Clean blijven!

rara zei:

@ iedereen die eçht clean wil worden/bljven:
Waarom wil/zal jij clean blijven?
Wat zorgt ervoor dat je opiaten hebt afgezworen?
Hoe kan je zo zeker zijn van je zaak?
Wat drijft jou?

Klik om te vergroten...

Ik wil geen afhankelijkheid van wat voor aard ook. Dit is te bereiken door een ander leven op te bouwen, zonder verbindingen met dat andere verleden.

En dan bedoel ik ook werkelijk het roer om. Andere woonplaats, ander / weer werk, nieuwe hobby's zoeken of oude hobby's opdreggen. En neem de tijd voor je nieuwe leven.

Mijn oude liefde, Hero, heb ik ingeruild voor een nieuwe liefde in mijn leven. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik die Hero heb afgezworen.

Zeker van m'n zaak? Dat kan ik nog niet met zekerheid stellen

Mijn nieuwe leven drijft mij voort.

speeseend zei:

Mijn oude liefde, Hero, heb ik ingeruild voor een nieuwe liefde in mijn leven. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik die Hero heb afgezworen.

Klik om te vergroten...

Hé Eend,

Ik ben erg blij voor je dat je een nieuwe liefde hebt gevonden. Ik hoop dat die nieuwe liefde in jouw leven mag blijven, en dat als onverhoopt mocht blijken dat die liefde weggaat, of jij van die roze wolk dondert, jij een andere liefde zult vinden. Eentje die alleen maar opbouwt en niets kapot maakt.

Ik bedoel het niet negatief hoor, maar wat blijft er voor jou over als zij er niet meer is? Ben je dan sterk genoeg om niet meer terug te vallen?

Waarom ik het zeg? Ik ben ooit 3 jaar clean geweest en werd verliefd op de vader van mijn oudste 2 kinderen.
Pas veel later, toen ik al gescheiden én teruggevallen én diep in de goot beland was, zag ik in dat ik de bruin had ingeruild voor de verslaving aan hem. De verslaving aan hem was, zo mogelijk, nog destructiever dan mijn opiaatverslaving. Want tegen de drugs kon ik "nee, stop nu!" tegen mezelf zeggen, maar tegen hem kon en kan ik mezelf én mijn kinderen nog steeds niet altijd beschermen.

De enige liefde die veilig is, is voor mij die voor mijn kinderen, mijn familie én mijzelf. Dus daar "beperk" ik mij toe, wat paradoxaal gezien juist een verrijking is...

Maar misschien betrek ik jouw verhaal teveel op mezelf en moet ik niet zeiken en gewoon blij voor je zijn.
Bij deze dus nogmaals: ik ben erg blij voor je, dat meen ik.

Hoi!

speeseend zei:

Mijn oude liefde, Hero, heb ik ingeruild voor een nieuwe liefde in mijn leven. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik die Hero heb afgezworen...
Mijn nieuwe leven drijft mij voort.

Klik om te vergroten...

R@,
Ik weet niet zeker of de Eend letterlijk bedoeld dat hij zijn "liefde voor heroine" heeft ingeruild voor de liefde van een vrouw.
Ik denk eerder de liefde voor het totaalplaatje (woning/werk/hobbies,etc) van zijn nieuwe leven.
En een betere vervangende liefde dan dat kan ik me niet voorstellen!

Maar wat de Eend met deze tekst bedoelde kan hij natuurlijk het beste zelf uitleggen

Op zich wel goed om aan te kaarten hoor R@.
Het inruilen van een verslaving, voor een andere is natuurlijk altijd riscant... ook al is deze niet lichamelijk schadelijk en lijkt dat dus ongevaarlijk.
Ik weet zeker dat er velen zijn die in deze valkuil gelopen zijn, dus lijkt mee een goed bedoelde "waarschuwing". Of eerder een goede tip om in het achterhoofd te houden.

Het besef is er, de wil is er, en de deurtjes van de pillenkast zijn nog dicht gebleven
Juist het waarderen van die kleine dingen, als lekker voluit niezen zijn een goed teken.
Je leert jezelf van het drugsvrije leven te genieten.
Ik kan me goed indenken dat dit niet vanzelfsprekend is en vanzelf gaat.
Maar je bent er in ieder geval mee bezig.
Keep it up!

Grtz, Yoro

Je hebt helemaal gelijk

Ik reken vanaf de 3e van de maand, omdat ik de 2e 's avonds nog mn laatste Tem nam...

Hoihoi!

Ik heb wéér een overwinning geboekt!

Eigenlijk hoefde ik niet eens wat te overwinnen, dus is de overwinning nog groter!

Ik zat vanmiddag met mijn man in de auto, we kwamen van een een sollicitatiegesprek (ik zoek per 1 september weer werk, deze baan nu is maar tot zomervakantie). Het gesprek ging trouwens wel goed, maar weet niet of ik het word, ze hadden 7 andere gesprekken met sollicitanten!

Maar goed, we rijden net onze stad weer binnen, gaat de telefoon. Mijn oude dealer (en niet zomaar eentje, maar de jongen die hele goede had (ik kende er maar 2 en hij was er één van). "Hoi R@r@, je zei dat ik moest bellen als ik weer werkte, nou, ik werk weer." Ooooh ja, was ik vergeten, dat was maanden geleden en toen was ik nog niet zo ver.

Als ik eerlijk ben was het net of er allemaal bellen gingen rinkelen, alsof mijn lijf en geest "open kwamen te staan". Ik weet ook niet hoe ik het moet zeggen, alsof ik "wakker werd geschud".

Maar die gedachte ging heel snel, ik zei: "Ik ben helemaal clean! Al een paar maanden!" Hij weer: "Oh, wat goed van je! Dan zal ik je niet meer storen! Goed zo, meid!" Ik bedankte en hing op..

Mijn man was erg geschrokken, volgende week vertrekt hij weer naar boorplatform, hij maakte zich dus al bij voorbaat zorgen. Ik moest dus eerst hem gerust stellen voor ik kon nadenken over wat er in mijn hoofd gebeurde.

Ik had geen trek gekregen, geen cravings, niets. Alleen wat onrust, zoals een herinnering aan een trauma ofzo, zo'n deurtje wat ineens wordt opengezet. En ik dacht: "Rara, wil je weer gebruiken?" En gelijk erna: "Nee, dat wil ik niet meer, dat doe ik nooit meer."

Het was fijn om hier zeker van te zijn, toen hij me vorig jaar belde, precies toen ik van vakantie in Griekenland kwam (ik was toen 3 weken helemaal clean), werd alles gelijk weer getriggerd en viel ik na een paar dagen worstelen weer terug.

Maar nu niet meer. Het is goed zo, ik wil die strijd niet meer. En zelfs na 1 trekje wordt die strijd weer volledig aangewakkerd. Het is bijna eng om geen trek te krijgen, dat ben ik niet gewend. Nou ja, ik geniet er maar van!

Hoi!

helemaal toppie rara

die reactie ging bij mij zo ook ongeveer ... was al een hele tijd clean, maar nog niet lang genoeg om het echte lijden te zijn vergeten. MAar toen kwam ik dus een oude dealer tegen, precies die ene met wie ik altijd erg goed omging en die me ook 'hielp' als ik even geen geld had enzo.

Gewoon een hele aardige jongen, alleen jammer dattie heroine en coke dealde. En na een tijdje praten en ik kon echt zien dattie oprecht blij voor me was dat ik was gestopt, vroeg hij toch van wil je wat .. nee dank je, maar voor ik het doorhad hadtie al een grammetje in mn hand gedrukt en was weggelopen....

Zoiets was me al eens eerder gebeurd bij een eerdere afkickpoging en ook toen nam ik het niet, maar het heeft me gekost, heb daar echt een dag over getwijfeld toen,,, die laatste keer daarentegen was het geen probleem, deed me niets, boeide me niets en verdween gewoon in de eerstvolgende prullenbak zonder er echt bij stil te staan.

Vanaf dat moment wist ik zeker van he ik ben eindelijk op weg om die zooi mn mentale systeem uit te krijgen. Want dat s uiteindelijk de kunst he .. clean blijven

volgens mij staat dat berichtje hier zelfs nog ergens op het forum ongeveer anderhalf jaar terug.

Mijn dealer (die ene die de beste was, zeg maar) heeft me de laatste weken al 3x gebeld. Dat deed hij normaal nooit als ik een tijd clean was.

Het maakte me altijd onrustig, maar nu niet meer.

Ik weet het, cliché; maar wat onwijs, f*cking, giga-mega-heerlijk om vrij te zijn!!! Ik ben vrij van drugs, maar nog beter voelt het dat ik ook weer vrij ben van gedachten naar drugs!!!

En misschien emo, maar dat interesseert me lekker geen reet :P : het heeft me een aantal dagen geleden enorm geholpen dat ik mijn onrust durfde te verwoorden hier op DF én dat ik zulke goede reacties kreeg.

Aan jullie heb ik veel, zoveel meer eigenlijk dan aan de therapie (waar ik niet meer kom, omdat zij werkt op de dagen dat ik ook werk). Het kunnen delen, maar ook zelf het advies kunnen geven etc.

Ik merk ook dat ik écht meeleef met anderen, goed om me weer mens te voelen. En de paradox is dus dat ik altijd dacht dat ik best inlevingsvermogen had en hulp kon bieden (privé en aan leerlingen), maar nu blijkt dus dat ik dat nu pas echt voel... Het was er al wel, maar nu is het "levendiger" en authentieker geworden.

Blablabla, ik ga zo de kinderen uit school halen...

Groetjes!

Moet ik het met de Eend eens zijn Rara,
Verander op zijn minst van telefoonnummer.
Zodat jij in ieder geval niet gebeld kunt worden!!
Dat lijkt me een stuk gemakkelijker.
Als je niet gebeld word, hoef je ook geen nee te zeggen.

Ik heb ook een ander nummer genomen, en alle nummers van dealers er uit geflikkert.
Dat maakt de drempel al een heel stuk hoger om bij een dipje terug te vallen hoor!
Natuurlijk, als je écht wilt dan vind je alsnog wel weer een contact om te scoren.
Daar zijn we met zijn allen erg creatief en volhoudend in als het daar om gaat.
Maar het wordt je dan wel een stuk moeilijker gemaakt.
En tegen de tijd dat je dan eindelijk pas kunt scoren heb je toch meer tijd gehad om je nog te bedenken...
Baat het niet dan schaad het niet toch!

Grtz Yorrie ( )

speeseend zei:

En leer met de overgebleven onvoorziene situaties dealen.

Klik om te vergroten...

Zal dat maar niet letterlijk nemen, Duck!
(Was toch op een fiasco uitgedraaid. Als ik met een dealertje had afgesproken, was ik zo zenuwachtig dat ik 9 en de 10 keer mn bolletje van de zenuwen liet vallen en als ik politie zag wist ik zeker: Zij zien dat ik bruin aan het kopen ben! Ik word gepakt! Ik kom vast te zitten!
En als ik met een verslaafde was, was ik altijd bang om beroofd te worden, daarom ging ik nooit met ze om, ben echt een schijterd wat dat betreft, wat maar goed is ook, sommige angsten moet je niet willen overwinnen )

En om bij het topic te blijven: ik ben vandaag jarig (HIEP HIEP HOER@R@!) en ik heb vaak gehad dat ik op 31 december (afgelopen keer nog ) of de dag vóór mijn verjaardag nog even "voor de állerlaatste keer" bruin ging halen (onder het motto van: "Want dan heb ik een mooie stopdatum; jaja... ).
Dat ging bij mij echt een paar keer per jaar zo: oudjaarsnacht, dag vóór verjaardag, elke eerste van de maand, etc.

Maar nu dus niet, ik ben mijn nieuwe levensjaar ingegaan zonder die gebruikelijke onrust, fijn is dat.

Ja, nog steeds lyrisch over mijn eigen clean zijn, sorry boys, wordt vast beetje irri, maar dat weerhoudt mij lekker niet om het van de daken te blijven schreeuwen!
Wie weet hebben de afbouwers onder ons er wat aan (Yoro?) i.p.v. dat het irri is?

Hoihoi!

Is voor mij zeer zeker alles behalve irri hoor rara!!!
Het laat me alleen maar zien hoe het kan zijn straks wanneer ik ook eindelijk zo ver ben.
And i like what I see

Owja, enne.....

ER IS ER ÉÉN JARIG HOE-R@R@, HOE-R@R@,
DAT KUN JE WEL ZIEN DAT BEN JIJ!!!

HIEPPERDEPIEP, HOE-R@R@ HIEPPERDEPIEP, HOE-R@R@ HIEPPERDEPIEP, HOE-R@R@

Zo, heb ik toch even virtueel voor je gezongen

Proficiat meid, dat er nog vele cleane en gelukkige jaren mogen volgen

Hoi Sarori,

Dank je! Ik heb eens zitten snuffelen in jouw posts (zijn er érg veel) omdat ik nieuwsgierig ben naar wie jij bent.

Weet je wat; ik vraag gewoon en ik zie wel of en zo ja; in hoeverre jij antwoord kunt/wilt geven.

Komt 'ie:
- Ben jij ook verslaafd? Waaraan?
- Heb jij ook een gezin etc.?

Ik ben erg benieuwd omdat ik merk dat je je zinnen heel nauwgezet weergeeft, je verstand van zaken hebt (professioneel of door eigen ervaring) en heel betrokken bent bij iedereen. En dat maakt me juist nog nieuwsgieriger...

Ik hoor het wel (of niet ).

@ Yoro, thanxx voor die prachtige solo, zou Michael jaloers op kunnen zijn. Kan volgend jaar wel iets meer in de maat (draait allemaal om de juiste timing, jongen!) , maar verder prima gezongen, Yorrie-boy!

Groetjes, R@r@ (die nog van de laatste 26 minuten jarig-zijn gaat genieten) (By the way, ook jarig zijn voelt clean veel leuker).

Hoi R@R@,

Op de valreep lees ik nog dat je vandaag jarig bent. Ik zal je het liedje maar besparen, want ik ben vandaag niet zo goed bij stem. Maar toch Proficiat en ik wens je nog heel veel geluk, wijsheid en cleane jaren toe!! Pluk de dag en maak er wat van.

Dat telefoonnummer zou ik ook al lang weggegooid hebben. Geen zin in gezeik en gestress van lieden die het toch maar blijven proberen....
Maar als jij dat allemaal moeiteloos kunt weerstaan, wie ben ik dan...

Geniet nog even lekker van je verjaardag. Ik drink er eentje op!

Hoi Sarori,

Ik lees net over je HIV en ik denk dat het misschien daarom komt dat je je zo genuanceerd uitdrukt en zo betrokken bent, of was je dat altijd al?

Ik snap jouw reactie ook wel, jij wordt denk ik vaak met vooroordelen geconfronteerd, dus zal je daarom zelf genuanceerder zijn.

Ik ben van nature ook best genuanceerd, behalve over verslaafden (die echt in de scene zitten), maar dat zegt idd misschien nog wel meer over mij dan over hen.

Ik hoop dat je je, ondanks je ziekte, toch relatief goed voelt; als ik jouw posts zo lees zit dat geloof ik wel snor.

Groetjes, R@r@

en als je weer eens een keer uitglijd is ook nog geen ramp als je maar niet blijf hangen en jezelf weer oppak.ik zie het zo:als ik het moeilijk heb ga ik geen eindeloze strijd met mezelf meer aan. zonde van mijn energie.ik neem wat ik denk nodig te hebben om door te kennen gaan.als ik pijn heb neem ik een pijnstiller etc.net als eten,als ik trek in iets heb neem ik dat.je leef maar 1x

Nou R@R@, daar komt ie:

Ik ben getrouwd geweest en heb twee puberende zonen. Bij de jongste gaat het allemaal smooth en die zit hier dan ook zo'n 3-4 avonden per week mijn pc in beslag te nemen Hij is net weg nu, nadat we nog even (illegaal) dwars door het bos over stoffige bospaden met de auto een soort wilde rallyrit hebben gereden.

De oudste kost zijn moeder en mij soms nogal wat hoofdbrekens. Hij is wel eens in aanraking geweest met de politie, blowend op school betrapt, spijbelde veel en meer van dat soort dingen. In de slechtste periode kon je geen land meer met hem bezeilen, want hij deed precies waar hij zelf zin in had en kwam ook alleen thuis (bij zijn moeder) als hij daar zin in had. Ik zag hem maar amper. Dat was vooral omdat hij wist dat ik aan hem kon zien als ie weer eens onder invloed verkeerde en aangezien dat op een gegeven moment vrijwel de gehele dag continu het geval was, mijdde hij mij als de pest. Dat deed zeer natuurlijk. Zijn moeder is wat naïever in die dingen, had het allemaal niet zo door en was dus ook veel makkelijker te manipuleren.

Ik heb het idee dat het ergste achter de rug is nu en dat hij tot inkeer aan het komen is. Dat is maar goed ook, want wij hebben ons vreselijke zorgen gemaakt dat hij misschien weleens aan de hardere drugs zou gaan. Zo zag ik een beetje wat voor soort vrienden hij had en dat stemde mij nou niet echt hoopvol. Het bijpasssende junkengedrag van stelen, liegen en bedriegen, had hij in ieder geval al behoorlijk goed ontwikkeld. De laatste weken zoekt hij gelukkig weer contact en dat doet mijn vaderhart goed.

Ik heb dus geen echt gezin meer, want ik woon momenteel alleen, maar wel op steenworp afstand van de kids, die samen met hun moeder en haar nieuwe man wonen. Ik heb er bewust voor gekozen dichtbij mijn kinderen te wonen, zeker in de moeilijke puberjaren. Dat werd mogelijk toen een latere relatie (met een man) op de klippen liep. Ieder nadeel heb zo zijn voordeel
Mijn twee boys hebben dus een heuse homovader. Gelukkig is dat geen probleem voor ze en ze weten haast ook niet beter omdat ik uit de kast kwam toen ze nog heel klein waren.

Ik ben verslaafd aan roken, maar dan heb je het wel gehad. Ik hou van een blowtje, maar heb dat nu alweer een paar maanden niet gedaan.Heb met van alles geëxperimenteerd in mijn leven, maar op de een of andere manier is het nooit verder gekomen dan wat recreatief gedoe. Misschien komt dat ook wel omdat ik de nadelige gevolgen zo van dichtbij heb meegemaakt. In een ander topic heb ik dacht ik al eens beschreven dat mijn jeugd behoorlijk is verzuurd door een aan alcohol verslaafde moeder en in weer een ander topic heb ik al eens geschreven dat ik een nichtje, die vroeger nog bij ons in huis had gewoond, aan de hero heb verloren. In mijn latere leven kom ik voortdurend weer in aanraking met mensen die op de een of andere manier niet met drugs kunnen omgaan. In de homoscene wordt behoorlijk veel gebruikt (ik vermoed weleens tegen de eenzaamheid en omdat het er in bepaalde kringen nou eenmaal bijhoort) en ook daar heb ik sommigen er volledig aan onderdoor zien gaan. Soms dusdanig dat ze er niet meer zijn. Triest. Wat ooit als een geintje begon...

Ik ben eigenlijk altijd al een mensen-mens geweest en betrokken bij de wereld om mij heen. Mijn homo-zijn (is toch een minderheidsgroep), mijn al jonge ervaringen met de duistere kanten van verslaving (zie ik toch altijd als een soort vlucht voor iets dat leven heet) en mijn latere hivuitslag hebben dat alleen nog maar versterkt.
Ik ben na mijn school rechten gaan studeren en werk sindsdien veel met mensen. Niet als hulpverlener, maar door mijn werk kom ik wel veel in aanraking met de duistere kanten van het bestaan: armoede, ellende, oneerlijkheid, lage emoties, de gevolgen van ontslag enz enz....ik sta er mee op en ik ga er mee naar bed (haast).

Ik vind het zelf soms wonderbaarlijk hoe ik bij dat alles toch zo positief kan blijven, maar ik ben geboren als ras-optimist en hoop dat ook nog even te kunnen blijven. Maar ook ik heb er soms zwaar de schurft in en ken wel degelijk sombere buien. Maar als het weer te heftig dreigt te worden is het net of een onzichtbare hand mij daar weer uit tilt en gaat mijn overlevingsinstinct en optimisme het weer winnen. Zo gaat dat tenminste nog steeds. Even afkloppen

Als kind was ik al eigenwijs (maak liever zelf dingen mee dan dat ik anderen geloof en stippel graag mijn eigen pad uit) en ben al door behoorlijk wat sloten gewandeld/gebaggerd. Maar iedere sloot heeft gelukkig ook altijd weer een kant waar je kunt opklimmen. En nog nadruipend van de blubber kan ik dan trots uitroepen: ze hebben wel gelijk gehad, maar nu weet ik het tenminste uit eigen ervaring

En daarom ben ik dus ook op dit forum gekomen. Nieuwsgierigheid is goed, maar soms kan het ook mijn valkuil zijn. Daarom liever goed beslagen ten ijs, dan glibberend ten onder. En als er iemand is die mij daarbij kan helpen, dan zijn jullie het wel! En ik mag wel zeggen dat jullie daar - ieder op zijn of haar eigen manier - heel erg goed in slagen.

Bedankt daarvoor!

Hoi Sarori,

Thanx voor de openhartige en uitgebreide reactie; had ik dus toch gelijk : je bent zo genuanceerd van nature, maar ook door wat jij hebt meegemaakt.

Ik kan me erg kwaad maken om hoe veel mensen over homoseksualiteit denken; of nog erger: het zogenaamd accepteren, maar als het hun eigen kind is, kan het ineens niet!

Ik ben dus bi en ik heb mijn kinderen verteld dat mamma verliefd wordt op de persoon en dat het niet uitmaakt of het een man of een vrouw is. Mijn ervaring met kinderen is dat als je zelf écht erachter staat dat wat jij zegt voor jou ook waar is, dat het voor kinderen ook geen probleem en dus normaal is.

Wat fijn voor je dat je vlakbij je kinderen woont, dan kan je niet alleen biologisch, maar ook in de dagelijkse realiteit pappa zijn.

Sarori zei:

Ik vind het zelf soms wonderbaarlijk hoe ik bij dat alles toch zo positief kan blijven, maar ik ben geboren als ras-optimist en hoop dat ook nog even te kunnen blijven. Maar ook ik heb er soms zwaar de schurft in en ken wel degelijk sombere buien. Maar als het weer te heftig dreigt te worden is het net of een onzichtbare hand mij daar weer uit tilt en gaat mijn overlevingsinstinct en optimisme het weer winnen. Zo gaat dat tenminste nog steeds. Even afkloppen

Klik om te vergroten...

Zo is het voor mij ook!
Ik ben ook van nature erg positief, houd ook erg van goede humor, maar soms kunnen onrecht, eenzaamheid en kwetsende opmerkingen me echt pakken, heel ineens en onverwacht.

Ik heb altijd al het gevoel van een beschermengel (of entiteit, hoe je het noemen wilt) ervaren, maar sinds dit voorjaar voel ik hem (het is een man) bijna lijfelijk, wat sterker is geworden sinds 3 mei (volledig clean).
Het heeft zeker iets te maken met mijn besluit nooit meer opiaten te zullen gebruiken (nooit-meer-cocaïnebesluit was al jaren eerder genomen).

Ik had het vanavond weer. Ik voelde die onrust weer (een andere dealer belde me weer, ik weet niet hoe hij mijn nummer heeft gekregen, ik kende hem jaren geleden) en ik ging snel naar huis (hij belde tijdens boodschappen doen) en op de fiets voelde ik het ineens, iets van een warme hand/druk op mijn schouder.
Daar wil ik normaal nooit aangeraakt worden, maar nu was het ok.
En ik mompelde: "Hé, ben je er weer?"
Het was niet eng, maar fijn, een beetje alsof ik hem wel had verwacht ofzo.
En ik dacht: "Nee, ik laat me hierdoor niet uit het veld slaan, niet door 1 telefoontje, door niks. "
Ik voelde me erna zó, ja, hoe zal ik het zeggen, verlicht ofzo.

En toen werd ik weer heel blij, heb de hele avond op Youtube cabaret-sketches zitten kijken en gelachen tot ik écht zat te huilen van het lachen.

Ik doe het allemaal alleen, ik kan het ook alleen, maar deze beschermengel geeft mij letterlijk en figuurlijk schouderklopjes, die iedereen gewoon op z'n tijd nodig heeft.

En de rest van alle steun komt van mijn kinderen, mijn man, familie, vrienden én van jullie. Wat ben ik toch gezegend, ik hoef niet in een God te geloven die almachtig is, ik geloof dat het "goddelijke" in al haar/zijn vormen al in en om mij heen zit.

Slaap lekker allemaal!

R@r@

Allereerst proficiat Rara, wat doe je het goed zeg!

Over die kinderen, die heb ik ook niet en voor mij zeker geen reden om minder gemotiveerd te zijn. Ik wil nog wat van m'n leven maken en doe het dus eindelijk, voor het eerst in mijn leven, voor mezelf. Juist als je het alleen voor je kinderen zou doen of wie dan ook dan krijg je juist die vreselijke strijd omdat je eigenlijk diep van binnen nog wilt gebruiken maar je vind dat het niet mag.

Toen ik 5 jaar geleden echt clean was voelde ik me echt niet happy omdat ik vond dat ik er vanaf moest. Bleef konstant trek houden. Rekende precies uit wanneer ik weer kon gebruiken zonder erg ziek te worden. Dat was dus 1 keer gebruiken en dan vervolgens weer 5 dagen niet.
Ik keek uit naar de dag dat het weer kon. Misschien was ik dan wel lichamelijk clean die paar dagen maar zeker niet geestelijk clean .Was er konstant mee bezig. Dus eigenlijk was ik helemaal niet clean. Dus succesvol clean zijn is ook verlost zijn van die alles overheersende trek.
God wat ben ik blij dat ik dat niet meer heb en dat de dope echt weg is uit m'n systeem. Tuurlijk komt het wel eens langs in mijn gedachten ,maar denk weer gelijk aan de gevolgen en dan is het snel over.
Dus ja, het kan zeker dat een verslaafde een moment krijgt dat hij er klaar mee is. Alleen duurde het bij mij 30 jaar. Maar het kan.