hetgajulliegoed

"mogen we weten in welke plaats dit was?"

"NRC Opiniestuk 29 september 2022 Drugs – geestverruimende en verdovende middelen – bestaan sinds het begin der tijden, en al net zo lang proberen machthebbers het gebruik ervan te controleren: door het te belasten of te verbieden, maar ook door het te stimuleren, zoals in het militaire bedrijf. Om ze beter te laten presteren en kosten te besparen voorzagen vorsten hun soldaten van stimulerende, eetlustremmende en pijnstillende middelen. Na de Eerste Wereldoorlog kampte Engeland met tienduizenden door de legerleiding aan cocaïne verslaafd gemaakte veteranen, en moest de staat ingrijpen met zorg en wetgeving. Dat is een van de bronnen van de huidige war on drugs. De andere bron ligt in de Verenigde Staten, waar witte dominees rond 1900 hun achterbannen mobiliseerden met ‘moral panics’, waarbij de gevaarlijke ‘rassen’ (Zwarten, Aziaten en Mexicanen) werden geassocieerd met diefstal, moord en verkrachting onder invloed van marihuana, opium en cocaïne. „Wat moeten we met die drugs?”, vroeg Hans Boutellier zich begin deze maand af in NRC (2/9). Hij constateerde „morele onduidelijkheid, die het beleid nu in de weg staat”, en bepleitte een open gesprek. Volgens hem staan twee posities tegenover elkaar: „1. Verhevigen van de war on drugs. 2. Kiezen voor regulering en legalisering.” Alsof het de keus betreft tussen vlees en vis, tussen twee gelijkwaardige opties. Daarmee zet hij de lezer op een dwaalspoor. Verdienmodel drugsmaffia​Ook als drugs niet verboden waren, had er zware internationale criminaliteit bestaan. Die is zo oud als de wereldhandel. Maar het drugsverbod heeft die criminaliteit wel een enorme boost gegeven die maar op één manier te repareren valt: ‘get the money out of drugs’ – ontmantel het huidige verdienmodel van de drugsmaffia. De eerste optie, verhevigen van de op racistische vooroordelen gebouwde war on drugs, is onrealistisch; die heeft maatschappelijk en wetenschappelijk onderbouwd gefaald, terwijl de kosten, ook in mensenlevens, astronomisch zijn. Reguleren is de enige serieuze optie. Het pad van regulering is alleen begaanbaar bij morele duidelijkheid. Om te beginnen moeten we erkennen dat genotmiddelen – en hun complement, pijnstillers – elementaire menselijke behoeften dekken. Deze middelen zijn niet per definitie ‘goed’ of ‘slecht’, maar zolang ze zijn verboden kun je bijvoorbeeld niet hun kwaliteit controleren of ze van een bijsluiter voorzien. Ook is het minder gevaarlijk om in je achtertuin met vrienden en een pilletje te chillen, dan om met een snuif speed in je neus in je tientonner truck te stappen om toch maar voor het weekend thuis te zijn. Deze zaken zijn allemaal relatief makkelijk te regelen: we hebben het wettelijk kader en bergen ervaring met de regulering van alcohol en geneesmiddelen. Op basis van meer dan vijftig jaar coffeeshopervaring en de Warenwet hadden wiet en hasj allang vrijgegeven kunnen zijn, en niet-verslavende hallucinogene drugs als xtc en lsd gereguleerd. Staten en geheime diensten in de drugs​Het harde probleem ligt bij de ‘tropische’ drugs heroïne en cocaïne. Productie en handel zijn na de Tweede Wereldoorlog onderdeel geworden van de globaliserende wereldhandel en de geopolitiek. Dat is tot een dusdanig complex web van samenhangende delen uitgegroeid, dat het geen zin heeft er de tweeslag ‘bestrijden of legaliseren’ op los te laten. Niet alleen criminele kartels zijn miljardenspelers, ook staten en geheime diensten zitten om allerlei redenen in de productie en handel van drugs. In de VS is het drugsverbod het verdienmodel geworden van de prison industry en van veel politiekorpsen. Ook de farmaceutische industrie speelt een grote rol in de voortwoekerende drugscrisis. Een gangmaker hierbij was multinational Purdue Pharma, een legale producent van pijnstillers. Die pushte zijn producten bij artsen en ziekenhuizen zodanig, dat tienduizenden verslaafd geraakte patiënten de illegale markt op werden gedreven. Het bedrijf „is de hoofdverantwoordelijke voor de opiatencrisis die de VS de afgelopen decennia overspoelde”, schreef Ruben Mersch op De Correspondent. In 2021 alleen al vielen in de Verenigde Staten ruim 108.000 opiaatdoden. Maatschappij opnieuw inrichten​In West-Europa is de situatie gelukkig minder grimmig, maar overheden zouden verheugd opkijken als ze gingen doorrekenen wat slimme regulering van drugs hun zou opleveren: tientallen miljarden zouden vrijkomen bij politie, justitie, grensbewaking, gevangeniswezen, gezondheidszorg, jeugdzorg, en bij overheidsdepartementen zelf. Het is zóveel, en het heeft zulke consequenties dat we onze maatschappij opnieuw zouden moeten inrichten, zozeer heeft de drugscriminaliteit zich in de bovenwereld naar binnen gevreten. Het is niet óf war on drugs óf legaliseren/reguleren, dat is te simplistisch. Het gaat om het reguleren van drugs op zo’n manier, dat (1) het verdienmodel van de maffia wordt ondergraven, (2) de volksgezondheid beter beschermd wordt, en (3) volwassen burgers zelf over hun lichaam en geest kunnen beschikken. Doorgaan op de huidige weg leidt onontkoombaar tot meer criminaliteit, meer maatschappelijke ontwrichting, en meer menselijk lijden."

"ik zou het niet doen. Vliegen naar je vakantiebestemming."

"Dooker zei: Alcohol is geen drug, maar een chemische klasse, appels en peren. Alcohol in de vorm van drank of liquor is een genotsmiddel maar heeft geen psycho-actieve eigenschappen. D.w.z. dat ethanol als zijnde de vorm van de chemische klasse die wij als mensen consumeren in de vorm van drank, geen receptor in het brein triggert. Klik om te vergroten... dit is niet waar. Alcohol heeft effect op alle hersenfuncties, van de motoriek tot de zintuigen. In kleine hoeveelheden lijkt alcohol je losser te maken. Dit komt doordat alcohol de hersenfuncties beïnvloedt die je gedrag reguleren, waardoor je je vrijer en minder geremd gaat voelen. Bij grotere hoeveelheden alcohol worden de effecten steeds sterker. Uiteindelijk werkt alcohol ook in op vitale hersenfuncties, zoals de ademhaling, met mogelijk de dood tot gevolg. Prikkeloverdracht en neurotransmitters Alcohol beïnvloedt de prikkeloverdracht in de hersenen. Bij deze prikkeloverdracht spelen bepaalde stoffen een rol: de neurotransmitters. Deze stoffen kunnen zowel een remmend als een stimulerend effect hebben op de werking van het centrale zenuwstelsel. Intoxicatie door alcohol ontstaat doordat alcohol de prikkeloverdracht in het centrale zenuwstelsel beïnvloedt. Er zijn veel verschillende neurotransmitters, maar in dit verband zijn vooral GABA (gamma-aminoboterzuur) en glutamaat van belang [1]. GABA remt GABA is de meest voorkomende, remmende neurotransmitter in de hersenen. Alcohol activeert de werking van GABA en dat leidt vervolgens tot een afname van de activiteit van andere zenuwcellen. In alle delen van de hersenen bevinden zich zenuwcellen die gevoelig zijn voor GABA. Dat verklaart waarom alcohol effect heeft op alle hersenfuncties. Glutamaat stimuleert Glutamaat is de meest voorkomende, stimulerende neurotransmitter in de hersenen. Glutamaat stimuleert de activiteit van zenuwcellen. Door alcohol wordt glutamaat minder actief, waardoor het stimulerende effect op de zenuwcellen afneemt. Alcohol werkt verdovend Het effect van alcohol op zowel GABA als glutamaat heeft tot gevolg dat er minder prikkels worden overgedragen. In beide gevallen veroorzaakt alcohol dus een verdovend effect. Als de hoeveelheid alcohol in de hersenen toeneemt, zal ook dit verdovende effect toenemen en zal het hele brein minder goed werken. Dit heeft vele gevolgen. Verslechterde motoriek Verminderde sensorische waarneming Afname van geheugenfuncties en beoordelingsvermogen Stemmingsproblemen"

"Vrouwensex is beter dan mannenvoetbal."

"Pieter Waterdrinker - Poubelle, over Oekraine voor de oorlog."

"Magicalwoman zei: Wel naast m'n zus geneukt haha. Klik om te vergroten... Volgende keer beter mikken."

"Ik kan van harte het MEMS-dieet aanbevelen."

"Een fantastische post @Neo-Shulginist, dank. Het gevaar van een reactie op dit is m.i. dat het heel gemakkelijk is om met allerlei ‘ja, maar’ argumenten te komen die er allemaal op gericht zijn gaten te schieten in het plan. ‘Ja, maar hoe kunnen we dit in NL doen, als niet onze buurlanden/de EU/de hele wereld meedoen?’ ‘Ja, maar wie gaat al die checks doen of mensen wel geschikt/gezond/stabiel genoeg is om middel x/y/z te gebruiken? En wie is verantwoordelijk als het toch mis gaat?’ ‘Ja, maar hoe beschermen we kwetsbare groep x?’ ‘Ja, maar wat als de wetenschappelijke inzichten veranderen en wie bepaalt wat waar is daaron?’ enz, enz, enz. Maar dit is denk niet erg behulpzaam want dan wordt het een eindeloos debat en dat kennen we al. het principiële bij jouw voorstel vind ik wel dat je uitgaat van een betrouwbare en stabiele overheid en van eerlijkheid en gebrek aan eigenbelang in het hele systeem Dat is wel lastig, lijkt mij. De psychoactieve stoffen business (van koffie tot heroine) wordt geregeerd door het grote geld en grote belangen op mondiaal niveau. Hoe gaan we dat buiten de deur houden? *edit* en ik type dit op mijn telefoon in bad, licht onder invloed, dus vergeef me mijn typefouten en kort door de bocht argumenten. Ik bedoel het constructief."