Meditatie

Ik heb het nu al een paar keer gedaan op MDLSD (ik hou m erin hoor ) En nu gister op flinke dosis 2CB en dat ging zo makkelijk. Alle gedachten spoelden van me weg. Wat heel veel euforie met zich mee bracht.

Psychedelibee zei:

Mindless zei:

Wat ik ook vaak doe is mediteren op de energieën in mij. Als ik me bijvoorbeeld opgejaagd voel, dan mediteer ik op dat gevoel. Als je dat lang genoeg doet zonder er een mening over te vormen, begint je beleving van die energie te veranderen. Dan merk ik soms ineens dat als ik het vanuit dat andere (neutrale) perspectief bekijk, deze energie ineens heel prettig aanvoelt. Op een gegeven moment begint het dan ook veel meer te stromen/los te komen.

Klik om te vergroten...

Dit heb ik nu ook een paar keer tijdens psychedelica (2cc en 2cb) gedaan. Ik ging bewust gevoelens van angst of onvrede op roepen en daar op focussen. Eerst werd het onprettige gevoel erger, maar dit sloeg snel om in juist een zeer prettig en vrij gevoel. Erg interessant, wil het zeker nog eens met wat diepere middelen herhalen. Maar ook nuchter zal dit goed werken denk ik.

Klik om te vergroten...

Psychedelibee zei:

Dat van die ongemakkelijke sensaties komt me wel erg bekend voor tijdens het mediteren, vooral als ik echt ga zitten met de ogen dicht. Zojuist ook ruim 1,5 gemediteerd, twee sessies achter elkaar. Geruime tijd ontiegelijke jeuk over heel mijn lichaam, alsof er een hele mieren stam over me heen liep. Echt ondragelijk werd het na een tijd, tot het punt dat ik er eigenlijk mee wilde stoppen. Maar toch door gegaan en de dwang om te krabben weerstaan, uiteindelijk tegen het einde werd de jeuk gelukkig weer minder en maakte het plaats voor een gevoel van bevrijding, rust, vrede, bijna euforisch. Uiteindelijk wel echt de moeite, maar best lastig om dan door te gaan.

Klik om te vergroten...

Ik moest hier stiekem toch wel om lachen Maar waarom 1,5 uur mediteren? Dat is toch mega lang?

Iemand van jullie wel eens bezig geweest met zelfhypnose? of geïnteresseerd erin?

ZERO- zei:

Ik moest hier stiekem toch wel om lachen Maar waarom 1,5 uur mediteren? Dat is toch mega lang?

Klik om te vergroten...

Valt wel mee joh: https://www.youtube.com/channel/UCqW54i ... gTA/videos

Exceptional Insight zei:

ZERO- zei:

Ik moest hier stiekem toch wel om lachen Maar waarom 1,5 uur mediteren? Dat is toch mega lang?

Klik om te vergroten...

Valt wel mee joh: https://www.youtube.com/channel/UCqW54i ... gTA/videos

Klik om te vergroten...

De wonderen zijn de wereld nog niet uit blijkbaar... Wth..

ZERO- zei:

Ik moest hier stiekem toch wel om lachen Maar waarom 1,5 uur mediteren? Dat is toch mega lang?

Klik om te vergroten...

Dat was ook behoorlijk lang inderdaad. Doe ik normaal ook nooit eigenlijk, ga sowieso zelden echt zitten voor mediteren. Normaal doe ik het altijd door de dag heen tijdens mijn dagelijkse bezigheden, maar eens in de paar weken ga ik nog wel eens tussen de 30 en 60 minuten echt met mijn ogen dicht zitten om te mediteren. Als ik er echt voor ga zitten en de tijd neem kan ik veel dieper gaan, dus was benieuwd hoe 90 minuten zou zijn. Zoals je las was het best zwaar, maar ergens had het wel een heel hoop weg van trippen alleen dan een stuk helderder. Maar alles vervaagde tegen het einde, tijd betekende niet veel meer, mijn lichaam was na die marteling ook zo goed als vervaagd en mentaal werd ik er extreem zen en bijna euforisch van. Kortom best cool om dat zonder drugs mee te maken.

Grappig hoelang geleden ik dit topic aanmaakte. Maar ik wilde even zeggen dat ik nu dus een behandeling aandachtsgerichte cognitieve therapie doe en dat ik daarvoor elke dag 3 kwartier een soort meditatie oefening moet doen en dan ook nog gedurende de dag een paar keer een korte ademhalingsoefening (maar die lukt me eigenlijk niet)..
Drie weken geleden gestart en ik voel mezelf nu al rustiger worden. Bizar. Maar ik vind die oefeningen van 3 kwartier wel écht veel te lang. Het laatste gedeelte val ik of elke keer bijna in slaap of ik word op een gegeven moment ongeduldig. Ik vraag me nog steeds af hoe je die anderhalf uur hebt uitgehouden Psychedelibee.

Om het even iets positiever te maken trouwens: toen ik m'n meditatie oefening afgelopen zaterdag deed merkte ik trouwens dat het steeds beter gaat of zo. Op gegeven moment was ik echt helemaal weg. Tegelijkertijd heel ver weg en ook heel dicht bij mezelf. Alsof alles bestaat maar ook tegelijkertijd niets. Ik kan het niet goed uitleggen. Toen ik weer m'n ogen open deed was het net alsof ik een verre reis had gemaakt of zo. :P De 45 minuten dat die oefeningen duren gaan de laatste tijd elke keer steeds gemakkelijker (of sneller?) voorbij.

ZERO- zei:

Ja. Heb je ook wel gelijk in. Op momenten dat ik me rot voel lukt het soms al best goed. Ik heb in ieder geval veel minder (nauwelijks eigenlijk) negatieve gedachten. Ik snap wel wat je bedoelt met dat je je daarmee minder gaat identificeren. Ik ben best wat rustiger. Ik kan vervelende klusjes of gedachten of gevoelens beter uitstaan of laten gaan. Ik kan meer loslaten. Ik beschadig mezelf minder. Ik kan het iets beter accepteren als ik een kutdag heb en dan probeer ik zonder al te veel na te denken door te gaan met wat ik moet doen.

Klik om te vergroten...

Mooi!

Maar, nu de maar. Op momenten dat ik me écht heel erg rot voel is alles en overal grijs. Het is niet dat ik niet weet dat het over gaat, maar het is overal en oneindig op dat moment. Iets leuks dat later komt heeft geen impact want hetgene wat ik normaal leuk vind vind ik niet leuk meer. Dat besef maakt het nog erger. Het is net alsof je levend verdrinkt.

Klik om te vergroten...

Ja, heel herkenbaar. Je kunt echt in zo'n donkere wolk zitten dat het lijkt alsof er niets anders is dan dat. Dat dingen wegvallen waar je normaal nog naar kon verlangen is trouwens niet een slecht iets. Het voelt niet fijn om op zo'n moment niet te kunnen denken "morgen heb ik tenminste dit of dat", maar dat wegvallen van verlangens is denk ik natuurlijk in dit proces. Sommigen noemen het ook wel dark night of the soul. Het verliezen van eerdere interesses, maar nog niet echt aangekomen zijn bij je eigen geluk, dus dan kan het lijken alsof er helemaal geen lichtpuntje is.

ZERO- zei:

Om het even iets positiever te maken trouwens: toen ik m'n meditatie oefening afgelopen zaterdag deed merkte ik trouwens dat het steeds beter gaat of zo. Op gegeven moment was ik echt helemaal weg. Tegelijkertijd heel ver weg en ook heel dicht bij mezelf. Alsof alles bestaat maar ook tegelijkertijd niets. Ik kan het niet goed uitleggen. Toen ik weer m'n ogen open deed was het net alsof ik een verre reis had gemaakt of zo. :P De 45 minuten dat die oefeningen duren gaan de laatste tijd elke keer steeds gemakkelijker (of sneller?) voorbij.

Klik om te vergroten...

Dat is dan wel weer mooi!

ZERO- zei:

Ik ben klaar met mijn groepsbehandeling

Klik om te vergroten...

Dat is fijn!
Ging het goed? Wat heb je er allemaal uit geleerd? Ga je zelf er nu ook mee door of laat je het hierbij?

ZERO- zei:

Ik ben klaar met mijn groepsbehandeling

Klik om te vergroten...

Mooi!

Maar je bent nooit klaar met meditatie hè.

oortjes zei:

ZERO- zei:

Ik ben klaar met mijn groepsbehandeling

Klik om te vergroten...

Dat is fijn!
Ging het goed? Wat heb je er allemaal uit geleerd? Ga je zelf er nu ook mee door of laat je het hierbij?

Klik om te vergroten...

Ehm tja wat is goed.. Ben (meestal) weer rustig in m'n hoofd en dat is het belangrijkste, maar mijn klachten zijn (nog) niet helemaal over. Ik blijf soms enorm heftig reageren op bepaalde situaties + daar moeilijk mee om kunnen gaan (=zelfbeschadiging). Ik weet niet of ik daar ooit helemaal van af kom maar ik hoop in ieder geval wel dat de pauzes ertussen nu weer steeds langer zullen worden. Maar heb wel meer door hoe mijn negatieve gedachtegang getriggerd wordt en hoe ik me op mijn ademhaling en lichaam kan concentreren om dat te onderbreken.

En @ Mindless ja dat blijf ik wel doen want het helpt met de drukte in mijn hoofd en wat meer mijn voeten op aarde houden/krijgen.

Er is hier nog wel een vervolgbehandeling op trouwens maar ik weet nog niet of ik die ga doen. Misschien volgend jaar. Ik sta ook ingeschreven bij een onderzoek naar preventieve terugval therapie voor depressie en via daar kan ik ook (gratis) nog behandeling krijgen. Moet ik wel een fmri laten doen haha.

Oh ja, heb nog wel een vraag. Wat is het verschil tussen met je gedachten meegaan of je gedachten observeren tijdens het mediteren? Als je denkt over je gedachtes dan heb je je gedachtes al niet meer.
Stel je gedachte is, ik ben vandaag te laat gekomen op mijn werk. Is het observeren van je gedachten dan dat je vaststelt dat deze gedachte veel bij je op komt en dat je hier dus veel mee bezig bent? Tijdens het mediteren probeer je je aandacht elke keer terug te brengen naar bijv. je ademhaling, maar als je je gedachten observeert, dan laat je tegelijkertijd soms ook je gedachten gaan toch? Als ik constant op mijn ademhaling let kan ik tenslotte niet denken aan het feit dat ik vandaag te laat ben gekomen op mijn werk, bijvoorbeeld.

Het cruciale zit hem in de dis-identificatie met de gedachte.

In jouw voorbeeld: "Ik ben te laat gekomen op mijn werk." gaat het er niet om, om vast te stellen dat deze gedachte veel bij je opkomt, maar puur om in te zien dat de 'ik' in die gedachte niet jouw eigen ik/zelf is. Die 'ik' is een gedachtevorm, die verwijst naar jou als afzonderlijk iemand: de persoon, die een combinatie is van het lichaam en de geest (gedachten). In het engels ook wel body-mind genoemd. Taal creëert de persoon als het ware. Dit zou op zich geen probleem zijn als we dit inzien, maar we denken meestal dus dat we echt die 'ik' van onze gedachten zijn. Het is een diep geloof dat meestal niet zo 1, 2, 3 ingezien en losgelaten wordt.

Inderdaad, je zou kunnen zeggen dat als je denkt óver je gedachten, dan heb je je gedachten al niet meer, dan zijn ze niet meer van jou, oftewel: ze verwijzen niet meer naar jouw 'body-mind'. Gedachten komen wel in je op, maar die link tussen jou en het woordje 'ik' of 'mij' of 'mijn' is er niet meer. Je ademhaling observeren is zo goed, omdat ademhaling en de gedachtenstroom met elkaar zijn verbonden. Observeer je je ademhaling, dat wil zeggen: laat je je ademhaling gebeuren in plaats van dat je het probeert te reguleren/controleren, dan word je ook een onafhankelijke observator van gedachten.


Heel simpel gezegd:

Slapend/dromend (met gedachten geïdentificeerd) bewustzijn met de gedachte: "Ik ben te laat gekomen op mijn werk"

- Er is geloof dat 'ik' echt te laat ben gekomen op 'mijn' werk. De droom (wat normaal realiteit wordt genoemd) wordt geloofd.


Wakker bewustzijn met de gedachte: "Ik ben te laat gekomen op mijn werk"

- Er is alleen bewustzijn ván die gedachte. Er wordt gezien dat de gedachte niets, maar dan ook helemaal niets met jezelf te maken heeft. Ja, binnen de droom ben "je" te laat en heeft dit waarschijnlijk consequenties, maar de gedachte en zelfs de complete droom zeggen niets over bewustzijn zelf. Hierdoor hoeft de droom niet meer compleet serieus genomen te worden, het is niet meer ernstig. De uitkomst van de droom heeft dan geen invloed meer op je vrede/geluk. Het is andersom: de dis-identificatie zorgt ervoor dat de droom mooier en mooier wordt. Je laat meer en meer je ware zelf van vrede/geluk/liefde toe in de droom, juist omdat gezien wordt dat dat niet afhankelijk is van de inhoud van de droom. Die manier van zijn/kijken is meditatie.

Ik ben klaar met mijn groepsbehandeling

Laat ik hier dan eens een topic over openen. Ben er een paar weken geleden mee begonnen, met een app die je door een eerste aantal sessies heen leidt. Vond ik wel zo makkelijk. Alleen nu heb ik hem uit en moet ik voor meerdere sessies betalen, wat ik natuurlijk niet ga doen.

Hebben jullie nog tips om er zelf goed mee verder te gaan? Wanneer en hoe vaak mediteren jullie en wanneer vind je dat het fijnst om te doen? En hoelang doe je dat dan?

Ik merk zelf trouwens al wel dat m'n gedachten minder 'ver' afdwalen dan eerst. Als ze al afdwalen gaat het meestal over wat ik aan het doen ben, het mediteren zelf, dat ik kriebel heb, iets hoor, of ik het goed doe, e.d. En als ze wat verder afdwalen kan ik het spoor van hoe ik op die gedachte ben gekomen altijd precies terug volgen. Verder helpt 1 denken bij inademen en 2 bij uitademen mij wel om m'n aandacht er beter bij te houden.

Ik kampte op de middelbare school met faalangst en ben toen een beetje gaan mediteren om te ontspannen. Ben toen 1 keer echt naar een andere plek afgereisd, heel bijzonder was dat! Moet helaas zeggen dat ik er nu te weinig geduld voor heb... Ik moet iets te doen hebben, kan niet goed stil zitten. Dat denken aan kriebeltjes wat jij noemt heb ik ook en leidt me te veel af van het mediteren.

De belangrijkste tip is denk ik om niet een 'spiritueel leven' naast je dagelijkse bestaan te creëren. Meditatie mag dan eerst iets lijken dat je 'doet', maar dit is niet echt het geval. Meditatie is simpelweg 'bewustzijn van bewustzijn', niet een positie aannemen en proberen stil te zijn. Meditatie is ook geen methode, maar het "einddoel" zelf. Dit kan allemaal erg lastig en onbegrijpelijk lijken in het begin, maar dat is omdat we zó gefixeerd zijn op doen en niet op zijn. Belangrijker dan specifieke momenten "bezig" zijn met meditatie (er echt voor gaan zitten) is dus om door de dag steeds kleine bewuste momentjes te hebben. Vóóral tijdens contact met andere mensen. Dat echt ervoor gaan zitten is trouwens wel hartstikke goed hoor, maar pas ermee op dat je je leven niet gaat opdelen. Dan kun je namelijk al gauw krijgen dat het normale dagelijkse leven in enorm contrast gaat staan met het transcendentale aspect van spiritualiteit. Meditatie wordt dan een vlucht van het dagelijks leven en dan ben je in principe hetzelfde bezig als wanneer je van je angsten vlucht door het nemen van verdovende middelen, het vergaren van materiële zaken om je leegte te vullen, het zoeken naar iemand om je compleet te maken, enzovoort.

Hmm, dat doe ik ook wel. Die kleine momentjes doe ik eigenlijk echt heel lang al, bedenk ik me nu. Soms gaan bepaalde momenten zo snel voorbij, vind het belangrijk om daar dan even bewust van te worden. Valt dat ook onder meditatie?
Maar door ervoor te gaan zitten en de tijd te nemen mijn hoofd een stuk leger te maken (en al die gedachten even bewust te laten voor wat ze zijn), merk ik wel dat ik de rest van de dag in het algemeen rustiger ben.

Volgens mij kan het geen kwaad om elke dag een vast moment te pakken en dan te gaan zitten en bewust te mediteren. Maar ik ben het wel met Mindless eens dat je het daar niet bij zou moeten laten. Zie dat als het opzetje voorde hele dag door mediteren. Mediteren kun je inderdaad gewoon tijdens je dagelijkse dingen doen. Tijdens het sporten, auto rijden, werken, gesprekken, alles eigenlijk. Dat dit nog niet ten alle tijde lukt is trouwens niet gek hoor, maar hoe vaker je bewust bent van je bewustzijn, hoe makkelijker je continu in de meditatieve staat kunt verkeren.

Uiteraard gebeuren er soms dingen waardoor je uit die meditatieve staat raakt, als je je daar ook van bewust bent kun je dat snel herkennen en weer makkelijker terug naar meditatie.

Ik dacht vroeger ook dat mediteren iets was dat je heel bewust ging doen en waar je dan voor moest zitten en een specifieke ademhaling voor moest aannemen. Hoewel dat middelen kunnen zijn die je kunnen helpen met mediteren is dat niet het mediteren zelf.