Mijn opmerkingen baseer ik op lectures die ik van diverse professoren - met name experts binnen de klinische psychologie - heb gevolgd, studies die ik zelf heb gelezen en hier en daar mijn eigen hersenspinsels die waarschijnlijk minder stand houden dan ik zou willen.
Ik ga me niet tot in detail in deze discussie mengen want er zijn al genoeg woorden gewisseld, maar ik ben eigenlijk wel benieuwd over welke onderzoeken en experts je het precies hebt. Ik ben zelf afgestudeerd als psycholoog en heb ook veel vrienden die als klinisch psycholoog werkzaam zijn maar ik ken eigenlijk niemand met deze standpunten. Ik vind ze best sterk. Ze komen bij mij als kinderloze, carrière makende vrouw ook wel een beetje persoonlijk aan denk ik.
![:wink:]()
Desalniettemin ben jij vrij om er zo over te denken, vind ik.
Ik ben 31 maar heb nooit écht klapperende eierstokken gehad, al vind ik baby’s soms best leuk. Het overgrote merendeel van mijn vrienden heeft inmiddels kinderen dus ik zie van dichtbij wat het inhoudt. Ik weet nog niet of ik wel of niet een kinderwens heb. Misschien wel, als ik de juiste persoon nog op tijd tegenkom. Maar ik denk eigenlijk dat ik er ook wel mee kan leven als het er voor mij niet in zou zitten. Precies, ik zeg bewust ‘als het er voor mij niet in zou zitten’ want of je wel of niet kinderen ‘neemt’ is ook niet altijd volledig een keuze. Ik ben single en voor mij is alleenstaande moeder worden geen optie. Als ik kinderen krijg, dan wil ik wel eerst een relatie hebben waar ik achter sta. Als ik die relatie op dit cruciale punt in mijn leven niet vind, dan houdt het voor mijn gevoel een beetje op. Oké, dat zou je óók kunnen zien als een keuze. Maar soms zijn de omstandigheden niet ideaal om een bepaalde keuze te maken. Soms lopen de zaken zoals ze lopen. Ik hoop niet dat ik retrospectief spijt krijg als ik kinderloos blijf, want ik neem de beslissingen nu, in het heden, met een bewust doel, niet alleen voor mezelf maar ook met het oog op het leven van het eventuele kind.
Kinderloos blijven heeft daarbij - net als wel kinderen krijgen - een hoop voordelen en die zie ik ook. Tuurlijk, je mist een bepaalde dimensie in je leven, en misschien zal dat soms zeker als vrouw zijnde even steken, ‘hoe zou het geweest zijn als...’, maar je krijgt er ook veel tijd (en geld) voor terug waarin je andere nuttige en interessante dingen voor mensheid, de wereld, en jezelf kunt doen. Ik heb een paar vriendinnen die er altijd al zeker van zijn geweest dat ze absoluut geen kinderen willen (en dat staat los van of zij carrière willen maken ja of nee!) en ik denk eigenlijk ook niet dat zij ooit spijt van die beslissing gaan krijgen of een leegte zullen voelen. Zelf ben ik een twijfelaar maar er zijn genoeg vrouwen die van jongs af aan weten: nee, geen kinderen, nooit.
Overigens staat mijn eigen kinderwens, of ik die wel of niet heb, ook los van mijn carrière. Ik werk in de wetenschap wat een erg ambitieuze wereld is, maar ik vind mijn carrière niet zodanig belangrijk dat ik die zou laten voorgaan op een diepe kinderwens als ik die zou hebben. Maar als ik mijn carrière wel belangrijker zou vinden, dan zou je misschien kunnen constateren dat mijn kinderwens niet diep (genoeg) is. En dat is dan ook prima. Ik zou in ieder geval niet accepteren dat mijn werk zou bepalen over mijn kinderwens. Maar dat hoeft ook helemaal niet. Ik heb genoeg vrouwelijke collega’s die aan hun carrière bouwen, mét kinderen.
Ik hoop verder dat ik jou of iemand anders niet beledig met mijn perspectief op al het bovengenoemde. Ik ben een tolerant persoon, een linkse kiezer en wil het beste voor iedereen, zolang dat anderen niet schaadt. Maar ik denk dat de extreemlinkse ideeën die langzaamaan onze samenleving insijpelen dat laatste juist wel doen. Je hoeft het uiteraard niet met me eens te zijn en dat wordt je ook niet aangezien ik weinig gedeeld heb over waarom ik dit alles vind.
Als het je oprecht interesseert en je niet alleen (ietwat) verontwaardigt was omdat ik net zo goed de zoveelste lompe idiot had kunnen zijn die vrouwen zwart probeert te maken, dan kun je de video bekijken die ik naar je gestuurd heb om een idee te krijgen wat voor redenen ik heb om op deze manier te denken.
Je beledigt mij niet zomaar, hoor. Ik was gewoon benieuwd waar je standpunt vandaan kwam. Ik vind het wel een interessante discussie, we hoeven het niet altijd met elkaar eens te zijn.
Ik ga je filmpje ook zeker nog bekijken en zal er nog op reageren.