Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsZelfbeschadiging

Zelfbeschadiging

103 antwoorden
38 weergaven
18-5-2026
L
LangspeelplaatLid
01-01-2024, 00:00
#1
Liefhebbertje zei:
Ik begon op me 8ste met krassen wat uitmonde in snijden.
Had altijd onrust,hoofdpijn,veel bedplassen, Vaak ruzie thuis/school en buiten op een gegeven moment was het zo dat ouders van kinderen verboden hun kinderen met me om te gaan.
Mocht niet meer spelen, eten tussen de middag en geen verjaardags feestjes meer

Denk je dat ik toen wist of kon beseffen dat er zoiets als aandachts bestond?
Nee er was die focus op armen en benen (lees vlucht lees ontsnappen aan realiteit) ik voelde even niets enkel de voorwerpen die over en door mijn huid gingen.

Je 'kortzichtigheid' zoals ik dit me aantrek raakt me diep
Zelfs me huisarts zei tegen me ouders dit is een schreeuw om aandacht ( goede om op de boven genoemde site te bespreken of tot artikel te bewerkenp
Gaat wel over
Yeah sure...
Werd alleen maar erger
Klik om te vergroten...

Misschien vind je het niet leuk om te horen. Maar dit bevestigt mijn aanname alleen maar. Je zegt dat je door iedereen werd buitengesloten en dus geen aandacht kreeg van anderen. Doordat je geen aandacht kreeg ben je op een verkeerde manier aandacht gaan zoeken, door jezelf te gaan verminken. Wellicht onbewust, maar dat is wat oprecht geloof.

Ik heb een tijdje in een psychiatrisch ziekenhuis gebivakkeerd en die cliënten/patiënten waren elkaar continu aan het opnaaien wbt zelfverminking. Ze stuurden zelfs foto's naar elkaar toe om te laten zien wat ze allemaal durfden. Aan de hand daarvan genereerden ze onderling een bepaalde reputatie.

Ik wil je geenszins beledigen, maar wil wel graag mijn oprechte mening geven. Het feit dat ik bijvoorbeeld geen eind aan mijn leven maakte en uiteindelijk in een psychiatrisch ziekenhuis terecht kwam, kun je ook bestempelen als aandachttrekkerij. Snap je mijn punt? Uiteindelijk wil een mens gezien worden en als dat niet via de normale weg gaat, dan maar via een alternatieve...
L
LiefhebbertjeLid
01-01-2024, 00:00
#2
Je leest het precies zoals je gedachten je zeggen het te moeten lezen.

Lees nu is 'nuchter , met een open blik'

Ik merkte op dat lichamelijke pijn tijdelijk mijn emotionele pijn / onrust.
Die toendertijd voor niemand te verklaren was.
Ik bedoel dan het stukje onrust.
Pas op latere leeftijd ben ik gaan inzien/ erachter gekomen waar dit vandaan kwam.

Wat geen psycholoog/psychiater/therapie en weet ik veel hoeveel soorten medicatie van ritalin tot benzo's voor elkaar kregen

Lukte me wel met een spijker of punaise.

Heb jaren in de psychiatrie vertoeft
En zelfs dat bluffen met foto's is schreeuwen om hulp.
Het is niet zo makkelijk als het lijkt of zwart wit
Ik heb ook pogingen gedaan.
Was dat voor aandacht?
Nee absoluut niet!
Tis dat ik net niet uit kwam met 120 op een scooter.
Het is dat ik uit de lucht ben gegrepen

Nouja ik laat het hierbij het grijpt me teveel aan
Fijn dat je jezelf ook een aandachtstrekker vind
L
LangspeelplaatLid
01-01-2024, 00:00
#3
Liefhebbertje zei:
Wat geen psycholoog/psychiater/therapie en weet ik veel hoeveel soorten medicatie van ritalin tot benzo's voor elkaar kregen

Lukte me wel met een spijker of punaise.
Klik om te vergroten...

Wat kregen die spijker en punaise dan precies voorelkaar? Een bepaalde genoegdoening?

Liefhebbertje zei:
Ik heb ook pogingen gedaan.
Was dat voor aandacht?
Nee absoluut niet!
Tis dat ik net niet uit kwam met 120 op een scooter.
Het is dat ik uit de lucht ben gegrepen
Klik om te vergroten...

Ligt eraan, was het een weloverwogen keuze om uit het leven te stappen of handelde je uit een opwelling? Je kunt het toeval niet de schuld geven van het feit dat je nog leeft, dat vind ik een beetje makkelijk. Neemt niet weg dat dat scooterincident fatale gevolgen had kunnen hebben. Dit klinkt hard, maar als je echt dood wilde dan was je er nu niet meer. Een zelfmoordwens is niet afhankelijk van 1 poging. Blijkbaar wil je leven.

Wil je niet boos maken, maar ben oprecht benieuwd naar jouw zienswijze vs de mijne. Ik zeg niet dat ik de waarheid in pacht heb overigens. Wellicht laat je me van gedachten veranderen.
L
LiefhebbertjeLid
01-01-2024, 00:00
#4
Na die sprong van 7 hoog,
En ne vader me nog net aan me enkel kon pakken.
Ik weer vastlag gesnoerd op een brancard.
En er dit keer niet met een paar weken vanaf kwam.
Ouders die me niet konden horen zien of spreken.
Een broertje wat helemaal kapot is gegaan
Ben ik gaan beseffen dat ik het hun niet kan aandoen
Ik laat dat willen in het midden

Lees net dat we 2 dezelfde pers. Stoornissen hebben.
Misschien beter het hierbij te laten?
L
LangspeelplaatLid
01-01-2024, 00:00
#5
Ok, dat zijn heftige verhalen en wil jouw problemen ook zeker niet bagatelliseren. Laten we er maar een punt achter zetten ja. :wink:
Z
ZERO-Lid
01-01-2024, 00:00
#6
Elpee zei:
Ik heb me hier altijd erg over verbaasd; zelfverminking. Ik kan eerlijk gezegd tot geen andere conclusie komen dan dat zelfbeschadiging een vorm van aandacht zoeken is en niet zozeer om de pijn te verdoven. Wellicht vinden mensen dit een botte opmerking, maar waarom zou je jezelf anders verminken? De aandacht kan op een gegeven moment een verslavig worden, waardoor men er wellicht geen controle meer op kan uitoefenen. Dat is zorgwekkend.
Klik om te vergroten...
Ja, echt wel logisch dat iemand die zichzelf nooit heeft beschadigd beter begrijpt hoe zelfbeschadiging werkt dan mensen die zichzelf wel beschadigd hebben. ?????????????????????????????????????????????? Prima dat je geïnteresseerd bent, maar hoe kun je zo'n aanname doen? Ja ik ben blank en ik heb nooit met racisme te maken gehad. Racisme is onzin joh!

Minder sarcastisch: de meeste mensen die zichzelf beschadigen proberen dit juist zo lang mogelijk geheim te houden, omdat het zó enorm beschamend voelt. De eerste keer dat ik mezelf beschadigde was ik 13 en de eerste keer dat ik het aan een ander vertelde was ik 17. Het is pas sinds vorig jaar (en ik ben nu 26) dat ik het aan al mijn vrienden verteld heb.

Er zijn inderdaad (enkele!) mensen die ermee rondlopen op de manier zoals jij bedoelt, die het doen om op een negatieve manier aandacht te vragen, we kennen allemaal die ene gekke emo van de middelbare school natuurlijk nog wel. Maar wat denk je ervan dat iemand zich genoodzaakt voelt tot zoiets extreems als zichzelf opzettelijk pijn doen om aandacht te krijgen? Dat betekent in alle gevallen dat er serieus iets ernstigs aan de hand is en dat iemand hulp nodig heeft. Er zit altijd een verhaal achter.

http://zelfbeschadiging.nl/waarom-beschadigen-mensen-zichzelf/

Ga jezelf eerst maar even inlezen.
L
LangspeelplaatLid
01-01-2024, 00:00
#7
ZERO- zei:
Ja, echt wel logisch dat iemand die zichzelf nooit heeft beschadigd beter begrijpt hoe zelfbeschadiging werkt dan mensen die zichzelf wel beschadigd hebben. ?????????????????????????????????????????????? Prima dat je geïnteresseerd bent, maar hoe kun je zo'n aanname doen? Ja ik ben blank en ik heb nooit met racisme te maken gehad. Racisme is onzin joh!

Minder sarcastisch: de meeste mensen die zichzelf beschadigen proberen dit juist zo lang mogelijk geheim te houden, omdat het zó enorm beschamend voelt. De eerste keer dat ik mezelf beschadigde was ik 13 en de eerste keer dat ik het aan een ander vertelde was ik 17. Het is pas sinds vorig jaar (en ik ben nu 26) dat ik het aan al mijn vrienden verteld heb.

http://zelfbeschadiging.nl/waarom-beschadigen-mensen-zichzelf/

Ga jezelf eerst maar even inlezen.
Klik om te vergroten...

Ik zeg niet dat ik het beter begrijp hoor. Daarbij zeg ik niet dat zelfbeschadiging onzin is. Ik ben alleen in de veronderstelling dat het een schreeuw om aandacht is. That's all. Dat dat vervelend is om te horen kan ik me voorstellen.

Ik ben er inderdaad over gaan lezen en ik copy/paste nu een text die ik op ouders.nl heb gevonden die mijn aanname (deels) onderschrijft:

Wat is zelfbeschadiging?
Bij zelfbeschadiging gaat het vaak om snijden, waarbij vooral de armen bekrast worden, en in mindere mate de benen en de buik. Andere vormen zijn: brandwonden toebrengen en pijnlijke bewegingen moeten maken.

Je zou zelfbeschadiging kunnen vergelijken met het aderlaten uit de middeleeuwen. Aderlaten, oftewel 'bloed aftappen door het openen van een ader', werd in de middeleeuwen als een probaat middel gezien om spanning in het lichaam (veroorzaakt door een ziekte) te verminderen en het bloed te zuiveren.

Zelfbeschadiging neemt toe
Zelfbeschadiging onder pubers neemt toe. Het gaat daarbij vooral om meisjes. Gelukkig neemt het niet zó sterk toe dat het merendeel van de meisjes het inmiddels zou doen; het gaat nog steeds om een kleine groep. Wat dat betreft is er dus geen reden tot grote ongerustheid want de meeste pubers doen het gewoon niet.

We moeten dan wel de tatoos en de piercings buiten beschouwing laten, want dat neemt wel degelijk grote vormen aan. Ook tatoos en piercings zijn een vorm van beschadiging. En net als automutilatie worden ze ook wel gebruikt voor 'de kick van de pijn'. Maar ze zijn toch van een andere orde dan echte automutilatie omdat ze uiteindelijk bedoeld zijn als een verfraaiing van het lichaam.

Functies van zelfbeschadiging
Zelfbeschadiging heeft als belangrijkste functies:
  • spanning laten wegvloeien;
  • straffen vanuit zelfhaat;
  • aandacht krijgen;
  • het stimuleren van natuurlijke pijnstillers (endorfinen).
Schreeuwen om aandacht
Het is niet voor niets dat zelfbeschadiging vooral voorkomt bij meisjes. Een van de functies die zelfbeschadiging kan hebben, is namelijk het schreeuwen om aandacht.

Jongens proberen vaak om de aandacht op zichzelf te vestigen door een publieke prestatie neer te zetten; door stoer gedrag, wat anderen moet imponeren. Hun probleem is dan ook vaker een verkeersongeluk door het uithalen van gewaagde toeren in het verkeer.

Meisjes doen het anders. Die proberen soms de aandacht op zich te vestigen door zichzelf neer te zetten (ém te ervaren) als slachtoffer. Dat betekent niet dat ze zich aanstellen, maar dat ze in de knoop zitten en dat ze geen andere weg zien om het op te lossen.

Besmettelijkheid
Zelfbeschadiging is besmettelijk. De besmettelijkheid ligt vooral in de aandacht die men erdoor krijgt. Het kan alleen besmettelijk worden als het voor anderen zichtbaar is.

Bij meisjes gaat het vooral om aandacht voor hun persoonlijke verdriet en problemen. Bij jongens gaat het vaak om aandacht voor hun durf en weerstand tegen pijn. Bij pubers kan zelfbeschadiging ook spelen wanneer er sprake is van verwarring omtrent hun seksuele identiteit. Zeker bij jongens kan zelfbeschadiging dan een rol gaan spelen.

bron: https://www.ouders.nl/artikelen/zelfbeschadiging-bij-pubers

Edit: zoals je ziet is 'aandacht krijgen' 1 van de 4 belangrijkste functies bij zelfbeschadiging. Wellicht dat een hoop mensen hier op het forum zich hier nee mee kunnen identificeren, dat zou kunnen. En ik durf hand in eigen boezem steken door me te verontschuldigen voor mijn eenzijdige blik. Er zijn immers nog veel meer redenen waarom men aan zelfbeschadiging doet.
Z
ZERO-Lid
01-01-2024, 00:00
#8
Het is toch bijzonder dat je het hele internet af zoekt naar het kleine stukje tekst wat jouw mening bijstaat, op een website waarin ouders blijkbaar schrijven alsof ze te denken te weten wat er in hun kind omgaat, en daar dan meer waarde aan hecht dan de visie van een stichting die al jarenlang bestaat, alle informatie over zelfbeschadiging verzamelt en deelt, en draaiende wordt gehouden door vrijwel enkel mensen die zichzelf beschadigen.

Laat maar zitten.
L
LangspeelplaatLid
01-01-2024, 00:00
#9
ZERO- zei:
Het is toch bijzonder dat je het hele internet af zoekt naar het kleine stukje tekst wat jouw mening bijstaat, op een website waarin ouders blijkbaar schrijven alsof ze te denken te weten wat er in hun kind omgaat, en daar dan meer waarde aan hecht dan de visie van een stichting die al jarenlang bestaat, alle informatie over zelfbeschadiging verzamelt en deelt, en draaiende wordt gehouden door vrijwel enkel mensen die zichzelf beschadigen.

Laat maar zitten.
Klik om te vergroten...

Dat stuk is geschreven door Martine Delfos, zij is psycholoog, voor jouw informatie. Daarbij stond het ook op de website die jij mij stuurde, maar daar ging men er minder diep op in. Ik zocht simpelweg naar een wat uitgebreidener artikel over zelfverminking en kwam hier uit. Maar goed, als je het niet wilt weten vind ik het ook prima hoor.
L
LangspeelplaatLid
01-01-2024, 00:00
#10
Ik wil graag even terugkomen op de afgelopen discussie. Ik heb zojuist met iemand gesproken binnen mijn kennissenkring wie ook te maken heeft gehad met zelfbeschadiging. Ik heb haar deze discussie laten lezen en ze wilde me eigenlijk een enorme knal voor m'n kop geven en vond dat ik enorm stellig was. Ze noemde me zelfs onwetend en aanmatigend. Na dit gesprek met haar vind ik dat ze gelijk heeft. Het feit dat ik zo hard mijn punt wil proberen te maken is dan ook mijn tekortkoming geweest.

Dit is een les voor me om te leren. Ik zal in het vervolg beter moeten luisteren naar mensen. Ook moet ik niet meteen een stickertje om anderen proberen te plakken. Ergens vind ik het ook interessant om de grens op te zoeken bij de ander, omdat ik in de veronderstelling ben dat je dan pas iemands ware gezicht ziet. Tegelijkertijd zou ik het vreselijk vinden als mensen dit bij mij zouden dus, dus ik ben zeer hypocriet bezig! Met terugwerkende kracht voel ik schaamte..

Mijn excuses aan @Liefhebbertje, @ZERO-, @lotske1984- en eventuele anderen voor mijn onbeholpen reacties.
L
LysergineLid
01-01-2024, 00:00
#11
Elpee zei:
Ik wil graag even terugkomen op de afgelopen discussie. Ik heb zojuist met iemand gesproken binnen mijn kennissenkring wie ook te maken heeft gehad met zelfbeschadiging. Ik heb haar deze discussie laten lezen en ze wilde me eigenlijk een enorme knal voor m'n kop geven en vond dat ik enorm stellig was. Ze noemde me zelfs onwetend en aanmatigend. Na dit gesprek met haar vind ik dat ze gelijk heeft. Het feit dat ik zo hard mijn punt wil proberen te maken is dan ook mijn tekortkoming geweest.

Dit is een les voor me om te leren. Ik zal in het vervolg beter moeten luisteren naar mensen. Ook moet ik niet meteen een stickertje om anderen proberen te plakken. Ergens vind ik het ook interessant om de grens op te zoeken bij de ander, omdat ik in de veronderstelling ben dat je dan pas iemands ware gezicht ziet. Tegelijkertijd zou ik het vreselijk vinden als mensen dit bij mij zouden dus, dus ik ben zeer hypocriet bezig! Met terugwerkende kracht voel ik schaamte..

Mijn excuses aan @Liefhebbertje, @ZERO-, @lotske1984- en eventuele anderen voor mijn onbeholpen reacties.
Klik om te vergroten...
Ik heb de discussie slechts gedeeltelijk gevolgd, maar wilde wel aangeven dat ik het bovenstaande zeker respectabel vind. :thumbsup:
L
LiefhebbertjeLid
01-01-2024, 00:00
#12
Elpee zei:
Ik wil graag even terugkomen op de afgelopen discussie. Ik heb zojuist met iemand gesproken binnen mijn kennissenkring wie ook te maken heeft gehad met zelfbeschadiging. Ik heb haar deze discussie laten lezen en ze wilde me eigenlijk een enorme knal voor m'n kop geven en vond dat ik enorm stellig was. Ze noemde me zelfs onwetend en aanmatigend. Na dit gesprek met haar vind ik dat ze gelijk heeft. Het feit dat ik zo hard mijn punt wil proberen te maken is dan ook mijn tekortkoming geweest.

Dit is een les voor me om te leren. Ik zal in het vervolg beter moeten luisteren naar mensen. Ook moet ik niet meteen een stickertje om anderen proberen te plakken. Ergens vind ik het ook interessant om de grens op te zoeken bij de ander, omdat ik in de veronderstelling ben dat je dan pas iemands ware gezicht ziet. Tegelijkertijd zou ik het vreselijk vinden als mensen dit bij mij zouden dus, dus ik ben zeer hypocriet bezig! Met terugwerkende kracht voel ik schaamte..

Mijn excuses aan @Liefhebbertje, @ZERO-, @lotske1984- en eventuele anderen voor mijn onbeholpen reacties.
Klik om te vergroten...
:praying::clapping:
l
lotske1984-Lid
01-01-2024, 00:00
#13
Elpee zei:
Ik wil graag even terugkomen op de afgelopen discussie. Ik heb zojuist met iemand gesproken binnen mijn kennissenkring wie ook te maken heeft gehad met zelfbeschadiging. Ik heb haar deze discussie laten lezen en ze wilde me eigenlijk een enorme knal voor m'n kop geven en vond dat ik enorm stellig was. Ze noemde me zelfs onwetend en aanmatigend. Na dit gesprek met haar vind ik dat ze gelijk heeft. Het feit dat ik zo hard mijn punt wil proberen te maken is dan ook mijn tekortkoming geweest.

Dit is een les voor me om te leren. Ik zal in het vervolg beter moeten luisteren naar mensen. Ook moet ik niet meteen een stickertje om anderen proberen te plakken. Ergens vind ik het ook interessant om de grens op te zoeken bij de ander, omdat ik in de veronderstelling ben dat je dan pas iemands ware gezicht ziet. Tegelijkertijd zou ik het vreselijk vinden als mensen dit bij mij zouden dus, dus ik ben zeer hypocriet bezig! Met terugwerkende kracht voel ik schaamte..

Mijn excuses aan @Liefhebbertje, @ZERO-, @lotske1984- en eventuele anderen voor mijn onbeholpen reacties.
Klik om te vergroten...
:kissingsmiling:
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#14
Dank je voor je reactie, automutilatie is niet iets voor alleen de aandachtsvragers (in hoe verre is dat fout eigenlijk? Als ze op geen andere manier gehoord worden en voor hun gevoel dus maar 1 drastische schreeuw hebben, voor een sane person is het niet zo makkelijk om jezelf open te snijden, voor mij en zero was het heel makkelijk. Dan zit er iets niet goed bij ons, jezelf beschadigen staat lijnrecht tegenover wat er in je dna staat)

Ook ik deed het al op jonge leeftijd, ik wist toen niet eens dat het een ding was. Het was voor mij 1 oplossing die effect had. Vanaf mijn zesde tot 22 loopte ik af en aan bij psychiaters, de diagnose: je bent een sip meisje. Flikker toch lekker op, jij zou mij moeten helpen! Slaaptabletten en antidepressivia zijn erin gepompt, symptoom bestrijding, heel fijn.
Stel jezelf eens voor dat je dyslectisch bent, ieder woord kost je moeite om te lezen, de letters op de juiste plek te zetten. Stel je nu eens voor dat je hersenen dat met ieder stukje informatie moet doen die binnenkomt. Geluid, reuk, zicht, spraak, verkeer, woorden, zinnen etc. Zon stel hersenen heeft meer tijd nodig om info te filteren en de relevante info eruit te halen. Wat (zeker op jonge leeftijd, en dat komt de puberteit, nog meer hormonen en gevoelens waar je niks van snapt) een hoop energie kost en dan nog ben je niet zeker of de relevante info ook echt relevant is. Mensen praten met je en je denkt ze te begrijpen maar eenmaal in de ruzie heb je toch weer je twijfels. Jij probeert iets uit te leggen aan mensen maar ze snappen je niet omdat jouw set hersenen besloten heeft om anders info te verwerken.
Tegen de tijd dat je 24 bent ofzo en verslaafd aan nicotine en weed begin je langzaam een beetj door te krijgen hoe de normale mens denkt en waar jij altijd fout dacht, lekker frustrerend om dezelfde taal te spreken maar toch moeite te hebben met je medemns te verstaan. Maar op deze leeftijd heb je veel geleerd door vallen en opstaan. Je hebt uiteraard geen vrind die je langer kent dan 2 jaar, want de rest heb je weggejaagd, je bent vermoeiend.

Goh, geen idee waarom mijn hoofd al een jaar of 25 voelt alsof hij gek aan het worden is. Waarom voel ik al deze emoties, de mensen om me heen vinden dat ik overdrijf en nemen mijn pijn niet serieus. Dus jullie mogen wel emotioneel worden omdat het binnen de normale gedraging van de doorsnee mens ligt. Mijn emotie niet dus die telt niet?
Wil je mij frustreren?, zeg dan dat je er om 21 bent maar kom om 21:15. Leg onverwachte taken voor me neer op het werk als verrassing zodra ik binnenkom (1 simpel belletje voorkom je mee dat ik gefrustreert raak, maar zo reageert de normale mens niet dus ik mag me weer aanpassen, mijn emotie is gezeik, aandachtvragen en ik stel me aan). In de tussen tijd wil ik zo weinig mogelijk mensen om me heen, ik heb een planning en mensen kunnen die heel god omgooien, ik wil niet afhankelijk zijn van andere, dat betekent meestal stress omdat ze een schema en orde niet belangrijk vinden. Ik voel me vaak alsof ik meer had kunnen doen, ik had dat op het werk kunnen doen, vanochtend langs de supermarkt zodat mijn vriend zo niet nog even hoeft, ik had die mevrouw ook nog dat stukje info kunnen geven. Fuck, hoe kan ik nu thuis chill zitten terwijl ik de kantjes eraf loop, joint er dan maar bij. Dan ga ik even rationeel na denken over wat er gebeurt is vandaag, waarschijnlijk zorgt dat er wel voor dat de emotie zakt. Tegen feiten kan niemand op, die zijn te vertrouwen, emoties zijn variabel.
Rommel in huis, kut, nu kan ik niet van mijn joint genieten, chaos in huis is chaos in mijn hoofd. Ik pak de kopjew voor de vaatwasser en zie dat de bak van de honden leeg is, ik vul hem bij en doog met een doek de druppels van de kraan af. Doek is vies dus gooi hem in de vaatwasser, boven staat nog meer was die ook de machine in moet, ik dek boven het bed op en zet een raam open, oh ja! De kopjes, die gaan de vaatwasser in, waarom ligt hier een doek?, vaatwasser vol, ga een tablet pakken en mijn vriend roept mij. Ik ga op de bank zitten en rook mijn joint verder op. Dat half uur was heerlijk, niks aan mijn hoofd, ik voel me weer wat fitter.

En zo kan ik nog wel even doorgaan, dat je moeite hebt met begrijpen waarom mensen gefrustreerd, boos, verdrietig etc kunnen worden van situaties die men onbenullig vind betekent niet dat die emoties niet aanwezig zijn. Dat ze niet echt zijn.
Stel je voor dat de meeste dingen waar je boos etc van word door mensen niet serieus genomen word. Dat je pijn en frustratie dag in dag uit niet serieus genomen word. Dat bekwame mensen die er voor geleerd hebben, als het goed is, geen idee hebben watver mis is met je.
Geloof me dat gedachtes aan dood (zoveel makkelijker en geen strijd meer om mee te gaan in deze wereld, je kan stoppen met denken :)) en zelfmutilatie dingen zijn die de pijn verzachten, zelfs tijdelijk helemaal weghalen.
Laat die stofjes maar stromen in mijn hersenen zoals het bloed nu speldenprikjes vormt die een druppel word en zich verzamelt zodat het door kan stromen. Aaah, even 15 minuten geen zorgen.

Sorry, was even gepikeerd door hoe het topic verder is gegaan, fijn dat je terug bent gekomen op je woorden Elpee en nu de handeling met wat meer nuances bekijkt.
Ik voelde toch ergens heel erg de neiging om een voorbeeld van mij te geven en hoe ik de wereld ervaren heb. Bij mij is 1+1:11 bij de meeste mensen is 1+1:2, ik ben al lang bezig en vraag me af of ik ooit alle sommen leer van de normale set hersenen. Ik ben goed op weg wat mijn leven makkelijker heeft gemaakt, ik begrijp de normale hersenen steeds beter en leer om me aan te passen zodat ik meer rust heb. Veroordeel me alsjeblieft niet als het me een keer niet lukt, ik doe mijn best, ik wil ook gelukkig zijn. Meer vraag ik niet, ik wil alleen net zoals jullie gelukkig zijn zonder het gevecht erbij en de rekensommen en als het even kan wil ik ook niet doodop zijn zodra ik thuis kom van het werk. Volgens mij wilde ik gisteren de was gaan doen maar werd ik ergens afgeleid, oh ja, ik moet straks niet vergeten de meterstand door te geven.

Klein toevoeging, ik heb niet geslapen vannacht dus ik hoop dat het enigzins leesbaar is en dat ik mijn punt begrijpelijk heb gemaakt. Tijd voor nicotine!!!!
L
LangspeelplaatLid
01-01-2024, 00:00
#15
Heb je verhaal gelezen en het heeft me zeker tot nadenken gezet. Ik heb zelf tot op zekere hoogte ook te maken met bepaalde ''dwanggedachten'', maar heb niet de behoefte dit te uiten door mezelf te verminken. Vind het dan ook erg naar om te vernemen dat mensen zoals jij dit wel hebben. Helaas begrijp ik het niet, zou het wel graag willen begrijpen...

Mag ik je vragen in hoeverre drugs jou helpt of juist tegenwerkt in dit proces?
L
LiefhebbertjeLid
01-01-2024, 00:00
#16
In mijn ogen (excuus dat ik even inhaak)
Staan automutilatie en drugs op 1 lijn
Geven allebei rust kalmte en wat fake happines.
Allebei schaal ik ze in als vlucht uit het hier en nu.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#17
Zweibeiner,

Als ik dat stuk zo lees, kan ik me voorstellen dat dat heel erg vermoeiend leven is. Ik herken er ook bepaalde dingen in mezelf in terug. Maar wat ik ook zie is dat je vooral heel erg begrip zoekt van anderen. Ik denk dat dat niet zal gebeuren. We zijn allemaal anders en dus zien we altijd door onze eigen lens. Jij moet je pijn en frustratie begrijpen, niet een ander.

Ik wil niet beweren dat ik weet wat er omgaat in iemand die aan zelfbeschadiging doet, maar is het niet absurd om te verwachten dat de wereld je op een dag gaat begrijpen? En is die gehele frustratie dan niet eigenlijk onnodig?

Ik denk ook dat je geen sommen hoeft te leren van een "normale" set hersenen. En als je nou eens het woordje hersenen vervangt door verstand? Dat maakt het allemaal al een stuk minder permanent/meer flexibel.

Voor de duidelijkheid: ik wil dus niet zeggen dat ik begrijp hoe het is om een verstand te hebben als dat van mensen die aan zelfbeschadiging doen en ik wil hier niet over oordelen. Maar als je (blijvend) gelukkig wilt zijn, hoe kun je verwachten dat dat zal komen door begrip van anderen? Je kunt imo beter naar jezelf kijken en onderzoeken of je jezelf niet aan het saboteren bent.
R
Roze OlifantLid
01-01-2024, 00:00
#18
Langspeelplaat zei:
Ook is het bijvoorbeeld een feit dat meer meisjes aan automutilatie doen dan jongens, kan ik ook niets aan doen. Is dit benoemen al voldoende reden voor jou om aan te nemen dat ik geen open houding heb?
Klik om te vergroten...

Is dat wel een vaststaand feit? Ik heb niet zoveel verstand van dit onderwerp, maar ik dacht dat er ook wel studies zijn die min of meer gelijke cijfers hebben gevonden, afhankelijk van de populatie en type automutilatie.

* Edit, een interessant recent en toegankelijk review (2017) over dit onderwerp, hier wordt gezegd dat de literatuur tegenstrijdig is over het verschil tussen de geslachten:

https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fpsyg.2017.01946/full
L
LangspeelplaatLid
01-01-2024, 00:00
#19
Roze olifant zei:
Is dat wel een vaststaand feit? Ik heb niet zoveel verstand van dit onderwerp, maar ik dacht dat er ook wel studies zijn die min of meer gelijke cijfers hebben gevonden, afhankelijk van de populatie en type automutilatie.

* Edit, een interessant recent en toegankelijk review (2017) over dit onderwerp, hier wordt gezegd dat de literatuur tegenstrijdig is over het verschil tussen de geslachten:

https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fpsyg.2017.01946/full
Klik om te vergroten...

Ik heb inderdaad andere 'feiten' gelezen, maar jouw bron zal accurater zijn.
K
KropSlaLid
01-01-2024, 00:00
#20
Ik kwam helemaal niet tot de conclusie dat roken en drugs niet verschilt van automutilatie, dan praten we dus inderdaad langs elkaar heen. Jij trekt de vergelijking door tot een totaalplaatje en dat is helemaal niet wat ik bedoel. Je kan ook een déél van iets vergelijken zonder dat de vergelijking 100% doortrekt (anders zou je nooit twee verschillende zaken met elkaar kunnen vergelijken, want het zijn tenslotte twee verschillende dingen).

Dus nog eens uitgelegd: ik kwam "tot de conclusie" dat het starten en blijven doen van iets schadelijks vaak in eerste instantie begint omdat het je iets brengt/geeft, ondanks dat je wel weet dat het je schade doet (en dat het later misschien tot een verslaving leidt). Of dat nou roken, andere drugs of automutilatie is.
Dat is bij die vormen van drugs niet anders dan automutilatie (mijn inziens): je wéét dat het jezelf schade doet, maar tóch doe je het, want het brengt je ook iets anders. Weet niet of je mij nog volgt, maar daarom vond ik het dus een rare redenatie dat automutilatie per se om aandacht moest draaien in jouw (vroegere) mening, maar roken of drugsgebruik niet. Het zijn allemaal (in andere mate) vormen van zelfbeschadiging die iemand iets brengen, dus ik snapte niet waarom jij bij het één zo stellig ervan overtuigd was dat dit om aandacht moest draaien en bij de andere vormen niet. Maar aangezien je inmiddels geloof ik wel denkt dat er meer redenen zijn, is dit een beetje uitkauwen van een oud onderwerp haha.

Langspeelplaat zei:
Mijn antwoord daarop is dan; je pleegt roofbouw op je lichaam als je jezelf drugged, maar als je recreatief drugs gebruikt heb je niet de intentie je lichaam daadwerkelijk te verminken, dunkt me.
Klik om te vergroten...

Precies!!! De intentie is niet de schade die je aan je lichaam doet met roken of andere drugs. En dat is als je automutileert vaak precies zo. De schade is directer en zichtbaarder, maar het is vaak niet het enige 'wat het je brengt'. Je doet het om een andere reden. Wat dat allemaal kan zijn heb ik een paar voorbeelden van gegeven op de vorige pagina, maar er zijn er vast nog tig.

Langspeelplaat zei:
''Wat als het verminken van jezelf net zo'n bevredigend gevoel geeft als het gebruik van drugs, waarom doen niet meer mensen dit dan?''
Klik om te vergroten...

Misschien weet jij van veel mensen gewoon niet of ze dit doen of hebben gedaan. Het is ook niet echt iets wat je mensen op feestjes ziet doen of in de kroeg, zoals met alcohol/drugs/roken haha. En, no offence maar ik kan dit niet zeggen zonder dat het persoonlijk wordt natuurlijk, maar ik zou het je ook niet vertellen als ik je IRL zou kennen en je er zo over zou horen praten :wink:

5.5% van meer dan 4.000 pubers tussen de 14 en 17 jaar gaf in een onderzoek aan "ooit opzettelijk te veel pillen te hebben geslikt of op een andere manier geprobeerd te hebben zich lichamelijk te beschadigen".

In een ander onderzoek onder meer dan 900 jongeren tussen de 12 en 19 jaar, gaf ongeveer een kwart(!) van de jongeren "Ja" als antwoord op de vraag: "Heb je zonder de intentie jezelf van het leven te willen benemen ooit met opzet jezelf gesneden, verbrand, geslagen, met je hoofd gebonkt, gekrast, wonden verhinderd te genezen of jezelf op een andere wijze verwond?"

Langspeelplaat zei:
Dit is gewoon een verslaving.
Klik om te vergroten...

Dat denk ik ook, maar omdat ik dacht dat jij aangaf dat je niet zo in een 'verslaving' in automutilatie geloofde, beschreef ik het vrij. Ik geloof zelf wel zeker dat automutilatie een gewoonte, een systeem en daarmee een vorm van 'verslaving' kan worden voor iemand.

Langspeelplaat zei:
Jij wakkert discussie aan eh. Als ik zo naar die documentaire kijk zie ik daar eigenlijk uitsluitend alternatieve mensen. Het valt me gewoon op en Zero beaamt dit, maar geeft daarbij ook aan dat dit nog maar het begin van de documentaire is, waar ze natuurlijk ook een punt heeft. Ook is het bijvoorbeeld een feit dat meer meisjes aan automutilatie doen dan jongens, hier kan ik ook niets aan doen.

Is het benoemen van dit soort zaken voldoende bewijs voor jou om te beweren dat ik geen 'open houding' heb? Waarom heb je er moeite mee om onderwerpen categorisch te benaderen? Ik ga de dialoog aan zoals ik wil. Als ie ongenuanceerd of respectloos op je overkomt, zonder dat dit mijn bedoeling is, kan ik hier weinig aan doen. Voel je vrij me te informeren, als het je teveel moeite kost, adviseer ik je dit vooral niet te doen
Klik om te vergroten...

Ik wakkerde inderdaad de discussie aan, maar had het idee vervolgens dat je daar niet echt open in stond. Je reageert echter wel helemaal uitgebreid dus daar ben ik alweer van teruggekomen, sorry :wink:

Je constateert inderdaad terecht dat je in een documentaire uitsluitend of voornamelijk alternatieve mensen ziet, en ik dacht dat je dat uitlichtte omdat je er ook een oordeel of conclusie aan verbond, maar misschien vulde ik dat te snel in? Sorry in dat geval. Ik had het idee dat je het in elk geval 'niet voor niets' opsomde, maar omdat je er een bepaalde waarde aan toekende.

En dat vond ik niet 'open'. Want er kunnen in elk geval tig redenen ervoor zijn dat jij vooral alternatievelingen hebt gezien die dit doen (net zoals dat er meer meisjes zouden zijn dan jongens): misschien ligt er meer een taboe op voor de jongen die aan zelfbeschadiging doet, of de rechtenstudent of de corpsbal, om maar een factor te noemen.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
123456
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."