Handleiding mediteren

Meditatie en concentratie op de ademhaling heb ik vroeger vaak toegepast. Helaas heb ik moeten vaststellen dat ik niet in staat ben om m'n ademhaling gade te slaan. Ik kreeg steeds de neiging om zelf te gaan ademen. In en uit te ademen op commando in feite. Ik kwam er gek van. Gelukkig heb ik nu een andere manier van mediteren gevonden wat me beter ligt, nl de Dhammakaye methode. Wie meer wil weten kan altijd deze pagina eens bezoeken:
http://en.dhammakaya.net/the-meditation/basic-dhammakaya-meditation-practice/

@Vaper

Het gadeslaan van de ademhaling is ook een tricky iets. Het ego wil steeds de ademhaling controleren. Vaak lukt het mij ook niet om enkel de ademhaling te observeren zonder deze proberen te controleren. Interessant die Dhammakaye methode. Ik zal me er eens wat in verdiepen. (beetje late reactie i know...)

Gisteren heb ik iets bijzonders meegemaakt. Ondanks dat het zondagavond was, heb ik een klein beetje wiet genomen (Amnesia Haze). Normaal doe ik dit niet voor een werkdag, maar ik heb de laatste tijd erg veel last van spanning in mijn nek en hoofd, dus heb ik een uitzondering gemaakt.

Dus ik ging zitten voor mijn dagelijkse yoga oefeningen (paar hele simpele, om mijn bewustzijn in mijn lichaam te krijgen ipv in mijn hoofd). Tijdens deze oefeningen merkte ik dat deze (en de wiet ) heel erg hielpen om de ademhaling rustig te krijgen. Het werd nu ook vrij gemakkelijk om de ademhaling te observeren zonder deze te controleren. En toen gebeurde er iets heel bijzonders: Ik zag hoe een "inademing" overging in een "uitademing". Normaal staan we hier niet bij stil, we denken "je ademt in of je ademt uit, wat twee verschillende dingen zijn met een onderbreking er tussen". Maar nee: er is geen échte onderbreking van de ademhaling tussen de -in en uitademing. Het punt waarop een inademing een uitademing wordt (en andersom) verbindt beide onlosmakelijk, waardoor de -in en uitademing één ding is, niet twee.

Klinkt misschien nog niet zo bijzonder, maar wat ik zag (en vele malen eerder mbv psychedelica heb gezien), is dat je door je bewust te blijven van dat punt waar -in en uitademing één zijn, je letterlijk een soort poort opent. Tijd(!) begint te stoppen wanneer je aandacht op dat gevestigd blijft. Percepties worden intenser, je merkt ineens veel meer op van je omgeving. En het is dus alsof de tijd zelf stil begint te staan... Waarom is dat vroeg ik me gisteren af... Ik bedacht me dat als de -in en uitademing één zijn, dat álle -in en uitademingen één zijn. Het punt waar de ademhaling één is, is niet in tijd.

Gekke shit... En tot voorheen iets wat ik in deze mate alleen met zwaardere psychedelica meemaakte.

Ik weet dat er genoeg mensen zijn waarbij het zweefalarm afgaat hierbij, maar ik garandeer iedereen die serieus is met meditatie: probeer op de een of andere manier je ademhaling te observeren en je bewust te worden van het punt waarop een inademing een uitademing wordt (en andersom). Met consistente aandacht zal er geen twijfel zijn of je goed bezig bent of niet. Things will happen...

Als ik mij nergens op concentreer, dan verzint mijn geest wel weer een manier om mij ergens op te doen laten concentreren; gedachten, beelden, herinneringen, dagdromen.. Voor mij is meditatie loslaten. Loslaten van gedachten en spanningen in het lichaam.

Leuk zo'n handleiding

Ben al een lange tijd bezig met meditatie maar meestal stop ik er zo weer mee. Wat ik moeilijk vind is om een vast moment te vinden waarop ik kan gaan mediteren. Maar ik ga vandaag nog weer opnieuw beginnen aan meditatie. Want ik merk dat als ik niet mediteer ik minder wilskracht heb en ik meer hunker naar een roes. Tijdens de meditatie ervaar ik soms hele fijne gevoelens en als ik dat een lange tijd niet heb, ga ik dat zoeken in andere dingen zoals drugs.

Had ooit eens een periode aan yoga gedaan voordat ik ging mediteren. Hierdoor kon ik naar mijn idee dieper mediteren en zat ik eerder in een fijne staat van zijn. Maar omdat ik zo 90minuten bezig was ben ik ermee gestopt, ook al gaf het mij veel voordelen. Nu, vandaag dus, ga ik in plaats van yoga wat strekoefeningen doen. Zodat mijn lichaam hopelijk ontspannen genoeg is om te mediteren. En strekken duurt minder lang dan 10 yoga houdingen... Ik ga eens op onderzoek uit!

Yoga helpt ja. Het brengt je meer in je lichaam ipv je hoofd.

Wat vaak vergeten wordt (en dit doe ik dus ook all the time), is dat meditatie fijn hoort te zijn. Niet een obstakel om daarna een beloning te krijgen in de vorm van een goed gevoel. De meditatie is de weg én het doel zelf. Dit is wat het zo moeilijk lijkt te maken. Om de een of andere reden gunnen we het onszelf niet om nu direct te genieten van 'zijn' (meditatie). Het 'voor wat hoort wat' concept zit zó diep in onze cultuur dat we onszelf gewoon niet toelaten om diep te ontspannen. Als je echt mediteert, dan is het geen opgave. En ondanks dat door de ontspanning de crap uit je onderbewuste boven komt drijven, is dat niet een obstakel voor de meditatie en kan al die rommel door je systeem gaan zonder dat je er last van hebt (mits bekeken vanuit het juiste perspectief).

Maar ja, dat is de theorie. In de praktijk is er een gedachte 'dit is te intens' en we geloven hem.

@Mezelf
Dat vind ik zeker. En ik ben het ook eens met dat meditatie geen doel kan hebben. En... Alan Watts is awesome!

Eerder vanavond zag ik de nieuwe video van Rupert Spira die precies aansluit op dit:



Meditatie is dus wat je bent, niet wat je doet. Dat maakt het misschien al iets makkelijker om geen doel te hebben in je meditatie. Meditatie is slechts 'zijn'. Dat is immers wat we zijn. Ik vind het mooi wat Rupert (los vertaald) zegt: je begint meditatie meestal als 'iemand' die meditatie 'doet'. Maar je eindigt (bij succesvolle meditatie) door de meditatie zelf te zijn, dat wat je altijd bent geweest en ook nu alreeds bent. Dat waar de 'iemand' en de rest van de hele wereld in verschijnen.

Nadat ik LSD heb gebruikt.
Of 2 dagen heb gefeest en veel heb gebruikt.
Lig ik op bed in mijn na space en dan gebruik ik ook meditatie muziek.
Deze mix.
Mijn kat houd er ook van!
Kom ik helemaal tot rust en werkt goed wanneer alle drugs is uitgewerkt.
Je moet het wel over je heen kunnen laten komen na een techno feestje.
Maar het werkt wel.

Hieronder de link van de mix:


Dit is mijn manier van meditatie

Ik ben nu ondertussen 4 weken bezig met meditatie, ik heb 1x per week een cursus avond van 2 uur en 15 minuten.
De eerste 2 weken stonden vooral in het teken van een full body meditatie, hierna zijn we bewegende meditatie gaan doen. De eerste waren oefeningen op de grond en deze week hebben we staande oefeningen mee gekregen.
De full body meditatie duurt 40 minuten. Wij hebben geluidsfragmenten gekregen die ons door de meditatie praten, wat ik persoonlijk erg fijn vind omdat ik dan mijn aandacht bij de stem kan houden en dan naar de stilte gaan. Door me op de stem te focussen kan ik mijn eigen gedachtes dus al dimmen/uit zetten. Dan hoef ik van daaruit alleen nog van de stilte in mijn hoofd en het horen van de stem naar stilte te gaan. Ik vind het aardig lastig om stil te blijven in mijn hoofd. Soms lukt het erg goed en soms ook niet. Soms merk ik dat ik inderdaad begin te denken: hoe lang nog, ik ben nu hier dus nog ongeveer zo lang. Maar nu denk ik ook dat het goed is, deze tijd is voor mij om de meditatie te doen en ik ben in het hier en nu bezig. Niet in de toekomst. Dat helpt ook echt wel om in de meditatie te blijven zitten. Tegen jezelf zeggen dat het oke is dat je wat ongeduld voelt, ben er maar bewust van. Daarna bedenken dat het oke is om hier te liggen en en met mijn meditatie bezig te zijn.
Ik heb een paar aparte ervaringen gehad met de full body meditatie. Een ervan was dat ik met mijn ogen dicht lag en ik kan het niet beter omschrijven dan een van de volgende 2 opties. Ik was in de droomslaap beland terwijl ik wakker was, of ik was aan het hallucineren met mijn ogen dicht. Ik weet hoe een droom is en dat was dat niet, ik zag beelden. Op het moment dat ik me bewust realiseerde dat i de beelden zag verdwenen ze ook weer.
Ik heb nu ook en paar keer het gevoel gehad alsof mijn lichaam van een solide na een energie vorm overging. Ik lag te mediteren en op een gegeven moment had ik de sensatie alsof mijn lichaam op een energie luchtstroom heen en weer aan het wiegen weg. De mate van kromming en wiegen kan mijn lichaam niet doen, plus het voelde ook niet als mijn lichaam. Maar het voelde ook weer wel als mijn lichaam. Ook hier was het zo dat op het moment dat mijn ego zich er bewust van werd dat ik mijn lichaam als energie voelde en niet als een solide verdween het ook weer.

Ik vind liggende meditatie zeker makkelijk, zittend krijg ik snel last van mijn rug. Zeker de eerste zittende meditatie was ik het er niet mee eens. Het deed pijn, ik zat niet lekker, mijn benen begonnen ook pijn te doen. Ik was vooral bezig met mijn ademhaling en de pijn voelen. Naar de pijn ademen en denken hoe kut deze oefening was en dat meditatie toch niks voor mij was. Aan het einde van de les was ik weer gemotiveerd en zen geworden. Ik kwam mezelf daar even heel hard tegen. Mij\\n ego was er duidelijk even klaar mee.
Nu thuis aan het oefenen met de zittende meditatie, die waar mijn rug pijn van doet, de staande yoga meditatie en de liggende yoga meditatie. Ik vind de yoga meditatie toch een beetje raar, want hoe kan ik mijn geest leegmaken als ik bewust bezig ben met benen bewegen. Maar daar gaat het niet om het leegmaken van de geest maar om het 1 zijn met het lichaam en het voelen van het lichaam. Ik kan de staande yoga niet met mijn ogen dicht doen, dan word ik duizelig en verlies ik mijn evenwicht.

Nog even terug na de full body. Na de meditatie merkte ik dat mijn lichaam nog makkelijk 1,5 uur daarna zwaar en tintelend aanvoelde, alsof de afvalstoffen los waren gekomen en die daar nu door de ledematen afgevoerd worden. Alsof mijn lichaam nog steeds bezig was.

Ik vind het moeilijk om te zeggen of ik echt in een meditatie kom of dat ik gewoon denk dat ik het goed an het doen ben. Ik let op mijn ademhaling, dat vind ik fijn. Die gaat regelmatig. Vaak heb ik ook dat ik inadem, uitadem en dan 2-3 seconden wacht met inademen. Want ik heb de zuurstof nog niet nodig, mijn lichaam overleeft prima zonder. Het voelt ook absoluut niet aan alsof mijn lichaam zuurstof wil. De ademhaling begint wel weer. Als astma patiënt vind ik het apart om te ervaren dat ik tijdens yoga best vaak niet hoef te ademen, dat ik genoeg zuurstof heb.

Ik vind het op het moment ook moeilijk om te zeggen of ik al positieve dingen merk van de meditatie. Ik ga er onder andere ook naartoe zodat ik beter in contact met mijn lichaam sta en het beter voel. Ik weet wel dat ik soms tijdens het mediteren echt heel oke voel. Alles is goed en sereen. Dit is het moment en niet meer of minder.
Mijn gedachtes echt stil houden is erg moeilijk, ik hoop dat ik dat ooit nog voor elkaar ga krijgen. Maar de gedachtes opmerkingen en het oke vinden en terug keren is al goed.

Ik wilde dit filmpje toch even delen en vond dit een zeer geschikte plek. Hoop dat jij dat ook vind @Mindless
Meditatie moet geen doel hebben. Zodra meditatie een doel heeft, denk je aan de toekomst. Als je denkt aan de toekomst, mediteer je niet. Er is alleen maar "nu" en de toekomst is slechts een concept. Ik kan ook graag luisteren naar Alan Watts moet ik zeggen en hij duurt ook maar 4min .

Ben sinds een aantal weken bezig met telmeditatie, en sinds deze week doe ik dat 2x25minuten per dag. En dat bevalt mij echt stukken beter. Eindelijk een meditatievorm gevonden dat echt voor mij werkt. Eén waarbij ik niet steeds afdwaal in gedachten of ga lopen dagdromen. Ik adem in, ik adem uit en dan tel ik. 1. Ik adem in (niet forceren, gewoon ademhalen zoals je altijd doet) en adem uit. 2. En dan ga ik tot 4. Dan begin ik weer vanaf 1 en dit 25minuten lang. S'avonds voor de telmeditatie de ademhalingsoefening van Wim Hof. 2 rondes en dan mediteren. Doordat ik tel lukt het mij beter om mij daarop te concentreren. Als ik afdwaal, is het voor mij ook makkelijker om weer terug te gaan naar mijn focus. Dat tellen geeft een soort van leidraad, een houvast waar ik steeds naar terug kan keren. Beter dan alleen mij focussen op mijn ademhaling. Bijvoorbeeld op mijn buik dat meebeweegt of hoe de lucht mijn neusgaten binnen dringt. Tellen, zachtjes. In je hoofd. Dat is mijn manier dat goed werkt en dat kan voor jou ook zo zijn als het je niet goed lukt om te focussen op de meditatie die je nu doet. Give it a try

Edit: dit doe ik liggend op bed. Eén grote xl kussen onder mijn hoofd, één grote xl kussen op mijn knieen. Zo krijg ik geen last van mijn onderrug. NEem een open houding. Benen uit elkaar, handen met de palmen gericht naar boven. Ik vind het fijn om mijn armen/handen in de randen van mijn dekens te wikkelen. Adem via je neus diep in, hou dit een paar seconden vast en blaas het zachtjes weer uit via de mond. Herhaal dit 5x. Begin dan met normaal ademhalen en tel elke keer als je uitblaast. Het is niet erg als je afdwaalt, maar ga weer met je aandacht terug naar het tellen.

Fijn dat je een manier hebt gevonden die voor jou werkt @PsychedelicMagic. Er zijn verschillende manieren om op hetzelfde uit te komen.

En het kan over een tijdje zomaar zo zijn dat je ineens denkt, hee dat tellen is niet eens nodig, het lukt zonder ook.

Goed bezig dus!

Laat de schreeuwende verkopers er gewoon zijn inderdaad. Pas wanneer je op ze gaat letten worden ze echt vervelend.

PsychedelicMagic zei:

Ben sinds een aantal weken bezig met telmeditatie, en sinds deze week doe ik dat 2x25minuten per dag. En dat bevalt mij echt stukken beter. Eindelijk een meditatievorm gevonden dat echt voor mij werkt. Eén waarbij ik niet steeds afdwaal in gedachten of ga lopen dagdromen. Ik adem in, ik adem uit en dan tel ik. 1. Ik adem in (niet forceren, gewoon ademhalen zoals je altijd doet) en adem uit. 2. En dan ga ik tot 4. Dan begin ik weer vanaf 1 en dit 25minuten lang. S'avonds voor de telmeditatie de ademhalingsoefening van Wim Hof. 2 rondes en dan mediteren. Doordat ik tel lukt het mij beter om mij daarop te concentreren. Als ik afdwaal, is het voor mij ook makkelijker om weer terug te gaan naar mijn focus. Dat tellen geeft een soort van leidraad, een houvast waar ik steeds naar terug kan keren. Beter dan alleen mij focussen op mijn ademhaling. Bijvoorbeeld op mijn buik dat meebeweegt of hoe de lucht mijn neusgaten binnen dringt. Tellen, zachtjes. In je hoofd. Dat is mijn manier dat goed werkt en dat kan voor jou ook zo zijn als het je niet goed lukt om te focussen op de meditatie die je nu doet. Give it a try

Klik om te vergroten...

Maar dat is dus niet zozeer wat Alan Watts bedoelde.
Je moet (moet is een groot woord natuurlijk) je juist niet focussen want dan ben je meditatie aan het "doen". Meditatie doe je niet, dat ben je. Dat je gedachtes afdwalen is dan dus ook helemaal niet erg. Als je er verder maar niks mee doet. Beoordeelloos die gedachtes voorbij laten gaan. Je forceren op je gedachten stil krijgen, is veel te veel "doen". Het is niet zo dat je pas mediteert als je hoofd leeg is. Tellen, letten op ademhaling etc is allemaal dingen die je "doet". Terwijl meditatie juist niks doen betekend.

Neemt natuurlijk niet weg dat je trucjes als tellen en letten op ademhaling je wel kan gaan wennen aan niks doen. Gewoon om eerst maar te leren stil te zitten en niet alleen maar over morgen of gister te denken. Om meer in het nu te zijn. Maaar uiteindelijk is meditatie " niks doen ". Niet tellen, niet op iets focussen, gewoon alleen zijn.

We zijn in de moderne wereld gewoon ziekelijke doeners/denkers geworden. Alles moet uitgedacht worden. Alles is een 'means to an end'. Zelfs van gewoon 'zijn' maken we een 'doen'. En dus is meditatie in het begin vaak iets waar we ook een activiteit van maken.

Dat is ook niet onze schuld. Zo zijn we gewoon geprogrammeerd in deze maatschappij. Totdat je inziet dat meditatie niet is wat je doet, maar wat je bént, zul je dat soort omwegen creëren voor jezelf. In theorie hoef je dat allemaal niet te doen, maar als dat is wat je jezelf oplegt, dan zul je daar doorheen moeten. Totdat je ziet dat dat allemaal niet nodig is. En zelfs dan kun je dat talloze keren weer vergeten en het weer tot een activiteit maken...

Als die omwegen werken voor je, dan heb ik zoiets van, waarom niet?

Mediteren staat al lang om lijstje om op te pakken maar nog steeds niet gedaan. Binnenkort maar eens beginnen

Mindless zei:

Als die omwegen werken voor je, dan heb ik zoiets van, waarom niet?

Klik om te vergroten...

Ja maar natuurlijk. Mezelf had er waarschijnlijk zonder die omwegen nooit gekomen of de meditatieve staat kunnen ervaren.
Verleren gaat inderdaad wel erg makkelijk. Maar Mezelf komt wel af en toe binnendoor weggetjes tegen als ik er weer opnieuw heen ga.

Bedoel eigenlijk dus dat het kunnen mediteren (wat je dus niet echt "doet"), je nooit meer helemaal kan verleren

"A moment of understanding is worth lifetimes of meditation."
Francis Lucille

Toch, we moeten die moeite doen denk ik. We moeten eerst proberen te mediteren. Want als je energie normaal altijd zit in denken en/of doen, dan doe je dat waarschijnlijk ook als je "niets" doet. Dan is je geest ook druk bezig wanneer daar helemaal geen noodzaak toe is. Met proberen te mediteren kun je niet meditatie bewerkstelligen, maar je kunt jezelf er wel ontvankelijk mee maken voor meditatie, voor het weten/begrijpen dat meditatie niet iets is wat je doet, maar iets dat al gaande is, voordat je denkt of doet.

PsychedelicMagic zei:

Als ik mij nergens op concentreer, dan verzint mijn geest wel weer een manier om mij ergens op te doen laten concentreren; gedachten, beelden, herinneringen, dagdromen.. Voor mij is meditatie loslaten. Loslaten van gedachten en spanningen in het lichaam.

Klik om te vergroten...

Ja, en je geest zal daar ook niet mee ophouden. De functie van de geest is gedachten produceren. Dat is nou eenmaal wat het doet, wat het is eigenlijk.

Je kunt het zien als bijvoorbeeld iemand op de markt die jou zijn spul probeert te verkopen. Zo'n iemand is de hele tijd rond aan het roepen wat hij te koop heeft. Maar op het moment dat hij doorkrijgt dat jij ook maar een beetje interesse hebt, dan is hij all in your face. Want dan weet hij dat er wat te halen valt.

Je zult dus een desinteresse moeten ontwikkelen voor dat soort gedachten. Als jij niet 'open for business' bent, dan zullen gedachten je in eerste instantie al niet lastigvallen. En ja, dat zou je het 'loslaten' kunnen noemen. Wat proberen te mediteren is echter, is het proberen die "verkoper" (je gedachten) de mond te snoeren. Dat werkt niet, want eerst toon je interesse en dan wil je dat hij ophoudt. Je moet in eerste instantie al geen interesse tonen, dan hoef je "hem" vervolgens ook niet kwijt te raken of de mond te snoeren.

Daar kun je het wel mee vergelijken. Doet mij ook een beetje aan ACT (acceptatie and commitment therapy) en dat is iets waar ik sinds een aantal weken ook veel bezig mee ben; je gedachten monitoren, compassie voor jezelf ontwikkelen (ik denk zo, omdat mijn geest wilt voorkomen dat ik dat en dat doe), gedachten benoemen en labelen ( oh ik ben weer aan het denken dat degene mij een streekt wilt leveren en dat maakt mij achterdochtig), defuseren van gedachten en mediteren. Sinds ik ACT combineer met 2x25minuten per dag mediteren; ervaar ik dat ik steeds meer degene ben die zich niet meer zoveel aantrekt van de schreeuwende verkopers en blijf ik steeds op de achtergrond, wat ik fuseer niet meer met mijn gedachten. Ik heb veel negatieve gedachten, pijnlijke herinneringen die mij snachts wakker houden, maar sinds een week veel minder.

Precies. Wat mij opvalt is dat op ten duur de verkopers wel minder hard gaan schreeuwen... Iets wat niet het doel moet zijn, maar bij mij wel een beetje het effect lijkt te zijn. De bedoeling van ACT is dat je angst en zijn effecten leert toe te laten en ermee leert te functioneren. Het doel van ACT is ook om te leren om te gaan met pijnlijke herinneringen. Alsof je iemand omhelst die je heel vies vind ruiken, en die je helemaal niet leuk vind. MAar waar je toch mee door één deur moet gaan. En meditatie is een groot onderdeel van ACT.

Gebeurt het jullie weleens dat tijdens de meditatie je soms op een plek beland waar nauwelijks nog schreeuwende verkopers/gedachten zijn, en waarbij je ook je lichaam niet meer waarneemt? Alsof ik steeds meer onderdeel lijk te worden van mijn omgeving. Ik vind dat een heerlijke ervaring, maar de ervaring is zeldzaam. De afgelopen paar weken een paar keer meegemaakt. Het valt mij op dat als ik fit ben en ik ga mediteren, dat ik in zo'n toestand kan glijden. Dit is niet het doel maar fijn als het gebeurt. Herkent iemand dit?