#1
Vaak kan je de fouten die je maakt pas volledig zien na je ze gemaakt hebt. Je weet dan achteraf dat je fout zit en krijgt schaamte en verteld het dus niet. Als mensen van te voren wisten als ze fouten maakte dan zou het hele concept "leren van je fouten" niet bestaan, aangezien je dan zou leren van de fouten die je niet maakt. Als je eenmaal die fout hebt gemaakt is de draad al doorbroken, dan kan men denken "ik heb de fout nu toch al gemaakt, dus kan ik het net zo goed nog een keer doen". Zo gaat het ook vrij vaak met drugsverslavingen. Uiteraard komen de situaties die jij benoemd vaak genoeg voor, ik zeg ook niet dat dit niet gebeurd. Maar ik probeer te zeggen dat dit vaak kan verschillen. Daarom het argument dat we die conclusie simpelweg niet kunnen trekken.
Ik geloof dat morele waarde op zichzelf al iets zeer complex is en dus meer gebaseerd op perspectief in plaats van feiten.
Je kan jezelf daarom ook afvragen: gaat het meer om wat iemand doet of waarom diegene dat doet? Gaat het meer om het process of het resultaat?
Hier ben ik het wel mee eens, je identiteit is op vele manieren gevormd en je acties zijn een reflectie daarvan. Maar het gaat niet altijd om de letterlijke actie maar de reden achter die actie. Net als het gezegde: "het gaat om het gebaar". Het gaat niet alleen maar om het directe resultaat, dat is maar een deel van het verhaal. Het gaat ook om de reden achter een bepaalde actie, het gebaar dus.
Ben het met beide eens eigenlijk. Bedriegen in deze vorm is in mijn ogen zo goed als nooit goed te praten. Maar de situatie, de rede en wat er aan vooraf is gegaan, (het gebaar) speelt toch wel eens mee.Tja, oneens.
Ik denk dat iedereen dondersgoed weet dat met je buurman/buurvrouw neuken of whatever achter de rug van je partner om verkeerd is.
We kunnen het achteraf helemaal gaan rationaliseren, maar in het moment heb je je intuïtie en als ego hebben we de keuze die te negeren. Dat is de keuze die je maakt om dingen te kunnen doen waarvan je weet dat ze niet goed zijn.
De intentie erachter ja.
En wat is de intentie van je partner bedriegen? Probeer je met je bedrog op de een of andere manier toch ergens goed te doen? De actie is slecht, maar de intentie erachter niet? Nee, beiden zijn fout. Je weet wel dat het fout is, daarom doe je het stiekem. Je liegt tegen je partner én tegen jezelf.
I'm not buying any of this. We zijn complexe wezens maar op dit vlak ook weer heel simpel: uit zelfzuchtigheid voor jezelf kiezen ten koste van de ander. En dit kunnen doen omdat je het tegenover jezelf kunt rationaliseren (goedpraten, liegen).
Daarbij vind ik alles wat jij noemt @Mindless zeer vergelijkbaar als met een verslaving hoor. Daarbij weet je ook dat je het eigenlijk niet moet doen, dat het veel gevallen alleen maar kwaad doet. Zoals het leed wat je naasten vaak hiermee aandoet. Het vele liegen dat vaak gepaard gaat met een drugsverslaving. Enz.
Maakt het niet minder erg maar in "enkele" situaties wel begrijpelijkER.