Ja, goeie vraag.
Diverse redenen kan ik wel ontrafelen, ik weet dat dit raar gaat zijn voor mensen dus hier alvast wat dingen die ik zelf erover weet : het is niet normaal dat ik er zo mee omging, weet dat het verwend gaat klinken maar zeker niet was en nu kijk ik er echt anders op.
Ons gezin at van de voedselbank, opzich niets mis mee! Maar ik kreeg vaak lunch mee wat ik niet lekker vond, en kreeg ook als kind veel te horen dat salami stonk, pindakaas was ook niet goed etc. Het brood was ook altijd gort droog, dat hielp ook niet mee.
Om van dat gezeur af te komen begon ik dus niet meer te lunchen.
Ontbijt was eigenlijk wèl toegankelijk naar mijn smaak, maar omdat ik altijd laat en slecht sliep, pillen tegen me zin in moest nemen, bleef ik te lang in bed waardoor ik dat al heel lang niet meer deed.
Middelbare school nam nooit iemand eten mee, alleen gekochte dingen uit de kantine en uit schaamte dat ik daar geen gebruik van kon maken ben ik eigenlijk dat ook gaan vermijden.
Later nooit meer herpakt omdat ik wel alles kon doen en beperkte het me eigenlijk niet.
2 jaar geleden is het wel kantje boord geweest. Door stress en andere omstandigheden, die ergens op dit forum nog wel te vinden zijn lukte het eten helemaal niet meer. Toen ben ik ondervoed geraakt wat uit bloedonderzoek bleek, en sindsdien heb ik een diepte punt bereikt en ben ik het veel serieuzer gaan nemen.
Nu eet ik bijna elke dag lunch, en ook gevarieerd en gezond.
Het ironische van het verhaal is dat ik koksopleiding heb gedaan (geen examen gedaan vanwege omstandigheden) en nu mezelf hobbykok noem om die reden.
Wat ik ermee probeer te zeggen is dat ik echt van koken en eten houdt, het blijft altijd mijn interesse wekken en doe ik het vaak met plezier.
Nu voel ik me kiplekker en ben ik sinds 2 weken ook met bewegen bezig, dus dat gezonde lijf gaat er ook aankomen!
Vasten wat vanuit oorlog is klinkt nog veel erger nog!