#1
@1998GUY Hè jammer, dat zijn nu juist de leukste trip reports. 😇😋
Reports waar iemand zijn partner bedriegd en zijn/haar kinderen daarmee ook offert op het altaar van zelf voldoening. Leuk hoor.@1998GUY Hè jammer, dat zijn nu juist de leukste trip reports. 😇😋
Haha, sex trip reports bedoelde ik natuurlijk. 😃Reports waar iemand zijn partner bedriegd en zijn/haar kinderen daarmee ook offert op het altaar van zelf voldoening. Leuk hoor.
Ik snap je stelling, en kan me er ook zeker in vinden. Sex is toch wel echt het allerlekkerste wat je als mens kunt doen.Gekke stelling maar een in potentie een absoluut verslavende en verwoestende activiteit. De high en de cravings zijn magisch en lieten mij vergeten waar ik mee bezig was.
De buitenechtelijke relatie waar ik in belandde draaide op de spanning van sex. De eerste keer stiekem, spannend en geil. Een maand later weer eens… de week erop weer… en vanaf dat punt wekelijks meerdere keren. Dwangmatig plekken (want niet thuis) en gelegenheid zoeken om “het” te doen. Todat je twee levens hebt waarvan je je af vraagt welke rol je speelt en wie je allemaal voor de gek houdt. Je vrouw, kinderen, werkgever, sportclub, vrienden… maar gewoon doorgaan omdat de cravings aar sex gigantisch zijn (die van haar gelukkig ook) en de vormen steeds onbezonnener. Olie op elkaars vuur gooien… twee verslaafden, aan elkaar met respect voor elkaar gelijkwaardig aan elkaar.
In een vlaag van helderheid alles opgebiecht. En letterlijk cold turkey gestopt…
godzijdank mijn vrouw die het nog met mij aandurfde en inmiddels ruim 10 jaar later nog steeds.
Hou nog steeds van flirten, versieren en mss eens zoenen maar ik weet nu wat mijn meest verslavende drug is… sex.
wie herkent dit?
P.S. de trip reports zal ik een ieder besparen![]()
Helaas heb ik in bijna al mijn voorgaande relaties dit meegemaakt.Verschrikkelijk deprimerende gedachte.
Mede dit maakt het moeilijk voor me om weer met een eventuele relatie te beginnen.
Ik begrijp het lichtzinnige denken hierover totaal niet.
Ja dit zou mij dus breken. Als ik met iemand samen ben, is het ons twee. Als de ander me op dat vlak bedriegt vind ik dat het hoogste verraad.Helaas heb ik in bijna al mijn voorgaande relaties dit meegemaakt.
Toen ik op Sint Maarten was deze zomer heb ik met eigen ogen kunnen aanschouwen hoe bijna 90% van de Nederlandse dames die in het ziekenhuis werkten met een relatie toch en masse vreemd gingen. En er ook geen geheim van maakten.
Vond dat ontzettend lastig moet ik zeggen....
Maar ik vrees dat het wel de realiteit is dat er ontzettend veel mensen vreemd gaan.
Ook iets met verslaafd aan de spanning denk ik.
Terugkomend op dit:Ook iets met verslaafd aan de spanning denk ik.
Ik denk dat het eerder ligt rondom iemands psychologie rondom sex en vreemdgaan. Iemand die vreemdgaat kan die situatie in een andere graad van ernst zien dan jijzelf. Dan is die keuze dus ook sneller gemaakt. Wat de ernst van de situatie is is bovendien erg situationeel en afhankelijk van vele variabelen. Lastig te concluderen dus.Terugkomend op dit:
Ik vind dit te makkelijk. Het is niet de verslaving die dit doet, het is jezelf. Je valt niet pardoes met je piemel in een kut of met je kut op een piemel. Daar zijn tientallen, honderden stappen en dus keuzemomenten in waarin je bewust zelf keer op keer de keuze maakt om uiteindelijk tot dat punt te komen je partner te bedriegen achter zijn/haar rug om, wat je geen slachtoffer van je verslaving maakt, maar de dader van je acties.
Als dit zo is, waarom zijn ze er niet gewoon transparant over.Ik denk dat het eerder ligt rondom iemands psychologie rondom sex en vreemdgaan. Iemand die vreemdgaat kan die situatie in een andere graad van ernst zien dan dan jijzelf. Dan is die keuze dus ook sneller gemaakt. Wat de ernst van de situatie is is bovendien erg situationeel en afhankelijk van vele variabelen. Lastig te concluderen dus.
Bovendien is de invloed en werking van verslaving bij ieder mens anders. De filosofie en soiciologie rondom vreemdgaan en verslaving is iets constant ontwikkelends in ieder mens. Je kan lastig conclusies trekken dus. Bovendien kunnen mensen wel degelijk op langere termijn beïnvloed worden door hun verslaving. Ook dit is weer simpelweg afhankelijk van het persoon in kwestie. Uiteraard komen sommige situaties vaker voor dan andere, maar er kan zoveel achter zitten dat we het simpelweg niet zeker kunnen weten. Al helemaal niet van iemand online.
Wij zijn op een gegeven moment ook voor een open relatie gegaan. Fijn, dat dat bestaat.♥️ Zal vast niet voor iedereen werken, maar als het in openheid en met wederzijds vertrouwen en respect gebeurt, is het mooi.je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om allebei niet monogaam te zijn. in de homo wereld is dit vrij algemeen. en ik zeg: gelukkig maar.
@Mindless ik wil je graag even herinneren aan je eigen post van gisteren. Je mening is duidelijk, erover door blijven gaan nadat TS heeft verzocht te stoppen met oordelen in zijn topic draagt niet bepaald bij aan de sfeer op het forum of aan de veiligheid voor leden om wat te delen zonder daar keihard op veroordeeld te worden.
Een betere wereld... Juist ja.
Waarom is het alleen "ons twee" als je met iemand bent? Omdat dat van je verwacht wordt? Maar wat vind jezelf?Ja dit zou mij dus breken. Als ik met iemand samen ben, is het ons twee. Als de ander me op dat vlak bedriegt vind ik dat het hoogste verraad.
Dat bedoel ik dus: het kan ook anders.Als dit zo is, waarom zijn ze er niet gewoon transparant over.
Maar dan doe je jezelf tekort, Zandman. Pijn ontwijken leidt niet tot geluk: hoe je omgaat met pijn, en tegenslag, is de sleutel denk ik.Ik ga geen nieuwe relatie meer aan, omdat ik 1. Niet wil gaan vergelijken
2. Ik mij niet meer zo kwetsbaar wil maken betreffende de pijn die o.a. vreemdgaan veroorzaken kan in een relatie die dan hoogstwaarschijnlijk verbroken gaat worden.
1 x zoiets meegemaakt is voldoende.
Dat wil ik niet meer.
Heel mooi wat je hebt gedeeld, 1998GUY, en erg mooi te lezen dat jouw vrouw dus snapt dat het anders kan. En dat het je relatie uiteindelijk juist verdiept heeft.godzijdank mijn vrouw die het nog met mij aandurfde en inmiddels ruim 10 jaar later nog steeds.
Dit is hetzelfde als tegen een verslaafde zeggen: kies er dan voor om niet te gebruiken.Terugkomend op dit:
Ik vind dit te makkelijk. Het is niet de verslaving die dit doet, het is jezelf. Je valt niet pardoes met je piemel in een kut of met je kut op een piemel. Daar zijn tientallen, honderden stappen en dus keuzemomenten in waarin je bewust zelf keer op keer de keuze maakt om uiteindelijk tot dat punt te komen je partner te bedriegen achter zijn/haar rug om, wat je geen slachtoffer van je verslaving maakt, maar de dader van je acties.
Of hoe je swingen/polyamorie kunt romantiseren. 🤫Ik wil hier toch even op reageren, want het kan anders.
Waarom is het alleen "ons twee" als je met iemand bent? Omdat dat van je verwacht wordt? Maar wat vind jezelf?
Dat bedoel ik dus: het kan ook anders.
Maar dan doe je jezelf tekort, Zandman. Pijn ontwijken leidt niet tot geluk: hoe je omgaat met pijn, en tegenslag, is de sleutel denk ik.
Heel mooi wat je hebt gedeeld, 1998GUY, en erg mooi te lezen dat jouw vrouw dus snapt dat het anders kan. En dat het je relatie uiteindelijk juist verdiept heeft.
We zitten met zijn allen vast in wat de maatschappij, onze ouders, anderen, van ons verwachten, en handelen daarnaar. Maar, het is veel beter om te handelen naar wat we zelf van onszelf verwachten. Dat is wat ik heb geleerd de afgelopen jaren.
Mijn vrouw en ik hebben iets soortgelijks meegemaakt maar we hebben onze relatie geopend in plaats van verbroken toen we achter het vreemdgaan van elkaar kwamen. Dat is een erg mooie weg geworden waarvan we allebei heel veel geleerd hebben. In de drie jaar na het openen van de relatie heb ik mij persoonlijk meer ontwikkeld dan in de dertig jaar daarvoor. Ik verbind me nu in vrijheid met anderen, kan mijn biseksualiteit beleven en heb een hechtere band met mijn vrouw dan ooit.
Je kunt kiezen voor de flat line, leven naar wat er van je verwacht wordt en denken dat trouw of het ontwijken van pijn leidt tot geluk. Maar vrijheid leidt tot geluk, en handelen naar wat je zelf van jezelf verwacht, en als je dat kunt doen in je leven, en de dalen die bij de hoogtepunten horen kunt accepteren en aanpakken, dan ben je gelukkig.
Nou, ik kon dat absoluut niet, en velen met mij. Nou is niet gezegd dat het dan voor iedereen geldt maar verslaving was voor mij wel echt een stuk sterker dan mijn eigen kracht. De crux voor herstel zat 'm hier in het doen van de juiste dingen, niet in het laten van de verkeerde dingen.Je kunt een verslaving verzwakken door op 1 of enkele van die honderden keuzemomenten NEE te zeggen/doen.
Ik zeg niet dat dat per se makkelijk is.
Hoe je in ieder geval gegarandeerd faalt is jezelf tot slachtoffer maken en denken dat je 0 keuze hebt.
De crux voor herstel zat 'm hier in het doen van de juiste dingen, niet in het laten van de verkeerde dingen.
Goed dat je dit benoemt, dank.Maar hoe jij het framed zet je verslaafden weg als slachtoffers en gedoemd om te falen. Ik vind dat best vervelend.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."