#1
Eigenlijk snap ik dit helemaal niet zo goed... Dat complete verloren vertrouwen. Maar goed ik ben dan ook wel meer het type oneindige hoop en vertrouwen. En ik ga nu waarschijnlijk veel aannames doen en vervelende vragen stellen, maar leg het me aub uit.
Hear me out: jullie hebben het vooral over de politici in de landelijke politiek. Daar zitten inderdaad enkele huichelaars, helaas veelal bij dezelfde partijen. Politiek is nu eenmaal (ook) een populairiteitsspel, een machtspel. Maar iedereen die over onze wegen rijdt, die ons onderwijs geniet, die ooit een WW uitkering kreeg, en zo kan ik nog wel een volle pagina doorgaan, heeft toch door dat de politiek niet een groot spel is. Dat daar mensen zitten die deze plannen maken, zo goed als mogelijk naar de wens van hun achterban. Mensen die met de beste bedoelingen 80 urige werkweken maken... Mensen die zich inzetten voor mensen die zichzelf niet kunnen vertegenwoordigen. Je denkt toch niet dat dit zomaar uit de lucht komt vallen, of dat het mogelijk is dit voor miljoenen mensen te beslissen zonder vertegenwoordiging? Bovendien, jullie hebben het over landelijke politici. Hebben jullie enig idee wat de provinciale politici willen bereiken, waar ze voor staan en strijden. Heb je ooit je best gedaan hier dieper op in te gaan dan alleen wat de media geeft...?
Uiteindelijk is dit verlies van vertrouwen toch echt een verlies van vertrouwen in jezelf en/of de mensen om je heen... Van het vermogen om een geen goede keuze te kunnen of willen maken. Of dat andere mensen dat niet meer doen.
Dat laatste geloof verlies ik ook wel steeds meer... Maar precies om de reden die jullie me geven: mensen die opgeven zonder verder te kijken dat wat je van de politiek in de media ziet.
Hear me out: jullie hebben het vooral over de politici in de landelijke politiek. Daar zitten inderdaad enkele huichelaars, helaas veelal bij dezelfde partijen. Politiek is nu eenmaal (ook) een populairiteitsspel, een machtspel. Maar iedereen die over onze wegen rijdt, die ons onderwijs geniet, die ooit een WW uitkering kreeg, en zo kan ik nog wel een volle pagina doorgaan, heeft toch door dat de politiek niet een groot spel is. Dat daar mensen zitten die deze plannen maken, zo goed als mogelijk naar de wens van hun achterban. Mensen die met de beste bedoelingen 80 urige werkweken maken... Mensen die zich inzetten voor mensen die zichzelf niet kunnen vertegenwoordigen. Je denkt toch niet dat dit zomaar uit de lucht komt vallen, of dat het mogelijk is dit voor miljoenen mensen te beslissen zonder vertegenwoordiging? Bovendien, jullie hebben het over landelijke politici. Hebben jullie enig idee wat de provinciale politici willen bereiken, waar ze voor staan en strijden. Heb je ooit je best gedaan hier dieper op in te gaan dan alleen wat de media geeft...?
Uiteindelijk is dit verlies van vertrouwen toch echt een verlies van vertrouwen in jezelf en/of de mensen om je heen... Van het vermogen om een geen goede keuze te kunnen of willen maken. Of dat andere mensen dat niet meer doen.
Dat laatste geloof verlies ik ook wel steeds meer... Maar precies om de reden die jullie me geven: mensen die opgeven zonder verder te kijken dat wat je van de politiek in de media ziet.
