#1
Heb altijd na MDMA dat ik er niet eens aan moet denken het weer te nemen. Lichaam mot er niks van hebben. Tijd voor herstel.Bij mij exact hetzelfde. Wiet ook jaren over gedaan om mee te stoppen. Mdma werd nooit een probleem.
Beginnende 3mmc verslaving
289 antwoorden
78 weergaven
18-5-2026
#2
Niet per se toch?
Ik kon bijvoorbeeld eerst niet met mijn wiet gebruik stoppen. MDMA daarentegen is nooit een probleem geweest.
Mijn verslaving wil altijd wat. Na mijn coke probleem is er een schakelaar omgegaan die ik niet meer terug kan zetten. Of het nou roken is, of snaaien, gokken, shoppen, sex, aandacht, sporten, een verzameling of andere hobby. Het vindt altijd wat. Ik kon ook altijd prima gecontroleerd drinken maar ik vertrouw het nu niet meer en ik ben niet meer bereid het risico te nemen omdat ik de gevolgen niet meer kan overzien.Bij mij exact hetzelfde. Wiet ook jaren over gedaan om mee te stoppen. Mdma werd nooit een probleem.
Ga bij jezelf maar eens na of je niet stiekem aan het vervangen bent. Wedden dat je een obsessie(tje) hebt?
#3
Ik denk omdat dit over het algemeen niet als een probleem wordt gezien en dat je er in deze maatschappij zelfs voor wordt geprezen. Want: je bent productief, je hebt succes, je verdient geld.
Dan kan het nog steeds wel problematisch zijn. Ik weet dat het op momenten problematisch is voor mij. Bijvoorbeeld: na een lange dag werken thuis ook nog bezig zijn met shit regelen voor de volgende dag(en) en uiteindelijk om 21:00 uur eindelijk het werk neerleggen, 22:00 uur op bed, rinse and repeat de volgende dag.
Ja die tijden heb ik ook wel gekend. 70+ uur in de week. Dus ik weet dat werk voor mij een valkuil is. Maargoed, ik ben nu wel veel bezig met werk en wat zaken eromheen. Maar ik denk dat ik krap aan over de 45 uur kom.
En het lukt goed om grenzen te bewaken dat ik niet structureel om 23h nog een onderzoeksrapport zit na te kijken.
Dus ik ben waakzaam, maar het is (nog) niet problematisch.
#4
Mijn verslaving wil altijd wat. Na mijn coke probleem is er een schakelaar omgegaan die ik niet meer terug kan zetten. Of het nou roken is, of snaaien, gokken, shoppen. Het vindt altijd wat. Ik kon ook altijd prima gecontroleerd drinken maar ik vertrouw het nu niet meer en ik ben niet meer bereid het risico te nemen omdat ik de gevolgen niet meer kan overzien.
Same... En bij mij zou het einde zoek zijn.
Soms maakt mijn hoofd het me wel wijs hoor. Ahjoh, MDMA of LSD is toch niet verslavend. Dat moet toch wel kunnen?
Maar dan denk ik terug aan de laatste zoveel sessies dat ik die middelen gebruikte. En daar stopt het niet. Na MDMA volgt er hoe dan ook keta. Na LSD volgt er hoe dan ook 2-cb en keta en als het ff kan ook MDMA.
Dus... Waar ligt dan de grens. Geef mijn verslaving een vingerkootje. En ik ga tot m'n tenen door de mangelmolen.
Wat dat betreft zie ik ook echt nog wel verschil tussen 'de ziekte' verslaving of een zwaar gebruiker van wie het gebruik tijdelijk uit de hand is gelopen.
En ook zie ik 'de ziekte' verslaving als iets progressiefs. Ik ben er zodanig ver in doorgegaan, dat ik al die combinaties aan elkaar link. Onderscheid tussen middelen hoef ik niet te maken want het ene middel (dat misschien minder verslavend is), lijdt vanzelf tot het volgende middel dat wĂšl weer heel verslavend is.
Maar inderdaad, ook nu zit m'n verslaving in heerlijke obsessies. Eten is de meest duidelijke. Maar ook dagdromen bijvoorbeeld kom ik steeds meer achter.
#5
Mijn werk nu...Mijn verslaving wil altijd wat. Na mijn coke probleem is er een schakelaar omgegaan die ik niet meer terug kan zetten. Of het nou roken is, of snaaien, gokken, shoppen. Het vindt altijd wat. Ik kon ook altijd prima gecontroleerd drinken maar ik vertrouw het nu niet meer en ik ben niet meer bereid het risico te nemen omdat ik de gevolgen niet meer kan overzien.
Ga bij jezelf maar eens na of je niet stiekem aan het vervangen bent. Wedden dat je een obsessie(tje) hebt?
Kan het vaak moeilijk neerleggen. Ook icm mijn telefoon waarop ik veel moet regelen daarvoor.
Moet nog meer balans tussen dat en vrije tijd vinden.
#6
Mijn werk nu...
Moet nog meer balans tussen dat en vrije tijd vinden.
Werk voor mij nu ook ja haha
Hoe kon ik die vergeten.
Al vind ik het op dit punt even niet zo erg. Ik mag verschrikkelijk mooie dingen doen deze maanden op mijn werk. Dus zolang ik m'n grenzen qua rust net aan weet te bewaren Ăšn het mijn herstel niet in gevaar brengt, ben ik heel tevreden.
#7
Af en toe buiten de lijntjes kleuren mag wel.
Klinkt een beetje als de droom van gecontroleerd gebruik â dat is de droom van iedere verslaafde, wordt wel gezegd. Kan die droom voor jou werkelijkheid worden? Ik heb er een hard hoofd in, want het verleden is gebleken dat het juist niet lukte om mate te houden. Waarom zou dat nu wel lukken? Gister is gebleken dat het je niet lukt om je aan je voornemens te houden. Dat is een teken dat je jezelf niet in de hand hebt.Wil ik echt stoppen? Nee, liever niet. Maar ik wil ook niet meer terug naar dat bijna wekelijkse 3M gebruik.
Sorry, ik wil niet te pessimistisch zijn, maar ik denk dat je jezelf een beetje voor de gek houdt. Wat er gisteren gebeurd is laat niet zien dat het af en toe wel kan. Het laat juist zien dat je (nog) geen controle hebt over je gebruik.
#8
Ik denk omdat dit over het algemeen niet als een probleem wordt gezien en dat je er in deze maatschappij zelfs voor wordt geprezen. Want: je bent productief, je hebt succes, je verdient geld.Werk voor mij nu ook ja haha
Hoe kon ik die vergeten.
Al vind ik het op dit punt even niet zo erg. Ik mag verschrikkelijk mooie dingen doen deze maanden op mijn werk. Dus zolang ik m'n grenzen qua rust net aan weet te bewaren Ăšn het mijn herstel niet in gevaar brengt, ben ik heel tevreden.
Dan kan het nog steeds wel problematisch zijn. Ik weet dat het op momenten problematisch is voor mij. Bijvoorbeeld: na een lange dag werken daarna thuis ook nog bezig zijn met shit regelen voor de volgende dag(en) en uiteindelijk om 21:00 uur eindelijk het werk neerleggen, 22:00 uur op bed, rinse and repeat de volgende dag.
#9
Met miauw ging het wel heel hard bij mij. Dat was wel een middel waarmee ik grenzelozer werd en niet mee kon stoppen als ik begon. Maar ik had niet specifiek een middel waar ik geen maat mee kon houden. Dat probleem heb ik met alles wat ik gebruikte.
De grote boosdoener was ikzelf.
3mmc pak ik niet meer. Dat kost me geen moeite. Ben echt helemaal klaar met dat middel en zie wat voor ellende het teweeg brengt. Sinds 3mmc heb ik drugs niet meer in de hand inderdaad. Maar dan nog kan ik (sindsdien) ook doorslaan met coke bijvoorbeeld. Dat had ik voorheen niet.Hey, en nog een 'goed' ding @Pompoen , het was xtc, gĂ©Ă©n 3mmc. Dat scheelt toch alweer. Met 3m in je mikkie was je misschien wĂ©l meegegaan naar die after en in een binge beland. Ik kan me dat goed voorstellen tenminste. đŹ
#10
Sporten hier! Maar goed, is inderdaad een relatief gezonde obsessie, dus die sta ik mezelf lekker toe. Op naar de bodycombat. đ„Mijn verslaving wil altijd wat. Na mijn coke probleem is er een schakelaar omgegaan die ik niet meer terug kan zetten. Of het nou roken is, of snaaien, gokken, shoppen, sex, aandacht, sporten, een verzameling of andere hobby. Het vindt altijd wat. Ik kon ook altijd prima gecontroleerd drinken maar ik vertrouw het nu niet meer en ik ben niet meer bereid het risico te nemen omdat ik de gevolgen niet meer kan overzien.
Ga bij jezelf maar eens na of je niet stiekem aan het vervangen bent. Wedden dat je een obsessie(tje) hebt?
#11
Heel veel respect voor jou!Ik volg dit topic, omdat ik veel van mezelf in jouw verhaal zie. Ik heb jaren lopen yo-yo'en tussen willen stoppen, maar ook weer niet willen stoppen. (Huis)feestjes, festivals, uitgaan, bij mensen thuis gebruiken waren ook jarenlang mijn identiteit. Ik kon dat niet zomaar allemaal laten vallen, omdat ik wilde stoppen met gebruiken, maar ook weer niet want ik vond het gebruiken ook nog leuk. Het was toch altijd een soort vlucht voor me. Mijn gebruik is met corona omgeslagen. Toen gebruikte ik steeds vaker alleen, of soms met een klein gezelschap. Maar eigenlijk ben ik vanaf moment Ă©Ă©n dat ik gebruikte al wel verslaafd geweest. Want drugs gaf mij wel een gevoel wat ik altijd heb gemist in mijn leven. Maar pas toen ik meer en meer alleen ben gaan gebruiken toen ging het fout. Ik kon op den duur ook niet meer met en niet meer zonder. Het werd ook steeds meer, combineerde altijd van alles en mijn katers werden heel heftig. Bij de NA staat ergens in het boek bij stap 1 het zinnetje: 'wij waren door ons gebruik lichamelijk, emotioneel en spiritueel bankroet'. Zo diep heb ik moeten komen. Ik ben lang depressief en suicidaal geweest door mijn gebruik. Voor mij hoefde het allemaal niet meer. Ik heb dat punt wel nodig gehad om mijn leven om te gooien. Dus de keuze was voor mij heel zwart wit. Of ik kies voor de dood, of ik ga weer leven.
#12
Helemaal gelijk hoor! Ik weet het ergens ook echt wel. Vind het ook zwak. Het is me niet gelukt om me aan mijn voornemen te houden gisteren en die beslissing was in een split second genomen. En zo al 2 andere keren begin deze maand.Klinkt een beetje als de droom van gecontroleerd gebruik â dat is de droom van iedere verslaafde, wordt wel gezegd. Kan die droom voor jou werkelijkheid worden? Ik heb er een hard hoofd in, want het verleden is gebleken dat het juist niet lukte om mate te houden. Waarom zou dat nu wel lukken? Gister is gebleken dat het je niet lukt om je aan je voornemens te houden. Dat is een teken dat je jezelf niet in de hand hebt.
Sorry, ik wil niet te pessimistisch zijn, maar ik denk dat je jezelf een beetje voor de gek houdt. Wat er gisteren gebeurd is laat niet zien dat het af en toe wel kan. Het laat juist zien dat je (nog) geen controle hebt over je gebruik.
Weet je wat het is. Een aantal maanden terug baalde ik zo ontzettend van mijn gebruik en liep het echt uit de hand. Toen had ik super goed voor ogen dat ik dit niet wilde en dat geheelonthouding daarvoor nodig was. Ben daar heel intensief mee bezig geweest, veel over gelezen/geluisterd, veel gedeeld met anderen. Het was echt een topic waar ik dagelijks mee bezig was. Ik maakte steeds een superstrak plan voor het weekend waarin ik alle scenarioâs had uitgedacht en er een oplossing voor had, zodat ik niet overstag zou gaan. Dit is de laatste paar weken aan het afzwakken en dan heb ik minder scherp waarom ik ook alweer niks meer kan/wil drinken/gebruiken. En komt dat stemmetje: het kan wel weer, gun jezelf ook eens iets, de rest kan het ook, blablabla. En dan heb ik een leuke dag gehad en denk ik: zie je, misschien is het ook wel okĂ© zo. Maar dat is natuurlijk ook gewoon goedpraten, dat besef ik me ergens ook wel.
Ik weet gewoon niet zo goed wat ik nodig heb om voor de volle 100% die keuze te maken. Ja, het moet weer een keer gigantisch fout gaan zodat ik bevestiging heb: zie je, het kan Ă©cht niet meer. Maar daar wil ik liever niet naartoe werken. Ik vind het gewoon echt wel heel lastig..
#13
+ 1, 100%.Helemaal gelijk hoor! Ik weet het ergens ook echt wel. Vind het ook zwak. Het is me niet gelukt om me aan mijn voornemen te houden gisteren en die beslissing was in een split second genomen. En zo al 2 andere keren begin deze maand.
Weet je wat het is. Een aantal maanden terug baalde ik zo ontzettend van mijn gebruik en liep het echt uit de hand. Toen had ik super goed voor ogen dat ik dit niet wilde en dat geheelonthouding daarvoor nodig was. Ben daar heel intensief mee bezig geweest, veel over gelezen/geluisterd, veel gedeeld met anderen. Het was echt een topic waar ik dagelijks mee bezig was. Ik maakte steeds een superstrak plan voor het weekend waarin ik alle scenarioâs had uitgedacht en er een oplossing voor had, zodat ik niet overstag zou gaan. Dit is de laatste paar weken aan het afzwakken en dan heb ik minder scherp waarom ik ook alweer niks meer kan/wil drinken/gebruiken. En komt dat stemmetje: het kan wel weer, gun jezelf ook eens iets, de rest kan het ook, blablabla. En dan heb ik een leuke dag gehad en denk ik: zie je, misschien is het ook wel okĂ© zo. Maar dat is natuurlijk ook gewoon goedpraten, dat besef ik me ergens ook wel.
Ik weet gewoon niet zo goed wat ik nodig heb om voor de volle 100% die keuze te maken. Ja, het moet weer een keer gigantisch fout gaan zodat ik bevestiging heb: zie je, het kan Ă©cht niet meer. Maar daar wil ik liever niet naartoe werken. Ik vind het gewoon echt wel heel lastig..
Wat een lastige hĂš! Damn.
#14
Verslaving is progressief. Zonder interventie komt dat moment vanzelf. Maar belangrijker: je lijkt het ietwat uit jezelf te plaatsen in deze alinea. Namelijk: er moet iets âvan buitenâ gebeuren, of âmijn excessieve gebruik moet mij overkomenâ. En dat stuur je zelf aan natuurlijk. Ik zou eigenlijk een ander perspectief leidend laten zijn: namelijk het geloof dat je anders wil. En het niet tot dit kritieke moment laat komen, maar het voor bent. Dat moet je echter zelf diep van binnen willen.Ik weet gewoon niet zo goed wat ik nodig heb om voor de volle 100% die keuze te maken. Ja, het moet weer een keer gigantisch fout gaan zodat ik bevestiging heb: zie je, het kan Ă©cht niet meer. Maar daar wil ik liever niet naartoe werken. Ik vind het gewoon echt wel heel lastig..
#15
Klinkt als een heel gezonde manier van omdenken. Voor mij voelt het precies zo. Geheelonthouding doet me goed, maakt me kalmer en stabieler merk ik. Dat zou ik mezelf (meer) moeten gunnen. Goed dat je het weer even gedeeld hebt en in kaart gebracht voor jezelf. â„ïž Dat helpt inderdaad vaak. Delen delen delen.Heel!
Ik merkte in die maanden geheelonthouding wel echt dat ik vaak heel trots op mezelf was, echt meer zelfvertrouwen kreeg op allerlei vlakken, het gevoel had controle te hebben. Veel concentratie en betere focus op werk, scherper, angsten die verminderden. Echt heel fijn. Dat ebt nu weer een beetje weg. Dus misschien moet ik het van die kant proberen te bekijken. in plaats van: âik mag/kan geen drugs meerâ naar âik kies voor een leven waarin ik de touwtjes in handen heb, me trots voel enz enz. Dan kies je voor iets positiefs ipv het vermijden van iets negatiefs. Maar goed, dat zeg ik nu weer zo mooi en op dit moment ben ik er ook echt wel weer overtuigd van, maar dat is standaard the day after.
Nou fijn dat ik dit toch weer ff gedeeld heb. Heb veel aan zowel de steunende, herkenbare als kritische berichten hier.
#16
Heel!+ 1, 100%.
Wat een lastige hĂš! Damn.
Ik merkte in die maanden geheelonthouding wel echt dat ik vaak heel trots op mezelf was, echt meer zelfvertrouwen kreeg op allerlei vlakken, het gevoel had controle te hebben. Veel concentratie en betere focus op werk, scherper, angsten die verminderden. Echt heel fijn. Dat ebt nu weer een beetje weg. Dus misschien moet ik het van die kant proberen te bekijken. in plaats van: âik mag/kan geen drugs meerâ naar âik kies voor een leven waarin ik de touwtjes in handen heb, me trots voel enz enz. Dan kies je voor iets positiefs ipv het vermijden van iets negatiefs. Maar goed, dat zeg ik nu weer zo mooi en op dit moment ben ik er ook echt wel weer overtuigd van, maar dat is standaard the day after.
Nou fijn dat ik dit toch weer ff gedeeld heb. Heb veel aan zowel de steunende, herkenbare als kritische berichten hier. Stapje voor stapje kom ik wel waar ik zijn moet đ
#17
Oh ja, een hele grote @Mindless @LucidLucy @Koffieb00n - werk. Betaald werk vooral. Daar heb ik al meerdere fellows op stuk zien gaan. Werk boven herstel zetten, want werk is toch goed en ik voel me zo nuttig. Ze vielen allemaal terug. En als ik pasgeleden niet in m'n proeftijd was ontslagen was 't mij waarschijnlijk ook overkomen. Da's echt een venijnige.
Het liefst zou ik er ook niet meer aan beginnen đ
Het liefst zou ik er ook niet meer aan beginnen đ
#18
Wat goed dat je het even deelt! Volkomen begrijpelijk, maar ontzettend balen voor je dat je ineens weer zoveel last hebt van cravings. Heel knap dat je je ervan bewust bent en er nu jĂșist niet aan toegeeft. Daar is echt doorzettingsvermogen voor nodig. Heel knap van je. You can do this!Al een paar dagen cravings. Niet eens in een middel specifiek maar gewoon om mezelf te verdoven. Afgelopen zondag naar bevrijdingsfestival geweest. Dat was niet zo moeilijk, want kind erbij, met de auto en volgende dag werken. Dat helpt dan wel. Maar nu ben ik een paar dagen vrij.
Morgen gaat een groot deel van mijn vrienden + partner naar een festival in de buurt. Heb bewust eerder al gezegd niet mee te gaan, want ik vond het te kort op het Koningsdagfestival en ik heb mezelf bewezen dat ik het niet bij een 0.0 kan houden đ„Ž. Geen probleem ook. Nu vraagt een vriend in een whatsappgroep wie er nĂet naar het festival gaat en dus zin heeft in een borrel bij hen thuis. Had bijna âjaâ gezegd, maar gezien de cravings van afgelopen dagen weet ik nu al waar dat gaat eindigen. Ergens heb ik daar ook veel zin in, maar ik moet het nu echt niet doen, dus ook âneeâ gezegd. En nu vraagt weer een andere vriendin of ik vanavond met haar en nog iemand een drankje in de stad wil doen đ Ook âneeâ gezegd.. een paar weken geleden had ik dit prima nuchter gedaan, maar ik vertrouw mezelf op dit moment echt even niet Ă©n weet dat ik echt spijt ga krijgen als ik ga gebruiken.
Pfff.
Vanochtend enorm uit mân slof geschoten naar mijn kind. Echt overmatig. Geschreeuwd (echt geschreeuwd) naar haar. Ze was heel erg aan het zeuren, maar goed, ze is ook nog jong en mijn reactie was gewoon echt niet okĂ©. Voelde me meteen ook heel schuldig en het alweer uitgebreid goed gemaakt met haar. Wel een duidelijk signaal naar mezelf: volgens mij moet ik ff rustig aan doen en jĂșĂst niet gebruiken. Nu maar wat andere leuke activiteiten bedenken terwijl iedereen aan de borrel zit haha. Ik ga wat leuke dingen met mân dochter plannen denk ik đ
Zo, dit moest er even uit..
En flippen naar je kind toe is kut (ik ben zelf ook moeder, so i hear you), maar fijn dat je het hebt kunnen goedmaken met haar. Het gebeurt iedereen weleens, echt. Weer only human after all. Sterkte ermee! Trakteer jezelf anders op iets fijns. Een massage, leuke sportles, een bioscoopje of gewoon een leuk nieuw shirtje. Verdien je gewoon. Je bent goed bezig!
#19
Dank voor je mooie bericht @Pompoen ! Ik wil er grĂĄĂĄg nog wat dieper op ingaan, maar heb een megaspannende dag voor de boeg, waar ik al maanden naartoe leef. Dus zit even onder een steen momenteel. Als ik er weer onderuit ben, reageer ik wat uitgebreider. â„ïžđ
#20
Jouw reactie raakt me even heel erg. Heel lief jouw bericht!!! đ Ik vind het een goed idee, ik ga mezelf op iets fijns trakteren. Zit mezelf echt even in de weg..Wat goed dat je het even deelt! Volkomen begrijpelijk, maar ontzettend balen voor je dat je ineens weer zoveel last hebt van cravings. Heel knap dat je je ervan bewust bent en er nu jĂșist niet aan toegeeft. Daar is echt doorzettingsvermogen voor nodig. Heel knap van je. You can do this!
En flippen naar je kind toe is kut (ik ben zelf ook moeder, so i hear you), maar fijn dat je het hebt kunnen goedmaken met haar. het gebeurt iedereen weleens, echt. Weer only human after all. Sterkte ermee! Trakteer jezelf anders op iets fijns. Een massage, leuke sportles, een bioscoopje of gewoon een leuk nieuw shirtje. Verdien je gewoon. je bent goed bezig!![:redheart:]()