Ik kwam helemaal niet tot de conclusie dat roken en drugs niet verschilt van automutilatie, dan praten we dus inderdaad langs elkaar heen. Jij trekt de vergelijking door tot een totaalplaatje en dat is helemaal niet wat ik bedoel. Je kan ook een déél van iets vergelijken zonder dat de vergelijking 100% doortrekt (anders zou je nooit twee verschillende zaken met elkaar kunnen vergelijken, want het zijn tenslotte twee
verschillende dingen).
Dus nog eens uitgelegd: ik kwam "tot de conclusie" dat het starten en blijven doen van iets schadelijks vaak in eerste instantie begint omdat het je iets brengt/geeft, ondanks dat je wel weet dat het je schade doet (en dat het later misschien tot een verslaving leidt). Of dat nou roken, andere drugs of automutilatie is.
Dat is bij die vormen van drugs niet anders dan automutilatie (mijn inziens): je wéét dat het jezelf schade doet, maar tóch doe je het, want het
brengt je ook iets anders. Weet niet of je mij nog volgt, maar daarom vond ik het dus een rare redenatie dat automutilatie per se om aandacht moest draaien in jouw (vroegere) mening, maar roken of drugsgebruik niet. Het zijn allemaal (in andere mate) vormen van zelfbeschadiging die iemand iets brengen, dus ik snapte niet waarom jij bij het één zo stellig ervan overtuigd was dat dit om aandacht moest draaien en bij de andere vormen niet. Maar aangezien je inmiddels geloof ik wel denkt dat er meer redenen zijn, is dit een beetje uitkauwen van een oud onderwerp haha.
Mijn antwoord daarop is dan; je pleegt roofbouw op je lichaam als je jezelf drugged, maar als je recreatief drugs gebruikt heb je niet de intentie je lichaam daadwerkelijk te verminken, dunkt me.
Precies!!! De intentie is niet de schade die je aan je lichaam doet met roken of andere drugs. En dat is als je automutileert vaak precies zo. De schade is directer en zichtbaarder, maar het is vaak niet het enige 'wat het je brengt'. Je doet het om een andere reden. Wat dat allemaal kan zijn heb ik een paar voorbeelden van gegeven op de vorige pagina, maar er zijn er vast nog tig.
''Wat als het verminken van jezelf net zo'n bevredigend gevoel geeft als het gebruik van drugs, waarom doen niet meer mensen dit dan?''
Misschien weet jij van veel mensen gewoon niet of ze dit doen of hebben gedaan. Het is ook niet echt iets wat je mensen op feestjes ziet doen of in de kroeg, zoals met alcohol/drugs/roken haha. En, no offence maar ik kan dit niet zeggen zonder dat het persoonlijk wordt natuurlijk, maar ik zou het je ook niet vertellen als ik je IRL zou kennen en je er zo over zou horen praten
![:wink:]()
5.5% van meer dan 4.000 pubers tussen de 14 en 17 jaar gaf in een onderzoek aan "ooit opzettelijk te veel pillen te hebben geslikt of op een andere manier geprobeerd te hebben zich lichamelijk te beschadigen".
In een ander onderzoek onder meer dan 900 jongeren tussen de 12 en 19 jaar, gaf ongeveer een kwart(!) van de jongeren "Ja" als antwoord op de vraag: "Heb je zonder de intentie jezelf van het leven te willen benemen ooit met opzet jezelf gesneden, verbrand, geslagen, met je hoofd gebonkt, gekrast, wonden verhinderd te genezen of jezelf op een andere wijze verwond?"
Dit is gewoon een verslaving.
Dat denk ik ook, maar omdat ik dacht dat jij aangaf dat je niet zo in een 'verslaving' in automutilatie geloofde, beschreef ik het vrij. Ik geloof zelf wel zeker dat automutilatie een gewoonte, een systeem en daarmee een vorm van 'verslaving' kan worden voor iemand.
Jij wakkert discussie aan eh. Als ik zo naar die documentaire kijk zie ik daar eigenlijk uitsluitend alternatieve mensen. Het valt me gewoon op en Zero beaamt dit, maar geeft daarbij ook aan dat dit nog maar het begin van de documentaire is, waar ze natuurlijk ook een punt heeft. Ook is het bijvoorbeeld een feit dat meer meisjes aan automutilatie doen dan jongens, hier kan ik ook niets aan doen.
Is het benoemen van dit soort zaken voldoende bewijs voor jou om te beweren dat ik geen 'open houding' heb? Waarom heb je er moeite mee om onderwerpen categorisch te benaderen? Ik ga de dialoog aan zoals ik wil. Als ie ongenuanceerd of respectloos op je overkomt, zonder dat dit mijn bedoeling is, kan ik hier weinig aan doen. Voel je vrij me te informeren, als het je teveel moeite kost, adviseer ik je dit vooral niet te doen
Ik wakkerde inderdaad de discussie aan, maar had het idee vervolgens dat je daar niet echt open in stond. Je reageert echter wel helemaal uitgebreid dus daar ben ik alweer van teruggekomen, sorry
![:wink:]()
Je constateert inderdaad terecht dat je in een documentaire uitsluitend of voornamelijk alternatieve mensen ziet, en ik dacht dat je dat uitlichtte omdat je er ook een oordeel of conclusie aan verbond, maar misschien vulde ik dat te snel in? Sorry in dat geval. Ik had het idee dat je het in elk geval 'niet voor niets' opsomde, maar omdat je er een bepaalde waarde aan toekende.
En dat vond ik niet 'open'. Want er kunnen in elk geval tig redenen ervoor zijn dat jij vooral alternatievelingen hebt gezien die dit doen (net zoals dat er meer meisjes zouden zijn dan jongens): misschien ligt er meer een taboe op voor de jongen die aan zelfbeschadiging doet, of de rechtenstudent of de corpsbal, om maar een factor te noemen.