#1
Thanxxx... Een medewerker van de Detox zei ooit eens tegen me: "Verslaafden zijn eigenlijk te lieve, kwetsbare mensen..." Dat eerste blijkt nu wel! 
Niet levensmoe, wél afkickmoe...
135 antwoorden
19 weergaven
18-5-2026
#2
echt niet ... ik weet zeker dat ik een big bad kanarie ben ![:)]()
lief tsssjk![:smilingimp:]()
ik vul ook geen vaatwassers hoor 
succes! r@r@
lief tsssjk
succes! r@r@
#3
heb je overwogen om te blowen?
me verplaatsend in jou zou ik wel 1 joint lusten, al is het maar voor de ontspanning en de verandering
me verplaatsend in jou zou ik wel 1 joint lusten, al is het maar voor de ontspanning en de verandering
#4
ArieKanariE zei:echt niet ... ik weet zeker dat ik een big bad kanarie ben![:)]()
lief tsssjkik vul ook geen vaatwassers hoor
succes! r@r@
En van nature verschrrrrikkelijk lui. De Eend inbegrepen hoor. Deze poetst nog net zijn eigen snavel
#5
Ook ik ben van nature super lui.... ![:grin:]()
dat is voor (ex)gebruikers vaak een gemeenschappelijk eigenschap ![:wink:]()
#6
Ik ben benieuwd hoe het met r@r@ is.......
#7
Ja, het gaat nu relatief eigenlijk erg goed. Heb nog wel veel spierpijn (Gabapentine tegen gekregen, wat iets helpt) en ik heb het nog koud + veel niezen. Mijn man snapt er niets van ("Je had zo'n lage dosis Temgesic, hoe kan het nu weer zo'n zware afkick zijn?").
Nou ja, omdat ik vaker aan het afkicken ben geweest dan gebruiker. Ik denk dat mijn lichaam het gewoon niet meer pikt ofzo. Ik weet dat ik niet de enige ben: er zijn er meer die al vaak zijn afgekickt en soms maanden ziek blijven.
Ben een beetje bang voor maandag, dan moet ik weer voor de klas; beetje raar gezicht als ik nog ziek ben, maar thuis gaat het goed.
Ik ben in elk geval weer rustig, met name in mijn hoofd en dat voelt al erg bevrijdend...
IK BEN ZATERDAG OM 14.00 UUR EEN WEEK CLEAN!!! En 's middags krijg ik weer een Naltrexon-implantaat, toch beter nu...
Thanx voor alle belangstelling!!!
Groetjes, R@r@
Nou ja, omdat ik vaker aan het afkicken ben geweest dan gebruiker. Ik denk dat mijn lichaam het gewoon niet meer pikt ofzo. Ik weet dat ik niet de enige ben: er zijn er meer die al vaak zijn afgekickt en soms maanden ziek blijven.
Ben een beetje bang voor maandag, dan moet ik weer voor de klas; beetje raar gezicht als ik nog ziek ben, maar thuis gaat het goed.
Ik ben in elk geval weer rustig, met name in mijn hoofd en dat voelt al erg bevrijdend...
IK BEN ZATERDAG OM 14.00 UUR EEN WEEK CLEAN!!! En 's middags krijg ik weer een Naltrexon-implantaat, toch beter nu...
Thanx voor alle belangstelling!!!
Groetjes, R@r@
#8
cropp zei:heb je overwogen om te blowen?
Getver! Nee, word er misselijk van enne... ik ben een vrouw: van blowen kreeg ik de eerste keer zo'n honger dat ik de hele nacht op mn studentenkamertje mayo met aardappelen (ja, in die volgorde
#9
Yoro zei:Ik ben benieuwd hoe het met r@r@ is.......
Ik ben benieuwd hoe het met Yo Ro is......... wat wil jij veranderen in jouw leven???
R@r@
#10
r@r@77 zei:IK BEN ZATERDAG OM 14.00 UUR EEN WEEK CLEAN!!!
Dikke proficiat! Volhouden, je komt er wel. Succes.
#11
r@r@77 zei:IK BEN ZATERDAG OM 14.00 UUR EEN WEEK CLEAN!!!
Morgen is het zover, de moeilijkste eerste week zit er op
Goed gedaan hoor, je mag trots op jezelf zijn!
Graag wanneer je tijd en ambitie hebt een samenvatting van de afgelopen week.
Dat zou me erg helpen als voorbereiding voor wanneer ikzelf ook zover ben.
Dan heb ik weer iets concreets waar ik mee kan vergelijken en wat ik kan verwachten.
Ik zeg het nog een keer omdat ik het echt meen, goed gedaan!
#12
Thanxxx! Maarre... eerlijk gezegd voel ik me nog behoorlijk kut, het gaat erg op-en-af. Ik voelde me al bijna helemaal beter, maar sinds vanavond word ik weer steeds zieker (spierpijn, met name). Maar zelfs op één avon schommelt het.
Ik ben het zó f*cking zat!!!![:angry:]()
En dat stomme implantaat wil ik ook niet morgen, ik heb er lang spierpijn van overgehouden vorige keer en aangezien ik dat vaker heb gelezen... ik wil het gewoon niet...
GOD, wat voel ik me kut (had liever "mijn" gezegd dan "me" maar zelfs daar staat mn hoofd nu niet naar![:grin:]()
![:grin:]()
)
Hoi!
Ik ben het zó f*cking zat!!!
En dat stomme implantaat wil ik ook niet morgen, ik heb er lang spierpijn van overgehouden vorige keer en aangezien ik dat vaker heb gelezen... ik wil het gewoon niet...
GOD, wat voel ik me kut (had liever "mijn" gezegd dan "me" maar zelfs daar staat mn hoofd nu niet naar
Hoi!
#13
Ik voel ook liever aan een kut, dan dat ik mezelf kut voel ![:grin:]()
Maar ff zonder gekheid, wel balen dat het nog steeds zo schommeld hoor.
Het zou natuurlijk ook te mooi om waar te zijn als je na de eerste week echt al 100% beter was.
Als het iig maar het grootst gedeelte van de dag draagbaar is, dan kan het niet anders dan dat je jezelf hoe langer hoe beter gaat voelen. Kwestie van volhouden dus! Het allermoeilijkste begin is achter de rug.
Nu nog steeds een moeilijke periode met zieke aanvallen en spierpijn, maar de volgende periodes kunnen alleen maar beter gaan.
Op van die moeilijke momenten moet je jezelf goed herinneren hoe vaak je die afkickpijnen hebt moeten doorgaan. Als je nu toch weer naar de tem of , nog erger, de bruin terugvalt... dan is dat alles weer voor niets geweest en zou je weer van voren af aan moeten beginnen.
Dan kun je op zo'n moment beter een tijdje jezelf kut voelen, dan al die tijd voor niets te hebben moeten lijden.... ik weet, het is op zo'n moment een schrale troost, maar toch.
Als je dan maar goed beseft wat je allemaal hebt doorstaan om zo ver te komen.
En het help dan misschien ook om voor jezelf weer even op te noemen waar je het ook weer allemaal voor doet. Jezelf lichamelijk en geestelijk uiteindelijk veel beter gaan voelen.
Je relatie met je man en je kids. Je kunt het zo goed hebben!
Volhouden dus ey!!
Maar ff zonder gekheid, wel balen dat het nog steeds zo schommeld hoor.
Het zou natuurlijk ook te mooi om waar te zijn als je na de eerste week echt al 100% beter was.
Als het iig maar het grootst gedeelte van de dag draagbaar is, dan kan het niet anders dan dat je jezelf hoe langer hoe beter gaat voelen. Kwestie van volhouden dus! Het allermoeilijkste begin is achter de rug.
Nu nog steeds een moeilijke periode met zieke aanvallen en spierpijn, maar de volgende periodes kunnen alleen maar beter gaan.
Op van die moeilijke momenten moet je jezelf goed herinneren hoe vaak je die afkickpijnen hebt moeten doorgaan. Als je nu toch weer naar de tem of , nog erger, de bruin terugvalt... dan is dat alles weer voor niets geweest en zou je weer van voren af aan moeten beginnen.
Dan kun je op zo'n moment beter een tijdje jezelf kut voelen, dan al die tijd voor niets te hebben moeten lijden.... ik weet, het is op zo'n moment een schrale troost, maar toch.
Als je dan maar goed beseft wat je allemaal hebt doorstaan om zo ver te komen.
En het help dan misschien ook om voor jezelf weer even op te noemen waar je het ook weer allemaal voor doet. Jezelf lichamelijk en geestelijk uiteindelijk veel beter gaan voelen.
Je relatie met je man en je kids. Je kunt het zo goed hebben!
Volhouden dus ey!!
#14
Ok, het boomstammetje zit in me (nee, niet zo'eentje ![:grin:]()
).
Ik riep vanochtend dus nog luid en duidelijk tegen mijn man: "Nee, ik ga écht niet, ik doe het niet! Ik wil dat stomme implantaat niet, geeft alleen maar ergere spierpijn!" Hij: "Dat hoeft ook niet, maar dan ga je in elk geval met me mee voor de UC, dan zien ze dat je niet hebt gebruikt ofzo..." Wist ik dat ik bewust werd meegevoerd? Ja, toch wel. Maar goed, ben dus braaf meegegaan. Ik maakte mezelf wijs dat ik enkel meeging om mijn dossier in te zien en daarna zou ik zó weer vertrekken...
Om een lang verhaal kort te maken: ik heb dus nu het Naltrexon-implantaat in mijn buik. Ben nog steeds ziek (spierpijn, niezen, rillen, darmen), maar het geeft toch ook rust. Want als ik trek zou krijgen in Tem (of erger: bruin) dat kan het gewoon niet. Simpel.
En ook een beetje onrust die ik wegdruk. In oktober had ik dit implantaat ook (zie eerdere berichten) en ik zat de laatste paar weken (soms onwillekeurig, wat het ergste is want dan voelt het alsof je geen contrôle hebt over jezelf en soms ook willekeurig, wat wel fijn is, zoals je verheugen op een goed concert ofzo) echt af en toe gewoon af te tellen: nog zoveel weken en dan kan ik weer gebruiken (zoals Kinderen voor Kinderen: "Nog 4, nog 3, nog 2, nog 1, jajajajajajajajajajaja Hiep Hiep Hoera!!!").
En dat was dus ook mijn excuus om het niet te willen doen: "Ja maar schat, jij begrijpt het niet, met dat implantaat ga ik aftellen tot ik weer kan gebruiken en dat is juist niet goed, het moet juist uit mezelf komen, de motivatie moet ik uit mezelf halen, niet afhankelijk van een implantaat..."
Rust of geen rust? Nou ja, toch wel ja... En die mindf*ck is gewoon het verslaafde-duivelsstukje in mij...
Hoihoi!
Ik riep vanochtend dus nog luid en duidelijk tegen mijn man: "Nee, ik ga écht niet, ik doe het niet! Ik wil dat stomme implantaat niet, geeft alleen maar ergere spierpijn!" Hij: "Dat hoeft ook niet, maar dan ga je in elk geval met me mee voor de UC, dan zien ze dat je niet hebt gebruikt ofzo..." Wist ik dat ik bewust werd meegevoerd? Ja, toch wel. Maar goed, ben dus braaf meegegaan. Ik maakte mezelf wijs dat ik enkel meeging om mijn dossier in te zien en daarna zou ik zó weer vertrekken...
Om een lang verhaal kort te maken: ik heb dus nu het Naltrexon-implantaat in mijn buik. Ben nog steeds ziek (spierpijn, niezen, rillen, darmen), maar het geeft toch ook rust. Want als ik trek zou krijgen in Tem (of erger: bruin) dat kan het gewoon niet. Simpel.
En ook een beetje onrust die ik wegdruk. In oktober had ik dit implantaat ook (zie eerdere berichten) en ik zat de laatste paar weken (soms onwillekeurig, wat het ergste is want dan voelt het alsof je geen contrôle hebt over jezelf en soms ook willekeurig, wat wel fijn is, zoals je verheugen op een goed concert ofzo) echt af en toe gewoon af te tellen: nog zoveel weken en dan kan ik weer gebruiken (zoals Kinderen voor Kinderen: "Nog 4, nog 3, nog 2, nog 1, jajajajajajajajajajaja Hiep Hiep Hoera!!!").
En dat was dus ook mijn excuus om het niet te willen doen: "Ja maar schat, jij begrijpt het niet, met dat implantaat ga ik aftellen tot ik weer kan gebruiken en dat is juist niet goed, het moet juist uit mezelf komen, de motivatie moet ik uit mezelf halen, niet afhankelijk van een implantaat..."
Rust of geen rust? Nou ja, toch wel ja... En die mindf*ck is gewoon het verslaafde-duivelsstukje in mij...
Hoihoi!
#15
Ik denk echt dat je er toch goed aan hebt gedaan.
Aftellen of niet, je hebt iig de komende weken de mogelijkheid weggenomen tot...
Dat moet inderdaad meer rust geven.
Die eerste weken moeten het moeilijkst zijn, en als het implantaat dan uiteindelijk is uitgewerkt... dan sta je waarschijnlijk een stuk sterker in je schoenen.
Je bent weer met je neus op de feiten gedrukt en even goed wakkergeschud.
Mocht je dan toch nog aan jezelf twijfelen kun je misschien kort daarop een volgende implantaat laten zetten. Maar ik zou denken dat deze wel eens de laatste kan zijn.
goed gedaan, en ga zo door!![:wink:]()
Aftellen of niet, je hebt iig de komende weken de mogelijkheid weggenomen tot...
Dat moet inderdaad meer rust geven.
Die eerste weken moeten het moeilijkst zijn, en als het implantaat dan uiteindelijk is uitgewerkt... dan sta je waarschijnlijk een stuk sterker in je schoenen.
Je bent weer met je neus op de feiten gedrukt en even goed wakkergeschud.
Mocht je dan toch nog aan jezelf twijfelen kun je misschien kort daarop een volgende implantaat laten zetten. Maar ik zou denken dat deze wel eens de laatste kan zijn.
goed gedaan, en ga zo door!
#16
AkA_1 zei:elke keer als ik jullie lees moet ik weer lachen![:)]()
Als ik mijzelf terug lees, moet ik eigenlijk ook best wel lachen!
Nou, het tij is weer gekeerd, R@ra is weer helemaal het vrouwtje!
Vandaag erg gelachen met groepje leerlingen tijdens de les (ging nergens over, maar dat was juist zo leuk). Ik bed8 tijdens het schuddebuiken dat ik al zó lang niet meer de slappe lach heb gehad, alleen maar slappe aftreksels ervan. Heel paradoxaal: pas nu ik weer écht lach, weet ik dat ik al lang niet meer écht gelachen heb...
Oudste en jongste zoontjes van mij zijn morgen en later in de week jarig en voor het eerst in tijden zie ik niet op tegen alle visite. Vind het zelfs wel gezellig, net lekker de hele kamer volgehangen met slingers, mijn oudste die morgen jarig is kan al 2 n8 en niet voor 10-en slapen, omdat het "zo spannend is".
Ik geniet er nu echt van en nu zie ik dus ook heel goed, en confronterend weer!, wat zelfs een beetje opiaten met je doet: ik zag dan altijd op tegen de verjaardagen van de kinderen, had een hekel aan visite (verplicht blij doen, al die drukte om me heen).
Dat was, zo zie ik nu, echt een kenmerk van die klote-opiaten: dat ik een hekel had aan drukte om me heen. Vooral van volwassenen (die zijn altijd nep).
Zo zag ik het dus, maar nu niet meer!En nu heb ik er zowaar zin in!
Het voelt zó onwijs cool om clean te zijn!!! Ik gun het jullie allemaal!!!
(Jullie maken me ook nog wel normaal en stabiel mee, hoor; komt goed, zoals ik nu ben, dat begon altijd 3 weken na op nul en duurde dan maar een maandje
Dikke, megablije zoen,
R@r@
p.s. Ja, ik weet het, ik stuiter nog alle kanten op, maar eigenlijk gaat het goed hoor! Alleen bij vlagen ben ik nog aan het afkicken en dan word ik even, 1-2 uurtjes, weer depri en wanhopig...
#17
Nou Arie,
Ik voel me onderdeel van het kneuzenclubje; de één met Astma, de ander met faalangst, die met een mega-dikke bril, je kent ze wel. De gebrekkigen.
En ik kan er ook inderdaad smakelijk om lachen. We hebben elkaar tenminste ;'-)
Ik voel me onderdeel van het kneuzenclubje; de één met Astma, de ander met faalangst, die met een mega-dikke bril, je kent ze wel. De gebrekkigen.
En ik kan er ook inderdaad smakelijk om lachen. We hebben elkaar tenminste ;'-)
#18
Ah, Stephen King, the best! Dan ben ik dus Bev (van de Stumperclub)? (Nee, niet met een f ![:grin:]()
) (alhoewel, als dat zou kunnen... ![:grin:]()
)
Mijn God, word moe van mijn eigen flauwheid en hyperig gedragje...
Ik weet waarom ik zo druk ben hier op het forum: de hele dag moet ik verantwoordelijk en volwassen zijn en mijn afkicknaweeën inhouden. Hier ben ik mezelf en dan "ontploft" alles eruit, zeg maar...
Als jullie moe van me worden, wil ik het weten hoor!
Mijn God, word moe van mijn eigen flauwheid en hyperig gedragje...
Ik weet waarom ik zo druk ben hier op het forum: de hele dag moet ik verantwoordelijk en volwassen zijn en mijn afkicknaweeën inhouden. Hier ben ik mezelf en dan "ontploft" alles eruit, zeg maar...
Als jullie moe van me worden, wil ik het weten hoor!
#19
We hebben allemaal ieder zo onze eigen gebreken.
Wat dat betreft zijn we allemaal gelijk.
Ik zie hier een doeltreffend resultaat van het concept: forum.
Alledaagse worstelingen, gevoelens en ervaringen delen met lotgenoten.
Glad 2 be member of this gang of geeks :P
En moe worden we nooit van je hoor bef!
#20
Yoro zei:En moe worden we nooit van je hoor bef!![:grin:]()
Dat hoort eigenlijk wel zo te zijn, als een man/vrouw het goed doet! :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P (idd Aka_1: even slikken en weer doorgaan!
(Morgen ben ik weer normaal; promise!)