Niet levensmoe, wél afkickmoe...

er valt nou eenmaal weinig te doen tegen een afkick.
maar je kunt wel kleine dingen doen, die soms wat scherpe randjes eraf kunnen halen.

vooral heel veel water en thee drinken, op zich hoeft dat geen thee te zijn die zogenaamd kalmerend werkt, maar er zijn dr heel wat die het wel claimen en sommigen hebben de logica van werkzame bestanddelen achter zich Voor mij scheelde het ooit een beetje

en verder is het eigenlijk vooral mentaal, daar zit in feite het enige wat je écht kunt doen. Maar wat jou motiveert en waar jij je rotgevoel eventjes bij kan vergeten is voor ons natuurlijk een raadsel, hopelijk voor jezelf wat minder.

bezig blijven, terwijl je lichamelijk weinig doet is met een pc toch vrij makkelijk te doen lijkt me

sterkte r@r@ als je het eerst kon moet het nu toch ook lukken !

Doe het op de Trainspotting manier, die werkte voor een kennis van mij. Je voorraad kast stocken met eten en drinken, pijnstillers, benzo's enzo inslaan, alle voorbereidingen treffen die ervoor zorgen dat je een tijdje niet de deur uit hoeft. Jezelf opsluiten in huis en wachten tot het weg is. Die kennis van mij is er op die manier vanaf gekomen na 8 jaar verslaving.

ExceptionalInsight zei:

Doe het op de Trainspotting manier, die werkte voor een kennis van mij. Je voorraad kast stocken met eten en drinken, pijnstillers, benzo's enzo inslaan, alle voorbereidingen treffen die ervoor zorgen dat je een tijdje niet de deur uit hoeft. Jezelf opsluiten in huis en wachten tot het weg is. Die kennis van mij is er op die manier vanaf gekomen na 8 jaar verslaving.

Klik om te vergroten...

Jammer alleen dat ie terugvalde

valde / viel ... het valt ook allemaal niet mee

Hey r@r@77, gaat het nu al beter met je? Voor ik op je vraag kan antwoorden zou ik eens willen weten of je de verleiding hebt kunnen weerstaan? Ben je hervallen? (hoop van niet) Maja 't Is nu weekend geweest hé... of gebruik je terug buprenorfine? Benieuwd hoe het met je gaat. Laat het eens weten. Grtjs



Btw: ik kom nie zoveel meer op dit forum omdat ik minder tijd heb nu ik werk en mijn leven eens grondig aanpak

Gaat erg op en af.

Ik heb me goed voorbereid: via Markplaats volledige series van House, Supernatural en Law and Order (SVU) besteld. Vanavond urenlang House zitten kijken.

Mijn oudste 2 kinderen zijn nu voor Meivakantie naar hun vader (= mijn ex), mijn jongste zoon wordt nu ff vooral door mijn man verzorgd, dus da's fijn..

De spierpijn valt erg tegen. Ik ben al jaren aan het afbouwen/afkicken en terugvallen in opiaten. Heroïne vrijwel niet, maar wel meet en bupe. Ik denk dat ik gewoon té vaak alles heb meegemaakt...

Het is allemaal best spannend, 11 mei begin ik met een nieuwe baan (weer lesgeven, andere school was tijdelijk zwangerschapsverlof), dus ik moet het gewoon halen...

Mijn probleem is geen hero (meer), maar het elke keer weer bij huisarts aanvragen van bupe/meet, weer willen afkicken, dan zo ziek zijn dat ik denk: what the f*ck, dan maar paar pillen opiaten per dag en vervolgens dus weer erin terugvallen.

Mijn verhaal wordt wel héél onsamenhangend nu, komt door afkick...

Enne... for the record: ik ben geen "ie", maar een "zij"

Groetjes, R@r@

Hoi r@r@,

Als ik het goed begrijp heb je nu het weekend opiaatvrij volgehouden.
Goed bezig
Je hebt een man, kinderen waarvan 1 pasgeboren, en een leuke baan.
Reden genoeg om het vol te houden dus!
En 10 mei weer aan de bak... dat komt dichtbij. Het is nu de beste tijd om het vol te houden!!Anders ga je toch weer opnieuw hervallen in je oude patroon.
Als je deze komende week nog volhoudt kun je zelfvoldaan beginnen op 10 mei.
Niet alleen met je baan maar met alles.
Even de kiezen op elkaar en doorzetten.
Je bent nu al een heel eind, en je hebt alle motivatie die je nodig hebt.
Volhouden, en je zult ervoor beloond worden.

Je bent goed voorbereid met vele series die je vanuit je luie stoel of bed kunt kijken.
Zonder lichamelijke inspanning toch je gedachten verzetten van dat lichamelijke klotegevoel. Na vele jaren gebruik met meerder stoppogingen is het een feit dat het lichamelijk verschrikkelijk moeilijk en pijnlijk kan zijn. Het enige wat je denk ik kan doen is het jezelf zo makkelijk mogelijk maken en ""je tijd uitzitten".
En als je zo'n moment hebt van nu trek ik het echt niet meer, dan klik je op het drugsforum en schrijf/typ je het van je af. Het verwoorden van die gevoelens kan helpen. Werkt voor mij in ieder geval wel.

Heel veel sterkte en succes. volhouden hè!

Thanx... doet me echt goed...

Ik moet het gewoon volhouden nu. Over 8 dagen moet ik weer 3 dagen p.w. lesgeven en mijn man is er ook niet altijd (2 wkn. p.m. op boorplatform). Hij is net gisteren teruggekomen, dus ik had precies uitgerekend wanneer ik zou kunnen beginnen. Oudste twee kinderen bij hun vader (mn ex) en nu dus mijn man voor jongste zorgen.

Maar nu zit ik dus zo ziek te zijn en dan denk ik van: what the f*ck... ik zat maar op 0,6 mg. Bupe per dag, moet ik daarvoor nu door deze hel gaan????

Ook bedankt voor tip Oxazepam, maar dat slik ik nu al enkele weken (sinds afbouw Bupe). Begon met 1 van 10 mg. voor het slapen gaan, maar vannacht alweer 4 ervan genomen, werd er niet eens suf van... te ziek.

Weet gewoon niet waar ik motivatie nog vandaan kan halen; al die moeite vanwege 0,6 mg. Bupe?

Maar diep van binnen weet ik dat het gewoon met mn zelfrespect te maken heeft, elke keer als ik weer op Bupe zit (of vroeger Meet) wil ik er per se weer vanaf...

Ga nu maar weer House kijken ofzo, of heet bad nemen...

Hoihoi!

R@r@

r@r@77 zei:

Maar diep van binnen weet ik dat het gewoon met mn zelfrespect te maken heeft, elke keer als ik weer op Bupe zit (of vroeger Meet) wil ik er per se weer vanaf...

Klik om te vergroten...

Is een bekend gevoel. Ondanks dat ik al 4 jaar stabiel ben op maar 30 mg methadon, blijf ik overwegen om helemaal af te bouwen. Steeds als ik het bij mijn arts voorstel verklaard hij me voor gek omdat het juist de laatste jaren zo goed gaat, zonder bijgebruik etc. Als ik dan weer even langer nadenk moet ik hem wel gelijk geven, maar diep van binnen blijft het knagen...

Ik hoop dat jouw poging iig slaagt zodat deze "mindfuck" je bespaard blijft. Success!!!!!

Gevoel volgen... nou ja, nu even niet, het schiet ff alle kanten op, ik stuiter de kamer door.

D8 overal vanaf te zijn (zie vorige bericht) maar dat viel dus even heel vies tegen...

Vanmiddag draaide ik dus even helemaal door (weet niet wat me bezielde; kreeg ineens een waas voor mijn ogen en gooide de afstandbediening naar mn man, en raak ook...). Reden: hij zou de vaatwasser vullen, niet gedaan.

Voor wie vaker met dingen gooit is dit misschien niet zo'n shock, maar ik heb zoiets nog nooit gedaan.

Dus: huilen ("Sorry, sorry, weet niet wat me bezielde!"), dikke tranen.
En toen wilde ik dus vluchten ("Ik ga weg hier, iedereen kan de vinketering krijgen! Het lukt toch niet, ik val toch weer terug, ik ga weer aan de Tem!").

Mijn zoontje van 2 sliep gelukkig (middagslaapje), maar het is zó eng om bang voor jezelf (en wat je anderen kan aandoen!) te zijn...

We zijn toen mn zoontje wakker was naar de Mac Donalds gereden (eten doet me altijd goed) en ik werd gelijk weer helder in het zonnetje. Vreemd hoor, dat op en af afkicken, zo is het nooit eerder bij mij gegaan...

Wie herkent dit? Ik bedoel dus echt extreme veranderingen (van erg ziek, ineens weer beter etc.).

Ga maar weer House kijken. Badderen hielp ook vanmiddag goed. Zaterdag om 14.00 laatste halve tablet Tem genomen...

Ik ben zo bang dat het net zo lang gaat duren als vorig jaar. Ik moest toen van Meet af en dat duurde 3 weken!!! Dus 1 week erg ziek, maar dan nóg 2 weken spierpijn.

Maar Meet is sowieso één doffe ellende, daar werd ik dus echt psychotisch van bij afkick.

Hebben jullie dat ook, dat Tem minder erg is dan Meet afkick?

Groetjes, R@r@.

r@r@77 zei:

Hebben jullie dat ook, dat Tem minder erg is dan Meet afkick?

Klik om te vergroten...

Ik moet het zelf binnenkort aan den lijven ondervinden, dus ik bid tot god van wel!
Niet dat hij er iets aan kan doen, maar je snapt wat ik bedoel.
Dat afkicken van de meet is voor mij persoonlijk een drama, dus hoop ik maar dat het met de Tem beter gaat...

Als je het positief bekijkt heb je in ieder geval wat heldere momenten op een dag.
Tenminste niet non-stop ziek. Maar die momenten dát je dan ziek voelt... heftig.
Extreem schommelende gevoelens lijken daar helaas gepaard mee te gaan.
Het is dus niet alleen voor jou, maar ook voor je man even doorbijten.
Hij moet enigzins begrip hebben voor jouw gevoelens op het moment.
Is natuurlijk niet makkelijk, maar ik weet zeker, ook al gedraag je jezelf misschien onuitstaanbaar, dat het je allemaal vergeven zal zijn wanneer jullie een paar weken verder zijn en je bent weer helemaal jezelf. Volhouden ondanks de tegenslagen dus, en uiteindelijk komt die beloning

Das waar, maar we zijn nu 3 jaar samen en alle grote schoolvakanties ben ik wel aan het afkicken geweest; 0,6 Tem, 10 mg. Meet etc.

Zijn het nu allebei goed zat, hij ook uiteraard. Hij gelooft nog steeds dat ik ooit clean zal bijven... ik ben nu te ziek om het helder te zien, net als van een kindje bevallen, laat het maar gewoon over mee heenkomen (de pijn, de emo), erin meevaren, zeg maar.

En: zit nu Schindler's List te kijken en dan denk ik: what the f*ck zit ik nu te zeiken, waar gaat het bij mij nou eigenlijk helemaal over? Ik heb 3 prachtkinderen, gezond en wel die bij mij wonen, een lieve man, een koophuis in een prachtige, groene, kindvriendelijke wijk, met een mooie tuin, ik geef les, heb leuke leerlingen... wat zeik ik toch???

Wanneer ga jij beginnen? JOIN ME!

Enne... het helpt heel erg, deze peptalk, thanxxx!!!

Hoihoi!

Thanxxx... Een medewerker van de Detox zei ooit eens tegen me: "Verslaafden zijn eigenlijk te lieve, kwetsbare mensen..." Dat eerste blijkt nu wel!

echt niet ... ik weet zeker dat ik een big bad kanarie ben

lief tsssjk ik vul ook geen vaatwassers hoor



succes! r@r@

heb je overwogen om te blowen?

me verplaatsend in jou zou ik wel 1 joint lusten, al is het maar voor de ontspanning en de verandering

Tja, gisteren om kwart voor 12 in de avond laatste Tem (= Buprenorfine) genomen. Ik word steeds zieker . Volgens arts tussen de oren, maar wat weet zij er nou van...

Uit ellende maar 2 Oxazepam genomen, het gaat bij golven.

Ik schreef dat deze afkick een eitje was, ja zoveel jaar geleden wel, nu niet meer.

Krijg nu weer heel veel trek ineens...

Wie kan mij goede tips geven om deze afkick door te komen?

Sporten/bewegen kan ik niet, spierpijn is op sommige momenten onhoudbaar...

HELP (alsjeblieft)!

Groetjes, R@r@