#1
Ontelbaar vaak fappen inderdaad 🤣 tot je piemel er vanaf vielLekker fappen op je kamertje 😄
Cravings
126 antwoorden
21 weergaven
18-5-2026
#2
Hoe gaat het nu met jou @GasErOp12 ?
#3
20 dagen clean heel zwaar gehad met terugval nog niet gebeurd voel me top
#4
heb je nou wel of geen terugval gehad?20 dagen clean heel zwaar gehad met terugval nog niet gebeurd voel me top
#5
Nog geen gehad
#6
Verslaving, ik vergelijk da me smeagol. Van lord of the ring. Altijd die drang naar die ring. Liegen en manipuleren voor toch die ring te kunnen bemachtigen. Om uiteindelijk te veranderen in en klein lelijk mannetje
#7
Ik kan niet naar de huisarts ik kan niet hulp zoeken me moeder zal me nooit meer aan willen kijken
#8
Een huisarts heeft medisch beroepsgeheim. Ga nou maar gewoon.Ik kan niet naar de huisarts ik kan niet hulp zoeken me moeder zal me nooit meer aan willen kijken
#9
Een huisarts heeft medisch beroepsgeheim. Ga nou maar gewoon.
Ook als het gaat om je minderjarige zoon?
@GasErOp12 maakt verder ook niet uit. Het klinkt inderdaad of de 3mmc je goed te pakken heeft. Hier kom je waarschijnlijk niet alleen uit. Ik weet er zelf ook alles van.
Je hebt hulp nodig van je omgeving. En dat zal helaas betekenen dat je toch even met de billen bloot moet...
EDIT: never mind. Vanaf 16 jaar mogen je ouders je dossier pas inzien na toestemming van het kind.
#10
Bedankt alle voor de reacties, wat gaat er dan gebeuren bij de huisarts? Ben nog al bang om me zo erg open te stellen en schaam me er ook een beetje voor
#11
Goeie. Ik lees terug dat TS 17 is en blijkbaar is er geheimhoudingsplicht voor patiënten vanaf 16 jaar: https://www.patientenfederatie.nl/extra/vragen-over-de-huisarts/geheimhoudingOok als het gaat om je minderjarige zoon?
@GasErOp12 maakt verder ook niet uit. Het klinkt inderdaad of de 3mmc je goed te pakken heeft. Hier kom je waarschijnlijk niet alleen uit. Ik weet er zelf ook alles van.
Je hebt hulp nodig van je omgeving. En dat zal helaas betekenen dat je toch even met de billen bloot moet...
Weer wat geleerd
Dus @GasErOp12 - Gas Er Op en naar de huisarts 👍🤗.
#12
Die gaat jou dan doorverwijzen naar een instantie die jou verder kan helpen. Is echt niets om je voor te schamen. Juist stoer als je hulp durft te vragen wanneer je dat nodig hebt.Bedankt alle voor de reacties, wat gaat er dan gebeuren bij de huisarts? Ben nog al bang om me zo erg open te stellen en schaam me er ook een beetje voor
#13
Hartstikke moedig dat je hier je verhaal deelt. Dat betekent namelijk dat je diep van binnen verandering wilt, maar je nog niet weet hoe je dat aan moet pakken. En precies daar kan de huisarts je goed bij helpen. Zelf loop ik ook bij een traject voor ambulante verslavingszorg en het is 1 van de beste besluiten die ik in mijn leven heb genomen. Je kunt het!
#14
Dan kan je doorverwezen worden naar verslavingzorg meestal zijn er aardige wachttijden dus het liefst zo spoedig mogelijk.Bedankt alle voor de reacties, wat gaat er dan gebeuren bij de huisarts? Ben nog al bang om me zo erg open te stellen en schaam me er ook een beetje voor
#15
Ik wou even meedelen dat ik vandaag bijna was teruggevallen heb weer contact gehad met mijn dealer maar heb uiteindelijk toch het stemmetje uit mijn hoofd kunnen halen dat ik het nodig had waar ik heel trots op ben
#16
Je moeder houdt altijd van je. Zij zal je altijd steunen. Ongeacht wat er gebeurt.Ik kan niet naar de huisarts ik kan niet hulp zoeken me moeder zal me nooit meer aan willen kijken
Ze zal het misschien niet verwachten, verdrietig zijn en schrikken. Maar ze is er voor je. Neem naar mee en speel open kaart.
Ik ben zelf vader en ik weet dus wat ik zeg.
#17
Ik heb vaak hetzelfde gedacht, nadat ik open ben geweest is ze hooguit bezorgd. Gevuld met blijdschap dat ik eerlijk was en mijn gebruik had besproken. Het enigste wat je moeder wil is het beste voor jouw, en aangezien eerlijkheid waarschijnlijk beter is voor iedereen zou ik dit dus ook doen. En anders inderdaad een huisarts opzoeken als je het echt niet wil vertellen. Of als eerste stap om vervolgens begeleid te kunnen worden naar eerlijkheid en herstel.Ik kan niet naar de huisarts ik kan niet hulp zoeken me moeder zal me nooit meer aan willen kijken
#18
Mijn leven is echt gedoemd met pech heb ik het gevoel van, elke dag heb ik zoveel pech vandaag ook weer.
Mijn moeder komt thuis van de kapper en ik ging even naar de wc om te plassen gaat ze me kamer in omdat ik me fietssleutel kwijt ben om te zoeken dus ik kijk achter me en ik zie haar precies kijken waar mijn 3m ligt ik weet niet of ze het gezien heeft. Ze keek iig die kant op maar zei er niks van
Ik weet niet wat ik nu moet doen en ben zo bang dat ik morgen het huis uit wordt gezet
Mijn moeder komt thuis van de kapper en ik ging even naar de wc om te plassen gaat ze me kamer in omdat ik me fietssleutel kwijt ben om te zoeken dus ik kijk achter me en ik zie haar precies kijken waar mijn 3m ligt ik weet niet of ze het gezien heeft. Ze keek iig die kant op maar zei er niks van
Ik weet niet wat ik nu moet doen en ben zo bang dat ik morgen het huis uit wordt gezet
#19
Dat gevoel had ik ook toen ik nog in actief gebruik zat. Bleek achteraf dat ik daar vaak toch zelf een aandeel in had. Maar zo voelt het op dat moment niet.Mijn leven is echt gedoemd met pech heb ik het gevoel van, elke dag heb ik zoveel pech vandaag ook weer.
Ergens wel fijn, want dat betekent ook dat je iets aan die 'pech' kan doen.
Mijn moeder komt thuis van de kapper en ik ging even naar de wc om te plassen gaat ze me kamer in omdat ik me fietssleutel kwijt ben om te zoeken dus ik kijk achter me en ik zie haar precies kijken waar mijn 3m ligt ik weet niet of ze het gezien heeft. Ze keek iig die kant op maar zei er niks van
Ik weet niet wat ik nu moet doen en ben zo bang dat ik morgen het huis uit wordt gezet
Moeders zijn niet dom jongen.... vaak zien ze meer dan je denkt. Is mijn ervaring dan.
Er is maar één manier om daarachter te komen, door het initiatief te pakken. Wat denk je dat er voor haar prettiger is? Dat je er zelf eerlijk over verteld of dat ze er zelf achter moet komen?
Kijk ik kan jouw situatie thuis niet beoordelen. Maar je kind zonder pardon het huis uit zetten is wel het laatste wat een liefhebbende ouder wilt doen.
Bij mij heeft mijn moeder uiteindelijk geprobeerd realistische grenzen te stellen. Na een ontzettend hevige periode van gebruik en alles wat daarbij komt kijken, was ze er klaar mee. Als ik nog zou gaan gebruiken of drugs in huis haalde, dan kwam ik op straat te staan.
En toch heb ik daarna meerdere terugvallen gehad. Waarom ik wel kon blijven wonen is omdat de terugvallen kort van duur waren, ik eerlijk was en ik ook duidelijk de bereidwilligheid liet zien dat ik het anders wilde.
Mijn moeder heeft het er echt moeilijk mee gehad. Aan de ene kant was ze er helemaal klaar mee en wilde ze gewoon dat ik voor altijd van de drugs afbleef. En ze wilde dus ook die realistische grens naleven. Aan de andere kant wilde ze mij helemaal niet op straat zetten. Juist omdat ze bang was dat het dan nog erger zou worden met mijn gebruik en ik ergens dood aangetroffen zou worden.
Daarom... een liefhebbend ouder zet echt niet zomaar z'n kind op straat. Daar gaat heel wat aan vooraf. En nogmaals, op afstand, met de info die we hebben, kan niemand voor jou beoordelen hoe die situatie thuis bij jou is.
Één ding weet ik wèl! Eerlijkheid heeft mij altijd geholpen.
#20
Mijn leven is echt gedoemd met pech heb ik het gevoel van, elke dag heb ik zoveel pech vandaag ook weer.
Mijn moeder komt thuis van de kapper en ik ging even naar de wc om te plassen gaat ze me kamer in omdat ik me fietssleutel kwijt ben om te zoeken dus ik kijk achter me en ik zie haar precies kijken waar mijn 3m ligt ik weet niet of ze het gezien heeft. Ze keek iig die kant op maar zei er niks van
Ik weet niet wat ik nu moet doen en ben zo bang dat ik morgen het huis uit wordt gezet
Je bent aan het doemdenken. Je hebt een probleem waar je zelf niet vanaf komt.
Zet zelf de eerste stap naar de dokter, dan toon je aan je moeder ook al aan dat je inziet dat je een probleem hebt en dat je hulp wilt en zoekt, ipv dat een ander de hulp voor je inschakelt.
En zelfs al ga je eerst naar je moeder, die gaat schrikken maar wellicht ook niet. Denk je echt dat je omgeving niet doorheeft dat er iets met je aan de hand is? Indien die foto die je als profielpic een foto van jouzelf is dan gaan ze niet verbaasd zijn, die wallen ontstaan namelijk niet zomaar.
En nogmaals je bent niet de enige. Ikzelf was 19 toen ik voor het eerst aan de bel trok, ambulante vorm. Je hoeft echt niet direct een kliniek in, wellicht is ambulante hulp icm steunde familie al wel voldoende, dat moet de tijd uitwijzen.
1 ding is zeker, het niet vertellen is alleen maar uitstellen en eer schade aan jezelf en je omgeving aanbrengen. Wees slim en lijster naar degene die dit allemaal al lang en breed hebben meegemaakt, de mensen hier die zoals ik jou het zetje in de juiste richting willen geven.
Echt waar, ga met de billen bloot. Dat is heel kut en vergt ff een flink paar ballen in je broek, maar uiteindelijk is de opluchting beter dan een orgasme na een half jaar droog staan. 😜
Nee zonder dollen, wees een vent en kom je probleem onder ogen.