#1
Ik denk dat je er nog versteld van staat hoeveel mensen dit begrijpen 😉Sommigen zullen dit waarschijnlijk niet begrijpen, maar ik had vaak moeite met de kleinste dingen: een telefoongesprek, een afspraak, even een praatje maken op straat. Dan voelde ik op dat moment dat dat zo snel mogelijk voorbij moest zijn en wou ik snel terug naar mijn eigen huis om weer op te laden.
Imo gaat het niet om de vorm waarin je iets doet, maar de intentie van waaruit je het doet: doe je iets uit liefde, of doe je iets uit angst. Het is 1 van die 2. Ik ben nu vaak uit liefde alleen om veel tijd met mezelf door te brengen: introvertie: mezelf overpeinzen, het/mijn bestaan contempleren. Genieten van stilte, van alleen met mezelf zijn.
Het kan namelijk ook andersom. Ik heb een vriend die net als mij ook vrij introvert is, maar die vele jaren geleden toen hij op zichzelf ging wonen uit angst juist op zoek naar een vriendin ging. Aan de oppervlakte zou je kunnen denken: hij zocht verbinding en dat is een goed iets. Maar wat het eigenlijk was, was juist een vluchten van zichzelf, van zijn alleen zijn. Tussen relaties mocht geen gat vallen, er moest meteen weer iemand anders komen. Met als eindresultaat nu: een ongelukkige relatie met kinderen waarin hij zich voelt vastzitten. Achteraf zegt hij ook: ik had juist de tijd moeten nemen. Na een break was juist de tijd om te leren alleen te zijn. Dat was op dat moment de liefde optie geweest. Het "verbinding zoeken" kwam op dat moment juist vanuit angst.
Hmm ja, ik zou dat ook geen verbinding noemen.
Met verbinding bedoel ik dan connectie maken met die waardevolle mensen om je heen (neus dezelfde kant op). En met deze mensen ongefilterd delen wat er binnen in je omgaat. Dan is het pas echt verbinding omdat het dieper gaat dan oppervlakkige praatjes of schijnbehoeftes opvullen.
Een maat van mij heeft datzelfde geprobeerd en dat is stukgelopen. Nu zit ie weer bij zijn ouders thuis en had ook geen intentie om weg te gaan. Uit angst omdat ie zo slecht alleen kan zijn.
Ik vraag me af of en wanneer dat kwartje ooit nog gaat vallen. Maargoed, dat is zijn eigen weg. Doet me alleen wel pijn om dat zo te zien bij iemand van wie je houdt.
Maar inderdaad het verschil zit 'm wel in de achterliggende intenties waarmee je iets gaat doen. En daar kom je alleen maar achter door goed te voelen naar wat je lichaam je vertelt. Want mijn hoofd kan ik niet altijd van op aan 😂