#1
Ik wou even meedelen dat ik vandaag bijna was teruggevallen heb weer contact gehad met mijn dealer maar heb uiteindelijk toch het stemmetje uit mijn hoofd kunnen halen dat ik het nodig had waar ik heel trots op ben
Cravings
126 antwoorden
24 weergaven
18-5-2026
#2
Je moeder houdt altijd van je. Zij zal je altijd steunen. Ongeacht wat er gebeurt.Ik kan niet naar de huisarts ik kan niet hulp zoeken me moeder zal me nooit meer aan willen kijken
Ze zal het misschien niet verwachten, verdrietig zijn en schrikken. Maar ze is er voor je. Neem naar mee en speel open kaart.
Ik ben zelf vader en ik weet dus wat ik zeg.
#3
Ik heb vaak hetzelfde gedacht, nadat ik open ben geweest is ze hooguit bezorgd. Gevuld met blijdschap dat ik eerlijk was en mijn gebruik had besproken. Het enigste wat je moeder wil is het beste voor jouw, en aangezien eerlijkheid waarschijnlijk beter is voor iedereen zou ik dit dus ook doen. En anders inderdaad een huisarts opzoeken als je het echt niet wil vertellen. Of als eerste stap om vervolgens begeleid te kunnen worden naar eerlijkheid en herstel.Ik kan niet naar de huisarts ik kan niet hulp zoeken me moeder zal me nooit meer aan willen kijken
#4
Mijn leven is echt gedoemd met pech heb ik het gevoel van, elke dag heb ik zoveel pech vandaag ook weer.
Mijn moeder komt thuis van de kapper en ik ging even naar de wc om te plassen gaat ze me kamer in omdat ik me fietssleutel kwijt ben om te zoeken dus ik kijk achter me en ik zie haar precies kijken waar mijn 3m ligt ik weet niet of ze het gezien heeft. Ze keek iig die kant op maar zei er niks van
Ik weet niet wat ik nu moet doen en ben zo bang dat ik morgen het huis uit wordt gezet
Mijn moeder komt thuis van de kapper en ik ging even naar de wc om te plassen gaat ze me kamer in omdat ik me fietssleutel kwijt ben om te zoeken dus ik kijk achter me en ik zie haar precies kijken waar mijn 3m ligt ik weet niet of ze het gezien heeft. Ze keek iig die kant op maar zei er niks van
Ik weet niet wat ik nu moet doen en ben zo bang dat ik morgen het huis uit wordt gezet
#5
Dat gevoel had ik ook toen ik nog in actief gebruik zat. Bleek achteraf dat ik daar vaak toch zelf een aandeel in had. Maar zo voelt het op dat moment niet.Mijn leven is echt gedoemd met pech heb ik het gevoel van, elke dag heb ik zoveel pech vandaag ook weer.
Ergens wel fijn, want dat betekent ook dat je iets aan die 'pech' kan doen.
Mijn moeder komt thuis van de kapper en ik ging even naar de wc om te plassen gaat ze me kamer in omdat ik me fietssleutel kwijt ben om te zoeken dus ik kijk achter me en ik zie haar precies kijken waar mijn 3m ligt ik weet niet of ze het gezien heeft. Ze keek iig die kant op maar zei er niks van
Ik weet niet wat ik nu moet doen en ben zo bang dat ik morgen het huis uit wordt gezet
Moeders zijn niet dom jongen.... vaak zien ze meer dan je denkt. Is mijn ervaring dan.
Er is maar één manier om daarachter te komen, door het initiatief te pakken. Wat denk je dat er voor haar prettiger is? Dat je er zelf eerlijk over verteld of dat ze er zelf achter moet komen?
Kijk ik kan jouw situatie thuis niet beoordelen. Maar je kind zonder pardon het huis uit zetten is wel het laatste wat een liefhebbende ouder wilt doen.
Bij mij heeft mijn moeder uiteindelijk geprobeerd realistische grenzen te stellen. Na een ontzettend hevige periode van gebruik en alles wat daarbij komt kijken, was ze er klaar mee. Als ik nog zou gaan gebruiken of drugs in huis haalde, dan kwam ik op straat te staan.
En toch heb ik daarna meerdere terugvallen gehad. Waarom ik wel kon blijven wonen is omdat de terugvallen kort van duur waren, ik eerlijk was en ik ook duidelijk de bereidwilligheid liet zien dat ik het anders wilde.
Mijn moeder heeft het er echt moeilijk mee gehad. Aan de ene kant was ze er helemaal klaar mee en wilde ze gewoon dat ik voor altijd van de drugs afbleef. En ze wilde dus ook die realistische grens naleven. Aan de andere kant wilde ze mij helemaal niet op straat zetten. Juist omdat ze bang was dat het dan nog erger zou worden met mijn gebruik en ik ergens dood aangetroffen zou worden.
Daarom... een liefhebbend ouder zet echt niet zomaar z'n kind op straat. Daar gaat heel wat aan vooraf. En nogmaals, op afstand, met de info die we hebben, kan niemand voor jou beoordelen hoe die situatie thuis bij jou is.
Één ding weet ik wèl! Eerlijkheid heeft mij altijd geholpen.
#6
Mijn leven is echt gedoemd met pech heb ik het gevoel van, elke dag heb ik zoveel pech vandaag ook weer.
Mijn moeder komt thuis van de kapper en ik ging even naar de wc om te plassen gaat ze me kamer in omdat ik me fietssleutel kwijt ben om te zoeken dus ik kijk achter me en ik zie haar precies kijken waar mijn 3m ligt ik weet niet of ze het gezien heeft. Ze keek iig die kant op maar zei er niks van
Ik weet niet wat ik nu moet doen en ben zo bang dat ik morgen het huis uit wordt gezet
Je bent aan het doemdenken. Je hebt een probleem waar je zelf niet vanaf komt.
Zet zelf de eerste stap naar de dokter, dan toon je aan je moeder ook al aan dat je inziet dat je een probleem hebt en dat je hulp wilt en zoekt, ipv dat een ander de hulp voor je inschakelt.
En zelfs al ga je eerst naar je moeder, die gaat schrikken maar wellicht ook niet. Denk je echt dat je omgeving niet doorheeft dat er iets met je aan de hand is? Indien die foto die je als profielpic een foto van jouzelf is dan gaan ze niet verbaasd zijn, die wallen ontstaan namelijk niet zomaar.
En nogmaals je bent niet de enige. Ikzelf was 19 toen ik voor het eerst aan de bel trok, ambulante vorm. Je hoeft echt niet direct een kliniek in, wellicht is ambulante hulp icm steunde familie al wel voldoende, dat moet de tijd uitwijzen.
1 ding is zeker, het niet vertellen is alleen maar uitstellen en eer schade aan jezelf en je omgeving aanbrengen. Wees slim en lijster naar degene die dit allemaal al lang en breed hebben meegemaakt, de mensen hier die zoals ik jou het zetje in de juiste richting willen geven.
Echt waar, ga met de billen bloot. Dat is heel kut en vergt ff een flink paar ballen in je broek, maar uiteindelijk is de opluchting beter dan een orgasme na een half jaar droog staan. 😜
Nee zonder dollen, wees een vent en kom je probleem onder ogen.
#7
Zoveel zin in school zonder slaap en onder invloed
#8
Je kunt klagen maar je kunt er ook wat aan doen. Je huisarts gaat zo open 🙂Zoveel zin in school zonder slaap en onder invloed
Ik snap heus wel hoe moeilijk het is hoor, maar op een gegeven moment moet je ophouden met excuses maken. Een bezoekje aan de huisarts maakt echt een wereld van verschil. Je zult er geen spijt van hebben
#9
Je doet het allemaal zelf kerel 😘. Er is een uitweg maar dan moet je dat ook wel willen en vooral DOEN.Zoveel zin in school zonder slaap en onder invloed
#10
Neem dit niet verkeerd… heb zin om je door het scherm te trekken en wakker te schudden…Zoveel zin in school zonder slaap en onder invloed
1. Ga naar je huisarts, die kent je wss al langer dan vandaag, heeft beroepsgeheim (=> kan je altijd nog een benadrukken tegen de ha).
mijn gevoel zegt me dat jij al deel zou geholpen zijn, door het aan iemand te kunnen vertellen in het « echte » niet online- leven…
Is er in nl geen CGG voor jongeren? Caw? Jongere telefoon?
je bent 17, een heel leven voor je… herpak je, je kan dit!
#11
Trouwens, er zal wel 1 van je leerkrachten het doorhebben hoor… heb je geen vertrouwensleerkracht?
#12
Lees gewoon even goed wat meerdere leden schrijven en zet dit om in actie.Zoveel zin in school zonder slaap en onder invloed
#13
Goeie dit! Mentor is er voor @GasErOp12 als het nog zo gaat als vroegâh.Trouwens, er zal wel 1 van je leerkrachten het doorhebben hoor… heb je geen vertrouwensleerkracht?
Dit beïnvloedt je schoolprestaties ten nadele.
#14
Probeer in ieder geval iemand in vertrouwen te nemen waar je het echte verhaal een keer kwijt kunt. Dat kan een vriend, mentor, familielid, je huisarts of misschien de drugsinfo lijn, maar liever iemand waarmee je even kunt zitten.
Gewoon iemand die alleen maar luistert naar je verhaal en niet oordeelt of advies geeft. Dat lijkt me een goeie eerste stap: beginnen met praten en er open over worden.
Gewoon iemand die alleen maar luistert naar je verhaal en niet oordeelt of advies geeft. Dat lijkt me een goeie eerste stap: beginnen met praten en er open over worden.
#15
Hallo allemaal, ik heb het tegen mijn vrienden en ouders verteld en ga woensdag naar de huisarts iedereen wil me graag helpen dus ik ga hier gewoon uitkomen bedankt allemaal voor de reacties!
#16
wat goed en dapper van je, houd ons vooral op de hoogte mocht je dat willen ![:)]()
#17
Geweldig 😍Hallo allemaal, ik heb het tegen mijn vrienden en ouders verteld en ga woensdag naar de huisarts iedereen wil me graag helpen dus ik ga hier gewoon uitkomen bedankt allemaal voor de reacties!
#18
Goed bezig! Trots op jou!Hallo allemaal, ik heb het tegen mijn vrienden en ouders verteld en ga woensdag naar de huisarts iedereen wil me graag helpen dus ik ga hier gewoon uitkomen bedankt allemaal voor de reacties!
#19
Top, gas(t)!
#20
Verslaving, ik vergelijk da me smeagol. Van lord of the ring. Altijd die drang naar die ring. Liegen en manipuleren voor toch die ring te kunnen bemachtigen. Om uiteindelijk te veranderen in en klein lelijk mannetje