#1
Geen bestaan voor dit leven, geen bestaan na dit leven. Er was helemaal niets, nu is er zonder reden even iets en daarna zal er weer helemaal niets zijn, voor altijd. Toevallig zitten we nu even in die ene korte tijd dat er iets is.
Ik probeer te bevatten hoe dit voor zoveel mensen een aannemelijke mogelijkheid is. Het klinkt zo extreem onwaarschijnlijk.
Het is wel een raar idee niet? Dat van alle mogelijkheden die je zou kunnen bedenken "niks" het gene is dat bij veel mensen bij de dood word bedacht.
Ik heb het zelf ook gedacht. Maar waarom? Is het een cultuur ding ofzo?