Heldere post
![:)]()
Ik denk ook dat het een beetje 2 kanten uitwerkt, mensen kunnen een beetje opletten met wat ze zeggen en hoe ze ervoor kiezen om hun zinnen te formuleren. Om zo rekening te houden met mensen en niet mensen tegen de schenen te schoppen.
Maar de ontvanger kan ook bewust bezig zijn met hoe hij het ontvangt en in welke context iets gezegd word. Om zodoende dus minder conflicten te krijgen van beide kant uit.
Iedereen weet wanneer iets als een grapje bedoeld word, sarcasme is al moeilijker te begrijpen. Als je weet dat iets als grapje bedoeld is, ook al vind je het beledigend, ontvang het dan niet als beledigend. Ontvang het dan simpelweg als: Niet mijn type humor. Mensen mogen hun humor hebben zonder daardoor in een diepe discussie/ruzie te belanden.
In het geval van de post van atwa leek de context mij ook heel duidelijk dat hij sprak over zichzelf, over dat mannen het leek vinden als een vrouw ze leuk vinden. De context gaf absoluut niet aan dat hij vond dat vrouwen hem moesten aanbidden. Ja, als je een bepaald zin eruit haalt kun je het misschien zo lezen en interpreteren maar dat is niet eerlijk tegenover degene die de opmerking maakt. Omdat je zijn woorden uit context haalt, en dus een andere betekenis aan geeft dan hij bedoeld heeft.
Hierdoor is het dus taak voor de "zender" en de "ontvanger" om goed te luisteren en na te denken wat er nu daadwerkelijk gezegd word met betrekking tot het onderwerp van het gesprek en ook de context waar het in gezegd word.
Als je geen rekening houd met die dingen dan word het voor mensen heel makkelijk om extreem te worden naar beide kanten. Een kant vind dat alles en iedereen beledigd word en wil regels (zoals nu in Canada is) om mensen te dwingen bepaalde vormen van spreken te gebruiken.
De andere kant vind dat vrijheid van meningsuiting niet meer bestaat omdat men niks meer mag en kan zeggen omdat het altijd wel beledigend is voor een groep.
Ik zelf persoonlijk kots over beide groepen heen, simpelweg omdat ik ik vind dat dit hele probleem opgelost word als mensen context, onderwerp en feiten uit elkaar kan houden. Ook als mensen ophouden met graag het slachtoffertje te willen spelen en overal beledigd door zijn.
Feit is nou eenmaal dat er meer mannen dan vrouwen aan de top zijn, niet zozeer omdat vrouwen geen kans gegeven word (dat is een klein deel van de redenen, niet de hele reden en ook niet geen deel van de reden) maar omdat vrouwen zelf daar gewoon een stuk minder behoefte aan hebben. Dan kun je hierom kwaad worden en boos worden omdat mensen dit zeggen, maar het is nou eenmaal een feit. Kwaad worden omdat er geen gelijkheid aan de top zit is dus nutteloos naar mijn mening. Want er zijn x redenen.
Om een duidelijker uit te leggen wat feiten in een conversatie zijn en waarvan ik denk dat het misgaat op feiten gebruiken.
Naar mijn mening werkt het dus averechts als je context, onderwerp en feiten gebruikt of misbruikt om er beledigd door te raken of de slachtoffer te spelen of door het compleet uit verband te trekken. Het werkt net zo goed ook averechts om te zeggen dat vrijheid van meningsuiting niet meer bestaat en je niks meer kan zeggen. Want niks zegen stopt een conversatie en dan kom je ook nergens meer.
Buiten dit alles ben ik zelf wel van mening dan vrijheid van meningsuiting belangrijker is dan het eventueel kwetsen van mensen. Ik heb veel liever vrijheid van meningsuiting en dat een groep/mensen/etc beledigd worden dan dat mensen opgelegd worden wat ze wel en niet mogen zeggen.
Als iemand iets zegt waar je het niet mee eens bent kun je die persoon negeren, je kan op een normale en constructieve manier erover praten.
Wat niet werkt is hetzelfde terug gaan doen waar je iemand van beschuldigt (beledigend gaan doen, uitmaken voor iets, dingen uit context trekken etc). Dat is hypocriet en dan heb je de "strijd" op voorhand al verloren in mijn ogen.
Pak het gewoon slim aan.
Ik ben het overigens wel eens met wat je zegt, mocht je uit mijn woorden denken te lezen dat ik dat niet ben. Ik probeer hier en daar wellicht een nuance verschil aan te brengen hoe ik het persoonlijk zie.