#1
Het is idd een psychische ziekte/afwijking, en ik denk zeker dat mensen daarmee kunnen leren omgaan, maar hoe kun je daar zeker van zijn?
Het belangrijkste in het straffen van deze mensen is het risico op herhaling zo klein mogelijk maken. Naar mijn idee kan dit alleen door levenslange opsluiting, of de dood. De dood is natuurlijk een lastige omdat we er met zijn allen nog steeds niet zeker van zijn wat er dan met je gebeurd. Wie weet beland iedereen gelijk in het paradijs.
Mij lijkt de dood toch de beste oplossing, omdat levenslange opsluiting enorm veel geld kost, en voor de persoon zelf ook niks oplost. Terug de maatschappij in is geen optie, en zeker niet tegenover een basisschool als tussen de middag hulp, zoals dat tegenwoordig gebruikelijk is.
Het belangrijkste in het straffen van deze mensen is het risico op herhaling zo klein mogelijk maken. Naar mijn idee kan dit alleen door levenslange opsluiting, of de dood. De dood is natuurlijk een lastige omdat we er met zijn allen nog steeds niet zeker van zijn wat er dan met je gebeurd. Wie weet beland iedereen gelijk in het paradijs.
Mij lijkt de dood toch de beste oplossing, omdat levenslange opsluiting enorm veel geld kost, en voor de persoon zelf ook niks oplost. Terug de maatschappij in is geen optie, en zeker niet tegenover een basisschool als tussen de middag hulp, zoals dat tegenwoordig gebruikelijk is.
