Handleiding mediteren

Ik heb een beetje een vreemde relatie met mediteren.

Begin 20 ben ik er-zonder er bewust van te zijn- ingerold..lastig uit te leggen. Maar alles wat @Mindless omschreef in zijn OP ervaarde ik keer op keer op keer.
Niet als ik het plande..ik zat in de staart van een burnout dus lege dagen..en ineens voelde ik die aantrekkingskracht...dat resulteerde in meditatie naar een soort toestand wat ik na die periode nooit meer heb ervaren. Compleet los zijn.

Ik probeer nu wel gebruik te maken van geleide meditatie of muziek. Altijd liggend. Val nooit in slaap of zittend maar rustend ergens tegenaan.

Het is fijn te doen maar een geleide meditatie vind ik ergens ook storend. Het is mijn proces niet meer

Ik zal die ervaringen moeten laten zoals ze waren. Want het werkt nu dus tegen me. Logisch...ergens ga ik hopen of vergelijken..op zoek

Na m'n 1e lsd trip paar dagen terug probeer ik toch elke dag ermee bezig te zijn.

Het was geloof ik eergisteren..mijn rechterhand kan schokken, trillen etc..dit is nog een restant van een insult en het zou nog wat maanden duren voor hij weer normaal doet. Maar... tijdens een meditatie voelde ik mn arm enorm trekken.ik ben het gaan volgen, lastig te omschrijven. er gebeurde enorm veel in die hand. Een prettig vuurwerk van energie. Alsof je fijne triljoenen speldenprikjes kreeg. Zo veel tegelijk en wisselend en toch leek het 1 samenspel. Uiteindelijk doofde het uit..ik bleek 2 uur verder te zijn. Ik dacht 20 minuten ofzo. En mijn klachten zijn voor 90%.weg en nog steeds.

Ik kan weer normaal typen zonder puntjes en andere gekke dingen.

Mijn vraag
.
Wat was dat,.wat gebeurde er?
Is dit herkenbaar voor iemand?
Wederom gebeurde het alsof het me na een tijd overkwam. Niet uit een oefening etc

Mrloverdj zei:

Het was geloof ik eergisteren..mijn rechterhand kan schokken, trillen etc..dit is nog een restant van een insult en het zou nog wat maanden duren voor hij weer normaal doet. Maar... tijdens een meditatie voelde ik mn arm enorm trekken.ik ben het gaan volgen, lastig te omschrijven. er gebeurde enorm veel in die hand. Een prettig vuurwerk van energie. Alsof je fijne triljoenen speldenprikjes kreeg. Zo veel tegelijk en wisselend en toch leek het 1 samenspel. Uiteindelijk doofde het uit..ik bleek 2 uur verder te zijn. Ik dacht 20 minuten ofzo. En mijn klachten zijn voor 90%.weg en nog steeds.

Ik kan weer normaal typen zonder puntjes en andere gekke dingen.

Mijn vraag
.
Wat was dat,.wat gebeurde er?
Is dit herkenbaar voor iemand?
Wederom gebeurde het alsof het me na een tijd overkwam. Niet uit een oefening etc

Klik om te vergroten...

Wauw wat geweldig!!

Dit is zeker herkenbaar. Dit is diep bewustzijn brengen in lichaam en geest middels meditatie. Meditatie is zoooo veel meer dan wat tot rust komen. Er is een helende kracht diep in ons waar je contact mee kunt leggen en die het lichaam terug brengt naar een betere functionaliteit/gezondheid.

Ik heb het vaak ervaren, de vele "speldenprikjes" op plekken waar ik pijn had en het directe herstel van de pijn of immobiliteit.

Besef van tijd kan enorm beïnvloedt worden ja.

Mindless zei:

Wauw wat geweldig!!

Dit is zeker herkenbaar. Dit is diep bewustzijn brengen in lichaam en geest middels meditatie. Meditatie is zoooo veel meer dan wat tot rust komen. Er is een helende kracht diep in ons waar je contact mee kunt leggen en die het lichaam terug brengt naar een betere functionaliteit/gezondheid.

Ik heb het vaak ervaren, de vele "speldenprikjes" op plekken waar ik pijn had en het directe herstel van de pijn of immobiliteit.

Besef van tijd kan enorm beïnvloedt worden ja.

Klik om te vergroten...

Ja bizar die tijd. Jij hebt het vaak ervaren, overkwam dat je ook, als in..hoort het bij een meditatieve toestand? Ik heb een scala aan pijnen. En nu ik dit ervaren heb met mijn hand en jouw bericht lees, vraag ik me af of ik mijzelf op een andere pijn of klacht kan focussen..ik had het al geprobeerd, maar dat was natuurlijk het probleem.. "geprobeerd" en "ergens naar toe werken"

Ik weet niet wat het was, het voelde.echt als energie is dat onderdeel van meditatie of iets aparts? Kortom..zou ik dat zelf kunnen bepalen.. dit keer gebeurde het gewoon en ben daar zeer dankbaar voor.. maar hoe maak ik dit ongrijpbare bereikbaar?

Mrloverdj zei:

Ja bizar die tijd. Jij hebt het vaak ervaren, overkwam dat je ook, als in..hoort het bij een meditatieve toestand? Ik heb een scala aan pijnen. En nu ik dit ervaren heb met mijn hand en jouw bericht lees, vraag ik me af of ik mijzelf op een andere pijn of klacht kan focussen..ik had het al geprobeerd, maar dat was natuurlijk het probleem.. "geprobeerd" en "ergens naar toe werken"

Ik weet niet wat het was, het voelde.echt als energie is dat onderdeel van meditatie of iets aparts? Kortom..zou ik dat zelf kunnen bepalen.. dit keer gebeurde het gewoon en ben daar zeer dankbaar voor.. maar hoe maak ik dit ongrijpbare bereikbaar?

Klik om te vergroten...

Allereerst dien je dus in die staat van relaxatie te komen. Zonder dat ben je niet ontvankelijk voor die energie. En inderdaad, het is een energie ja. Hoewel echt proberen te sturen van de meditatie de meditatie juist tegenwerkt, kun je wel een beetje je aandacht ergens op leggen. Lukt het om je inspanning los te laten en is er een bepaalde mate van ontspanning, dan kun je je bewustzijn/aandacht richten op een plek waar je pijn/last hebt. Let op de tintelingen die je voelt in je lichaam en geef daar veel aandacht aan, waardoor ze in jouw beleving sterker worden. Richt je aandacht dus op de pijnplek en houdt het daar een tijdje. De pijnsensaties kunnen hierdoor aanvankelijk toenemen zoals jij ook omschreef. Op deze manier breng je er bewustzijn in. En dan is het mogelijk dat de pijn zichzelf op die manier "opbrandt" als het ware. Of spanning die zichzelf loslaat.

Maar wees je er altijd heel bewust van dat jij dit niet stuurt. Het enige wat je kunt doen is loslaten in die relaxatie en bewustzijn brengen in je lichaam. Die energie weet zelf hoe het pijn en spanning oplost, jij moet het alleen toelaten en door de aanvankelijke toegenomen pijn heen zitten. Het heeft soms wat moed en doorzetting nodig.

Edit:

Zoals ik het nu uitleg lijkt het een heel stappenplan om te doen, maar dat is helaas het nadeel van taal: het maakt alles te complex. In werkelijkheid is het slechts loslaten in ontspanning en bewust van de energie in je lichaam zijn.

Mindless zei:

Allereerst dien je dus in die staat van relaxatie te komen. Zonder dat ben je niet ontvankelijk voor die energie. En inderdaad, het is een energie ja. Hoewel echt proberen te sturen van de meditatie de meditatie juist tegenwerkt, kun je wel een beetje je aandacht ergens op leggen. Lukt het om je inspanning los te laten en is er een bepaalde mate van ontspanning, dan kun je je bewustzijn/aandacht richten op een plek waar je pijn/last hebt. Let op de tintelingen die je voelt in je lichaam en geef daar veel aandacht aan, waardoor ze in jouw beleving sterker worden. Richt je aandacht dus op de pijnplek en houdt het daar een tijdje. De pijnsensaties kunnen hierdoor aanvankelijk toenemen zoals jij ook omschreef. Op deze manier breng je er bewustzijn in. En dan is het mogelijk dat de pijn zichzelf op die manier "opbrandt" als het ware. Of spanning die zichzelf loslaat.

Maar wees je er altijd heel bewust van dat jij dit niet stuurt. Het enige wat je kunt doen is loslaten in die relaxatie en bewustzijn brengen in je lichaam. Die energie weet zelf hoe het pijn en spanning oplost, jij moet het alleen toelaten en door de aanvankelijke toegenomen pijn heen zitten. Het heeft soms wat moed en doorzetting nodig.

Edit:

Zoals ik het nu uitleg lijkt het een heel stappenplan om te doen, maar dat is helaas het nadeel van taal: het maakt alles te complex. In werkelijkheid is het slechts loslaten in ontspanning en bewust van de energie in je lichaam zijn.

Klik om te vergroten...

Meditatie en verbale communicatie lijken vaak elkaars tegenpolen ja. Maar ik begrijp je wel.
Ik zal hierop een reactie plaatsen als ik er weer mee kennis maak.

Nog een leuk topic gevonden!

Voor eenieder die nog nooit gemediteerd heeft, die het soms gedaan heeft maar laat versloffen, het al lang op z'n wensenlijstje heeft staan, etc. Check de netflix serie van Headspace. Laagdrempelig, straight to the point en zeer rustgevend. Met enkele verschillende meditatie oefeningen. Gewoon aanzetten en meevolgen, lekker simpel.

Wat betreft houding is dat persoonlijke voorkeur denk ik. Wil ik een energieke meditatie doe ik dat meestal zittend. Maar ik mediteer voornamelijk voor slaap en dat doe ik toch het liefst liggend. In de houding die voor jou het meest comfortabel is.

Wat mij ook helpt is de app Insight Timer. Voor eventuele muziekmeditaties, begeleide meditaties of om een timer te zetten zodat je je meditatie afdluit met een mooie digitale klankschaal. Van beginner tot gevorderden valt er vast iets uit deze app te halen en een groot deel is gratis.

Op het moment mediteer ik te weinig.... Lastig om de rust te vinden door de bijwerkingen van mijn misbruik. Maar eerlijk is eerlijk, slaapmeditatie heeft voor mij meer betekend dan benzos ooit kunnen doen.

Meer mensen die visualisatie gebruiken tijdens meditatie? Ik had er al vaak van gehoord, maar ben er nu veel mee bezig de laatste tijd.

Wat je kunt doen, is tijdens je meditatie met ogen dicht, je ogen iets omhoog richten, alsof je naar de binnenkant van je voorhoofd kijkt. Je kijkt dan naar je derde oog chakra (ja ben er ook niet zo weg van, dat soort termen, maar dat is de plek). Je kunt dan visualiseren alsof hier licht binnenkomt. Of je kunt een lichtbol visualiseren. Voel dan alsof daar op die plek dat licht bij jou binnenkomt en jou helemaal vult. Binnen een kwestie van seconden (of misschien wat langer eerst) kan al je negatieve energie, stress, pijn, verdriet (als dat er is) weg zijn en ben je in gelukzaligheid.

Belangrijk is om een houding van dankbaarheid aan te nemen. Dankbaar dat je dit mag ontvangen. De lichtbol/lichtstraal zelf is verder niet zo belangrijk, het is meer een manier om middels die visualisatie snel in de meditatiestaat te komen: ontvankelijk/open, vredig, vervuld.

Mindless zei:

Meer mensen die visualisatie gebruiken tijdens meditatie? Ik had er al vaak van gehoord, maar ben er nu veel mee bezig de laatste tijd.

Wat je kunt doen, is tijdens je meditatie met ogen dicht, je ogen iets omhoog richten, alsof je naar de binnenkant van je voorhoofd kijkt. Je kijkt dan naar je derde oog chakra (ja ben er ook niet zo weg van, dat soort termen, maar dat is de plek). Je kunt dan visualiseren alsof hier licht binnenkomt. Of je kunt een lichtbol visualiseren. Voel dan alsof daar op die plek dat licht bij jou binnenkomt en jou helemaal vult. Binnen een kwestie van seconden (of misschien wat langer eerst) kan al je negatieve energie, stress, pijn, verdriet (als dat er is) weg zijn en ben je in gelukzaligheid.

Belangrijk is om een houding van dankbaarheid aan te nemen. Dankbaar dat je dit mag ontvangen. De lichtbol/lichtstraal zelf is verder niet zo belangrijk, het is meer een manier om middels die visualisatie snel in de meditatiestaat te komen: ontvankelijk/open, vredig, vervuld.

Klik om te vergroten...

Dat klinkt als een mooie aanvulling op de energieke meditaties. Ik moet nu ineens terugdenken aan een paar geleide meditaties die me hiertoe hebben aangezet. Stond er niet zo bewust bij stil wat er zo fijn was aan die specifieke techniek. Maar daar ging het ook om visualiseren van energie/licht dat binnenkomt

Dit ga ik eens toepassen morgen. Thanks!

Dirkjan zei:

Bekijk bijlage 45031

Klik om te vergroten...

Beetje late reactie, maar:

Wat Eckhart Tolle schreef in zijn boek (The Power of Now, geloof ik) over een een Zen meester en zijn student:

Meester:

“Do you hear the sound of that mountain stream?”

Student:

“Yes, I can hear the stream,”

Meester:

“Enter Zen from there,”

Student:

“Master, what would you have said if I wasn’t able to hear the mountain stream?”

Meester:

“Enter Zen from there.”


Tinnitus (heb het zelf ook):

Enter Zen from there.


Gisteren had ik een moment dat ik doorzag dat "meditatie" meestal, in 99,99% van de gevallen, bullshit is. Het is net zoals álle dingen die we doen, een manier om te proberen te ontsnappen van onze emoties, onze pijn, onze stress. Het is alleen een meer veredelde vorm daarvan. Maar het blijft bullshit: we willen eigenlijk ontsnappen van onszelf en proberen dat middels "meditatie" te doen, maar het is eigenlijk gewoon een proberen stil te krijgen van onze gedachten, van emoties.

Toen ik dat gisteren doorhad, was het even heel helder hoe ik mezelf voor de gek zat te houden en toen zakte ik weg in de pijn. Toen voelde ik de pijn in mij even heel intens en gek genoeg was er in dat voelen van de pijn, berusting. Even was er geen enkel proberen meer te ontsnappen van die pijn. Niet op de meer duidelijke manieren van verdoving en afleiding middels bijvoorbeeld eten, drugs, seks en andere acties, maar ook niet middels de subtiele "spirituele" manieren van eigenlijk stiekem een plek in mezelf zoeken die pijnvrij is.

De pijn wás de berusting. Gek genoeg...

Geen pretenties meer, geen zoeken en geen vluchten. Alleen de rauwe pijn sensatie en ik. Of eigenlijk, alleen de pijn. En is er een verschil? De pijn is niet los van mij, het is mij. En wanneer ik het ben en mezelf er niet probeer los van te zien, dan is het gek genoeg niet meer pijnlijk. Het is dat opdelen van mezelf én de pijn, die het pijnlijk maakt.

En toen kwam er weer een gedachte die me overtuigde dat de pijn teveel was. En ik koos bewust voor weer opdelen. Bewust weer voor de illusie van hoop berusting te vinden buiten die pijn. Tegen beter weten in.

Het is wat het is. Het gaat zoals het gaat. Ik heb er geen controle over wanneer "ik" het los zal laten.

Mindless zei:

Gisteren had ik een moment dat ik doorzag dat "meditatie" meestal, in 99,99% van de gevallen, bullshit is. Het is net zoals álle dingen die we doen, een manier om te proberen te ontsnappen van onze emoties, onze pijn, onze stress. Het is alleen een meer veredelde vorm daarvan. Maar het blijft bullshit: we willen eigenlijk ontsnappen van onszelf en proberen dat middels "meditatie" te doen, maar het is eigenlijk gewoon een proberen stil te krijgen van onze gedachten, van emoties.

Toen ik dat gisteren doorhad, was het even heel helder hoe ik mezelf voor de gek zat te houden en toen zakte ik weg in de pijn. Toen voelde ik de pijn in mij even heel intens en gek genoeg was er in dat voelen van de pijn, berusting. Even was er geen enkel proberen meer te ontsnappen van die pijn. Niet op de meer duidelijke manieren van verdoving en afleiding middels bijvoorbeeld eten, drugs, seks en andere acties, maar ook niet middels de subtiele "spirituele" manieren van eigenlijk stiekem een plek in mezelf zoeken die pijnvrij is.

De pijn wás de berusting. Gek genoeg...

Geen pretenties meer, geen zoeken en geen vluchten. Alleen de rauwe pijn sensatie en ik. Of eigenlijk, alleen de pijn. En is er een verschil? De pijn is niet los van mij, het is mij. En wanneer ik het ben en mezelf er niet probeer los van te zien, dan is het gek genoeg niet meer pijnlijk. Het is dat opdelen van mezelf én de pijn, die het pijnlijk maakt.

En toen kwam er weer een gedachte die me overtuigde dat de pijn teveel was. En ik koos bewust voor weer opdelen. Bewust weer voor de illusie van hoop berusting te vinden buiten die pijn. Tegen beter weten in.

Het is wat het is. Het gaat zoals het gaat. Ik heb er geen controle over wanneer "ik" het los zal laten

Klik om te vergroten...

Dit klinkt als iets wat ik in een podcast hoorde over je ego wat eigenlijk niet bestaat, en het ontsnappen van ons bewustzijn. Een soort ego dood? Wat ik dus lees tussen het mediteren door. Maar dit werkt dus ook niet? , terug naar de tekentafel ✏️

Dirkjan zei:

Dit klinkt als iets wat ik in een podcast hoorde over je ego wat eigenlijk niet bestaat, en het ontsnappen van ons bewustzijn. Een soort ego dood? Wat ik dus lees tussen het mediteren door. Maar dit werkt dus ook niet? , terug naar de tekentafel ✏️

Klik om te vergroten...

Wat werkt is de pijn voelen. Maar het werkt alleen als je het volledig doet, met alle remmen los.

Mindless zei:

Wat werkt is de pijn voelen. Maar het werkt alleen als je het volledig doet, met alle remmen los.

Klik om te vergroten...

Ik ren in ieder geval niet meer van mijn pijn weg met drugs en alcohol. Die afslag hebben we gehad, daar gaan we niet meer naar terug.

Dirkjan zei:

Ik ren in ieder geval niet meer van mijn pijn weg met drugs en alcohol. Die afslag hebben we gehad, daar gaan we niet meer naar terug.

Klik om te vergroten...

Er zijn vele en subtiele manieren van wegrennen van je pijn.

Niet als oordeel bedoeld. Ik doe het zelf ook en ontdek nog steeds nieuwe.

De overduidelijke zijn relatief easy om te zien (áls je wilt). De subtiele kunnen heel lang doorgaan zonder dat je het ook maar door hebt.

Een goede test is misschien: kun je een volledige inademing doen, tot op het punt waar je ziet dat er geen echte overgang is tussen in- en uitademing? En "dan" een volledige uitademing. De inademing brengt nieuw leven, de uitademing laat al het oude los.

De kwaliteit van je ademhaling is denk ik een goede indicatie van de gradatie van je niet wegrennen van jezelf.

Dirkjan zei:

Have you ever had a dream, Neo, that you were so sure was real? What if you were unable to wake from that dream? How would you know the difference between the dream world and the real world?

- the matrix

Klik om te vergroten...

Ik ben niet zo'n fan van de films, maar de metaforen zijn wel echt treffend!

Wat is er fundamenteel "echter" aan dit hier (de "realiteit"), dan aan een droom? Is het verschil niet enkel dat deze werkelijkheid meer consistent terugkomt? Is het dan niet meer een kwestie van een ander patroon? Maar bepaald dat werkelijkheid?

Imo niet. Ik heb weleens (niet vaak) lucide dromen en dan ga ik onderzoeken wat het "spul" is waar die droom van is gemaakt. En het is hetzelfde. Het is hetzelfde "spul" als wat we nu voor onze ogen zien. De natuur/aard van dat "spul" (je kunt het imo niet eens dat noemen) is imo wat de werkelijkheid bepaald, niet de vorm ervan (ruimte) en het patroon waarin het al dan niet terugkeert (tijd).

Mindless zei:

Een goede test is misschien: kun je een volledige inademing doen, tot op het punt waar je ziet dat er geen echte overgang is tussen in- en uitademing? En "dan" een volledige uitademing. De inademing brengt nieuw leven, de uitademing laat al het oude los.

Klik om te vergroten...

Ik ben bekend met het concept ademen maar het is fijn dat je het nog even behandeld.

Gekkigheid, ik snap wat je bedoeld, en het wordt behandeld en begeleid met mijn therapie voor mijn depressie en existentiële crisis. Naast ademen, wat zijn nog meer “minder subtiele” alledaagse dingen?

Dirkjan zei:

Ik ben bekend met het concept ademen maar het is fijn dat je het nog even behandeld.

Gekkigheid, ik snap wat je bedoeld, en het wordt behandeld en begeleid met mijn therapie voor mijn depressie en existentiële crisis. Naast ademen, wat zijn nog meer “minder subtiele” alledaagse dingen?

Klik om te vergroten...

Ademhaling is 1 van de, zoniet de beste manier om uit je hoofd en uit (psychologische) tijd eigenlijk, te stappen. Het is als een soort brug tussen tijd en eeuwigheid. Ademhaling kan voelen alsof je het doet en het kan voelen alsof ademhaling (compleet) vanzelf gaat en meer dan dat: de basis is van ons bestaan. Niet slechts vanuit het hoofd beredeneert: dat we zuurstof inademen en dat dat in onze longen opgenomen wordt, etc. Al dat, klopt op dat niveau, maar dat is een zeer oppervlakkige dimensie van ademhaling.

Ik moet even aan The Matrix denken:

"You think that's air you're breathing?"

Het hoofd denkt dat. Maar het hart heeft een veel dieper "begrip" van wat ademhaling werkelijk is.


Daarnaast zou ik zeggen: mindfulness in zijn geheel. Mindfulness van alles dat je doet. Jezelf aanwennen om er steeds weer bij stil te staan dat je bewust bent van dat wat je doet, wat je ook doet. Fouten gaan gemaakt worden, maar belangrijker dan dat, is dat je je bewust bent tijdens die fouten (en tijdens het niet maken van fouten).

Ik moet nu echt gaan slapen...

Mindless zei:

Ik moet nu echt gaan slapen...

Klik om te vergroten...

Have you ever had a dream, Neo, that you were so sure was real? What if you were unable to wake from that dream? How would you know the difference between the dream world and the real world?

- the matrix

De stem in het hoofd die maar doorgaat met praten is niet stil te krijgen door te proberen hem stil te krijgen. Elke vorm van aandacht, positief of negatief is wat deze stem in leven houdt. Wat werkt is de 'ik' vinden die al stil is van nature. Die als het ware aanwezig is onder al het lawaai. Door daar de aandacht op te vestigen sterft de valse ik (die we kennen als de stem in het hoofd: de valse identiteit/entiteit, het ego) door gebrek aan aandacht. Dit is voor de meesten een lang proces, aangezien de valse identiteit opgebouwd is in vele lagen. Toch is de echte ik, (de stilte) op elk moment te ervaren, omdat het dat is wat bewust is. Er hoeft dus niets bereikt te worden, maar alleen ingezien te worden dat we al die stilte zijn.

Kan ik ook liggend mediteren voor het slapen gaan of kan ik dit niet mee tellen als meditatie?