SEX=DRUGS

Gekke stelling maar een in potentie een absoluut verslavende en verwoestende activiteit. De high en de cravings zijn magisch en lieten mij vergeten waar ik mee bezig was.

De buitenechtelijke relatie waar ik in belandde draaide op de spanning van sex. De eerste keer stiekem, spannend en geil. Een maand later weer eens… de week erop weer… en vanaf dat punt wekelijks meerdere keren. Dwangmatig plekken (want niet thuis) en gelegenheid zoeken om “het” te doen. Todat je twee levens hebt waarvan je je af vraagt welke rol je speelt en wie je allemaal voor de gek houdt. Je vrouw, kinderen, werkgever, sportclub, vrienden… maar gewoon doorgaan omdat de cravings aar sex gigantisch zijn (die van haar gelukkig ook) en de vormen steeds onbezonnener. Olie op elkaars vuur gooien… twee verslaafden, aan elkaar met respect voor elkaar gelijkwaardig aan elkaar.

In een vlaag van helderheid alles opgebiecht. En letterlijk cold turkey gestopt…

godzijdank mijn vrouw die het nog met mij aandurfde en inmiddels ruim 10 jaar later nog steeds.

Hou nog steeds van flirten, versieren en mss eens zoenen maar ik weet nu wat mijn meest verslavende drug is… sex.

wie herkent dit?

P.S. de trip reports zal ik een ieder besparen

@1998GUY Hè jammer, dat zijn nu juist de leukste trip reports. 😇😋

Jazz35 zei:

@1998GUY Hè jammer, dat zijn nu juist de leukste trip reports. 😇😋

Klik om te vergroten...

Reports waar iemand zijn partner bedriegd en zijn/haar kinderen daarmee ook offert op het altaar van zelf voldoening. Leuk hoor.

ManPaardKrokodil zei:

Een erg interessant boek over dit onderwerp is: The Molecule of More (How a Single Chemical in Your Brain Drives Love, Sex, and Creativity--and Will Determine the Fate of the Human Race).

het leg heel mooi uit hoe dopamine (anders dan alle andere hormonen) juist je beslissingen beïnvloed voor bevrediging op langere termijn, ook al zitten er soms veel stappen tussen waarbij je zou moeten weten dat je eigenlijk echt niet moet doorgaan op deze weg. Geen excuus, wel een verklaring. Aanrader

​

Klik om te vergroten...

Die ga ik eens even lezen! Maar wat ik er al uit haal: De dopamine-balans vinden… überhaupt een balans vinden… da’s best lastig. Of dat nu uit jezelf of de middelen komt. Wellicht komt dat naarmate je ouder & wijzer wordt? En ook niet bij iedereen?

Mee eens, en met je dopamine balans klooien kan op veel manieren, drugs, porno, social media, parachute springen, vreemd gaan....

ManPaardKrokodil zei:

Mee eens, en met je dopamine balans klooien kan op veel manieren, drugs, porno, social media, parachute springen, vreemd gaan....

Klik om te vergroten...

Weet er helaas alles van, ben een echte dopamine junkie. Gevaar opzoeken, porno, drugs, simpele dopamine via social media, festivals waarbij alles je stimuleert, harde snelle muziek met veel bass.

Het zal wel per persoon verschillen, maar ik doe onbewust (en vaak ook bewust) er alles aan om die dopamine hits te scoren, om dan vervolgens levenloos er bij te zitten wanneer de rush voorbij is.

Ongekend sterk de drang naar dopamine is. Het enigste moment dat ik het echt onder controle had was toen ik dagelijks mediteerde.

Mindless zei:

Verschrikkelijk deprimerende gedachte.

Mede dit maakt het moeilijk voor me om weer met een eventuele relatie te beginnen.

Ik begrijp het lichtzinnige denken hierover totaal niet.

Klik om te vergroten...

In het verlengde hiervan zit ik.
Ik ga geen nieuwe relatie meer aan, omdat ik 1. Niet wil gaan vergelijken
2. Ik mij niet meer zo kwetsbaar wil maken betreffende de pijn die o.a. vreemdgaan veroorzaken kan in een relatie die dan hoogstwaarschijnlijk verbroken gaat worden.
1 x zoiets meegemaakt is voldoende.
Dat wil ik niet meer.

Volgens de statistieken gaat 25% van de mannen in een relatie een keer vreemd.
Hoe dit percentage bij de vrouwen ligt is mij onbekend. Zal wel net zo hoog liggen....

Ik wil hier toch even op reageren, want het kan anders.

Mindless zei:

Ja dit zou mij dus breken. Als ik met iemand samen ben, is het ons twee. Als de ander me op dat vlak bedriegt vind ik dat het hoogste verraad.

Klik om te vergroten...

Waarom is het alleen "ons twee" als je met iemand bent? Omdat dat van je verwacht wordt? Maar wat vind jezelf?

Mindless zei:

Als dit zo is, waarom zijn ze er niet gewoon transparant over.

Klik om te vergroten...

Dat bedoel ik dus: het kan ook anders.

De Zandman zei:

Ik ga geen nieuwe relatie meer aan, omdat ik 1. Niet wil gaan vergelijken
2. Ik mij niet meer zo kwetsbaar wil maken betreffende de pijn die o.a. vreemdgaan veroorzaken kan in een relatie die dan hoogstwaarschijnlijk verbroken gaat worden.
1 x zoiets meegemaakt is voldoende.
Dat wil ik niet meer.

Klik om te vergroten...

Maar dan doe je jezelf tekort, Zandman. Pijn ontwijken leidt niet tot geluk: hoe je omgaat met pijn, en tegenslag, is de sleutel denk ik.

1998GUY zei:

godzijdank mijn vrouw die het nog met mij aandurfde en inmiddels ruim 10 jaar later nog steeds.

Klik om te vergroten...

Heel mooi wat je hebt gedeeld, 1998GUY, en erg mooi te lezen dat jouw vrouw dus snapt dat het anders kan. En dat het je relatie uiteindelijk juist verdiept heeft.

We zitten met zijn allen vast in wat de maatschappij, onze ouders, anderen, van ons verwachten, en handelen daarnaar. Maar, het is veel beter om te handelen naar wat we zelf van onszelf verwachten. Dat is wat ik heb geleerd de afgelopen jaren.

Mijn vrouw en ik hebben iets soortgelijks meegemaakt maar we hebben onze relatie geopend in plaats van verbroken toen we achter het vreemdgaan van elkaar kwamen. Dat is een erg mooie weg geworden waarvan we allebei heel veel geleerd hebben. In de drie jaar na het openen van de relatie heb ik mij persoonlijk meer ontwikkeld dan in de dertig jaar daarvoor. Ik verbind me nu in vrijheid met anderen, kan mijn biseksualiteit beleven en heb een hechtere band met mijn vrouw dan ooit.

Je kunt kiezen voor de flat line, leven naar wat er van je verwacht wordt en denken dat trouw of het ontwijken van pijn leidt tot geluk. Maar vrijheid leidt tot geluk, en handelen naar wat je zelf van jezelf verwacht, en als je dat kunt doen in je leven, en de dalen die bij de hoogtepunten horen kunt accepteren en aanpakken, dan ben je gelukkig.

Mindless zei:

Terugkomend op dit:

Ik vind dit te makkelijk. Het is niet de verslaving die dit doet, het is jezelf. Je valt niet pardoes met je piemel in een kut of met je kut op een piemel. Daar zijn tientallen, honderden stappen en dus keuzemomenten in waarin je bewust zelf keer op keer de keuze maakt om uiteindelijk tot dat punt te komen je partner te bedriegen achter zijn/haar rug om, wat je geen slachtoffer van je verslaving maakt, maar de dader van je acties.

Klik om te vergroten...

Dit is hetzelfde als tegen een verslaafde zeggen: kies er dan voor om niet te gebruiken.

wolftrance zei:

Ik wil hier toch even op reageren, want het kan anders.


Waarom is het alleen "ons twee" als je met iemand bent? Omdat dat van je verwacht wordt? Maar wat vind jezelf?


Dat bedoel ik dus: het kan ook anders.


Maar dan doe je jezelf tekort, Zandman. Pijn ontwijken leidt niet tot geluk: hoe je omgaat met pijn, en tegenslag, is de sleutel denk ik.


Heel mooi wat je hebt gedeeld, 1998GUY, en erg mooi te lezen dat jouw vrouw dus snapt dat het anders kan. En dat het je relatie uiteindelijk juist verdiept heeft.

We zitten met zijn allen vast in wat de maatschappij, onze ouders, anderen, van ons verwachten, en handelen daarnaar. Maar, het is veel beter om te handelen naar wat we zelf van onszelf verwachten. Dat is wat ik heb geleerd de afgelopen jaren.

Mijn vrouw en ik hebben iets soortgelijks meegemaakt maar we hebben onze relatie geopend in plaats van verbroken toen we achter het vreemdgaan van elkaar kwamen. Dat is een erg mooie weg geworden waarvan we allebei heel veel geleerd hebben. In de drie jaar na het openen van de relatie heb ik mij persoonlijk meer ontwikkeld dan in de dertig jaar daarvoor. Ik verbind me nu in vrijheid met anderen, kan mijn biseksualiteit beleven en heb een hechtere band met mijn vrouw dan ooit.

Je kunt kiezen voor de flat line, leven naar wat er van je verwacht wordt en denken dat trouw of het ontwijken van pijn leidt tot geluk. Maar vrijheid leidt tot geluk, en handelen naar wat je zelf van jezelf verwacht, en als je dat kunt doen in je leven, en de dalen die bij de hoogtepunten horen kunt accepteren en aanpakken, dan ben je gelukkig.

Klik om te vergroten...

Of hoe je swingen/polyamorie kunt romantiseren. 🤫

wolftrance zei:

Waarom is het alleen "ons twee" als je met iemand bent? Omdat dat van je verwacht wordt? Maar wat vind jezelf?

Klik om te vergroten...

Ik vind zelf dat als je af hebt gesproken monogaam te zijn met je partner en dit niet bent, dat je je partner bedriegt.

Duh.

FredKroket zei:

Dit is hetzelfde als tegen een verslaafde zeggen: kies er dan voor om niet te gebruiken.

Klik om te vergroten...

Je kunt een verslaving verzwakken door op 1 of enkele van die honderden keuzemomenten NEE te zeggen/doen.

Ik zeg niet dat dat per se makkelijk is.

Hoe je in ieder geval gegarandeerd faalt is jezelf tot slachtoffer maken en denken dat je 0 keuze hebt.

Mindless zei:

Je kunt een verslaving verzwakken door op 1 of enkele van die honderden keuzemomenten NEE te zeggen/doen.

Ik zeg niet dat dat per se makkelijk is.

Hoe je in ieder geval gegarandeerd faalt is jezelf tot slachtoffer maken en denken dat je 0 keuze hebt.

Klik om te vergroten...

Een verslaving verzwakken door een keer nee te zeggen? Zo werkt een verslaving niet helaas.

Je hebt de keuze om er mee bezig te gaan en de oorzaak van je misbruik/gebruik te achterhalen. Maar hoe jij het framed zet je verslaafden weg als slachtoffers en gedoemd om te falen. Ik vind dat best vervelend.

Mindless zei:

Je kunt een verslaving verzwakken door op 1 of enkele van die honderden keuzemomenten NEE te zeggen/doen.

Ik zeg niet dat dat per se makkelijk is.

Hoe je in ieder geval gegarandeerd faalt is jezelf tot slachtoffer maken en denken dat je 0 keuze hebt.

Klik om te vergroten...

Nou, ik kon dat absoluut niet, en velen met mij. Nou is niet gezegd dat het dan voor iedereen geldt maar verslaving was voor mij wel echt een stuk sterker dan mijn eigen kracht. De crux voor herstel zat 'm hier in het doen van de juiste dingen, niet in het laten van de verkeerde dingen.

_shikantaza zei:

De crux voor herstel zat 'm hier in het doen van de juiste dingen, niet in het laten van de verkeerde dingen.

Klik om te vergroten...

Voor mij werkt dat net zo!

En het vinden van die kracht die sterker is dan de kracht van mijn verslaving. Iets om 'm mee te counteren. In mijn geval vooral de kracht van het NA programma en alles wat daarbij komt kijken.

FredKroket zei:

Maar hoe jij het framed zet je verslaafden weg als slachtoffers en gedoemd om te falen. Ik vind dat best vervelend.

Klik om te vergroten...

Goed dat je dit benoemt, dank.
Het blijft zich maar herhalen…helaas.

_shikantaza zei:

Nou, ik kon dat absoluut niet, en velen met mij. Nou is niet gezegd dat het dan voor iedereen geldt maar verslaving was voor mij wel echt een stuk sterker dan mijn eigen kracht. De crux voor herstel zat 'm hier in het doen van de juiste dingen, niet in het laten van de verkeerde dingen.

Klik om te vergroten...

Ik zei dan ook: zeggen/DOEN.

Mindless zei:

Ik zei dan ook: zeggen/DOEN.

Klik om te vergroten...

Ik vind je een beetje trollerig overkomen, eerlijk gezegd. Je doet een aantal onbeargumenteerde statements en gaat verder nergens op in.

FredKroket zei:

Ik vind je een beetje trollerig overkomen, eerlijk gezegd. Je doet een aantal onbeargumenteerde statements en gaat verder nergens op in.

Klik om te vergroten...

What’s new?

FredKroket zei:

Ik vind je een beetje trollerig overkomen, eerlijk gezegd. Je doet een aantal onbeargumenteerde statements en gaat verder nergens op in.

Klik om te vergroten...

Niet als trollen bedoeld, heb gewoon amper tijd.

Ben het verder eens met @_shikantaza dat doen van de juiste dingen key is in beter worden.