Volgens mij wordt de precursor daarvoor oorspronkelijk uit een schimmel gewonnen. Dan ben je er alleen nog lang niet. Weet trouwens niet of dat nog steeds zo gedaan wordt in de praktijk, waarschijnlijk kopen ze andere precursoren die al wat verder zijn want die schimmel is erg giftig. Het is in elk geval een stuk ingewikkelder dan het maken van relatief simpele moleculen zoals amfetaminen.
Het startpunt is Ăłf ergotamine, Ăłf LSA (gewonnen uit morning glory of hawaiian baby woodrose). Daarbij is ergotamine best lastig, want dan heb je minimaal een hectare aan rogge beschimmeld met claviceps pupurea nodig om een fatsoenlijke synthese uit te voeren. Het nadeel van LSA is dat die syntheseroute leidt tot een mengsel van iso-LSD en LSD. Die enantiomeren zijn lastig te scheiden, en LSD wil niet kristalliseren als het niet goed geĂŻsomeriseerd is. Het voornaamste nadeel van ongekristalliseerde LSD is dat de base van LSD vrij reactief is, terwijl LSD-tartraat vrij stabiel lijkt.
Zo heb ik dankzij dat boek dus een mogelijke verklaring gevonden waarom mensen vaak beweren dat hun LSD zegels over tijd minder sterk worden!
Sowieso staan er in dat boek allerlei tips hoe je de synthese kunt uitvoeren zonder gepakt te worden door de autoriteiten. In begin jaren '60 kon je gewoon lysergzuur kopen, en was het allemaal een stuk makkelijker. Maar nu is flink wat voorwerk nodig. Daarom stelt de auteur dat je ongeveer 30.000 dollar moet investeren om een synthese te doen in een mobiel lab (wat je na 1 keer gebruiken weer ontmantelt). Dat levert dan al snel genoeg LSD op voor een jaarvoorraad van een flink continent.
Ik denk ook wel dat het meestal zo gaat: gewpon in Ă©Ă©n keer keiveel LSD maken, de boel opdoeken, em cashen maar. Want hoe vaak lees je nou dat een LSD-lab wordt opgerold?
Ja, laatst de producent van rc-lysergamides zat eventjes in de shit. Maar die deden niks wat verboden was in Nederland dus mochten weer verder gaan.