#1
Sarori zei:Je hebt gelijk r@r@: strijden tegen een gek is onbegonnen werk.
Negeren is een veel betere optie.
Négeren?
Niet levensmoe, wél afkickmoe...
135 antwoorden
46 weergaven
18-5-2026
Négeren?
#2
Nou, hier ben ik weer even over mezelf.
Het gaat erg goed. Mijn man is weer even weg en we hebben afgesproken dat hij ook na het werk even bij zijn moeder blijft zolang hij manisch is.
Ik zorg dus weer een tijdje alleen voor de kinderen.
Gisterenavond zou ik met een vriendin (met wie ik een paar jaar geleden nog een aantal keren héérlijk heb gevreeën en gevoosd) wat gaan drinken, maar oppas liet ineens weten niet te kunnen en dus kwam ze bij mij.
Nee, niet gevreeën, ze heeft een vriendje nu en vindt met vrouwen vozen ook vreemdgaan (hij vindt dat vooral, had ik het idee).
Maar dat gaf niet, ik heb onbeschaamd bewonderend naar haar prachtige lijf zitten kijken.![:grin:]()
Ze wilde een film kijken en ik liet haar onze mega-collectie dvd's zien.
Drie keer raden welke ze uitkoos; jawel, écht waar: The Shawshank Redemption.
Idd Yoro; toeval bestaat niet, dacht ik toen. Ze had hem nog nooit gezien, er zelfs nog nooit van gehoord en ze koos hem uit de tientallen dvd's uit! Mooi om hem juist nu weer te zien!
Vandaag was het een in- en uitlopen van kinderen, er bleef een vriendinnetje van mijn oudste eten en hij heeft vannacht bij haar gelogeerd.
Ik had het badje weer in de tuin gezet en daar zaten ze met z'n 5-en in te poedelen en met waterbommen te gooien.
Dit is precies wat mij zo gelukkig maakt: het samen eten, kletsen, zelfs de onderlinge ruzies tussen de kinderen lijken nu bijna komisch. Natuurlijk word ik erg boos als ze elkaar zowat de hersens inslaan ("Ben je verdorie nou helemaal betoeterd! Allebei NU naar je kamer! Ik tel tot drie...!!!"). Maar inwendig moet ik erg lachen om, ja gewoon, omdat ze zo leuk kind zijn en zo lekker in hun vel zitten.
Als ze weer slapen 's avonds ben ik weer helemaal blij met mezelf en de rust om me heen.
Ik ben voortdurend in een staat van "high" zijn, zo'n gevoel, zó sterk; ik kan de hele wereld aan!
Voor mij is dit een vreemd gevoel, ik bedoel: ik heb het wel vaker gehad, maar nooit zo lang en stabiel: gewoon tevreden.
En ok, er zijn problemen (schulden, mijn man, mijn ex, mijn ex- verslaving etc.), maar er is een rust over mij gekomen. En ik weet waar dat door komt: ik ben niet meer bang om terug te vallen. Vroeger was ik dat wel en als ik dan trek kreeg, was daar ook het risico van terugvallen.
Het is net alsof ik een lichaamseigen Naltrexon-gehalte heb opgebouwd dat ervoor zorgt dat mijn opiaatreceptoren automatisch worden geblokkeerd. Klink ik vaag?
Ik denk nu pas écht na over wat ik met mijn leven wil, had alles altijd een beetje op de rem gehouden bij onderwerpen waarbij ik dacht: Dat lukt mij toch nooit! Zo heb ik bijv. nu 15 rijlessen gehad, vorige maand begonnen. Voor mij is dat echt een overwinning, ik had altijd rij-angst.
En 2 weken geleden is er iets erg vervelends tussen mijn man en mij gebeurd, vanwege zijn manie, (iets seksueels) waarvan ik in het verleden gelijk terug gevallen was (of iets anders zelfdestructiefs zou hebben gedaan), maar nu reageerde ik heel rustig. Ik heb wel gehuild (emo blijf ik altijd![:wink:]()
), maar ik bleef er niet in hangen, verloor mezelf niet in de pijn.
Mijn nieuwe baan is een bezegeling van alles: ik kan alles aan. YES!
Morgen weer naar mijn therapeut, zij krijgt een schone UC!
Hoi!
Het gaat erg goed. Mijn man is weer even weg en we hebben afgesproken dat hij ook na het werk even bij zijn moeder blijft zolang hij manisch is.
Ik zorg dus weer een tijdje alleen voor de kinderen.
Gisterenavond zou ik met een vriendin (met wie ik een paar jaar geleden nog een aantal keren héérlijk heb gevreeën en gevoosd) wat gaan drinken, maar oppas liet ineens weten niet te kunnen en dus kwam ze bij mij.
Nee, niet gevreeën, ze heeft een vriendje nu en vindt met vrouwen vozen ook vreemdgaan (hij vindt dat vooral, had ik het idee).
Maar dat gaf niet, ik heb onbeschaamd bewonderend naar haar prachtige lijf zitten kijken.
Drie keer raden welke ze uitkoos; jawel, écht waar: The Shawshank Redemption.
Idd Yoro; toeval bestaat niet, dacht ik toen. Ze had hem nog nooit gezien, er zelfs nog nooit van gehoord en ze koos hem uit de tientallen dvd's uit! Mooi om hem juist nu weer te zien!
Vandaag was het een in- en uitlopen van kinderen, er bleef een vriendinnetje van mijn oudste eten en hij heeft vannacht bij haar gelogeerd.
Ik had het badje weer in de tuin gezet en daar zaten ze met z'n 5-en in te poedelen en met waterbommen te gooien.
Dit is precies wat mij zo gelukkig maakt: het samen eten, kletsen, zelfs de onderlinge ruzies tussen de kinderen lijken nu bijna komisch. Natuurlijk word ik erg boos als ze elkaar zowat de hersens inslaan ("Ben je verdorie nou helemaal betoeterd! Allebei NU naar je kamer! Ik tel tot drie...!!!"). Maar inwendig moet ik erg lachen om, ja gewoon, omdat ze zo leuk kind zijn en zo lekker in hun vel zitten.
Als ze weer slapen 's avonds ben ik weer helemaal blij met mezelf en de rust om me heen.
Ik ben voortdurend in een staat van "high" zijn, zo'n gevoel, zó sterk; ik kan de hele wereld aan!
Voor mij is dit een vreemd gevoel, ik bedoel: ik heb het wel vaker gehad, maar nooit zo lang en stabiel: gewoon tevreden.
En ok, er zijn problemen (schulden, mijn man, mijn ex, mijn ex- verslaving etc.), maar er is een rust over mij gekomen. En ik weet waar dat door komt: ik ben niet meer bang om terug te vallen. Vroeger was ik dat wel en als ik dan trek kreeg, was daar ook het risico van terugvallen.
Het is net alsof ik een lichaamseigen Naltrexon-gehalte heb opgebouwd dat ervoor zorgt dat mijn opiaatreceptoren automatisch worden geblokkeerd. Klink ik vaag?
Ik denk nu pas écht na over wat ik met mijn leven wil, had alles altijd een beetje op de rem gehouden bij onderwerpen waarbij ik dacht: Dat lukt mij toch nooit! Zo heb ik bijv. nu 15 rijlessen gehad, vorige maand begonnen. Voor mij is dat echt een overwinning, ik had altijd rij-angst.
En 2 weken geleden is er iets erg vervelends tussen mijn man en mij gebeurd, vanwege zijn manie, (iets seksueels) waarvan ik in het verleden gelijk terug gevallen was (of iets anders zelfdestructiefs zou hebben gedaan), maar nu reageerde ik heel rustig. Ik heb wel gehuild (emo blijf ik altijd
Mijn nieuwe baan is een bezegeling van alles: ik kan alles aan. YES!
Morgen weer naar mijn therapeut, zij krijgt een schone UC!
Hoi!
#3
allright!!!! ![:)]()
Van de leuke dingen kun je weer echt genieten, en ook de minder leuke dingen pak je sterk aan.
Kortom, Lekker bezig meid, ga zo door!![:)]()
Van de leuke dingen kun je weer echt genieten, en ook de minder leuke dingen pak je sterk aan.
Kortom, Lekker bezig meid, ga zo door!
#4
Tja, gisteren om kwart voor 12 in de avond laatste Tem (= Buprenorfine) genomen. Ik word steeds zieker 
. Volgens arts tussen de oren, maar wat weet zij er nou van...
Uit ellende maar 2 Oxazepam genomen, het gaat bij golven.
Ik schreef dat deze afkick een eitje was, ja zoveel jaar geleden wel, nu niet meer.
Krijg nu weer heel veel trek ineens...![:openmouth:]()
Wie kan mij goede tips geven om deze afkick door te komen?
Sporten/bewegen kan ik niet, spierpijn is op sommige momenten onhoudbaar...
HELP (alsjeblieft)!
Groetjes, R@r@
. Volgens arts tussen de oren, maar wat weet zij er nou van...Uit ellende maar 2 Oxazepam genomen, het gaat bij golven.
Ik schreef dat deze afkick een eitje was, ja zoveel jaar geleden wel, nu niet meer.
Krijg nu weer heel veel trek ineens...
Wie kan mij goede tips geven om deze afkick door te komen?
Sporten/bewegen kan ik niet, spierpijn is op sommige momenten onhoudbaar...
HELP (alsjeblieft)!
Groetjes, R@r@
#5
er valt nou eenmaal weinig te doen tegen een afkick.
maar je kunt wel kleine dingen doen, die soms wat scherpe randjes eraf kunnen halen.
vooral heel veel water en thee drinken, op zich hoeft dat geen thee te zijn die zogenaamd kalmerend werkt, maar er zijn dr heel wat die het wel claimen en sommigen hebben de logica van werkzame bestanddelen achter zich![:wink:]()
Voor mij scheelde het ooit een beetje ![:)]()
en verder is het eigenlijk vooral mentaal, daar zit in feite het enige wat je écht kunt doen. Maar wat jou motiveert en waar jij je rotgevoel eventjes bij kan vergeten is voor ons natuurlijk een raadsel, hopelijk voor jezelf wat minder.
bezig blijven, terwijl je lichamelijk weinig doet is met een pc toch vrij makkelijk te doen lijkt me![:wink:]()
sterkte r@r@ als je het eerst kon moet het nu toch ook lukken !
maar je kunt wel kleine dingen doen, die soms wat scherpe randjes eraf kunnen halen.
vooral heel veel water en thee drinken, op zich hoeft dat geen thee te zijn die zogenaamd kalmerend werkt, maar er zijn dr heel wat die het wel claimen en sommigen hebben de logica van werkzame bestanddelen achter zich
en verder is het eigenlijk vooral mentaal, daar zit in feite het enige wat je écht kunt doen. Maar wat jou motiveert en waar jij je rotgevoel eventjes bij kan vergeten is voor ons natuurlijk een raadsel, hopelijk voor jezelf wat minder.
bezig blijven, terwijl je lichamelijk weinig doet is met een pc toch vrij makkelijk te doen lijkt me
sterkte r@r@ als je het eerst kon moet het nu toch ook lukken !
#6
Doe het op de Trainspotting manier, die werkte voor een kennis van mij. Je voorraad kast stocken met eten en drinken, pijnstillers, benzo's enzo inslaan, alle voorbereidingen treffen die ervoor zorgen dat je een tijdje niet de deur uit hoeft. Jezelf opsluiten in huis en wachten tot het weg is. Die kennis van mij is er op die manier vanaf gekomen na 8 jaar verslaving.
#7
Je voelt je toch goed op de Buprenorfine? Gebruik het dan net zo lang als nodig is. Dat lijkt mij beter dan wéér terugvallen in onzekerheid.
Take it easy!
Succes,
Eend
Take it easy!
Succes,
Eend
#8
Ben je nog steeds drug-vrij, Rara? Ondanks die trek?
#9
Jammer alleen dat ie terugvaldeExceptionalInsight zei:Doe het op de Trainspotting manier, die werkte voor een kennis van mij. Je voorraad kast stocken met eten en drinken, pijnstillers, benzo's enzo inslaan, alle voorbereidingen treffen die ervoor zorgen dat je een tijdje niet de deur uit hoeft. Jezelf opsluiten in huis en wachten tot het weg is. Die kennis van mij is er op die manier vanaf gekomen na 8 jaar verslaving.
#10
Is dat nóg gevaarlijker dan de verleden tijd van terugvallen?
''...dat ie was teruggevallen''.
''...dat ie was teruggevallen''.
#11
elke keer als ik jullie lees moet ik weer lachen ![:)]()
soms wat melancholisch van auw ik kan het me nog maar al te goed herinneren(en toch koester ik die herinneringen, hoeveel pijn ze ook doen), ik wou dat het anders kon voor jullie, ik wens beter voor jullie, maar meestal lach ik gewoon omdat ik dan denk van jaaaa zo heb ik het ook ervaren .. en ik kon/kan (alweer) uiteindelijk zonder ... met vallen en opstaan uiteraard, dat snapt u wel allemaal![:)]()
en wat ik kan, moeten mensen als eendje,yoro, raraaaaaaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrrrrrrrr ;p en vissie en vooral ook zeker naaldje ABSOLUUT kunnen ... dus zet hem gewoon op .. lekker op je eigen tempo, ik geloof oprecht dat jullie het allemaal kunnen![:)]()
en lukt het toevallig even niet ... ach even slikken ( nee niet shotten![:tongueout:]()
) en weer doorgaan ![:wink:]()
.... waarmee je doorgaat moet je zelf weten, daar kan mag en wil ik niet over oordelen, maar ik denk dat jullie allemaal wel weten waarvan ik hoop dat jullie ermee doorgaan ![:)]()
uiteindelijk gaat het er niet om of je iets wel of niet goed kan .. het gaat erom dat de dingen die je amper kon, toch uiteindelijk met vallen en opstaan, hebt kunnen bereiken door ervoor te vechten ... en dat zie ik elk van jullie hiero doen![:)]()
echte kracht meet je niet af aan hoe makkelijk je iets kan bereiken, dat is aanleg, hulp of talent .. echte kracht toon je door iets dat je niet in 1 keer kan net zo lang opnieuw te doen, door net zo vaak op te staan als je bent gevallen, uiteindelijk toch af te maken![:wink:]()
gewoon ff slikken en weer doorgaan ![:wink:]()
en dat afmaken zie ik jullie uiteindelijk eigenlijk allemaal wel doen .. alleen moet je dan niet terugvallen he![:tongueout:]()
ook jou dus naaldje .. uit je berichten de laatste tijd zie ik vooral dat je baalt dat je iets niet geheel kon .. maar vergeleken met een jaar of twee jaar terug heb je toch maar mooi zo achtelik veel wilskracht kunnen tonen dat je toch weer opnieuw begon met minderen.. met lijden ... in mijn ogen is dat pas echte kracht!
keep it on![:)]()
sprak de cleane kanarie ( eigenlijk hou ik van knijnen majah ) onder het genot van een biertje ;p
soms wat melancholisch van auw ik kan het me nog maar al te goed herinneren(en toch koester ik die herinneringen, hoeveel pijn ze ook doen), ik wou dat het anders kon voor jullie, ik wens beter voor jullie, maar meestal lach ik gewoon omdat ik dan denk van jaaaa zo heb ik het ook ervaren .. en ik kon/kan (alweer) uiteindelijk zonder ... met vallen en opstaan uiteraard, dat snapt u wel allemaal
en wat ik kan, moeten mensen als eendje,yoro, raraaaaaaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrrrrrrrr ;p en vissie en vooral ook zeker naaldje ABSOLUUT kunnen ... dus zet hem gewoon op .. lekker op je eigen tempo, ik geloof oprecht dat jullie het allemaal kunnen
en lukt het toevallig even niet ... ach even slikken ( nee niet shotten
uiteindelijk gaat het er niet om of je iets wel of niet goed kan .. het gaat erom dat de dingen die je amper kon, toch uiteindelijk met vallen en opstaan, hebt kunnen bereiken door ervoor te vechten ... en dat zie ik elk van jullie hiero doen
echte kracht meet je niet af aan hoe makkelijk je iets kan bereiken, dat is aanleg, hulp of talent .. echte kracht toon je door iets dat je niet in 1 keer kan net zo lang opnieuw te doen, door net zo vaak op te staan als je bent gevallen, uiteindelijk toch af te maken
en dat afmaken zie ik jullie uiteindelijk eigenlijk allemaal wel doen .. alleen moet je dan niet terugvallen he
ook jou dus naaldje .. uit je berichten de laatste tijd zie ik vooral dat je baalt dat je iets niet geheel kon .. maar vergeleken met een jaar of twee jaar terug heb je toch maar mooi zo achtelik veel wilskracht kunnen tonen dat je toch weer opnieuw begon met minderen.. met lijden ... in mijn ogen is dat pas echte kracht!
keep it on
sprak de cleane kanarie ( eigenlijk hou ik van knijnen majah ) onder het genot van een biertje ;p
#12
AkA_1 zei:elke keer als ik jullie lees moet ik weer lachen![:)]()
Als ik mijzelf terug lees, moet ik eigenlijk ook best wel lachen!
Nou, het tij is weer gekeerd, R@ra is weer helemaal het vrouwtje!
Vandaag erg gelachen met groepje leerlingen tijdens de les (ging nergens over, maar dat was juist zo leuk). Ik bed8 tijdens het schuddebuiken dat ik al zó lang niet meer de slappe lach heb gehad, alleen maar slappe aftreksels ervan. Heel paradoxaal: pas nu ik weer écht lach, weet ik dat ik al lang niet meer écht gelachen heb...
Oudste en jongste zoontjes van mij zijn morgen en later in de week jarig en voor het eerst in tijden zie ik niet op tegen alle visite. Vind het zelfs wel gezellig, net lekker de hele kamer volgehangen met slingers, mijn oudste die morgen jarig is kan al 2 n8 en niet voor 10-en slapen, omdat het "zo spannend is".
Ik geniet er nu echt van en nu zie ik dus ook heel goed, en confronterend weer!, wat zelfs een beetje opiaten met je doet: ik zag dan altijd op tegen de verjaardagen van de kinderen, had een hekel aan visite (verplicht blij doen, al die drukte om me heen).
Dat was, zo zie ik nu, echt een kenmerk van die klote-opiaten: dat ik een hekel had aan drukte om me heen. Vooral van volwassenen (die zijn altijd nep).
Zo zag ik het dus, maar nu niet meer!En nu heb ik er zowaar zin in!
Het voelt zó onwijs cool om clean te zijn!!! Ik gun het jullie allemaal!!!
(Jullie maken me ook nog wel normaal en stabiel mee, hoor; komt goed, zoals ik nu ben, dat begon altijd 3 weken na op nul en duurde dan maar een maandje
Dikke, megablije zoen,
R@r@
p.s. Ja, ik weet het, ik stuiter nog alle kanten op, maar eigenlijk gaat het goed hoor! Alleen bij vlagen ben ik nog aan het afkicken en dan word ik even, 1-2 uurtjes, weer depri en wanhopig...
#13
Nou Arie,
Ik voel me onderdeel van het kneuzenclubje; de één met Astma, de ander met faalangst, die met een mega-dikke bril, je kent ze wel. De gebrekkigen.
En ik kan er ook inderdaad smakelijk om lachen. We hebben elkaar tenminste ;'-)
Ik voel me onderdeel van het kneuzenclubje; de één met Astma, de ander met faalangst, die met een mega-dikke bril, je kent ze wel. De gebrekkigen.
En ik kan er ook inderdaad smakelijk om lachen. We hebben elkaar tenminste ;'-)
#14
Ah, Stephen King, the best! Dan ben ik dus Bev (van de Stumperclub)? (Nee, niet met een f ![:grin:]()
) (alhoewel, als dat zou kunnen... ![:grin:]()
)
Mijn God, word moe van mijn eigen flauwheid en hyperig gedragje...
Ik weet waarom ik zo druk ben hier op het forum: de hele dag moet ik verantwoordelijk en volwassen zijn en mijn afkicknaweeën inhouden. Hier ben ik mezelf en dan "ontploft" alles eruit, zeg maar...
Als jullie moe van me worden, wil ik het weten hoor!
Mijn God, word moe van mijn eigen flauwheid en hyperig gedragje...
Ik weet waarom ik zo druk ben hier op het forum: de hele dag moet ik verantwoordelijk en volwassen zijn en mijn afkicknaweeën inhouden. Hier ben ik mezelf en dan "ontploft" alles eruit, zeg maar...
Als jullie moe van me worden, wil ik het weten hoor!
#15
We hebben allemaal ieder zo onze eigen gebreken.
Wat dat betreft zijn we allemaal gelijk.
Ik zie hier een doeltreffend resultaat van het concept: forum.
Alledaagse worstelingen, gevoelens en ervaringen delen met lotgenoten.
Glad 2 be member of this gang of geeks :P
En moe worden we nooit van je hoor bef!
#16
Yoro zei:En moe worden we nooit van je hoor bef!![:grin:]()
Dat hoort eigenlijk wel zo te zijn, als een man/vrouw het goed doet! :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P :P (idd Aka_1: even slikken en weer doorgaan!
(Morgen ben ik weer normaal; promise!)
#17
proest ![:grin:]()
#18
Hoe lang ben jij dan al clean, Arie? En waar ben je verslaafd aan geweest?
#19
op mn 13e ben ik gaan blowen, op mn 15e ging ik net als mn maatjes pillen slikken. toen na een jaar de pillen niet meer zo denderend waren sprong ik over op cocaine snuiven. En eigenlijk was er tot en met toen geen enkel probleem met gebruiken ![:)]()
Ik verkocht die zooi zodat ik in de weekends mn eigen gebruik niet hoefde in te dammen, alleen ik was zo dom om 1 keer met iemand een basepijp in mn snuitje te stoppen en voor mij was toen het hek van dam. Daarna nooit meer gesnoven, alles verdween in de pijp.
En om dat opgefokte para gevoel erna te dempen en dus niet elke keer een heel maandsalaris uit te geven aan die zooi, ging ik op zoek naar een downer ... je raad het al .. heroine en benzoos. Benzoos trokken me nooit zo maar die bruin was toch wel erg fijn.
En ariekanarie de losgeslagen junk was geboren .. Toen was ik 16 en was er zelfs trots op dat mijn tolerantie zo achtelijk hoog wat met alle dingen die ik gebruikte. Kon het de eerste jaren ook prima verbergen, dus ging gewoon(meestal) naar school en naar bijbaantjes enzo. Maar het criminele circuit lonkte natuurlijk en bijbaantjes werken niet zo erg als je voor minimaal 100 gulden bruin( dat betaalde ik toen voor 2.5 gram, die ik rookte, die paar keer spuiten was helemaal fijn, maar kreeg nooit die naald in mn ader, herman zij geprezen![:wink:]()
) per dag nodig had, laat staan dan nog de coke die ik natuurlijk ook graag plachtte te nuttigen ![:cry:]()
.. En ik vond dat hele wereldje heel erg boeiend, dus rolde er maar wat graag in, met alle ellende van dien, want ik heb echt dingen gedaan en mensen dingen aangedaan waarvoor ik me nog steeds erg schaam. Niet ten opzichte van anderen, daar ben ik heel makkelijk in, maar gewoon voor mezelf omdat ik dat toen heel normaal vond. Een dier zou ik toen niets doen, maar een mens echt intens pijn doen, mentaal of lichamelijk draaide ik mn hand zeker niet voor om.
Ben na jaren toen in 1 keer cold turkey gestopt. op mn 21e of 22e was dat. Kon een keer op een maandag geen geld scoren en mn laatste tientje wat ik had kocht ik kaft voor, en doordat ik daar zo van baalde ben ik letterlijk jankend naar mn ouders gegaan om te zeggen van ma, pa help je zoon is een junk. Was al jaren het huis uit en had geen beste relatie met ze, maar wat dat betreft heb ik heel veel mogen leren over wat echte ouderliefde is ... gelukkig maar want in mn eentje had ik het absoluut niet gered.
die ouwetjes hebben me toen letterlijk op mn oude zolderkamertje opgesloten voor een maandje of drie en sindsdien heb ik nooit meer gebruikt![:sunglasses:]()
nottttttt ...
uiteraard gewoon teruggevallen een paar jaar later na wat hele hevige prive perikelen( vrouw weg, kind weg, mn liefste dieren dood, gewoon algehele misere. Dat was wel een eye opener voor me toen, want hoewel ik jarenlang niet naar dope taalde, bleek ik dus toch na wat ellende zo vatbaar als de pest voor die zooi. (clean worden is niet eens zo moeilijk, maar op een termijn van 20 jaar clean blijven, dat lukt niet zo heel veel mensen, gewoon omdat ze de oorzaak van hun verslaving nooit echt onder ogen wilden zien. En symptoombestrijding is nu eenmaal nooit de top geweest.) Weer een jaar gebruikt en toen afgekickt met methadon, kon het niet opbrengen om weer wekenlang het gevoel te hebben van elke dag een beetje meer doodgaan.
Ik kan inmiddels zeggen dat ik mijn oorzaken gevonden heb en dat ik dus 'gewoon' voor de rest van mn leven clean zal zijn / blijven. ( zo'n tien jaar na mn eerste keer afkicken had ik het gewoon opeens door. Geen idee hoe en waarom, maar noem het een stukje bewustwording van wie en wat je zelf bent en vooral dus ook wat je absoluut niet bent. Weten is 1 ding .. maar handelen naar wat je weet is niet altijd even makkelijk en dat lukt dus echt alleen als je jezelf gewoon goed kent
Daarna ben ik zo'n 3 jaar terug nóg een keer teruggevallen, maar dat was van heel korte duur en niet echt aan heroine, maar meer gewoon aan van alles dat ik kon krijgen. Puur om het gevoel van ik wil hier niet zijn en als ik er toch moet zijn dan wil ik er niet bewust bij zijn. dus eigenlijk gewoon dom, ook al zie ik dat nog steeds bij heel veel mensen ( die zeggen van ik ben niet verslaafd want ik gebruik niet elke dag hetzelfde, wat ze dan voor het gemak vergeten is dat ze wel elke dag iets moeten hebben. ..
ik was dus ergens waar ik niet blij was en dus ging ik me verzetten, kostte me erg weinig moeite om vanaf te komen en het gaf me alweer erg veel inzicht. Namelijk nergens meer blijven waar ik niet wil zijn.
Dat heeft me wel nog later een relatie gekost, omdat ik van ene op andere moment het gevoel kreeg van ik ben niet blij en als ik blijf ga ik misschien wel weer gekke dingen doen. Dus uit voorzorg weggegaan uit die relatie.. Was ze niet blij mee maar heb verder nooit zo'n problemen gehad om de boeman te moeten zijn![:wink:]()
achteraf ben ik ervan overtuigd dat dat de beste stap was, alleen had ik het misschien niet zo stel op sprong moeten doen.
En echt clean ben ik op zich ook niet. ik rook in de weekends graag een jointje of ik doe graag de cakes en dingen bakken die bakken met baard op youtube zet, gewoon omdat ik dat leuk vind. Ik waak er wel heel erg voor dat ik niet elke dag blow of zelfs elk weekend. Ervaring leert tenslotte. net als dat ik er dus voor waak om niet in die trap te vallen van elke dag of elk weekend iets moeten hebben, dat me minder bewust maak.
Idem ditto met alcohol. Ik merkte jaren geleden al dat ik mn slechte humeur prima kon wegdrinken en na een tijdje was het heel makkelijk om zomaar heel veel te drinken, dus daar ben ik ook op gaan letten en idd ik kan heel snel een stevige drinker zijn. Majah als je dat weet van jezelf kun je daar dus prima rekening mee houden. want sjah een lekker biertje, dat is zeker in de zomer niet te versmaden![:)]()
Dus clean is in feite in mijn ogen heel relatief .. Ik vind dat iemand die jarenlang op een onderhoudsdosis meet zit, 'schoner' dan iemand die 1 of twee keer per jaar heroine zou gebruiken, want dan blijft er blijkbaar toch iets in je zitten waardoor je die rush weer gaat zoeken. en dat is toch heel iets anders dan methadon moeten nemen ( zonder iets erbij uiteraard) om normaal te kunnen functioneren in de maatschappij ...
Nou het was weer eens als vanouds een enorme lap text, gelukkig hou ik van tiepen en kan ik dat nog vrij goed ook
AkA
Ik verkocht die zooi zodat ik in de weekends mn eigen gebruik niet hoefde in te dammen, alleen ik was zo dom om 1 keer met iemand een basepijp in mn snuitje te stoppen en voor mij was toen het hek van dam. Daarna nooit meer gesnoven, alles verdween in de pijp.
En om dat opgefokte para gevoel erna te dempen en dus niet elke keer een heel maandsalaris uit te geven aan die zooi, ging ik op zoek naar een downer ... je raad het al .. heroine en benzoos. Benzoos trokken me nooit zo maar die bruin was toch wel erg fijn.
En ariekanarie de losgeslagen junk was geboren .. Toen was ik 16 en was er zelfs trots op dat mijn tolerantie zo achtelijk hoog wat met alle dingen die ik gebruikte. Kon het de eerste jaren ook prima verbergen, dus ging gewoon(meestal) naar school en naar bijbaantjes enzo. Maar het criminele circuit lonkte natuurlijk en bijbaantjes werken niet zo erg als je voor minimaal 100 gulden bruin( dat betaalde ik toen voor 2.5 gram, die ik rookte, die paar keer spuiten was helemaal fijn, maar kreeg nooit die naald in mn ader, herman zij geprezen
Ben na jaren toen in 1 keer cold turkey gestopt. op mn 21e of 22e was dat. Kon een keer op een maandag geen geld scoren en mn laatste tientje wat ik had kocht ik kaft voor, en doordat ik daar zo van baalde ben ik letterlijk jankend naar mn ouders gegaan om te zeggen van ma, pa help je zoon is een junk. Was al jaren het huis uit en had geen beste relatie met ze, maar wat dat betreft heb ik heel veel mogen leren over wat echte ouderliefde is ... gelukkig maar want in mn eentje had ik het absoluut niet gered.
die ouwetjes hebben me toen letterlijk op mn oude zolderkamertje opgesloten voor een maandje of drie en sindsdien heb ik nooit meer gebruikt
uiteraard gewoon teruggevallen een paar jaar later na wat hele hevige prive perikelen( vrouw weg, kind weg, mn liefste dieren dood, gewoon algehele misere. Dat was wel een eye opener voor me toen, want hoewel ik jarenlang niet naar dope taalde, bleek ik dus toch na wat ellende zo vatbaar als de pest voor die zooi. (clean worden is niet eens zo moeilijk, maar op een termijn van 20 jaar clean blijven, dat lukt niet zo heel veel mensen, gewoon omdat ze de oorzaak van hun verslaving nooit echt onder ogen wilden zien. En symptoombestrijding is nu eenmaal nooit de top geweest.) Weer een jaar gebruikt en toen afgekickt met methadon, kon het niet opbrengen om weer wekenlang het gevoel te hebben van elke dag een beetje meer doodgaan.
Ik kan inmiddels zeggen dat ik mijn oorzaken gevonden heb en dat ik dus 'gewoon' voor de rest van mn leven clean zal zijn / blijven. ( zo'n tien jaar na mn eerste keer afkicken had ik het gewoon opeens door. Geen idee hoe en waarom, maar noem het een stukje bewustwording van wie en wat je zelf bent en vooral dus ook wat je absoluut niet bent. Weten is 1 ding .. maar handelen naar wat je weet is niet altijd even makkelijk en dat lukt dus echt alleen als je jezelf gewoon goed kent
Daarna ben ik zo'n 3 jaar terug nóg een keer teruggevallen, maar dat was van heel korte duur en niet echt aan heroine, maar meer gewoon aan van alles dat ik kon krijgen. Puur om het gevoel van ik wil hier niet zijn en als ik er toch moet zijn dan wil ik er niet bewust bij zijn. dus eigenlijk gewoon dom, ook al zie ik dat nog steeds bij heel veel mensen ( die zeggen van ik ben niet verslaafd want ik gebruik niet elke dag hetzelfde, wat ze dan voor het gemak vergeten is dat ze wel elke dag iets moeten hebben. ..
ik was dus ergens waar ik niet blij was en dus ging ik me verzetten, kostte me erg weinig moeite om vanaf te komen en het gaf me alweer erg veel inzicht. Namelijk nergens meer blijven waar ik niet wil zijn.
Dat heeft me wel nog later een relatie gekost, omdat ik van ene op andere moment het gevoel kreeg van ik ben niet blij en als ik blijf ga ik misschien wel weer gekke dingen doen. Dus uit voorzorg weggegaan uit die relatie.. Was ze niet blij mee maar heb verder nooit zo'n problemen gehad om de boeman te moeten zijn
En echt clean ben ik op zich ook niet. ik rook in de weekends graag een jointje of ik doe graag de cakes en dingen bakken die bakken met baard op youtube zet, gewoon omdat ik dat leuk vind. Ik waak er wel heel erg voor dat ik niet elke dag blow of zelfs elk weekend. Ervaring leert tenslotte. net als dat ik er dus voor waak om niet in die trap te vallen van elke dag of elk weekend iets moeten hebben, dat me minder bewust maak.
Idem ditto met alcohol. Ik merkte jaren geleden al dat ik mn slechte humeur prima kon wegdrinken en na een tijdje was het heel makkelijk om zomaar heel veel te drinken, dus daar ben ik ook op gaan letten en idd ik kan heel snel een stevige drinker zijn. Majah als je dat weet van jezelf kun je daar dus prima rekening mee houden. want sjah een lekker biertje, dat is zeker in de zomer niet te versmaden
Dus clean is in feite in mijn ogen heel relatief .. Ik vind dat iemand die jarenlang op een onderhoudsdosis meet zit, 'schoner' dan iemand die 1 of twee keer per jaar heroine zou gebruiken, want dan blijft er blijkbaar toch iets in je zitten waardoor je die rush weer gaat zoeken. en dat is toch heel iets anders dan methadon moeten nemen ( zonder iets erbij uiteraard) om normaal te kunnen functioneren in de maatschappij ...
Nou het was weer eens als vanouds een enorme lap text, gelukkig hou ik van tiepen en kan ik dat nog vrij goed ook
AkA
#20
Thanx voor uitgebreid verhaal, Aka! Nu weet ik wat meer over de persoon achter dat gevederde, kanariegele pak van je! ![:wink:]()
Ik kom net van het ziekenhuis. Ik heb de laatste 2 dagen, en met name de n8en, veel pijn gehad, Gabapentine hielp niet voldoende meer, dus ik heb vanochtend tóch het implantaat maar weg laten halen.
Ook heb ik 2 n8en maar 3-4 uur geslapen. Dat is voor mij funest sinds ik ouder word (32 jaar nu): ik kan er niet goed tegen, word er depressief van en alles (werk, gezin, huishouden) zakt dan, voor mijn gevoel, als een kaartenhuis in elkaar.
Heb wel tot het laatste moment zitten twijfelen, maar de pijn en slapeloosheid gaven toch de doorslag...
Mijn behandeling bij mijn therapeut stopt dan dus, al hoop ik dat ik, d.m.v. urinecontrôles, toch nog welkom ben. Maar dat is nog even afwachten, voorlopig heb ik "de ballen" er niet voor om mijn therapeut even netjes in te lichten, laf, ik weet het...
En het ergste, of misschien wel komisch?![:grin:]()
is: de chirurg weet niet zeker of het wel het implantaat is wat ze eruit heeft gehaald! Ze kon hem niet vinden (volgens haar kan hij misschien zijn gaan "zwemmen" in andere buikdelen en in dat geval is het niet meer te verwijderen) en heeft dus alles wat er "vreemd"uitzag (zoals bijv. littekenweefsel van het vorige implantaat) eruit gehaald.
Het is nl. oplosbaar, dus sowieso nu na 3 weken al de helft minder groot dan bij de plaatsing. En toen had het een mooi wit kleurtje van het buitenlaage, maar wat voor kleur het nu zou moeten zijn, wist ze niet (ze vroeg me zelfs wat Naltrexon is, ja: de chirurg!).
Ze heeft er wat dingetjes uitgehaald (zag er trouwens net zo uit als bij House, dat hebben ze daar dus goed nagemaakt![:)]()
). Het littekenweefsel en nog iets anders wat misschien het implantaat is, gaat nu naar het lab voor onderzoek. Ik weet pas over een week, of na een dag of 2 als ik zelf verschil ga voelen, of het eruit is...
Dus met een beetje pech zit het implantaat er nog in en ben ik mijn therapeut misschien kwijt!![:angry:]()
Hoezo ironisch?![:grin:]()
Ik wilde het precies andersom, maar "you can't always get what you want...", dat blijkt maar weer!
Vandaag blijf ik thuis, ben misselijk en draaierig...
Voel me psychisch trouwens wél goed in orde, dat merk ik zelf aan de manier waarop ik met deze onzekerheid, of tegenvaller? omga. Ik voel me rustig nu, fijn is dat, niet meer hyper...
Hoi!
Ik kom net van het ziekenhuis. Ik heb de laatste 2 dagen, en met name de n8en, veel pijn gehad, Gabapentine hielp niet voldoende meer, dus ik heb vanochtend tóch het implantaat maar weg laten halen.
Ook heb ik 2 n8en maar 3-4 uur geslapen. Dat is voor mij funest sinds ik ouder word (32 jaar nu): ik kan er niet goed tegen, word er depressief van en alles (werk, gezin, huishouden) zakt dan, voor mijn gevoel, als een kaartenhuis in elkaar.
Heb wel tot het laatste moment zitten twijfelen, maar de pijn en slapeloosheid gaven toch de doorslag...
Mijn behandeling bij mijn therapeut stopt dan dus, al hoop ik dat ik, d.m.v. urinecontrôles, toch nog welkom ben. Maar dat is nog even afwachten, voorlopig heb ik "de ballen" er niet voor om mijn therapeut even netjes in te lichten, laf, ik weet het...
En het ergste, of misschien wel komisch?
Het is nl. oplosbaar, dus sowieso nu na 3 weken al de helft minder groot dan bij de plaatsing. En toen had het een mooi wit kleurtje van het buitenlaage, maar wat voor kleur het nu zou moeten zijn, wist ze niet (ze vroeg me zelfs wat Naltrexon is, ja: de chirurg!).
Ze heeft er wat dingetjes uitgehaald (zag er trouwens net zo uit als bij House, dat hebben ze daar dus goed nagemaakt
Dus met een beetje pech zit het implantaat er nog in en ben ik mijn therapeut misschien kwijt!
Hoezo ironisch?
Ik wilde het precies andersom, maar "you can't always get what you want...", dat blijkt maar weer!
Vandaag blijf ik thuis, ben misselijk en draaierig...
Voel me psychisch trouwens wél goed in orde, dat merk ik zelf aan de manier waarop ik met deze onzekerheid, of tegenvaller? omga. Ik voel me rustig nu, fijn is dat, niet meer hyper...
Hoi!