je leven. Het tegenovergestelde is waar. Door het gebruik lijkt dat perspectief objectief, terwijl de kunst is om jezelf niet af te wijzen wanneer je juist nuchter bent. En dat vergt tijd en aandacht. Volgens mij ben je vooral op zoek naar verbinding. Ik denk dat daar ook een groot deel van jouw antwoord ligt.maar omdat ik niet goed met mijn nuchtere zelf overweg kan als ik alleen ben.
Onder invloed kan ik beter met mijzelf overweg, zijn mijn gedachten meer geordend en kan ik mijn leven objectiever bekijken, ik heb het niet zo slecht, heb gezonde kinderen, ruim voldoende geld, en de ruime vrijstaande woning op een rustige plek waar ik lang van gedroomd heb. alleen het alleen zijn is problematisch voor me, ik weet zeker dat ik wanneer ik iemand ontmoet, mijn gebruik weer teruggaat naar alleen wat m op een festivalletje, een paar keer per jaar
#13
Wauw wat goed al die users die een soort van dagboek plaatsen dat vergt best wat moed
#14
Hmm, ik heb een voorraadje, en ben niet van plan om dit voor eeuwig te blijven doen, dus het zal een kwestie worden van steeds zuiniger worden naar mate de voorraad krimpt denk ik.Helder verhaal. Waar ik ook belangrijke dingen lees; in zien als gebruik teveel is.
2-FA gaat er straks uit bij de rc's.
Maak je je daar zorgen om?
Ik heb er gelukkig ook maar heel weinig van nodig, dus voorlopig geen probleem
#15
Hmm, ik heb een voorraadje, en ben niet van plan om dit voor eeuwig te blijven doen, dus het zal een kwestie worden van steeds zuiniger worden naar mate de voorraad krimpt denk ik.
Ik heb er gelukkig ook maar heel weinig van nodig, dus voorlopig geen probleem
Goede insteek.
Weet ook niet of 2FA echt onder zwaar verslavend valt. Maar voor jou wellicht niet als ik het zo goed zie.
Wauw wat goed al die users die een soort van dagboek plaatsen dat vergt best wat moed
Die mening deel ik.
Chapeau voor de dagboek-schrijvers
#16
Trots op je dat je op deze manier ook je eigen verhaal deelt. En dat je op zoek gaat naar de manier die voor jou werkt. Stap voor stap, deze kwetsbaarheid zorgt juist voor verbinding, met jezelf en ook met mensen die kennis en ervaring met je willen delen
#17
Pfff zo herkenbaar. Maar:Ik herken het ook wel. Soms snoven mijn partner en ik ook eens tijdens een thuis sessie en ineens ging ik mijn huis en alles wat we bereikt hadden en stuk meer waarderen.
Inderdaad.Maar dat is kunstmatig.
Alleen denk ik wel dat het in zekere zin ook echt is: De inzichten, de wijsheid, het geluk, de liefde. Het is echt in de zin van dat er waarheid in zit, maar het is ook kunstmatig omdat het allemaal afhankelijk van die dopamine boost is.
Daarom is het denk ik allemaal zo tricky, want je krijgt een flinke teug van hoe het allemaal kán zijn: Die diepe connectie met je partner, dat begrip voor elkaar en de hele wereld, die helderheid over waar je met je leven naartoe moet. Dat loopt dan allemaal zo natuurlijk en je (ik tenminste wel) beseft je dat het zo zou moeten zijn en dat dit ook mogelijk is. Ik denk echt niet dat dat allemaal alleen maar kunstmatig is. Het is een proefje van hoe het leven is als je in totale vrede met jezelf bent. Maar het is allemaal gebouwd op die boost die je van een extern iets krijgt, dus het komt en gaat ook met de aan- en afwezigheid van dat externe middel.
Precies dit. Het meest verschrikkelijke gevoel in jezelf, dát moet je juist (nuchter) leren kunnen verdragen en zelfs accepteren: erin berusten, er in vrede mee zijn. Daar is geen weg eromheen. Er is alleen uitstel totdat dat gedaan wordt.Want eigenlijk wijs je jezelf nuchter gewoon telkens af en sta je er pas bij stil na een fikse dopamineshot. Je zegt dat je onder invloed objectiever kunt kijken naar je leven. Het tegenovergestelde is waar. Door het gebruik lijkt dat perspectief objectief, terwijl de kunst is om jezelf niet af te wijzen wanneer je juist nuchter bent.
Verbinding ja. Al denk ik zelf dat de verbinding wel ook echt in jezelf gevonden moet worden. Want als er ergens een probleem is met de acceptatie van jezelf (en dat hebben we denk ik allemaal tot bepaalde hoogte want dit is een zeer diep iets met vele lagen), dan zal dat directe invloed hebben op de verbinding die je met de wereld hebt.En dat vergt tijd en aandacht. Volgens mij ben je vooral op zoek naar verbinding. Ik denk dat daar ook een groot deel van jouw antwoord ligt.
#18
Gewoon kankerde gevreesde ziekte die begint met letter k
#19
dit is inderdaad iets waar een deel van mijn probleem zit, bepaalde stukken van mijzelf heb ik moeite mee, bijvoorbeeld het feit dat ik altijd onwijs moeite heb om mijn boekhouding bij te houden, ik loop altijd achter de feiten aan en dat maakt dat het gewoon veel meer werk kost dan wanneer ik het gewoon bijgehouden had.Verbinding ja. Al denk ik zelf dat de verbinding wel ook echt in jezelf gevonden moet worden. Want als er ergens een probleem is met de acceptatie van jezelf (en dat hebben we denk ik allemaal tot bepaalde hoogte want dit is een zeer diep iets met vele lagen), dan zal dat directe invloed hebben op de verbinding die je met de wereld hebt.
2fma werkt enorm goed tegen dit uitstelgedrag, maar dan stoor ik me weer aan het feit dat ik dat nodig heb om te functioneren zoals ik wil
#20
Tot nu toe vind ik het nog niet heel verslavend over komen, krijg er geen cravings van, en heb ook maar weinig neiging om bij te pakken.Goede insteek.
Weet ook niet of 2FA echt onder zwaar verslavend valt. Maar voor jou wellicht niet als ik het zo goed zie.
Mijn doseringen zijn tot nu toe eerder omlaag gegaan als omhoog, opzoek naar de sweetspot voor recreatief gebruik
Ik denk wel dat het een gewoonte kan worden juist omdat het zo makkelijk en consequentieloos is, hier probeer ik zeker op te letten