Niet levensmoe, wél afkickmoe...

ArieKanariE zei:

uhhh speeseendje ik ben echt gewoon zelf aka 1 hoor

thnx he vriend grinz

ik zat ergens anders en was mn wachtwoord kwijt dus heb ik maar nieuw account aangemaakt voor als ik daar ben



maar in principe kan een moderator gewoon zien aan de twee ip''s die met deze twee accounts kruislings kunnen worden gebruikt dat ik het ben ..

die lieve aardige fijne en vooral geen deltamateriaal zijnde ( ik noem geen namen js ) AkA

Klik om te vergroten...

Schizofreen Kanarie'tje van me

speeseend zei:

Hoe gaat het nu, rara?

Klik om te vergroten...

Thanx.. ben nog steeds afkickmoe. Ik zit nu weer heel erg mn best te doen om voor elkaar te krijgen het implantaat eruit te krijgen. Bijwerkingen zijn: spierpijn, koortsig gevoel, slapeloosheid, depri (vind ik het ergste).

Ze gaan me maandag bij Miroya proberen om te praten, maar ik laat me niet ompraten. Dit keer niet!

Vorige keer zeiden ze: "Dat komt van de Meet", maar dat heb ik deze keer helemaal niet geslikt en je kan mij niet wijsmaken dat ik nu, al 2 weken clean, van zo'n lage dosis Tem nog zo ziek kan zijn. Als ze niets meer weten te zeggen komen ze met: "Het is psychisch", geloof ik dus ook niets van.

Ik ben net deze week met mn nieuwe baan begonnen, moet nu gewoon lekker kunnen werken, zonder vermoeidheid en pijn!

Hij gaat er gewoon uit, punt uit!

Groetjes, R@r@.

iboga anyone?

Ik zit met een groot dilemma, geef mij alsjeblieft advies!

Maandag heb ik het gesprek gehad bij Miroya en het komt er (in het kort) op neer dat ik nu wél bij een Chirurg het implantaat kan laten verwijderen (via hun verwijzing naar huisarts naar ziekenhuis), maar als ik dat doe stopt mijn behandeling bij Miroya.

Dat vind ik héél erg. Ik heb een ontzettend fijne therapeut die mij erg goed helpt, kan 24/7 bellen, zulke therapie bestaat er nergens. Ik heb voor het eerst zoiets van: "Ok, jij kan mij wel helpen mezelf te helpen."

Maar hun therapie bestaat uit Naltrexon + therapie. Ik had al eerlijk gezegd dat ik na het implantaat verwijderen ook geen Nal-pillen meer wil slikken. De bijwerkingen zijn te erg.

Ik heb ook eerlijk gezegd dat de pijn objectief gemeten niet verschrikkelijk is, maar relatief wél een verschrikking is (ik bedoel in combinatie met 3 dagen lesgeven, kinderen en huishouden).

Op basis hiervan zijn er, volgens hen, geen medische gronden om het te laten verwijderen, maar gebeurt het dan op psychische gronden (nl. de gedachte die mij beheerst "vrij" te willen zijn, niet afhankelijk van). Die psychische gronden spelen naar mijn mening maar een klein beetje mee. Zij denken echter dat het een dwanggedachte is die overheerst.

En nu moet ik dus een keuze maken: 5-6 weken pijn hebben van de bijwerkingen van het implantaat, maar wel een hele fijne en goede therapeut óf het laten verwijderen en dus uitgeschreven worden...

Ik heb echt een fijn contact met haar, ze weet en gelooft ook dat het niet is omdat ik zou willen gebruiken ofzo, als dat zo was had ik niet al meer dan een week geduld met alles gehad (ze wilden eerst face-to-face praten, huisarts wilde me nog spreken etc.).

Ik weet het gewoon niet....

Wie weet raad???

Ik heb nu een afspraak bij de chirurg voor donderdag 28 mei a.s.

Ik weet nog steeds niet of ik wel ga, maar het geeft me rust dat ik KAN gaan als IK dat wil. Weer een stukje vrijheid, stukje zelfbeschikking, waar ik zó aan gehecht ben...

Ik draaide echt volledig door toen ik in eerste instantie geen behandelaar kon vinden voor het verwijderen, enkel en alleen om het principe van "Mijn lijf, mijn keuze!". Zó erg dat ik serieus eraan dacht het dan maar zelf te verwijderen. Hoe gestoord kan je zijn...

Nog steeds last van de bijwerkingen: spierpijn, droge mond (heel irritant, wat ik ook drink, het blijft), pijn in mn borst, slapeloosheid, opvliegers (nee, niet in de overgang ) en depri...

Maar ... denk dat ik het toch maar ga uitzitten. Ik werk altijd dinsdag, donderdag en vrijdag, dus vanwege Hemelvaart heb ik in elk geval nu van dinsdagmiddag (gisteren) tot komende dinsdag, 1 week!, vakantie. En net nog 2 weken Meivakantie gehad, jawel: het onderwijs is the place to be!

Nog een paar weken, dan is dat kloteding opgelost. En ik zal dat de 2x littekenweefstel als een litteken op mijn ziel beschouwen; het litteken van jaren opiaatgebruik, jaren zelfmisbruik... (Jawel... nog steeds emo, dat duurt bij mij wel een paar weken... )

Hoi!

ik weet niet, zonder implantaat en zonder therapie ga je het jezelf wel heel erg moeilijk maken..

majah een implantaat met bijwerkingen is natuurlijk ook pure ellende ...

ik hoop dat de irritatie rond je implantaat snel beter zal worden, want ergens zie ik toch meer heil in naltrexon en therapie dan cold turkey voor je.

gewoon omdat je een druk leven hebt en een koude kalkoen graag iemand totaal stilzet een tijdje. ..

sterkte r@r@

speeseend zei:

Ik ben nu twee dagen na mijn laatste oplossing van ¼ van 0,2mg. Buprenorfine (ofwel 0,05mg.) onder de tong en voel mij nu eigenlijk kiplekker.

Klik om te vergroten...

Hé Eend,

Fijn dat je je kiplekker voelt! Houd er wel rekening dat de "echte klap" nog kan komen. Bij buprenorfine-stop komt de afkick pas na 2-5 dagen. Ik heb in april jl. op een vrijdagavond ook de laaste 0,2 mg. ingenomen en dacht na een paar dagen: JIPPIE! Ik heb nergens last van!

Maar 's maandags (avond) begon ik ziek te worden. Drie dagen later dus... Ik snapte er helemaal niets van. Tot ik (Google "Dossier Buprenorfine" (PDF) op vond en die "2-5 dagen" las: het klopte dus.

Maar goed, ik wil jou absoluut niets aanpraten, ik hoop dat je nergens last van krijgt. Wat zeg ik: daar gaan we gewoon van uit!

Suc6!

p.s. Ik zie nu net pas dat mijn avatar (leuk beestje dat gigantisch op zn bek gaat, niet helemaal overeenkomt met mijn onderschrift:'"Ain't going down this time..." )

r@r@77 zei:

p.s. Ik zie nu net pas dat mijn avatar (leuk beestje dat gigantisch op zn bek gaat, niet helemaal overeenkomt met mijn onderschrift:'"Ain't going down this time..." )

Klik om te vergroten...

ik zie de humor er wel van in

Ik heb trouwens net even bijgelezen en zie dat je niet echt in een gemakkelijke situatie beland bent. Als ik het zo bekijk zou ikzelf er voor kiezen om de implantaat toch te laten zitten.
Dan zou ik eerder kiezen voor een week of 6 afzien. Wel zolang het niet direct lichamelijk gevaarlijk is natuurlijk. dat liever dan die Nal eruit laten halen met alle gevolgen van dien.
je voelt jezelf nu niet vrij, maar dat is misschien wel juist een stok achter de deur om niet terug te vallen in deze moeilijke periode.
Zeker nu het er al in zit, zou ik toch proberen het uit te zingen en er het beste van te maken.
Ik denk dat je daar op lange termijn het meest aan hebt.

iig sterkte en succes rara!!
We horen het wel wat je beslist en hoe het gaat.

Gr, Yoro

r@r@77 zei:

...p.s. Ik zie nu net pas dat mijn avatar (leuk beestje dat gigantisch op zn bek gaat, niet helemaal overeenkomt met mijn onderschrift:'"Ain't going down this time..." )

Klik om te vergroten...

Sjaa, beetje tegenstrijdig, niet?! How voel jij je nu werkelijk? Vallen en opstaan of, uiteindelijk vertrouwen in het feit een ''goede'' keuze te hebben gemaakt?

Wat betreft mijn afkick van de Buprenorfine denk ik er zo over; indien ik alsnog ziek wordt van 0,05 mg. (dus een kwart van 0,2mg , was die 0,05mg. teveel voor dagelijks gebruik en ben ik daar ook weer achter De lange adem Ra, de lange adem Anders was ik allang genokt met dit tergende tempo en weer lekker aan de Bruin gegaan. Gewoon om even te proeven hoe het ook alweer voelde. Zal het net zo lekker zijn als in den beginne of is het zoals mijn ratio inschat; net zo lekker als het was bij de laatste hijs? Over één ding bestaat voor mij geen twijfel: indien ik werkelijk weer zou gaan gebruiken, zit ik in no-time weer op drie-kwart tot één gram per dag of ik lig onder de zoden omdat ik zo stom ben geweest om er toch nog even dat extra schepje bovenop te gooien.

Zo, klaar met lullen, nu pitten. Groeten,

Eend

Hoi Rara,

Het dilemma lijkt denk ik groter dan dat het feitelijk is. Natuurlijk wil je vrij zijn, maar je moet eerlijk toegeven dat je dat met bruin ook niet was....en het dus al jaren niet meer geweest bent als je heel eerlijk naar jezelf kijkt. Dat is geen verwijt, maar zo liggen de zaken nou eenmaal. Afkicken van bruin is geen sinecure en kost vaak veel tijd en engelengeduld. De Eend is wat dat betreft een mooi voorbeeld.

Nu het implantaat laten verwijderen en niet meer begeleid worden door je goede therapeut lijkt misschien aantrekkelijk, maar als je daardoor toch terugvalt, dan ben je weer bij af. Dat heb je al eerder ervaren. Dat is het laatste wat je wilt.

Het implantaat zit er nu eenmaal en geeft helaas wel vervelende bijwerkingen, maar tot op heden leef je er nog wel gewoon mee. Je geeft les en je voedt je kids op! En ook op de "Remi-momenten" heb je niet oogegeven. Petje af hoor

Ik zou de kiezen gewoon even op elkaar zetten en stug volhouden, want dat geeft je de grootste kans op succes lijkt mij.

Het is allemaal geen kattepis, maar ik hoop toch dat je de ingeslagen weg tot een mooi einde mag brengen. Dan zijn die paar weekjes afzien die je nu nog voor de boeg hebt op de langere termijn gezien peanuts. Ik weet het, ik heb makkelijk lullen, maar toch lijkt mij dat de beste weg.

Succes!
Sarori

@ Speeseend:

Gaaf bericht heb je hier trouwens neergezet. Jouw trage afbouw lijkt succes te hebben. Je voelt je goed en slaapt als een os. Wat wil een mens nog meer? Ik zou het niet weten eerlijk gezegd.

Je bent het levende bewijs van de aanhangers van de slow motion theorie, want het gaat zo te lezen perfect. Mooi man/eend!

speeseend zei:

Met mijn eigen afkick-race gaat het eigenlijk bijzonder goed... en voel mij nu eigenlijk kiplekker.

Klik om te vergroten...

Hoe gaat het Eend? Last van afkick gekregen?

Hoi!

Fijn dat het goed gaat, Eend! Ik denk dat idd de langzame weg die jij kiest op de langere termijn veel beter is. Ik vind het knap hoeveel geduld jij hebt. You've been there, dat is duidelijk.

Kan je geen Oxazepammetje nemen om beter te slapen? Of is dat voor jou juist een stap terug?

Tip (meen ik serieus): even klaarkomen voor je gaat slapen, dan ontspant je lichaam helemaal.

Groetjes!