SEX=DRUGS

Mindless zei:

Terugkomend op dit:

Ik vind dit te makkelijk. Het is niet de verslaving die dit doet, het is jezelf. Je valt niet pardoes met je piemel in een kut of met je kut op een piemel. Daar zijn tientallen, honderden stappen en dus keuzemomenten in waarin je bewust zelf keer op keer de keuze maakt om uiteindelijk tot dat punt te komen je partner te bedriegen achter zijn/haar rug om, wat je geen slachtoffer van je verslaving maakt, maar de dader van je acties.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat het eerder ligt rondom iemands psychologie rondom sex en vreemdgaan. Iemand die vreemdgaat kan die situatie in een andere graad van ernst zien dan jijzelf. Dan is die keuze dus ook sneller gemaakt. Wat de ernst van de situatie is is bovendien erg situationeel en afhankelijk van vele variabelen. Lastig te concluderen dus.

Bovendien is de invloed en werking van verslaving bij ieder mens anders. De filosofie en soiciologie rondom vreemdgaan en verslaving is iets constant ontwikkelends in ieder mens. Je kan lastig conclusies trekken dus. Bovendien kunnen mensen wel degelijk op langere termijn beïnvloed worden door hun verslaving. Ook dit is weer simpelweg afhankelijk van het persoon in kwestie. Uiteraard komen sommige situaties vaker voor dan andere, maar er kan zoveel achter zitten dat we het simpelweg niet zeker kunnen weten. Al helemaal niet van iemand online.

je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om allebei niet monogaam te zijn. in de homo wereld is dit vrij algemeen. en ik zeg: gelukkig maar.

Plex zei:

Ik denk dat het eerder ligt rondom iemands psychologie rondom sex en vreemdgaan. Iemand die vreemdgaat kan die situatie in een andere graad van ernst zien dan dan jijzelf. Dan is die keuze dus ook sneller gemaakt. Wat de ernst van de situatie is is bovendien erg situationeel en afhankelijk van vele variabelen. Lastig te concluderen dus.

Bovendien is de invloed en werking van verslaving bij ieder mens anders. De filosofie en soiciologie rondom vreemdgaan en verslaving is iets constant ontwikkelends in ieder mens. Je kan lastig conclusies trekken dus. Bovendien kunnen mensen wel degelijk op langere termijn beïnvloed worden door hun verslaving. Ook dit is weer simpelweg afhankelijk van het persoon in kwestie. Uiteraard komen sommige situaties vaker voor dan andere, maar er kan zoveel achter zitten dat we het simpelweg niet zeker kunnen weten. Al helemaal niet van iemand online.

Klik om te vergroten...

Als dit zo is, waarom zijn ze er niet gewoon transparant over.

Omdat ze WETEN dat ze fout zitten. Dat geeft dan waarschijnlijk ook grotendeels de kick, maar dat is dus die keuze: "ik verkies die kick/plezier voor mezelf boven de trouw aan mijn partner."

Het is uiteindelijk denk ik niet zo ingewikkeld: je diepere zelf weet heel goed dat je fout zit, maar je kiest er vanuit je ego voor om overspel te plegen. Je kiest voor jezelf ten koste van de ander. Daar komt het op neer.

Je acties bepalen wie je bent in deze wereld en de balans zal een keer opgemaakt worden.

Mindless zei:

Als dit zo is, waarom zijn ze er niet gewoon transparant over.

Omdat ze WETEN dat ze fout zitten. Dat geeft dan waarschijnlijk ook grotendeels de kick, maar dat is dus die keuze: "ik verkies die kick/plezier voor mezelf boven de trouw aan mijn partner."

Klik om te vergroten...

Vaak kan je de fouten die je maakt pas volledig zien na je ze gemaakt hebt. Je weet dan achteraf dat je fout zit en krijgt schaamte en verteld het dus niet. Als mensen van te voren wisten als ze fouten maakte dan zou het hele concept "leren van je fouten" niet bestaan, aangezien je dan zou leren van de fouten die je niet maakt. Als je eenmaal die fout hebt gemaakt is de draad al doorbroken, dan kan men denken "ik heb de fout nu toch al gemaakt, dus kan ik het net zo goed nog een keer doen". Zo gaat het ook vrij vaak met drugsverslavingen. Uiteraard komen de situaties die jij benoemd vaak genoeg voor, ik zeg ook niet dat dit niet gebeurd. Maar ik probeer te zeggen dat dit vaak kan verschillen. Daarom het argument dat we die conclusie simpelweg niet kunnen trekken.

Mindless zei:

denk ik niet zo ingewikkeld: je diepere zelf weet heel goed dat je fout zit, maar je kiest er vanuit je ego voor om overspel te plegen. Je kiest voor jezelf ten koste van de ander. Daar komt het op neer.

Je acties bepalen wie je bent in deze wereld en de balans zal een keer opgemaakt worden.

Klik om te vergroten...

Ik geloof dat morele waarde op zichzelf al iets zeer complex is en dus meer gebaseerd op perspectief in plaats van feiten.
Je kan jezelf daarom ook afvragen: gaat het meer om wat iemand doet of waarom diegene dat doet? Gaat het meer om het process of het resultaat?

Mindless zei:

Je acties bepalen wie je bent in deze wereld en de balans zal een keer opgemaakt worden.

Klik om te vergroten...

Hier ben ik het wel mee eens, je identiteit is op vele manieren gevormd en je acties zijn een reflectie daarvan. Maar het gaat niet altijd om de letterlijke actie maar de reden achter die actie. Net als het gezegde: "het gaat om het gebaar". Het gaat niet alleen maar om het directe resultaat, dat is maar een deel van het verhaal. Het gaat ook om de reden achter een bepaalde actie, het gebaar dus.

Plex zei:

Vaak kan je de fouten die je maakt pas volledig zien na je ze gemaakt hebt. Je weet dan achteraf dat je fout zit en krijgt schaamte en verteld het dus niet. Als mensen van te voren wisten als ze fouten maakte dan zou het hele concept "leren van je fouten" niet bestaan, aangezien je dan zou leren van de fouten die je niet maakt. Als je eenmaal die fout hebt gemaakt is de draad al doorbroken, dan kan men denken "ik heb de fout nu toch al gemaakt, dus kan ik het net zo goed nog een keer doen". Zo gaat het ook vrij vaak met drugsverslavingen. Uiteraard komen de situaties die jij benoemd vaak genoeg voor, ik zeg ook niet dat dit niet gebeurd. Maar ik probeer te zeggen dat dit vaak kan verschillen. Daarom het argument dat we die conclusie simpelweg niet kunnen trekken.


Ik geloof dat morele waarde op zichzelf al iets zeer complex is en dus meer gebaseerd op perspectief in plaats van feiten.
Je kan jezelf daarom ook afvragen: gaat het meer om wat iemand doet of waarom diegene dat doet? Gaat het meer om het process of het resultaat?

Klik om te vergroten...

Tja, oneens.

Ik denk dat iedereen dondersgoed weet dat met je buurman/buurvrouw neuken of whatever achter de rug van je partner om verkeerd is.

We kunnen het achteraf helemaal gaan rationaliseren, maar in het moment heb je je intuïtie en als ego hebben we de keuze die te negeren. Dat is de keuze die je maakt om dingen te kunnen doen waarvan je weet dat ze niet goed zijn.

Plex zei:

Hier ben ik het wel mee eens, je identiteit is op vele manieren gevormd en je acties zijn een reflectie daarvan. Maar het gaat niet altijd om de letterlijke actie maar de reden achter die actie. Net als het gezegde: "het gaat om het gebaar". Het gaat niet alleen maar om het directe resultaat, dat is maar een deel van het verhaal. Het gaat ook om de reden achter een bepaalde actie, het gebaar dus.

Klik om te vergroten...

De intentie erachter ja.

En wat is de intentie van je partner bedriegen? Probeer je met je bedrog op de een of andere manier toch ergens goed te doen? De actie is slecht, maar de intentie erachter niet? Nee, beiden zijn fout. Je weet wel dat het fout is, daarom doe je het stiekem. Je liegt tegen je partner én tegen jezelf.


I'm not buying any of this. We zijn complexe wezens maar op dit vlak ook weer heel simpel: uit zelfzuchtigheid voor jezelf kiezen ten koste van de ander. En dit kunnen doen omdat je het tegenover jezelf kunt rationaliseren (goedpraten, liegen).