#1
Ik denk dat het erg meevalt en dat je inderdaad generaliseerde op basis van één enkele opmerking die tegen je is gemaakt. De gelukkige wilde gewoon een kop koffie met je drinken, dus het lijkt er niet op dat hij er echt een probleem mee had. Ik denk dat we op dit vlak inmiddels vrij progressief zijn en tevens steeds progressiever worden in het splitten van de rekening nu vrouwen sinds enkele tientallen jaren deelnemen op de arbeidsmarkt. Ik vermoed wel dat mannen op dit laatste punt nog wat moeilijker doen, maar dat is slechts speculatie van mijn kant.
Wat je 'No way José' opmerking over het kinderen verkiezen boven een carrière betreft; dat is more than likely je ideologie die spreekt, aangezien je zei feministisch te zijn. Als iemand dat tegenwoordig zegt dan heeft dat weinig meer te maken met de emancipatiebeweging van vroeger en meer met de absurditeit van nu. Het kan natuurlijk ook dat je wat gematigder bent dan de gemiddelde zelfbenoemde feministe tegenwoordig.
Natuurlijk is het geheel aan jou als je de voorkeur wilt verlenen aan een carrière boven kinderen, more power to you. Maar dat je er zo stellig in bent, daar spreekt naar mijn mening minstens naïviteit uit en wellicht ideologische blindheid. De data wijst uit dat vrouwen statistisch minder gelukkig zijn dan toen hun primaire taak die van huismoeder was. Het idee dat het streven naar een succesvolle carrière voldoende is om je gelukkig te maken is mijn inziens een feministische leugen. Hopelijk heb je dat idee dan ook niet, of hoor je bij de kleine minderheid van vrouwen die op hun vijftigste geen enorm onopvulbaar gat in hun leven hebben omdat ze nooit een gezin hebben gesticht.
Wat je 'No way José' opmerking over het kinderen verkiezen boven een carrière betreft; dat is more than likely je ideologie die spreekt, aangezien je zei feministisch te zijn. Als iemand dat tegenwoordig zegt dan heeft dat weinig meer te maken met de emancipatiebeweging van vroeger en meer met de absurditeit van nu. Het kan natuurlijk ook dat je wat gematigder bent dan de gemiddelde zelfbenoemde feministe tegenwoordig.
Natuurlijk is het geheel aan jou als je de voorkeur wilt verlenen aan een carrière boven kinderen, more power to you. Maar dat je er zo stellig in bent, daar spreekt naar mijn mening minstens naïviteit uit en wellicht ideologische blindheid. De data wijst uit dat vrouwen statistisch minder gelukkig zijn dan toen hun primaire taak die van huismoeder was. Het idee dat het streven naar een succesvolle carrière voldoende is om je gelukkig te maken is mijn inziens een feministische leugen. Hopelijk heb je dat idee dan ook niet, of hoor je bij de kleine minderheid van vrouwen die op hun vijftigste geen enorm onopvulbaar gat in hun leven hebben omdat ze nooit een gezin hebben gesticht.