#1
Ja. Zorgwekkend.Ik hoor het ook steeds meer.
Vooral dertiger/veertigers.
Lijkt meer dan 10 jaar geleden.
Het drugsleven van miles
50 antwoorden
8 weergaven
18-5-2026
#2
In navolging van @HappyMind hierbij ook een topic over mijn leven met drugs
Toen ik een jaar of 18 was begon ik regelmatig hasj te roken, bijna dagelijks, iets later kwam daar sporadisch mdma bij en heel af en toe een beetje coke, toen ik 20 was het blowen afgeschaald naar 1 of 2 keer per maand, en omdat mijn ex een familielid had waarbij het gebruik erg problematisch werd zijn we allebei gestopt rond mijn 25e, so far so good, 10 zonder cravings of problemen niks gebruikt en alles was eigenlijk zoals ik t graag zag, werk liep goed, gezin mooi voor elkaar, zo moest het zijn.
Tot een jaar of 2 geleden, ik werkte vreselijk veel, als ik thuis was was ik met de kinderen bezig, en mijn vrouw en ik leefden een beetje langs elkaar heen, maar ik had het idee dat dit bij het drukke leven hoorde dat 4 kinderen met zich mee brengt, komt vanzelf weer goed als de kinderen wat ouder zijn.
Dit had ik mis, mijn vrouw voelde zich niet gehoord en op een dag kwam ik er achter dat ze al maanden een relatie had met een collega, na zo'n enorme klap op mijn vertrouwen was voor mij meteen duidelijk dat we niet samen verder konden, lang verhaal kort, in goed overleg een scheiding en co ouderschap geregeld, en loa van elkaar verder. Op dit gebied geen problemen, we gaan nu goed met elkaar om, kinderen wonen grotendeels bij mij en op dit gebied ben ik dik tevreden.
Toen ik pas vrijgezel werd heb ik me vol op het uitgaansleven gestort, en heb ik een tinderaccount aangemaakt waar ik gretig gebruik van maakte.
Tussen mijn nieuwe uitgaansvrienden en vriendinnen zaten enkele mensen die verschillende drugs gebruikten, bij het uitgaan vooral coke, en een tijd lang een dame gehad waarmee ik vooral m en truffels gebruikte.
Een tijdje geleden heb ik het er hier overgehad dat mijn cokegebruik wat problematisch begon te worden, ik ben er toen een maand of 2 mee gestopt en mis het eigenlijk niet meer, afgelopen zaterdag een lijntje gehad , dat deed eigenlijk niet voor me wat ik er van verwachtte en ik heb na dat ene lijntje dan ook niet meer bijgepakt.
Inmiddels ben ik er achter dat coke niet echt het probleem was.
Ik ben niet echt tevreden over het leven alleen, en dit ontloop ik door te gebruiken.
Ik gebruikte al een tijdlang 2-fa, functioneel om de focus bij mijn boekhouding te houden, anders kan ik mijn hoofd er niet bijhouden, dit is ongeveer 1 dag per 2 weken.
Later werd dit 2-fma, werkt nog efficiënter, maar is ook leuker, en toen ik stopte met coke groeide het 2-fma gebruik.
Ik gebruik vooral alleen, nooit op het werk, nooit op de dagen dat mijn kinderen er zijn en ondervind er geen problemen van, geen katers, ik mis wel eens een nachtje slaap, maar dat deed ik tijdens mijn nuchtere leven ook al, en daar heb ik geen last van.
Mijn probleem met het gebruik is niet dat ik niet zonder kan, als ik 2-fma pak neem ik die beslissing bewust, niet omdat ik cravings heb naar het middel, maar omdat ik niet goed met mijn nuchtere zelf overweg kan als ik alleen ben.
Onder invloed kan ik beter met mijzelf overweg, zijn mijn gedachten meer geordend en kan ik mijn leven objectiever bekijken, ik heb het niet zo slecht, heb gezonde kinderen, ruim voldoende geld, en de ruime vrijstaande woning op een rustige plek waar ik lang van gedroomd heb. alleen het alleen zijn is problematisch voor me, ik weet zeker dat ik wanneer ik iemand ontmoet, mijn gebruik weer teruggaat naar alleen wat m op een festivalletje, een paar keer per jaar.
Dit is misschien een wat onsamenhangend verhaal, en er zit niet echt een clou in denk ik, maar het van me af schrijven, en daar reacties op krijgen helpt me weet ik van mijn topic over eenzaamheid, dit topic gaat eigelijk nog over het zelfde probleem, maar ik zal hier af en toe in posten om m'n shit ergens kwijt te kunnen, tips zijn altijd welkom, maar ik denk dat ik dit op mijn eigen manier moet gaan doen, en voor nu hoort (functioneel en recreatief) gebruik er bij voor mij, ondanks dat ik het eigenlijk niet tof vind dat ik dit nodig heb om te functioneren zoals ik wil
Toen ik een jaar of 18 was begon ik regelmatig hasj te roken, bijna dagelijks, iets later kwam daar sporadisch mdma bij en heel af en toe een beetje coke, toen ik 20 was het blowen afgeschaald naar 1 of 2 keer per maand, en omdat mijn ex een familielid had waarbij het gebruik erg problematisch werd zijn we allebei gestopt rond mijn 25e, so far so good, 10 zonder cravings of problemen niks gebruikt en alles was eigenlijk zoals ik t graag zag, werk liep goed, gezin mooi voor elkaar, zo moest het zijn.
Tot een jaar of 2 geleden, ik werkte vreselijk veel, als ik thuis was was ik met de kinderen bezig, en mijn vrouw en ik leefden een beetje langs elkaar heen, maar ik had het idee dat dit bij het drukke leven hoorde dat 4 kinderen met zich mee brengt, komt vanzelf weer goed als de kinderen wat ouder zijn.
Dit had ik mis, mijn vrouw voelde zich niet gehoord en op een dag kwam ik er achter dat ze al maanden een relatie had met een collega, na zo'n enorme klap op mijn vertrouwen was voor mij meteen duidelijk dat we niet samen verder konden, lang verhaal kort, in goed overleg een scheiding en co ouderschap geregeld, en loa van elkaar verder. Op dit gebied geen problemen, we gaan nu goed met elkaar om, kinderen wonen grotendeels bij mij en op dit gebied ben ik dik tevreden.
Toen ik pas vrijgezel werd heb ik me vol op het uitgaansleven gestort, en heb ik een tinderaccount aangemaakt waar ik gretig gebruik van maakte.
Tussen mijn nieuwe uitgaansvrienden en vriendinnen zaten enkele mensen die verschillende drugs gebruikten, bij het uitgaan vooral coke, en een tijd lang een dame gehad waarmee ik vooral m en truffels gebruikte.
Een tijdje geleden heb ik het er hier overgehad dat mijn cokegebruik wat problematisch begon te worden, ik ben er toen een maand of 2 mee gestopt en mis het eigenlijk niet meer, afgelopen zaterdag een lijntje gehad , dat deed eigenlijk niet voor me wat ik er van verwachtte en ik heb na dat ene lijntje dan ook niet meer bijgepakt.
Inmiddels ben ik er achter dat coke niet echt het probleem was.
Ik ben niet echt tevreden over het leven alleen, en dit ontloop ik door te gebruiken.
Ik gebruikte al een tijdlang 2-fa, functioneel om de focus bij mijn boekhouding te houden, anders kan ik mijn hoofd er niet bijhouden, dit is ongeveer 1 dag per 2 weken.
Later werd dit 2-fma, werkt nog efficiënter, maar is ook leuker, en toen ik stopte met coke groeide het 2-fma gebruik.
Ik gebruik vooral alleen, nooit op het werk, nooit op de dagen dat mijn kinderen er zijn en ondervind er geen problemen van, geen katers, ik mis wel eens een nachtje slaap, maar dat deed ik tijdens mijn nuchtere leven ook al, en daar heb ik geen last van.
Mijn probleem met het gebruik is niet dat ik niet zonder kan, als ik 2-fma pak neem ik die beslissing bewust, niet omdat ik cravings heb naar het middel, maar omdat ik niet goed met mijn nuchtere zelf overweg kan als ik alleen ben.
Onder invloed kan ik beter met mijzelf overweg, zijn mijn gedachten meer geordend en kan ik mijn leven objectiever bekijken, ik heb het niet zo slecht, heb gezonde kinderen, ruim voldoende geld, en de ruime vrijstaande woning op een rustige plek waar ik lang van gedroomd heb. alleen het alleen zijn is problematisch voor me, ik weet zeker dat ik wanneer ik iemand ontmoet, mijn gebruik weer teruggaat naar alleen wat m op een festivalletje, een paar keer per jaar.
Dit is misschien een wat onsamenhangend verhaal, en er zit niet echt een clou in denk ik, maar het van me af schrijven, en daar reacties op krijgen helpt me weet ik van mijn topic over eenzaamheid, dit topic gaat eigelijk nog over het zelfde probleem, maar ik zal hier af en toe in posten om m'n shit ergens kwijt te kunnen, tips zijn altijd welkom, maar ik denk dat ik dit op mijn eigen manier moet gaan doen, en voor nu hoort (functioneel en recreatief) gebruik er bij voor mij, ondanks dat ik het eigenlijk niet tof vind dat ik dit nodig heb om te functioneren zoals ik wil
#3
Helder verhaal. Waar ik ook belangrijke dingen lees; in zien als gebruik teveel is.
2-FA gaat er straks uit bij de rc's.
Maak je je daar zorgen om?
2-FA gaat er straks uit bij de rc's.
Maak je je daar zorgen om?
#4
Ontzettend goed dat je dit van je afschrijft. Als ik mij goed herinner schreef je een keer eerder in een topic over omgaan met eenzaamheid toch?
Hier zit denk ik wel een belangrijke kern. Ik proef hier een logische en hele natuurlijke behoefte naar erkenning en verbinding. Ik herken het ook wel. Soms snoven mijn partner en ik ook eens tijdens een thuis sessie en ineens ging ik mijn huis en alles wat we bereikt hadden en stuk meer waarderen. Maar dat is kunstmatig. Want eigenlijk wijs je jezelf nuchter gewoon telkens af en sta je er pas bij stil na een fikse dopamineshot. Je zegt dat je onder invloed objectiever kunt kijken naar je leven. Het tegenovergestelde is waar. Door het gebruik lijkt dat perspectief objectief, terwijl de kunst is om jezelf niet af te wijzen wanneer je juist nuchter bent. En dat vergt tijd en aandacht. Volgens mij ben je vooral op zoek naar verbinding. Ik denk dat daar ook een groot deel van jouw antwoord ligt.maar omdat ik niet goed met mijn nuchtere zelf overweg kan als ik alleen ben.
Onder invloed kan ik beter met mijzelf overweg, zijn mijn gedachten meer geordend en kan ik mijn leven objectiever bekijken, ik heb het niet zo slecht, heb gezonde kinderen, ruim voldoende geld, en de ruime vrijstaande woning op een rustige plek waar ik lang van gedroomd heb. alleen het alleen zijn is problematisch voor me, ik weet zeker dat ik wanneer ik iemand ontmoet, mijn gebruik weer teruggaat naar alleen wat m op een festivalletje, een paar keer per jaar
#5
Wauw wat goed al die users die een soort van dagboek plaatsen dat vergt best wat moed
#6
Hmm, ik heb een voorraadje, en ben niet van plan om dit voor eeuwig te blijven doen, dus het zal een kwestie worden van steeds zuiniger worden naar mate de voorraad krimpt denk ik.Helder verhaal. Waar ik ook belangrijke dingen lees; in zien als gebruik teveel is.
2-FA gaat er straks uit bij de rc's.
Maak je je daar zorgen om?
Ik heb er gelukkig ook maar heel weinig van nodig, dus voorlopig geen probleem
#7
Hmm, ik heb een voorraadje, en ben niet van plan om dit voor eeuwig te blijven doen, dus het zal een kwestie worden van steeds zuiniger worden naar mate de voorraad krimpt denk ik.
Ik heb er gelukkig ook maar heel weinig van nodig, dus voorlopig geen probleem
Goede insteek.
Weet ook niet of 2FA echt onder zwaar verslavend valt. Maar voor jou wellicht niet als ik het zo goed zie.
Wauw wat goed al die users die een soort van dagboek plaatsen dat vergt best wat moed
Die mening deel ik.
Chapeau voor de dagboek-schrijvers
#8
🫶Ik ben mega dankbaar voor de tijd die we gehad hebben
Heel veel sterkte @milesWat een kutbende
In feite zet je jezelf altijd op 1 en de ander op 2.
namelijk oppervlakkigheid en apathie
Bij ons niet @Damius , ik kan niet spreken over andere situaties. (Wellicht ben je hier wat oordelend.)ik weet niet of het bij jou het geval is
#9
Dank voor je reactie. Misschien projecteer ik te veel mijn eigen ervaringen wat betreft dit onderwerp en generaliseer ik het te snel. Ik zal mijn bericht wat nuanceren. Chemsex heeft in mijn optiek wel een zeer duistere zijde. Die wellicht niet bij iedereen tot uiting hoeft te komen. Maar dat voert wat te ver off-topic voor hier.
#10
Heel veel sterkte Miles.
Wat een klote ziekte is het toch.
Schat in dat ze rond jouw leeftijd is?
Dus nog niet eens zo heel oud. Bah.
Wat een klote ziekte is het toch.
Schat in dat ze rond jouw leeftijd is?
Dus nog niet eens zo heel oud. Bah.
#11
Je hebt deels wel gelijk hoor, gezond was het niet, het samenzijn liep vaak uit de hand, en we hebben meerdere breaks genomen, maar het zorgde wel echt voor een connectie, die was er ook zonder de drugs, maar de nachten voegden echt wel wat toe.Jeetje wat een heftig verhaal. Kan mij goed voorstellen dat je emoties alle kanten op gaan. Ik lees veel twijfel in je bericht en dat begrijp ik goed. Het helpt je misschien wel om de zaken uit elkaar te houden.
Punt A: Allereerst zit je nu in een rouwproces en ben je afscheid aan het nemen van iemand die je lief is (leukste dame ooit schrijf je). Veel heftiger dan dat wordt het niet in het leven. Logisch dat dat tot verdriet, boosheid, angst en ongenoegen leidt.
Punt B: Daarnaast geef je aan dat jullie eigenlijk een toxische relatie met elkaar hebben, Namelijk de chemsex binges waarbij jullie blijkbaar structureel over jullie grens heen gaan. Ook dit leidt tot onmacht en cognitieve dissonantie. Je wilt het eigenlijk telkens wel, want het voelt goed om dat moment zelf, maar ook weer niet. Want je kunt het je niet veroorloven schrijf je. Het cynische aan het geheel is dat er nu een eind komt aan deze situatie. Maar dat is dus door haar overlijden en niet door jullie vrije keuze.
Laat punten A en B niet door elkaar lopen of elkaar overschaduwen. Elke keer als je je vervelend voelt, doe je er denk ik goed aan om stil te staan bij waar de emotie vandaan komt. A, of B? Om eerlijk te zijn: ik zou je willen meegeven om niet te streng voor jezelf te zijn. Vergeef jezelf voor punt B. Gedane zaken nemen geen keer. Jullie hebben het 'maximale' uit het leven gehaald zo tezamen. En voor haar geldt dat het einde veel te vroeg komt. Dat is verschrikkelijk. En daar mag je je echt gewoon verschrikkelijk om voelen.
Tot slot, ik weet niet of het bij jou het geval is, maar chemsexbinges kunnen het tegenovergestelde effect van wat je zou verwachten: namelijk oppervlakkigheid en apathie, in tegenstelling tot de beoogde ultieme verbinding. Dat komt in dat geval omdat men voornamelijk bezig is met zijn of haar eigen 'high' en dopamineboosts. In feite zet je jezelf dan te veel op 1 (bewust of onbewust door het gebruik) en de ander op 2. Als je het gevoel hebt dat het 'geheel in eigen stijl' afscheid nemen ergens niet lekker zit, misschien kun je je gevoel van je afschrijven met een mooie dank- / afscheidsbrief aan haar. Persoonlijk, met tijd erin gestoken, waarin je ook jouw eigen emotie van je af kunt schrijven. Wellicht helpt dat in jou in je rouwproces. Daarnaast zal zij het ongetwijfeld ontzettend kunnen waarderen. En helpen jouw woorden haar / geven ze haar moed in de onzekere tijden zo vlak voor haar eind. Immers: je kunt de situatie niet voor haar oplossen, maar wel kun je er voor haar zijn. Tot het bittere eind.
Heel veel sterkte
Het enige waar ik wat mee blijf zitten is het "wat als" gevoel, we zijn er ook voor een deel zo in gaan staan omdat we al vrij snel wisten dat het eindig was, na een week of 6 wisten we al dat ze ziek was en zijn we er maximaal ingegaan, ik ben benieuwd of we er anders wel echt iets serieus van hadden kunnen maken, maar goed, dat gaan we nooit weten.
Wat betreft het afscheid nemen denk ik dat dit de manier was die bij ons past, we hebben al vrij snel besloten dat we dit zo wilden doen, en dit was de beste manier om de mooiste herinneringen te houden denk ik
#12
miles doet me denken aan een kat ![:redheart:]()
#13
34, en laat 3 kinderen achter, zo hoort het niet te gaan voor je gevoelHeel veel sterkte Miles.
Wat een klote ziekte is het toch.
Schat in dat ze rond jouw leeftijd is?
Dus nog niet eens zo heel oud. Bah.
#14
🤣🤣 er zijn echt weinig beesten waar ik minder mee heb als katten, maar misschien is dat wel door dat ik er te veel overeenkomsten mee heb danmiles doet me denken aan een kat![:redheart:]()
#15
sorry heb niks gelezen maar miles doet me denken aan een kat met zwart en wit haar en een snor🤣🤣 er zijn echt weinig beesten waar ik minder mee heb als katten, maar misschien is dat wel door dat ik er te veel overeenkomsten mee heb dan
#16
Parmantig, eigenzinnig, elegant, kieskeurig qua eten:🤣🤣 er zijn echt weinig beesten waar ik minder mee heb als katten, maar misschien is dat wel door dat ik er te veel overeenkomsten mee heb dan
?
#17
Pfff…wat een enorm heftig verhaal man… weet gewoon niet goed wat ik kan zeggen, wat ik ook zeg, het schiet tekort in wat je nu voor de kiezen krijgt…Even een update in de achtbaan die mijn leven heet...
Ik heb in het laatste jaar eigenlijk zo half half een wel/niet relatie gehad met de leukste dame ooit
Af en toe wel, en af en toe niet, omdat wij samen niet normaal doen kunnen, vanaf dag 1 weten we dat al, en het eindigt altijd in nachten lange chemsex binges die we ons allebij eigenlijk niet veroorloven kunnen ivm ons gezin.
Daar komt dus bij dat mijn lievelings mens kanker heeft, en we al een hele tijd weten dat ze niet meer beter wordt, vorige week hebben wij op geheel eigen wijze afgesloten met een nacht in onze eigen stijl, en dit is dus de laatste keer geweest dat ik haar gezien heb.
Deze week heeft ze mij laten weten dat er een datum is waarop ze de kanker zal voor zijn en dus zelf uit het leven stapt.
Ik wist dat dit ging komen, we hebben het er vaak over gehad, maar wat een kutzooi blijft dit toch.
Ik ben mega dankbaar voor de tijd die we gehad hebben, maar...
Weet ik veel...
Godverdomme ofzo,
betere woorden heb ik ff niet
Wat een kutbende
Wens je alle sterkte, succes, kracht en wijsheid toe!
#18
Haha, dat eigenzinnige klopt wel, het eten ook wel, maar er is nog nooit iemand geweest die me elegant genoemd heeft🤣🤣
#19
Soms ontdekken we later in ons leven bepaalde kanten van onszelf.Haha, dat eigenzinnige klopt wel, het eten ook wel, maar er is nog nooit iemand geweest die me elegant genoemd heeft🤣🤣
Embrace your inner cat.
#20
Excuus voor gister wens je veel sterke en succes liefde en gezondheid ![:redheart:]()