Ihkv leven ( na) de dood, Wie is er bang voor de dood?

Een gruwelijke pijnlijke dood vrees ik zeker voor het moment daar is.

Wellicht dat het ook afhangt hoeveel je verliest. Voor de dood zelf heb ïk vrede mee als het zich aandient.
Wellicht ziet mijn leven er over 10 jaar anders uit en verandert dat mijn kijk erop.

Ik vind ook dat er verschil is tussen dood willen en blijven leven. Puur dat 1e kan een bepaalde rust en acceptatie aantrekken. Willen blijven leven is wat anders. Kan het slecht uitleggen.

Jij en je Charon. Hoe komt het dat je precies daar zo gefascineerd door bent?

De Zandman zei:

Een idee zou zomaar kunnen zijn dat Charon ons straks over zet, maar hij neemt en heeft totnogtoe niemand weer mee teruggebracht.
Hij doet dit niet.
Al betaal je hem een miljoen. Of nog meer...
Dit gaat het hem dus echt niet worden, nee.

Klik om te vergroten...

Ik heb de laatste tijd een aantal video's bekeken van mensen die NDE's (Near Death Experiences, Bijna Dood Ervaringen dus) mee hebben gemaakt. Velen zijn compleet overtuigd dat ze echt dood waren en toch terugkwamen. Velen geven ook aan dat hun ervaring daar vele malen 'echter' was dan hun ervaring hier op aarde.

Voor wat betreft mezelf: genoeg dingen in het leven waar ik een angst voor heb, maar niet voor de dood. Ik kan eigenlijk niet wachten om erachter te komen hoe het is. Tegelijk zeg ik dit nu, maar weet ik ook dat wanneer het moment daar is en complete loslating moet gebeuren, dat het waarschijnlijk is dat er toch even intense angst op zal komen zetten. Dit zeg ik door tripervaringen waar ik in mijn beleving ook ervoer hoe het is om alles los te moeten laten. Het is makkelijk om nu te zeggen dat je niet bang bent voor de dood, nu dat moment niet letterlijk seconden later lijkt te kunnen gebeuren. Maar als je weet dat je tijd is afgelopen, is dat een ander verhaal en zal er waarschijnlijk alsnog angst zijn. Of je moet de dood in het leven al volledig geaccepteerd hebben.

Ik heb echt geen idee. Vroeger dacht ik altijd dat het licht gewoon uit ging en dat ik in een eindeloos niks zou komen.

Dat was wel een eng idee.

Nu.. na een boel paddos en lsd. Ik zou het echt niet meer weten.

Misschien is alles wel mogelijk.

Dat idee roept meer nieuwschierigheid op dan angst.

Oog in oog met de dood staan. Wetend dat het gaat gebeuren(of je hebt tegen welke prijs dan ook, geluk)

Vind ik een andere angst dan over het algemeen bang zijn voor de dood.


Dood gaan of dood zijn. Even los van de discussie over de definitie van dood. Daar zijn al topics van

Absoluut niet bang voor de dood. Ik ben al een keer dood geweest en gereanimeerd... Heb toen de dood in z'n kruis geschopt en ging weer terug naar mij lichaam. (Dit laatste was een grapje....)

Waar ik wel erg verdrietig van kan worden is de gedachte wanneer ik jong zou sterven, dat ik mijn kinderen achterlaat.

Mrloverdj zei:

Oog in oog met de dood staan. Wetend dat het gaat gebeuren(of je hebt tegen welke prijs dan ook, geluk)

Vind ik een andere angst dan over het algemeen bang zijn voor de dood.

Klik om te vergroten...

Als je veel mensen die een NDE/BDE mee hebben gemaakt moet geloven, zijn wij degene hier die pech hebben. Zij ervoeren vaak ongelofelijke gelukzaligheid en verlossing van het lichaam en ervoeren het terugkomen in het lichaam vaak als een groot lijden.

Niet dat ik hen daar per se in geloof. Ik bedoel, niet dat ik geloof in dat er sowieso een soort hemel is na dit leven.

Zoals @Rivalrie niet bang voor de dood of pijnlijke dood.
Maar wel voor die die ik achter zou laten.

Ook wil ik euthanasie als ik terminaal zou zijn of een kamerplant.

Wat er na de dood gebeurd zal ik dan wel zien , daar ben ik totaal niet met bezig...

Voor dood zijn ben ik absoluut niet bang. Voor dood gaan hangt het er een beetje vanaf op welke (gruwelijke) wijze dit gebeurt.

Ik geloof overigens dat alles gewoon stopt na de dood. Geen nieuw leven, geen hiernamaals.

Mindless zei:

Als je veel mensen die een NDE/BDE mee hebben gemaakt moet geloven, zijn wij degene hier die pech hebben. Zij ervoeren vaak ongelofelijke gelukzaligheid en verlossing van het lichaam en ervoeren het terugkomen in het lichaam vaak als een groot lijden.

Niet dat ik hen daar per se in geloof. Ik bedoel, niet dat ik geloof in dat er sowieso een soort hemel is na dit leven.

Klik om te vergroten...

Ik heb het geloof ik over een stapje terug
Of je nou onder schot gehouden word of is IS praktijken waarin je kooi in..nouja genoeg gezegd dacht ik zo.

Voor die manier doodgaan heb ik angst.
Een knal van een auto en snel wegzakken op dit moment niet

Mrloverdj zei:

Ik heb het geloof ik over een stapje terug
Of je nou onder schot gehouden word of is IS praktijken waarin je kooi in..nouja genoeg gezegd dacht ik zo.

Voor die manier doodgaan heb ik angst.
Een knal van een auto en snel wegzakken op dit moment niet

Klik om te vergroten...

Nee begrijp ik, maar ik ging even in op het geluk hebben wat betreft het overleven van iets. Terwijl dat als pech gezien kan worden als je veel mensen met een NDE/BDE moet geloven. Omdat zij meestal niet terug willen, omdat ze een hemelse ervaring hebben waarbij vergeleken dit aardse bestaan maar lijden of zelfs hels is.

Maar wat je nu beschrijft, is dat niet eerder een angst voor pijn in plaats van de angst voor de dood (het verdwijnen van jezelf) zelf?

Mrloverdj zei:

Of je nou onder schot gehouden word

Klik om te vergroten...

Dit heb ik 2x meegemaakt. Kan zeggen dat ik weinig angst voelde. Volgens m'n psycholoog kan dat komen doordat ik ADHD heb en juist in spannende situaties goed kan denken.

Rivalrie zei:

Dit heb ik 2x meegemaakt. Kan zeggen dat ik weinig angst voelde. Volgens m'n psycholoog kan dat komen doordat ik ADHD heb en juist in spannende situaties goed kan denken.

Klik om te vergroten...

kan er mee te maken hebben.
Toen ze mij onder schot hielden in cherrymoon stak ik eerst men handen op en riep , kom op knal dan , je doet me er een plezier mee...
Toen kwam de buitenwipper men een raar naked en een andere ontwapenende hem.

Ook al veel bedrijgt geweest met een mes , jas ofzo uit , rond men arm en altijd de eerste move maken.

Denk Dat we leven voor dat soort adrenaline rush , voel me ook super op die moment.

misschien dat je deze youtube video leuk vind

Hardcore_frk zei:

Ik geloof overigens dat alles gewoon stopt na de dood. Geen nieuw leven, geen hiernamaals.

Klik om te vergroten...

Geen bestaan voor dit leven, geen bestaan na dit leven. Er was helemaal niets, nu is er zonder reden even iets en daarna zal er weer helemaal niets zijn, voor altijd. Toevallig zitten we nu even in die ene korte tijd dat er iets is.

Ik probeer te bevatten hoe dit voor zoveel mensen een aannemelijke mogelijkheid is. Het klinkt zo extreem onwaarschijnlijk.

Mindless zei:

Geen bestaan voor dit leven, geen bestaan na dit leven. Er was helemaal niets, nu is er zonder reden even iets en daarna zal er weer helemaal niets zijn, voor altijd. Toevallig zitten we nu even in die ene korte tijd dat er iets is.

Ik probeer te bevatten hoe dit voor zoveel mensen een aannemelijke mogelijkheid is. Het klinkt zo extreem onwaarschijnlijk.

Klik om te vergroten...

Tja, kleine kans inderdaad. Ik zou er niet op inzetten bij het casino, haha. Maar wat mij betreft de enige mogelijke uitkomst..

Hardcore_frk zei:

Tja, kleine kans inderdaad. Ik zou er niet op inzetten bij het casino, haha. Maar wat mij betreft de enige mogelijke uitkomst..

Klik om te vergroten...

Is dat omdat je het graag zo zou willen?

Mindless zei:

Geen bestaan voor dit leven, geen bestaan na dit leven. Er was helemaal niets, nu is er zonder reden even iets en daarna zal er weer helemaal niets zijn, voor altijd. Toevallig zitten we nu even in die ene korte tijd dat er iets is.

Ik probeer te bevatten hoe dit voor zoveel mensen een aannemelijke mogelijkheid is. Het klinkt zo extreem onwaarschijnlijk.

Klik om te vergroten...

Het is wel een raar idee niet? Dat van alle mogelijkheden die je zou kunnen bedenken "niks" het gene is dat bij veel mensen bij de dood word bedacht.

Ik heb het zelf ook gedacht. Maar waarom? Is het een cultuur ding ofzo?

Martinus zei:

Het is wel een raar idee niet? Dat van alle mogelijkheden die je zou kunnen bedenken "niks" het gene is dat bij veel mensen bij de dood word bedacht.

Ik heb het zelf ook gedacht. Maar waarom? Is het een cultuur ding ofzo?

Klik om te vergroten...

Omdat we niet kunnen accepteren dat de dood de cirkel van het leven is.

Wij mensen doen uitvaarten.mooie kleding aan bij de overledenen, uiteindelijk verdwijnt kist en lichaam in de grond.


Maar hoe we het ook veranderen door er bv een kist omheen te doen.

Uiteindelijk vergaat die ook.en alles word weer voedsel en aarde tot je weer op het punt van leven in de cirkel zit.

Uit de gedachtengang dat de dood enkel fysiek is. Dat zijn feiten.

Hoe dan ook. Zoals het nu is stopt het dood is dood. Wat iemand al schreef...je kinderen missen. Dat kan je ook opvatten als het aardse.leven missen en dat snap ik.

Martinus zei:

Het is wel een raar idee niet? Dat van alle mogelijkheden die je zou kunnen bedenken "niks" het gene is dat bij veel mensen bij de dood word bedacht.

Ik heb het zelf ook gedacht. Maar waarom? Is het een cultuur ding ofzo?

Klik om te vergroten...

Wellicht vanuit de simpele redenatie dat er nu iets is en dat je je niets kunt herinneren van hiervoor dus dan zal er hierna wel weer niets zijn.

Ik dacht eerst ook zo hoor. Als je er diep over na gaat denken, denk ik dat de meesten gauw zullen zien dat het een hele rare conclusie is ja.

Mrloverdj zei:

Ff los van het "spirituele gebeuren.
Top uitgelegd..facts enzo..

Maar dat zie ik meer als de fysieke reden van sterfelijkheid. Leven na de dood..een invulling ervan telt dit gegeven niet meer mee. Dit is tot en met de dood ipv erna(en dan denken de meesten vanuit een ziel of energie, en niet aan ons lichaam wat inderdaad stopt en ontbind.

Klik om te vergroten...

Ja, voor het bestaan van een doorgaande ziel kan ik dus totaal geen aanleiding bedenken waarom die zou bestaan.

Dat wij het niet kunnen of willen accepteren en/of begrijpen dat er hierna niets meer is, ligt mijn inziens enkel aan onszelf (we zijn immers overlevers). Het biedt ons troost, tevens de basis van vele religies.