Beiden, dat is inherent aan elkaar toch? Ik krijg persoonlijkheidsonderzoek en dat wordt lachen, want ik neem zelf persoonlijkheidsonderzoek af bij cliënten lol. Maar nee 't is goed, want ik heb last van terugkerende negatieve gedachtepatronen dus 't is wel fijn dat een keertje goed uit te zoeken. Heb al zat behandeling gehad en alles heeft wel wat geholpen, maar wil 't nu goed doen.
Niet helemaal inherent in mijn hoofd. Laten testen voor een stoornis en daarna hulp krijgen is inherent. Maar alleen langs gaan om te praten staat niet inherent aan je ook laten testen voor een stoornis.
Ik ken het gevoel om het eens een keer goed te doen
![:)]()
.
Het is inderdaad best grappig dat je zelf de onderzoeken doet die je nu gaat krijgen. Omdat je zelf die onderzoeken doet, kun je bij jezelf niet herkennen wat er eventueel aan de hand is? Of is dat zo'n gevalletje van te dicht bij huis dus niet objectief kunnen zijn?
Succes!
Ik zag al een reden langs komen waarom vrouwen de groep automutilatie beter vertegenwoordigen dan mannen. Namelijk dat vrouwen in zichzelf keren waar mannen het juist naar buiten uiten. Ik zou zo even geen beter reden kunnen verzinnen waarom meer vrouwen het doen.
Waarom zie je veel gothic's emo's etc zichzelf beschadigen. Daar kan ook nog wel een logische verklaring achter zitten. Je word eerst depressief voordat je gaat snijden. In de periode dat je depri word ga je op zoek naar een "groep" waarvan je denkt dat ze je begrijpen en waar je je in kan vinden. Depri en duistere gedachte, dan word je eerder gothic dan dat je bij de tennisclub gaat om het zo maar even te zeggen. Ook zit in die cultuur natuurlijk meer gedachte's over pijn, bloed, schade aanbrengen etc. Dus ook daarom is het niet gek dat de gothic groep overheerst in automutilatie.
Als die mensen opgroeien kiezen ze een beroep en gaan ze verder met het leven. Dus het is ook niet raar dat een arts aan zelfbeschadiging doet.
De gothic groep staat er in de volksmond wel bekend om dat ze duister zijn, pijn willen toe brengen, satanic, offeren etc. Als iemand in die groep zichzelf dan pijn doet word het al snel weggeveegd als zijnde aandacht vragen. Omdat het beeld van iemand die bloed past bij het beeld van gothic zijn. Het hoort daar een beetje bij zoals het erbij hoort dat kakkers polo shirt's dragen, om maar even snel een voorbeeld te geven. Mensen denken dat de gothic's het stoer vinden om littekens te hebben en het dus ook doen als mode statement.
Dus ze worden niet serieus genomen. Dit is allemaal heel kort door de bocht maar het kan wel een verklaring zijn, een die in mijn oren logisch klinkt.
Ik vind statistieken onder studenten momenteel niet heel overtuigend moet ik eerlijk zeggen. Op dit onderwerp moet ik daar wel een stuk voorzichtiger mee zijn. Maar als ik vergelijk met mijn jeugd en hoe het nu is. Iedereen voelt zich nu slachtoffer en wil verzorgd en zielig gevonden worden. Als ik bijvoorbeeld lees hoe meiden interpreteren dat ze lastig gevallen worden door mannen dan merk ik bij mezelf dat ik niet alles ervaar als lastigvallen.
Hiermee wil ik zeggen dat persoon a situatie a omschrijft als lastigvallen. Waar ik situatie a niet zou omschrijven als lastigvallen. Ik merk dat mijn idee daarvan anders is. Ik denk ook dat als mensen zich als slachtoffer opstellen ze iets veel sneller als lastigvallen zien. Want als je je niet als slachtoffer op zou stellen dan zou je er wat van zeggen en een einde maken aan hetgeen wat je lastigvalt. Tegenwoordig word het al als lastigvallen gezien als een man kijkt naar een vrouw.
Omdat de manier van kijken hoe dingen zijn zo anders zijn vraag ik me af of dat voor automutilatie ook geld. Wanneer denken mensen tegenwoordig dat iets valt onder automutilatie en wat niet.
Ik zal echt niet zeggen dat mensen ongelijk hebben als ze zeggen aan automutilatie te doen, want dit is iets wat zeker serieus is. Wat ik me dus wel afvraag is wat mensen tegenwoordig zien als automutilatie. Is dat hetzelfde beeld als wat ik in mijn hoofd heb?
Als snijden net zo verslavend zou werken als drugs, waarom snijden niet meer mensen zich dan?
Omdat het een stuk makkelijker is voor mensen om een drug te pakken, die schade zit van binnen en mensen zien het niet en worden er niet mee geconfronteerd. Het doet geen pijn, je krijgt er alleen maar een goed gevoel van.
Jezelf beschadigen is iets wat het lichaam en geest tegen probeert te houden. Net zoals je snel in de lucht springt als je een pan laat vallen. Dat is een automatische reactie van het lichaam om het te beschermen.
Zodra je jezelf pijn gaat doen moet je over deze barrière heen kunnen stappen. Dit is mentaal aardig moeilijk omdat alles schreeuwt dat je het niet moet doen.
Niet dat je het moet doen, maar probeer jezelf eens te snijden. Niet een schrammetje maar een die je altijd als litteken blijft zien. Ik denk dat de kans heel groot is dat je dat niet zomaar lukt. Mensen moeten dus echt verrot zijn in hun hoofd (lees depressief etc) om die stap wel te kunnen nemen.
Het is naar mijn mening dus heel logisch dat niet veel mensen tot zelf beschadiging over gaan. Je kan mensen die dat wel doen juist bewonderen daarvoor, want ze moeten een sterke wil hebben om door die barrière heen te kunnen breken.
Er zijn genoeg mensen die een verslaving hebben die niet veel mensen hebben. Het is maar net wat mensen vinden op het moment dat ze die rush nodig hebben en wat werkt voor hun. Daar blijven ze dan vaak ook bij.
Iedere verslaving is even verslavend als een ander. Van drugs word je op een gegeven moment ook lichamelijk verslaafd, althans bij sommige. Maar het begint met een geestelijke verslaving en het fijne gevoel wat je daarvan krijgt.
De ene verslaving is niet meer of minder verslavend dan de andere.