#1
ZERO- zei:Ik ben klaar met mijn groepsbehandeling
Dat is fijn!
Ging het goed? Wat heb je er allemaal uit geleerd? Ga je zelf er nu ook mee door of laat je het hierbij?
Meditatie
91 antwoorden
11 weergaven
18-5-2026
Dat is fijn!
Ging het goed? Wat heb je er allemaal uit geleerd? Ga je zelf er nu ook mee door of laat je het hierbij?
#2
Mooi!ZERO- zei:Ik ben klaar met mijn groepsbehandeling
Maar je bent nooit klaar met meditatie hè.
#3
Ehm tja wat is goed.. Ben (meestal) weer rustig in m'n hoofd en dat is het belangrijkste, maar mijn klachten zijn (nog) niet helemaal over. Ik blijf soms enorm heftig reageren op bepaalde situaties + daar moeilijk mee om kunnen gaan (=zelfbeschadiging). Ik weet niet of ik daar ooit helemaal van af kom maar ik hoop in ieder geval wel dat de pauzes ertussen nu weer steeds langer zullen worden. Maar heb wel meer door hoe mijn negatieve gedachtegang getriggerd wordt en hoe ik me op mijn ademhaling en lichaam kan concentreren om dat te onderbreken.oortjes zei:ZERO- zei:Ik ben klaar met mijn groepsbehandeling
Dat is fijn!
Ging het goed? Wat heb je er allemaal uit geleerd? Ga je zelf er nu ook mee door of laat je het hierbij?
En @ Mindless ja dat blijf ik wel doen want het helpt met de drukte in mijn hoofd en wat meer mijn voeten op aarde houden/krijgen.
Er is hier nog wel een vervolgbehandeling op trouwens maar ik weet nog niet of ik die ga doen. Misschien volgend jaar. Ik sta ook ingeschreven bij een onderzoek naar preventieve terugval therapie voor depressie en via daar kan ik ook (gratis) nog behandeling krijgen. Moet ik wel een fmri laten doen haha.
#4
Oh ja, heb nog wel een vraag. Wat is het verschil tussen met je gedachten meegaan of je gedachten observeren tijdens het mediteren? Als je denkt over je gedachtes dan heb je je gedachtes al niet meer.
Stel je gedachte is, ik ben vandaag te laat gekomen op mijn werk. Is het observeren van je gedachten dan dat je vaststelt dat deze gedachte veel bij je op komt en dat je hier dus veel mee bezig bent? Tijdens het mediteren probeer je je aandacht elke keer terug te brengen naar bijv. je ademhaling, maar als je je gedachten observeert, dan laat je tegelijkertijd soms ook je gedachten gaan toch? Als ik constant op mijn ademhaling let kan ik tenslotte niet denken aan het feit dat ik vandaag te laat ben gekomen op mijn werk, bijvoorbeeld.
Stel je gedachte is, ik ben vandaag te laat gekomen op mijn werk. Is het observeren van je gedachten dan dat je vaststelt dat deze gedachte veel bij je op komt en dat je hier dus veel mee bezig bent? Tijdens het mediteren probeer je je aandacht elke keer terug te brengen naar bijv. je ademhaling, maar als je je gedachten observeert, dan laat je tegelijkertijd soms ook je gedachten gaan toch? Als ik constant op mijn ademhaling let kan ik tenslotte niet denken aan het feit dat ik vandaag te laat ben gekomen op mijn werk, bijvoorbeeld.
#5
Het cruciale zit hem in de dis-identificatie met de gedachte.
In jouw voorbeeld: "Ik ben te laat gekomen op mijn werk." gaat het er niet om, om vast te stellen dat deze gedachte veel bij je opkomt, maar puur om in te zien dat de 'ik' in die gedachte niet jouw eigen ik/zelf is. Die 'ik' is een gedachtevorm, die verwijst naar jou als afzonderlijk iemand: de persoon, die een combinatie is van het lichaam en de geest (gedachten). In het engels ook wel body-mind genoemd. Taal creëert de persoon als het ware. Dit zou op zich geen probleem zijn als we dit inzien, maar we denken meestal dus dat we echt die 'ik' van onze gedachten zijn. Het is een diep geloof dat meestal niet zo 1, 2, 3 ingezien en losgelaten wordt.
Inderdaad, je zou kunnen zeggen dat als je denkt óver je gedachten, dan heb je je gedachten al niet meer, dan zijn ze niet meer van jou, oftewel: ze verwijzen niet meer naar jouw 'body-mind'. Gedachten komen wel in je op, maar die link tussen jou en het woordje 'ik' of 'mij' of 'mijn' is er niet meer. Je ademhaling observeren is zo goed, omdat ademhaling en de gedachtenstroom met elkaar zijn verbonden. Observeer je je ademhaling, dat wil zeggen: laat je je ademhaling gebeuren in plaats van dat je het probeert te reguleren/controleren, dan word je ook een onafhankelijke observator van gedachten.
Heel simpel gezegd:
Slapend/dromend (met gedachten geïdentificeerd) bewustzijn met de gedachte: "Ik ben te laat gekomen op mijn werk"
- Er is geloof dat 'ik' echt te laat ben gekomen op 'mijn' werk. De droom (wat normaal realiteit wordt genoemd) wordt geloofd.
Wakker bewustzijn met de gedachte: "Ik ben te laat gekomen op mijn werk"
- Er is alleen bewustzijn ván die gedachte. Er wordt gezien dat de gedachte niets, maar dan ook helemaal niets met jezelf te maken heeft. Ja, binnen de droom ben "je" te laat en heeft dit waarschijnlijk consequenties, maar de gedachte en zelfs de complete droom zeggen niets over bewustzijn zelf. Hierdoor hoeft de droom niet meer compleet serieus genomen te worden, het is niet meer ernstig. De uitkomst van de droom heeft dan geen invloed meer op je vrede/geluk. Het is andersom: de dis-identificatie zorgt ervoor dat de droom mooier en mooier wordt. Je laat meer en meer je ware zelf van vrede/geluk/liefde toe in de droom, juist omdat gezien wordt dat dat niet afhankelijk is van de inhoud van de droom. Die manier van zijn/kijken is meditatie.
In jouw voorbeeld: "Ik ben te laat gekomen op mijn werk." gaat het er niet om, om vast te stellen dat deze gedachte veel bij je opkomt, maar puur om in te zien dat de 'ik' in die gedachte niet jouw eigen ik/zelf is. Die 'ik' is een gedachtevorm, die verwijst naar jou als afzonderlijk iemand: de persoon, die een combinatie is van het lichaam en de geest (gedachten). In het engels ook wel body-mind genoemd. Taal creëert de persoon als het ware. Dit zou op zich geen probleem zijn als we dit inzien, maar we denken meestal dus dat we echt die 'ik' van onze gedachten zijn. Het is een diep geloof dat meestal niet zo 1, 2, 3 ingezien en losgelaten wordt.
Inderdaad, je zou kunnen zeggen dat als je denkt óver je gedachten, dan heb je je gedachten al niet meer, dan zijn ze niet meer van jou, oftewel: ze verwijzen niet meer naar jouw 'body-mind'. Gedachten komen wel in je op, maar die link tussen jou en het woordje 'ik' of 'mij' of 'mijn' is er niet meer. Je ademhaling observeren is zo goed, omdat ademhaling en de gedachtenstroom met elkaar zijn verbonden. Observeer je je ademhaling, dat wil zeggen: laat je je ademhaling gebeuren in plaats van dat je het probeert te reguleren/controleren, dan word je ook een onafhankelijke observator van gedachten.
Heel simpel gezegd:
Slapend/dromend (met gedachten geïdentificeerd) bewustzijn met de gedachte: "Ik ben te laat gekomen op mijn werk"
- Er is geloof dat 'ik' echt te laat ben gekomen op 'mijn' werk. De droom (wat normaal realiteit wordt genoemd) wordt geloofd.
Wakker bewustzijn met de gedachte: "Ik ben te laat gekomen op mijn werk"
- Er is alleen bewustzijn ván die gedachte. Er wordt gezien dat de gedachte niets, maar dan ook helemaal niets met jezelf te maken heeft. Ja, binnen de droom ben "je" te laat en heeft dit waarschijnlijk consequenties, maar de gedachte en zelfs de complete droom zeggen niets over bewustzijn zelf. Hierdoor hoeft de droom niet meer compleet serieus genomen te worden, het is niet meer ernstig. De uitkomst van de droom heeft dan geen invloed meer op je vrede/geluk. Het is andersom: de dis-identificatie zorgt ervoor dat de droom mooier en mooier wordt. Je laat meer en meer je ware zelf van vrede/geluk/liefde toe in de droom, juist omdat gezien wordt dat dat niet afhankelijk is van de inhoud van de droom. Die manier van zijn/kijken is meditatie.
#6
Toevallig noemde m'n psycholoog het ook vorige week. Ik ga er zeker eens mee aan de slag! Wat zijn jullie ervaringen betreft mediteren?
EDIT en dan bedoel ik vooral degenen met een druk hoofd![:wink:]()
EDIT en dan bedoel ik vooral degenen met een druk hoofd
#7
Laat ik hier dan eens een topic over openen. Ben er een paar weken geleden mee begonnen, met een app die je door een eerste aantal sessies heen leidt. Vond ik wel zo makkelijk. Alleen nu heb ik hem uit en moet ik voor meerdere sessies betalen, wat ik natuurlijk niet ga doen. ![:grin:]()
Hebben jullie nog tips om er zelf goed mee verder te gaan? Wanneer en hoe vaak mediteren jullie en wanneer vind je dat het fijnst om te doen? En hoelang doe je dat dan?
Ik merk zelf trouwens al wel dat m'n gedachten minder 'ver' afdwalen dan eerst. Als ze al afdwalen gaat het meestal over wat ik aan het doen ben, het mediteren zelf, dat ik kriebel heb, iets hoor, of ik het goed doe, e.d. En als ze wat verder afdwalen kan ik het spoor van hoe ik op die gedachte ben gekomen altijd precies terug volgen. Verder helpt 1 denken bij inademen en 2 bij uitademen mij wel om m'n aandacht er beter bij te houden.
Hebben jullie nog tips om er zelf goed mee verder te gaan? Wanneer en hoe vaak mediteren jullie en wanneer vind je dat het fijnst om te doen? En hoelang doe je dat dan?
Ik merk zelf trouwens al wel dat m'n gedachten minder 'ver' afdwalen dan eerst. Als ze al afdwalen gaat het meestal over wat ik aan het doen ben, het mediteren zelf, dat ik kriebel heb, iets hoor, of ik het goed doe, e.d. En als ze wat verder afdwalen kan ik het spoor van hoe ik op die gedachte ben gekomen altijd precies terug volgen. Verder helpt 1 denken bij inademen en 2 bij uitademen mij wel om m'n aandacht er beter bij te houden.
#8
Er zijn natuurlijk allerlei verschillende soorten meditaties waarvan er imo al veel zijn die niet meer zijn dan veredelde concentratie oefeningen. Ik denk dat het sowieso eerst handig is om te bedenken wat je denkt te bereiken met meditatie. Wil je bijvoorbeeld meer rust in je hoofd? Minder compulsieve gedachten? Meditatie is daar goed voor maar het is zeker geen quick fix en het tegenstrijdige is vaak ook dat als iemand echt goed bezig is met meditatie, eerst zal gaan merken dat men eerst nog (veel) meer last gaat krijgen van een druk hoofd.mariocart zei:Eerder deed ik dus aan yoga en (passief) mediteren. EErst yoga en als ik daarmee klaar ben ga ik liggen op een mat en ga ik liggend mediteren. Nu past yoga niet bij mij en de passieve manier van mediteren hou ik niet vol.
Is er een actieve vorm van meditatie? zo ja, hoe doe je dat dan? Ga je dan mantra's zingen of moet je op een bepaalde manier dansen?
Zelf ben ik helemaal niet van het mantra's zingen, dansen, of wat dan ook. Imo is dat allemaal onnodig. Leuk voor als je dat leuk vindt, maar onnodig. Wat meditatie voor mij inhoudt, is het bewust zijn van het eigen bewustzijn. That's it. Klinkt simpel, maar in de praktijk is het misschien wel het lastigste wat er is. Puur bewust zijn van bewustzijn, zonder je af te laten leiden door gedachten. Het mooie hiervan is dat je dit áltijd kunt "doen". Rustig thuis op de bank of op de grond, maar ook buiten tijdens het wandelen, fietsen, autorijden. En zelfs tijdens conversaties met mensen en op het werk. Dit kan, omdat het niet iets is wat je doet. Bewustzijn is namelijk al bewust (de naam zegt het al), daar hoef je je alleen bewust van te worden (ja dat lijkt verwarrend/paradoxaal, maar zo is het wel
#9
Ik heb het nu al een paar keer gedaan op MDLSD (ik hou m erin hoor ![:grin:]()
) En nu gister op flinke dosis 2CB en dat ging zo makkelijk. Alle gedachten spoelden van me weg. Wat heel veel euforie met zich mee bracht.
Psychedelibee zei:Dit heb ik nu ook een paar keer tijdens psychedelica (2cc en 2cb) gedaan. Ik ging bewust gevoelens van angst of onvrede op roepen en daar op focussen. Eerst werd het onprettige gevoel erger, maar dit sloeg snel om in juist een zeer prettig en vrij gevoel. Erg interessant, wil het zeker nog eens met wat diepere middelen herhalen. Maar ook nuchter zal dit goed werken denk ik.Mindless zei:Wat ik ook vaak doe is mediteren op de energieën in mij. Als ik me bijvoorbeeld opgejaagd voel, dan mediteer ik op dat gevoel. Als je dat lang genoeg doet zonder er een mening over te vormen, begint je beleving van die energie te veranderen. Dan merk ik soms ineens dat als ik het vanuit dat andere (neutrale) perspectief bekijk, deze energie ineens heel prettig aanvoelt. Op een gegeven moment begint het dan ook veel meer te stromen/los te komen.
#10
Ik moest hier stiekem toch wel om lachenPsychedelibee zei:Dat van die ongemakkelijke sensaties komt me wel erg bekend voor tijdens het mediteren, vooral als ik echt ga zitten met de ogen dicht. Zojuist ook ruim 1,5 gemediteerd, twee sessies achter elkaar. Geruime tijd ontiegelijke jeuk over heel mijn lichaam, alsof er een hele mieren stam over me heen liep. Echt ondragelijk werd het na een tijd, tot het punt dat ik er eigenlijk mee wilde stoppen. Maar toch door gegaan en de dwang om te krabben weerstaan, uiteindelijk tegen het einde werd de jeuk gelukkig weer minder en maakte het plaats voor een gevoel van bevrijding, rust, vrede, bijna euforisch. Uiteindelijk wel echt de moeite, maar best lastig om dan door te gaan.
#11
Iemand van jullie wel eens bezig geweest met zelfhypnose? of geïnteresseerd erin?
#12
Valt wel mee joh: https://www.youtube.com/channel/UCqW54i ... gTA/videosZERO- zei:Ik moest hier stiekem toch wel om lachenMaar waarom 1,5 uur mediteren? Dat is toch mega lang?
#13
De wonderen zijn de wereld nog niet uit blijkbaar... Wth..Exceptional Insight zei:Valt wel mee joh: https://www.youtube.com/channel/UCqW54i ... gTA/videosZERO- zei:Ik moest hier stiekem toch wel om lachenMaar waarom 1,5 uur mediteren? Dat is toch mega lang?
#14
Dat was ook behoorlijk lang inderdaad. Doe ik normaal ook nooit eigenlijk, ga sowieso zelden echt zitten voor mediteren. Normaal doe ik het altijd door de dag heen tijdens mijn dagelijkse bezigheden, maar eens in de paar weken ga ik nog wel eens tussen de 30 en 60 minuten echt met mijn ogen dicht zitten om te mediteren. Als ik er echt voor ga zitten en de tijd neem kan ik veel dieper gaan, dus was benieuwd hoe 90 minuten zou zijn. Zoals je las was het best zwaar, maar ergens had het wel een heel hoop weg van trippen alleen dan een stuk helderder. Maar alles vervaagde tegen het einde, tijd betekende niet veel meer, mijn lichaam was na die marteling ook zo goed als vervaagd en mentaal werd ik er extreem zen en bijna euforisch van. Kortom best cool om dat zonder drugs mee te maken.ZERO- zei:Ik moest hier stiekem toch wel om lachen Maar waarom 1,5 uur mediteren? Dat is toch mega lang?
#15
Grappig hoelang geleden ik dit topic aanmaakte. Maar ik wilde even zeggen dat ik nu dus een behandeling aandachtsgerichte cognitieve therapie doe en dat ik daarvoor elke dag 3 kwartier een soort meditatie oefening moet doen en dan ook nog gedurende de dag een paar keer een korte ademhalingsoefening (maar die lukt me eigenlijk niet)..
Drie weken geleden gestart en ik voel mezelf nu al rustiger worden. Bizar. Maar ik vind die oefeningen van 3 kwartier wel écht veel te lang. Het laatste gedeelte val ik of elke keer bijna in slaap of ik word op een gegeven moment ongeduldig. Ik vraag me nog steeds af hoe je die anderhalf uur hebt uitgehouden Psychedelibee.
Drie weken geleden gestart en ik voel mezelf nu al rustiger worden. Bizar. Maar ik vind die oefeningen van 3 kwartier wel écht veel te lang. Het laatste gedeelte val ik of elke keer bijna in slaap of ik word op een gegeven moment ongeduldig. Ik vraag me nog steeds af hoe je die anderhalf uur hebt uitgehouden Psychedelibee.
#16
Wat is die ademhalingsoefening dan zero?
Wat betreft moeite hebben met langere tijd mediteren:
Die moeite die je ondervindt is niet de moeite om meditatie vol te houden, maar de moeite om je te verzetten tégen de meditatie. Het is de moeite om vast te houden, omdat we bang zijn los te laten in niets. Eigenlijke meditatie hoef je niet vol te houden en is niet moeilijk. Het is letterlijk het makkelijkste wat je kunt "doen", namelijk: zijn. Het probleem is dat wanneer je loslaat in 'zijn', je verstand het je moeilijk gaat maken. Je zult je bewust worden van eventuele geloven, aannames en identificaties en jij zal de onwaarheid in al deze dingen gaan zien, wat zeer pijnlijk kan zijn op de momenten dat je nog kijkt als jouw persoon: wie je denkt dat je bent. Je ziet de leugens die je al jarenlang aan jezelf verteld uit zelfbescherming. De truc is om geen emoties te maken van de sensaties die je in je voelt tijdens meditatie: neutraal blijven.
Dus ondanks dat meditatie in feite het makkelijkste is wat er bestaat, zul je wel daar doorheen moeten. Maar het is juist een goed teken dat je oncomfortabele gevoelens begint te krijgen. Dan weet je dat de meditatie in gang is gezet. Het vergt enige oefening om dan juist door te zetten met loslaten, in plaats van ergens houvast in te zoeken. En dat gaat vaak compleeet tegen je instincten in, wat het kan laten lijken dat meditatie het moeilijkste is wat er bestaat.
Wat betreft moeite hebben met langere tijd mediteren:
Die moeite die je ondervindt is niet de moeite om meditatie vol te houden, maar de moeite om je te verzetten tégen de meditatie. Het is de moeite om vast te houden, omdat we bang zijn los te laten in niets. Eigenlijke meditatie hoef je niet vol te houden en is niet moeilijk. Het is letterlijk het makkelijkste wat je kunt "doen", namelijk: zijn. Het probleem is dat wanneer je loslaat in 'zijn', je verstand het je moeilijk gaat maken. Je zult je bewust worden van eventuele geloven, aannames en identificaties en jij zal de onwaarheid in al deze dingen gaan zien, wat zeer pijnlijk kan zijn op de momenten dat je nog kijkt als jouw persoon: wie je denkt dat je bent. Je ziet de leugens die je al jarenlang aan jezelf verteld uit zelfbescherming. De truc is om geen emoties te maken van de sensaties die je in je voelt tijdens meditatie: neutraal blijven.
Dus ondanks dat meditatie in feite het makkelijkste is wat er bestaat, zul je wel daar doorheen moeten. Maar het is juist een goed teken dat je oncomfortabele gevoelens begint te krijgen. Dan weet je dat de meditatie in gang is gezet. Het vergt enige oefening om dan juist door te zetten met loslaten, in plaats van ergens houvast in te zoeken. En dat gaat vaak compleeet tegen je instincten in, wat het kan laten lijken dat meditatie het moeilijkste is wat er bestaat.
#17
Anderhalf uur is ook wel echt lang en vereiste heel veel doorzettingsvermogen op dat moment, maar tegen het einde was het geweldig toen ik door alle onrust heen was.ZERO- zei:Maar ik vind die oefeningen van 3 kwartier wel écht veel te lang. Het laatste gedeelte val ik of elke keer bijna in slaap of ik word op een gegeven moment ongeduldig. Ik vraag me nog steeds af hoe je die anderhalf uur hebt uitgehouden Psychedelibee.
Zoals Mindless ook al zegt is ongeduldig/ongemakkelijk worden een teken dat je goed bezig bent met meditatie. Dat betekent namelijk dat het je lukt om dieper te gaan en er dan in enen opgekropte gevoelens boven komen drijven. Het lijkt misschien averechts te werken aangezien je mediteren voor de rust doet, maar ga je door die ongemakken heen dan voelt dat extreem bevrijdend en zal het je uiteindelijk echte rust geven.
Probeer dus volgende keer juist je bewustzijn op het ongeduld te richten en er neutraal naar te kijken, dat ongeduld komt ergens vandaan en door er dieper op in te zoemen kun je er uiteindelijk ook makkelijker overheen komen of het accepteren.
#18
Drie keer per dag moet ik even een paar minuten met m'n aandacht door m'n lichaam gaan en even stilstaan bij mijn ademhaling. De lange oefening was de eerste twee weken elke dag een lichaamsverkenning en nu week 3 moet ik die afwisselen met een liggende bewegingsoefening, soort yoga-oefeningen maar dan met aandacht voor de grenzen van je lichaam. Die laatste vind ik trouwens een stuk chiller om te doen. Ik vind het fijn om m'n lichaam te voelen. De lichaamsverkenning gaat door beide benen apart heen en dat duurt best lang. De eerste week kreeg ik elke keer het laatste kwartier hoofdpijn, bij de tweede en derde week ging het óf beter óf ik was ongeduldig (óf ik had moeite om niet in slaap te vallen).Mindless zei:Wat is die ademhalingsoefening dan zero?
Ik heb echt geen idee waar je het over hebt. :PMindless zei:Je zult je bewust worden van eventuele geloven, aannames en identificaties en jij zal de onwaarheid in al deze dingen gaan zien, wat zeer pijnlijk kan zijn op de momenten dat je nog kijkt als jouw persoon: wie je denkt dat je bent.
Ik mediteer sowieso niet voor m'n rust op dat moment. Nouja, ook wel om rustiger in mijn hoofd te worden, dat ben ik inmiddels ook wel meer, maar ook om meer in contact te komen met mijn lichaam. Aangezien ik moeilijk met emoties om kan gaan.Psychedelibee zei:Het lijkt misschien averechts te werken aangezien je mediteren voor de rust doet, maar ga je door die ongemakken heen dan voelt dat extreem bevrijdend en zal het je uiteindelijk echte rust geven.
Tijdens één van de laatste keren dat ik ongeduldig werd herinnerde ik me eens dat jij had gepost dat je juist je aandacht op het negatieve gevoel ging leggen wat je een keer had. Dat heb ik ook geprobeerd toen ik ongeduldig werd maar het lukte niet echt om er rustiger van te worden. Maar goed. Dat is m'n hele probleem. Acceptatie. Haha. *slaat zichzelf voor hoofd*Psychedelibee zei:Probeer dus volgende keer juist je bewustzijn op het ongeduld te richten en er neutraal naar te kijken, dat ongeduld komt ergens vandaan en door er dieper op in te zoemen kun je er uiteindelijk ook makkelijker overheen komen of het accepteren.
#19
Dit vind ik dan wel weer geruststellend.Mindless zei:Maar het is juist een goed teken dat je oncomfortabele gevoelens begint te krijgen. Dan weet je dat de meditatie in gang is gezet.
#20
Hehe :PZERO- zei:Ik heb echt geen idee waar je het over hebt. :PMindless zei:Je zult je bewust worden van eventuele geloven, aannames en identificaties en jij zal de onwaarheid in al deze dingen gaan zien, wat zeer pijnlijk kan zijn op de momenten dat je nog kijkt als jouw persoon: wie je denkt dat je bent.
Het is niet zo moeilijk. Voorbeeld: Je hebt je hele leven al een laag zelfbeeld. Tijdens diepe meditatie zul je het inzicht krijgen dat alle redenen om te denken dat dat echt zo is onwaar zijn. Ander voorbeeld: Je geloofd dat je dit en dat moet bereiken in je leven om gelukkig te zijn. Tijdens diepe meditatie zie je de absolute illusie van dat geloof in, omdat geluk al ervaren wordt zonder reden, zonder ook maar iets te doen. Juist wanneer je niets doet eigenlijk. Het is echter soms moeilijk en zelfs pijnlijk om bepaalde geloven los te laten. Dingen die je eigenlijk al had aangenomen als absolute waarheden. Dingen waarvan je kaak op de grond valt wanneer je ziet dat ze onwaar zijn.
Je kunt dan misschien zeggen 'Mwa, daar heb ik niet echt interesse in. Ik wil me gewoon rustiger voelen, minder emoties voelen' Maar het ding is: succesvolle meditatie = uitwissing van identiteit en uitwissing van die persoonlijke wil. Je gaat dus al die zweverige zooi waar ik het altijd over heb erbij krijgen wanneer er sprake is van meditatie.