#1
Mijn leven is echt gedoemd met pech heb ik het gevoel van, elke dag heb ik zoveel pech vandaag ook weer.
Mijn moeder komt thuis van de kapper en ik ging even naar de wc om te plassen gaat ze me kamer in omdat ik me fietssleutel kwijt ben om te zoeken dus ik kijk achter me en ik zie haar precies kijken waar mijn 3m ligt ik weet niet of ze het gezien heeft. Ze keek iig die kant op maar zei er niks van
Ik weet niet wat ik nu moet doen en ben zo bang dat ik morgen het huis uit wordt gezet
Je bent aan het doemdenken. Je hebt een probleem waar je zelf niet vanaf komt.
Zet zelf de eerste stap naar de dokter, dan toon je aan je moeder ook al aan dat je inziet dat je een probleem hebt en dat je hulp wilt en zoekt, ipv dat een ander de hulp voor je inschakelt.
En zelfs al ga je eerst naar je moeder, die gaat schrikken maar wellicht ook niet. Denk je echt dat je omgeving niet doorheeft dat er iets met je aan de hand is? Indien die foto die je als profielpic een foto van jouzelf is dan gaan ze niet verbaasd zijn, die wallen ontstaan namelijk niet zomaar.
En nogmaals je bent niet de enige. Ikzelf was 19 toen ik voor het eerst aan de bel trok, ambulante vorm. Je hoeft echt niet direct een kliniek in, wellicht is ambulante hulp icm steunde familie al wel voldoende, dat moet de tijd uitwijzen.
1 ding is zeker, het niet vertellen is alleen maar uitstellen en eer schade aan jezelf en je omgeving aanbrengen. Wees slim en lijster naar degene die dit allemaal al lang en breed hebben meegemaakt, de mensen hier die zoals ik jou het zetje in de juiste richting willen geven.
Echt waar, ga met de billen bloot. Dat is heel kut en vergt ff een flink paar ballen in je broek, maar uiteindelijk is de opluchting beter dan een orgasme na een half jaar droog staan. 😜
Nee zonder dollen, wees een vent en kom je probleem onder ogen.