Dit betekent niet dat het alsnog een slim idee is @WisknuddeIk gebruik met regelmaat 3mmc met citalopram. De dag zelf neem ik mân antidepressiva niet.
Ik merk geen verschil met hoe het voelde voor de antidepressiva. Alleen dat ik iets sneller mij moet nemen dan andere.
Absoluut niet, dat zeg ik ook nergens đ Waarschijnlijk weet hij dat zelf ook.Dit betekent niet dat het alsnog een slim idee is @Wisknudde
Jawel dat kan ik wel, maar of het verstandig is, is een 2e.Ik heb hier zelf geen ervaring mee (tenminste, ik heb een tijd sertraline gebruikt samen met mijn Oxy verslaving), maar is er helemaal niets wat je kunt nemen tijdens een depressie om er even een avondje 'uit' te zijn? Want dat lijkt me echt wel heel erg rottig.
Kijk hier heb ik wat aan. Dankjewel đIk gebruik met regelmaat 3mmc met citalopram. De dag zelf neem ik mân antidepressiva niet.
Ik merk geen verschil met hoe het voelde voor de antidepressiva. Alleen dat ik iets sneller mij moet nemen dan andere.
Ben je door de ad van de depressie af gekomen of zijn er andere factoren ?Jawel dat kan ik wel, maar of het verstandig is, is een 2e.
Toen ik aan de antidepressiva kwam, heb ik heel lang een break genomen van drugs omdat drugs en een depressie een vreselijke dip geeft.
Nu slik ik nog steeds AD (2 jaar later), niet meer depressief maar gebruik wel drugs. Je moet er rekening mee houden dat het anders uit kan pakken dan je gewend bent en dat het ook echt wel gevaarlijker is.
Daarbij wordt antidepressiva voor veel verschillende dingen voor geschreven, niet alleen bij depressie maar ook voor slaapproblemen, angst en paniek of autisme oid.
Maar kort antwoord, je kan zeker wat nemen tijdens een depressie. Of je dat moet willen is een 2e (maar ik mag ga daar absoluut niet over oordelen want ik ben zelf absoluut geen heilige)
Door de AD heb ik inzichten gekregen die ik zonder AD niet had gehad. Ik zat in een sleur van mân depressie waar ik nooit uit was gekomen zonder de AD. Ik keek neer op het leven en het leven was echt ontzettend zwaar. Door de AD heb ik andere een gedachtegang gekregen waardoor het helemaal niet zo zwaar hoeft te zijn. Samen met therapieĂ«n ben ik niet meer depressiefBen je door de ad van de depressie af gekomen of zijn er andere factoren ?
AD lost een depressie niet op.Ben je door de ad van de depressie af gekomen of zijn er andere factoren ?
Het kan zeker symptomen bestrijden waardoor je kwaliteit van leven aanzienlijk omhoog gaat. Het lost geen onderliggende problematiek op natuurlijk.AD lost een depressie niet op.
Precies, het is een hulpmiddel maar als je echt iets aan een depressie wil doen zul je hard aan het werk moeten om uit te vogelen waar de bron van de depressie ligt.Het kan zeker symptomen bestrijden waardoor je kwaliteit van leven aanzienlijk omhoog gaat. Het lost geen onderliggende problematiek op natuurlijk.
Precies, het is een hulpmiddel maar als je echt iets aan een depressie wil doen zul je hard aan het werk moeten om uit te vogelen waar de bron van de depressie ligt.
True thatNoot:
Lang niet altijd is uit te zoeken waar de bron van een depressie ligt....
Bij endogene factoren heb je een depressie waarvan de oorzaak niet is vast te stellen.
Die depressie is er gewoon ineens.
Er zijn wel mensen die volledig behandelingsresistent zijn voor depressie en bij wie dat geen duidelijk aanwijsbare oorzaak heeft. Maar de meeste mensen die depressief zijn hebben last van een interactie tussen omgeving, psychologie en neurologie. Het probleem is alleen dat de medische wetenschap niet goed is uitgerust op het onderzoek van multidisciplinaire causaliteit. Dus dan kan er wel een zekere samenhang, een correlatie, vastgesteld worden tussen bepaalde fenomenen (zoals het verbreken van een liefdesrelatie, negatieve gedachten over jezelf, een jeugdtrauma, en een depressie), maar dan kan er niet met zekerheid gezegd worden wat nou het oorzakelijke verband is.Bij endogene factoren heb je een depressie waarvan de oorzaak niet is vast te stellen.
Die depressie is er gewoon ineens.
Nog iets meer hierover:Er zijn wel mensen die volledig behandelingsresistent zijn voor depressie en bij wie dat geen duidelijk aanwijsbare oorzaak heeft. Maar de meeste mensen die depressief zijn hebben last van een interactie tussen omgeving, psychologie en neurologie. Het probleem is alleen dat de medische wetenschap niet goed is uitgerust op het onderzoek van multidisciplinaire causaliteit. Dus dan kan er wel een zekere samenhang, een correlatie, vastgesteld worden tussen bepaalde fenomenen (zoals het verbreken van een liefdesrelatie, negatieve gedachten over jezelf, een jeugdtrauma, en een depressie), maar dan kan er niet met zekerheid gezegd worden wat nou het oorzakelijke verband is.
Maar dat vind ik wel wat anders dan 'die depressie is er dan gewoon ineens'. Vaak is er wel degelijk sprake van een samenloop van omstandigheden die leidt tot een depressie. Bij mij was het bijvoorbeeld dat ik van mezelf allerlei dingen onder ogen moest komen die ik weg wilde stoppen, en dat ik tegelijkertijd in zowel een werk als privéomstandigheid erg in de stress zat omdat het gewoon niet mijn plek was (want ik wilde iemand anders zijn dan mezelf). Dat is dan een hele kluwen aan allerlei verschillende haken en ogen die je dan moet gaan ontwarren, wat veel tijd, moeite en zelfreflectie kost. Maar het voordeel is dus wel dat je er wat aan kunt doen, en nog fijner is ook om erachter te komen dat het niet allemaal jouw schuld is. Depressie is niet voor niks de laatste decennia in Westerse samenlevingen ineens veel vaker voorgekomen. Er zitten wel degelijk aanwijsbare oorzaken in onze samenleving. Naast de bovenstaande individuele factoren ook maatschappelijke oorzaken als individualisering, gebrek aan zingeving, prestatiemaatschappij, afrekencultuur.
Soms wordt er ook wel gerefereerd aan depressie alsof het een gebrek aan serotonine of dopamine in het brein is. Zo van: 'ja, jammer, te weinig geluksstofjes in het brein'. En dan denk ik altijd: was het maar zo simpel! Dan zouden antidepressiva perfect werken. Maar dat is dus niet zo. Antidepressiva werken nauwelijks beter dan placebo, en sommige niet-medische interventies werken niet zo effectief of effectiever. Een wandeling kan bijvoorbeeld depressieve symptomen met 1/3 verminderen (net als anti-depressiva). Dus kennelijk is er meer aan de hand dan Ă©Ă©n ding
Het âontbrekende stofje in het breinâ
Psychische problemen zouden het gevolg zijn van een chemische onbalans in de hersenen. Die wankele hypothese is jarenlang als waarheid verspreid. Dat is niet alleen de farmaceutische industrie maar ook de wetenschappelijke gemeenschap te verwijten.www.groene.nl
www.simplypsychology.org
Dit is dan toch ook een zoektocht?Hoe je dat dan doet?
Meditatie/zelfonderzoek: aandacht op jezelf "richten"/terug herleiden naar zijn bron.
En relevant in dat licht:Dit is dan toch ook een zoektocht?
Het lijkt me bovendien nogal optimistisch om te denken dat je depressie met meditatie kunt genezen. Zeker als er allerlei stressoren in de ongeving zijn.
www.theguardian.com
Ik denk ook, dat meditatie wel een zoektocht genoemd mag worden, maar als het je lukt te mediteren, dan kun je jezelf volgens mij wel genezen van depressie. Werkt bij mij in ieder geval beter dan de pilletjes is mijn conclusie vandaag. En ik mediteer niet professioneel.. ik doe maar wat!Dit is dan toch ook een zoektocht?
Het lijkt me bovendien nogal optimistisch om te denken dat je depressie met meditatie kunt genezen. Zeker als er allerlei stressoren in de ongeving zijn.
Ja en nee. Het is zoeken zolang je nog denkt dat je er nog niet bent, zolang je nog denkt dat je iets (jezelf) moet vinden. Dit kan natuurlijk niet Ă©cht gedaan worden. Je kunt jezelf niet kwijtraken, dus kun je jezelf ook niet vinden. Je kunt alleen realiseren dat je al die tijd jezelf al had/was.Dit is dan toch ook een zoektocht?
Het is niet echt genezen. Het is dat deel van jezelf zien dat niet genezen hoeft en kan worden. Het is een quantum sprong: in 1 keer die flits van realisatie: er is een meer fundamentele realiteit aan mij die al content, vervuld is. Zelfs tijdens de diepste depressie was deze er, ik was me er alleen niet bewust van.Het lijkt me bovendien nogal optimistisch om te denken dat je depressie met meditatie kunt genezen. Zeker als er allerlei stressoren in de ongeving zijn.
Slechts mijn opvatting, maar als mindfulness in een meer religieuze setting (met een doctrine) wordt toegepast, zoals bijvoorbeeld bij het boeddhisme, kan voorbij worden gegaan aan de spontane aard van deze realisatie. Het punt (imo) is nou juist dat middels spontaniteit een "hogere" (dit klinkt wat pretentieus, dat besef ik me) intelligentie de acties van het individu dicteert, waardoor deze in harmonie zijn met anderen/de wereld.En relevant in dat licht:
Hoe Westerse culturen wel de mindfulness uit het Boeddhisme hebben geleend, maar niet de daarbij horende holistische politieke bril, waardoor mindfulness in onze samenleving al snel gebruikt wordt om de schuld van het lijden te individualiseren, en verder niks te doen aan een neoliberale samenleving die bijdraagt aan het lijden.
The mindfulness conspiracy
The long read: It is sold as a force that can help us cope with the ravages of capitalism, but with its inward focus, mindful meditation may be the enemy of activism
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."