Clean blijven!

labradoor zei:

dat is voor mij helaas niet haalbaar.ik heb geen kinderen omdat ik lang geleden voor een ander leven koos en daar pasten geen kinderen in.
kinderen zijn zeker een reden om clean te blijven en er wat van te maken dat ben je je kind verplicht vind ik.
toch?

Klik om te vergroten...

Kinderen zijn een hele goede reden om clean te worden. Maar uit ervaring weet ik nu dat je alleen clean BLIJFT als je het in de eerste plaats voor jezelf doet.

Ik blijf clean omdat ik dat wil. En het is idd een mooi iets dat als je goed voor jezelf zorgt, dat automatisch betekent dat je ook goed voor anderen kan zorgen. En in mijn geval horen mijn kinderen ook bij die anderen; bovenaan dat lijstje!

Ik was vaak clean van heroïne voor mijn kinderen, terwijl ik wél 10 mg. Meet of Temgesic slikte.

Maar compleet én blijvend clean werd ik pas toen ik het voor mezelf deed, omdat ik niet meer afhankelijk van welk stofje dan ook wil zijn. Om de simpele reden dat ik vrij wil blijven
En ja: dat ben je je kinderen verplicht, maar zeker jezelf!

Zo zie ik het

waar een wil is is een weg zeggen ze.
en dat is ook zo maar als ik een keer uitglij is dat niet het eind van de wereld.
ik glij af en toe uit en de volgende dag leef ik verder.
zolang het maar bij die uitglijder blijft en niemand ermee lastig valt is dat toch geen schande.
ik ben nou eenmaal verslavings gevoelig en heb op mijn manier ermee leren leven.
ik ben al lang blij dat het mijn leven niet meer beheers.
voor sommige mensen werkt het als een medicijn.

ik bewonder de mensen die keer op keer die strijd aangaan met allerlei therapien en afkickklinieken opname,keer op keer.dan ben je echt radeloos zeg,

speeseend zei:

Lijkt mij ook verre van gezond. Ook niet bepaald goed voor het zelfvertrouwen, wat je niet echt zal motiveren er nogmaals volledig voor te gaan.

Klik om te vergroten...

Heb ik ook zo ervaren. Als je binnen een half jaar 7-10 keer allerlei programma's van binnen hebt gezien, met als "hoogtepunt" de uitgang, is er een behoorlijk dieptepunt voor nodig om het nog eens op te kunnen en willen brengen.

Voordeel ervan is dat áls je er dan aan toe bent voorgoed met die rotzooi te stoppen, je het goed voorbereidt (lichamelijk, mentaal, maar ook plannen in je agenda). Hoe langer je er mee bezig bent, hoe meer het verlangen komt altijd clean te willen blijven.

Erop terugkijkend? Het absolute dieptepunt heeft mij gemotiveerd van die rotzooi af te blijven...

Ook ik was op een punt gekomen dat ik dacht: als ik nu niets verander, is het een éénrichtingsweg met een nare eindbestemming.
Toen heb ik besloten een afslag te nemen en de andere kant op te gaan.
Daar heb ik dan ook naar gehandeld.

Maanden daarna was de volgende stap om ook te stoppen met m'n drugsgebruik.
Mijn uiteindelijke motivatie om echt te stoppen was vooral gericht met de ogen op de toekomst.
Wat ik niet meer wou, maar voornamelijk wat ik wél wou. En dat was voor mij niet te combineren met drugsgebruik...

Hallo allemaal,

Hier weer even een update van R@.

Het gaat erg lekker allemaal. Ik ben nu al bijna 2 weken geleden begonnen met mn nieuwe baan; 4 dagen per week en net zo lang alleen met mijn 3 koters.

In het begin was ik een beetje bang dat het allemaal niet goed zou lopen, ik moet alles immers alleen doen. Maar het gaat goed! Wel 3x vertraging met de trein gehad (wisselstoring, kapotte bovenleiding en een kapotte trein), maar gelukkig konden mijn ouders de kinderen om 6 uur bij Gastouder en BSO ophalen.

Mijn werk is best zwaar, emotioneel. Ik werk met kinderen van ouders met ernstige verslavings- en/of psychiatrische problemen. Kinderen die mishandeld/verwaarloosd zijn. Dit is de plek waar ik wil werken en ik kan het ook, maar het is best wennen...

Ja, hoe gaat het met het clean zijn? Ik ben gelukkig, zeker ja. Geniet van mijn kinderen, mijn werk en van het feit dat mijn ontwikkeling in sneltreinvaart gaat nu, zo snel dat ik af en toe buiten adem raak van het tempo of het gevoel heb dat ik achter de feiten aanhol.

En af en toe bekruipt me het gevoel: is dit het nou? Carrière, kinderen, "een kind, een huis, een auto en elkaar...", net als in Doe Maar.

Ook dagdroom ik veel meer dan vroeger: beelden van mijn verleden, nu 5 jaar geleden, worden ndan als een film voor mijn ogen afgedraaid: ik in de Detox, de kinderen die zich huilend aan mij vastklampen, ik dagen op bed knetterstoned vol met zelfmedelijden omdat de kinderen een paar dagen vakantie vierden bij hun vader. Ik op straat met allemaal kloterige mannen met hun kloterige kinderzitjes achterin de auto, blablabla...

Ik heb nu veel afleiding, dus het wordt minder, maar soms denk ik: gaat dit ooit weg? Kan het nog minder worden of is dat niet haalbaar?

Ja ik ben gelukkig, maar het verleden kan je niet wegpoetsen, hoe clean ik ook ben nu; 100% (op koffie en sigaretten na dan ).
Dat weet ik, en ik accepteer dat, maar soms denk ik toch: "Waarom trut? Waarom deed je dat nou? Waarom?"

Allereerst proficiat Rara, wat doe je het goed zeg!

Over die kinderen, die heb ik ook niet en voor mij zeker geen reden om minder gemotiveerd te zijn. Ik wil nog wat van m'n leven maken en doe het dus eindelijk, voor het eerst in mijn leven, voor mezelf. Juist als je het alleen voor je kinderen zou doen of wie dan ook dan krijg je juist die vreselijke strijd omdat je eigenlijk diep van binnen nog wilt gebruiken maar je vind dat het niet mag.

Toen ik 5 jaar geleden echt clean was voelde ik me echt niet happy omdat ik vond dat ik er vanaf moest. Bleef konstant trek houden. Rekende precies uit wanneer ik weer kon gebruiken zonder erg ziek te worden. Dat was dus 1 keer gebruiken en dan vervolgens weer 5 dagen niet.
Ik keek uit naar de dag dat het weer kon. Misschien was ik dan wel lichamelijk clean die paar dagen maar zeker niet geestelijk clean .Was er konstant mee bezig. Dus eigenlijk was ik helemaal niet clean. Dus succesvol clean zijn is ook verlost zijn van die alles overheersende trek.
God wat ben ik blij dat ik dat niet meer heb en dat de dope echt weg is uit m'n systeem. Tuurlijk komt het wel eens langs in mijn gedachten ,maar denk weer gelijk aan de gevolgen en dan is het snel over.
Dus ja, het kan zeker dat een verslaafde een moment krijgt dat hij er klaar mee is. Alleen duurde het bij mij 30 jaar. Maar het kan.

Over die kinderen, die heb ik ook niet en voor mij zeker geen reden om minder gemotiveerd te zijn. Ik wil nog wat van m'n leven maken en doe het dus eindelijk, voor het eerst in mijn leven, voor mezelf. Juist als je het alleen voor je kinderen zou doen of wie dan ook dan krijg je juist die vreselijke strijd omdat je eigenlijk diep van binnen nog wilt gebruiken maar je vind dat het niet mag.

Klik om te vergroten...

Precies! Ik werd clean vanaf het moment dat ik wist dat ik 2 weken zwanger was van mijn 1e kindje, nu bijna 10 jaar geleden.
Ik bleef 3 jaar helemaal clean (ook voor en tot een jaar na geboorte 2e kindje).
Toen teruggevallen (10 mg. Meet en af en toe hero) omdat ik mijn eigen echtscheiding niet kon handlen.
Bijna 6 jaar geleden begonnen met coke basen en een diep-in-de-goot periode van enkele maanden gekend.
Ik wilde mijn kinderen niet verliezen en werd clean van heroine en coke en het drugsleventje, 5 jaar geleden. Met nog een half jaar 7x Detox, Emilie Hoeve etc.

Na een jaar viel ik weer terug: precies wat jij zegt: af en toe gebruiken, uitrekenen, op- en afbouwen met Meet etc. Ik gebruikte weer elk weekend 1 keer en 2 keer per weekend af en toe.
Maar de trek bleef, het vechten tegen die onrust, tegen die drang bleef. Ik zat letterlijk de dagen af te tellen tot ik weer "mocht" (excuus toen: "Ik heb het zo toch goed onder controle? Prima toch?" Jaja...)

Nu een jaar geleden onder narcose afgekickt. Mijn oudste 2 kwamen definitief fulltime bij mij wonen (hun vader, mijn ex-man, vertrok naar het buitenland). In één keer van co-ouderschap )helft week en helft vakanties) naar fulltime met 3 kinderen (oudsten nu op basisschool en jongste van mijn huidige man is nu peuter).

Ik wilde afkicken omdat dat moest. Ik wilde graag fulltime voor de kinderen zorgen én 3 dagen per week blijven lesgeven in het onderwijs dus moest van mezelf clean zijn.

Maar inderdaad: weer na 3 maanden teruggevallen in Meet en Temgesic. En pas in februari van dit jaar was ik het definitief zat en wilde ik clean blijven voor mij; just me myself and I!

Ik kon pas afkicken in de Meivakantie (vanwege lesgeven en kinderen). "Je stelt het uit, want je wilt eigenlijk niet", dacht de therapeut aanvankelijk. Maar dat was en bleek niet waar. Ik had het helemaal gepland.

Ja, en nu ben ik 4 maanden clean, 12,5 jaar na mijn eerste heroïne!!!, en snap ik eindelijk echt het verschil tussen clean moeten worden voor anderen en clean willen blijven voor jezelf.

Want dat is precies waar het om draait en waar het verschil zit: het helemaal zelf willen, omdat jij dat wilt. Ik wil niet meer stilstaan, ik wil mezelf niet meer tekort doen, ik zorg goed voor mezelf, want dat ben ik waard.

Ik weet zeker dat mijn carrièreswitch er alles mee te maken heeft: 8 jaar lesgegeven en al enkele jaren wilde ik richting Jeugdzorg. Maar ik dacht: dat kan ik toch niet, ik heb alleen maar HBO (docent) diploma, dan had ik SPH moeten gaan doen, of: jaja, met mijn verleden zeker! Dat lukt me nooit etc. Ik heb nu meer zelfvertrouwen, ken mezelf beter, dus weet ook wat ik anderen kan bieden.

Het gaat bij clean zijn/blijven niet alleen om wel/niet onder invloed zijn (zoals Labradoor wel schreef), er gebeurt niet alleen medisch veel (lichamelijk herstel), maar innerlijk verander je ook.

Je weet beter wat je wilt en wat je kan. Je kan je gedachten beter ordenen en hebt het zelfvertrouwen, maar ook het reëel kunnen zijn, wat daarvoor nodig is.

Althans, zo voelt het voor mij...

Ja, en het is vaak een lang proces, jezelf eigenlijk weer herontdekken zonder dope.
Ik kan soms erg heftig reageren, iets wat tijdens mijn gebruik totaal afwezig was. Iedereen vond mij zo nuchter en relaxed. Jij maakt je nooit ergens druk over, zeiden ze. Nee dat hoefde ook niet, daar zorgde de dope wel voor. Omdat ik een totaal gebrek had aan zelfvertrouwen en niet voor mezelf op durfde te komen was het wel fijn dat dat dus ook niet hoefde als ik maar m'n dope had. Nu kom ik veel meer voor mezelf op en zeg het gewoon, soms denk ik ook wel eens"effe dimme" Nonna. Maar blijkbaar slaat het soms een beetje door na de andere kant en kan ik me erg druk maken over sommige dingen.'

En inderdaad begin ik steeds meer het gevoel te krijgen dat ik veel meer kan dan ik ooit dacht.
Vaak denk ik; nou wat hij(of zij) kan kan ik ook als ik zou willen.
En als ik hier op het forum lees denk ik ook vaak; Zo zeg wat een niveau, volgens mij zit er heel wat potentie. Dat vond ik vaak al in de afkickickcentra waar ik heb gezeten(maar liefst 3 keer),
drugsmensen zijn vaak intelligent, creatief, origineel, en een goed gevoel voor humor.

En wat je eerder zei over het gevoel Is dit het nou?"" Je gezin, je baan enz.
Ja dat is het nou, op dit moment.
Ik wilde altijd anders, niet het gewone dagelijkse leventje, de structuur van vroeg opstaan , werken, boodschappen doen en tv kijken en naar bed, Oh wat vond ik dat saai zeg!
En nu doe ik het zelf ook. En weet je wat? Het voelt toch beter.
Als je maar wel zorgt dat je ook dagelijks iets leuks hebt voor jezelf om naar uit te kijken, al is het maar een of ander progamma op tv. Dit is wel het leven zoals het nu is en daar probeer ik steeds meer voldoening uit te halen. Vroeger wilde ik altijd verder, beter, onbereikbaar, avontuur,anders, en dat gaf vaak ook frustratie. Vooral natuurlijk door de dope (ik zette mezelf schaakmat) . Je even onttrekken aan de dagelijkse sleur blijft lekker ,maar we moeten leren zonder dope het opnieuw in te richten. Maar Rara (en Yoro en anderen) het gaat de goeie kant op. En weer cliche...geduld, stap voor stap, en tijd zijn toch blijkbaar de sleutelwoorden in het proces van clean worden (zijn).

Wat een herkenning zeg! Ja idd, kleine dingen om je op te verheugen. Ik heb wat series op t.v. die ik echt niet wil missen (Criminal Minds etc.) en ik ga vanaf volgende week na, ff denken..., 8 jaar mijn hobby weer oppakken: cabaret.

Vanaf volgende week maandag (of woensdag; ik moet nog kiezen welke vereniging ) elke week lekker een leuke uitlaatklep. Twee weken per maand past mijn man op de kinderen die avonden en de andere twee weken onze nieuwe oppas.

Ja, je dromen weer laten uitkomen kan, je moet er alleen wel wat voor doen. Ik had via Marktplaats een oppas gevonden; kost even tijd een goeie te vinden, maar het is wél fijn (en nodig) om voor hobby of noodgevallen iemand achter de hand te hebben.

Ik ben ook voorzichiger nu. Ik ben al eens 3 jaar en éen keer 1 jaar helemaal clean geweest en soms denk ik: dat gaat me toch niet nog eens gebeuren, na zo'n lange tijd?

Maar dan denk ik weer aan hoe ik toen was, zo onzeker, met een man (mijn vorige huwelijk) die me mishandelde, of beter gezegd: de man die ik toeliet mij te mishandelen omdat ik zelf niet sterk genoeg was om grenzen te stellen. Oh, wat voelde ik me toen slachtoffer en oh wat had ik weinig geloof in mezelf.

Als ik daarnaar terugkijk denk ik: nog een wonder dat ik 3 jaar clean ben gebleven.

Ja, ik voel me oud op zulke momenten, doorleefd soms ook. En wijs ja, dat is weer het voordeel.

Ik denk veel na over mezelf en de keuzes die ik heb gemaakt sinds ik clean ben. En elke keer merk ik dat ik er steeds een beetje meer afstand van kan nemen, omdat er zoveel mooie herinneringen, prestaties en ontwikkelingen weer bijgekomen zijn.

Ik kom er wel; met kleine stapjes of soms hele grote, af en toe een stapje achteruit, maar komen zal ik er!

Nog even goed nieuws: de OTS van 2 jaar is nu definitief afgelopen (reden is dat BJZ er nu voldoende vertrouwen in heeft dat ik mijn kinderen, de oudste 2, voldoende bescherming kan bieden tegen mijn ex, hun vader)!!!

Ja, 2009 is mijn jaar!!!

Zou zeggen: zet met zoveel zelfvertrouwen de champagne vast koel. Voor je het weet is het 31 december en dan kan je voldaan terugkijken op de grote overwinning die je dit jaar op jezelf zal gaan behalen

Zie hoeveel een mens kan als je maar gelooft in jezelf!
Dan snap je al bijna niet meer dat je je hebt laten mishandelen door je man.
Maar eigenlijk trek je , als je dope gebruikt, ook mensen aan die niet lekker in hun vel zitten dus een hoop negativiteit. Ik wil nu alleen nog maar mensen om me heen die positief zijn ingesteld en zin hebben om nog wat van hun leven te maken. Geen mensen meer die de energie uit je zuigen maar mensen waar je energie van krijgt.

En rara, goed om cabaret te gaan doen, vooral als je dat altijd al hebt gewild. Ik las wel vaker dat je daar erg graag naar kijkt.
Ken je de act van Xavier Guzman over verslaving?
Zat een paar maanden geleden te zappen toen ik hem zag met zijn voorstelling.
Hij zei: ik ben nu clean en iedereen denkt dus dat het goed met me gaat, maar het gaat helemaal niet goed........en toen was het even stil.
Het raakte me toen zo dat ik nog dacht; dit is autobiografisch of een heel dierbaar persoon van hem die verslaafd was. Later las ik dat hij zelf verslaafd was en toen begreep ik het helemaal.
Maar hij gaf zo goed weer wat iedereen wel herkend als je net clean bent, je voelt je nog zo onwennig met alles, en die enorme leegte, terwijl iedereen om je heen denkth het gaat zo goed ze gebruikt niet meer.
Gelukkig gaat het langzaamaan beter . Jij bent gelukkig al door die fase heen en ligt er een weg voor je open....

wat gebeurd is is gebeurd en waarom je het gedaan heb is ook gebeurd.
je kan je beter bezig houden met waarom je nu clean bent en trots daarop zijn en van iedere dag met je kids genieten en trots zijn op je baan waar je veel kan betekenen voor die kinderen.
waarom je bent gaan gebruiken weet je denk ik wel diep van binnen en daarom kan je door je eigen ervaring die kinderen beter helpen en hopen dat zij zich later niet de vraag waarom heb ik dat gedaan hoeven af te vragen.
als je maar beseft waarom je nu clean ben en je kinderen datgene geeft wat jij niet kreeg.

Hieronder een stuk tekst dat ik als PM naar wat mensen had verzonden (durfde het niet algemeen te posten, te moeilijk), maar mezelf toch een trap onder mn kont gegeven en nu dus toch gepost (thanx Speeseend ).

Het is bij dat ene trekje gebleven, gelukkig. Ik ben nog steeds heel kwetsbaar, dat wel. Heb geen echte trek of cravings of wat dan ook, maar wel nog steeds het gevoel "ik wil een hele week op bed liggen, krijg allemaal de tering blablabla", en ja, als ik eerlijk ben denk ik nu vooral "ik moet clean blijven" en dat is niet goed, dat weet ik, het moet weer worden "ik wil clean blijven", ja ik snap dat het verschil tussen die 2 veel uitmaakt, maar hoe het om te draaien???

Nou, dit was de tekst van enkele dagen geleden:

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ben net terug gevallen. Ik heb één trekje genomen en zit hier strontmisselijk en kentterstoned te tikken en te denken: "Waarom vieze gore trut?!!!"

Ik weet eigenlijk ook wel waarom, het is geen excuus, dat weet ik, het mag ook geen excuus zijn, maar shiiiit, alles- de grond- is onder me weggevaagd.

Ik d8 alles aan te kunnen, idd; wat een zelfoverschatting. Ik ben sinds vorige week mijn baan kwijt, kan er niet te veel over zeggen, maar komt erop neer dat mijn man een kindje uit een vorige relatie heeft wat ook als client betrokken is bij mijn werkgever. Mijn werk bestond uit het begeleiden van kindjes (en hun gezin) zoals dat kindje.

Ik wist niet dat hij daar zat, had anders nooit gesolliciteerd. Maar vervangende baas geloofde dat niet, ben ontslagen in mijn proeftijd.

En 3 dagen geleden heeft mijn man te horen gekregen dat zijn contract ook niet wordt verlengd omdat "hij niet in het plaatje van het bedrijf past".

Ik heb alweer een nieuwe baan in dat vreselijke onderwijs, maar heel zwaar (laag niveau leerlingen), 2,5 uur reistijd per dag en ik verdien minder omdat ik maar korte dagen kan werken (ben alles aan reistijd kwijt). Dit is ook maar voor even; ziektevervanging.

We hebben verdomme 3 kinderen, een hoge hypotheek, de kinderen sporten, ik heb mijn theaterhobby, ik weet het even niet meer allemaal...

Ik weet nu ook niet meer waarom ik nou gebruikte net, heb na dat ene trekje de rest door gootsteen gespoeld, shiiiit, ik weet het ff niet meer allemaal... was 5 maanden clean, verdomme!!!

Ik durf dit niet eens te posten. Ik had geen trek de laatste dagen, maar herinner me wel dat ik dacht: R@, je bent van jezelf aan het afdrijven, geef aandacht aan jezelf, hoe voel JIJ je? Maar daar kwam ik niet aan toe om die vraag voor mezelf te beantwoorden; ik verloor mijn baan, kinderfeestjes, mijn man verloor zijn baan, kinderen kregen griep etc.

Ik kan deze terugval niet terugdraaien, moet ik nu helemaal opnieuw beginnen met tellen hoe lang ik clean was??? Ik weet het niet meer... ik weet het echt niet meer...

Ik begin nu langzaam weer het gevoel van "R@-power" terug te krijgen. Alsof het leven en de kracht langzaamaan weer terugkomen, waaraan ik zo gewend was geraakt de laatste 5 maanden, jawel, want 3 oktober had ik 5 maanden clean geweest.

Ik heb mezelf voorgenomen (als soort extra motivatie ofzo) dat nu ik heb besloten dat het 1 trekje was en dat het daarbij blijft, ik voor mezelf door mag tellen met al die maanden.

Noem het gerust mezelf belazeren, dat is het niet hoor (anders had ik het toch ook niet gepost), maar die 5 maanden staan voor wat ik al kon en doordat ik weet wat ik al kon, kan ik ook meer geloven in wat ik nog kan gaan neerzetten.

Dus: daar gaat 'ie: ik ben nu 5 maanden en 1 dag clean (op 1 trekje na dan )

En dat ene trekje zal ik niet vergeten, zeker niet, want dat trekje moet ik volledig gaan begrijpen om ervoor te zorgen dat het niet meer gaat gebeuren.

Ik weet wel al dat ik al vaak opnieuw ben begonnen, te vaak denk ik wel eens, en dat ik dat af en toe zóóó vermoeiend vind. Heb al eens mijn prachtige baan in het Speciaal Onderwijs verloren doordat ex rechtbankstukken naar werkgever zond. Dat (in combinatie met moeder kanker en abortus) zorgde toen ook na een jaar voor een terugval. Of beter gezegd: niet die voorvallen waren de oorzaak, maar het feit dat ik er niet mee kon omgaan.

Ik weet dat ik niet meer dezelfde ben als toen, ik ben ouder, wijzer (hoop ik ) en 1 trekje mag niet een excuus zijn om dan maar gelijk te denken: zie je wel, ik kan het niet, krijg ook maar de fuck, ik ga weer aan die rotzooi.

Dat ga ik dus juist niet doen! Ik moet niet clean blijven, ik wil het! Zo!
En nu dat gevoel vasthouden, ik merk dat schrijven mij al erg helpt!

Op naar de volgende volledig-clean-blijven-maanden!

Helemaal mee eens!
blijf niet terugkijken naar dat ene moment dat je het even niet meer aan kon, en jezelf liet verleiden tot dat ene slippertje.
Kijk eerder terug op hoe sterk je bent geweest de laatste maanden.
Hoeveel je bent gegroeid en hoeveel je jezelf opnieuw hebt leren kennen.
Laat het gewoon een les geweest zijn, leer er van en ga verder waar je gebleven was.

Ik weet nu zelf ook dat het moeilijk is om clean te blijven wanneer de tegenslagen in het leven om de hoek komen kijken. Daar mee omgaan is iets waar zowel jij als ikzelf ( en velen met ons) mee om moeten leren gaan. makkelijk is het niet, maar onmogelijk zeker niet!

Ik heb er wel vertrouwen in, en Ik vind dat je nog steeds trots mag zijn op jezelf.
Niet opgeven meid, zorg goed voor jezelf!

Thanxx allemaal, doet me goed

En Nonna: om jouw vraag in je PM te beantwoorden: Nee, lekker was het niet. Ik was kotsmisselijk, heb ook veel overgegeven (was op een gegeven moment niets over, dus werd heel zuur, echt heel goor) en gewoon zó knetterstoned dat het niet eens in de buurt van lekker kwam.

Maar na die ergste klap heb ik toch heel diep geslapen en de volgende dag werd ik 's avonds pas ziek. Het gevoel overdag was, eerlijk is eerlijk, toch wel even fijn. Moeilijk om toe te geven, maar ja, toch wel even fijn. Ik stond wat verder van mezelf, van al mijn onrust en onzekerheid, wanhoop etc. af.

Dat was ik kennelijk toch vergeten dat DAT juist zo aantrekt in die troep. Als ik me goed voel, heb ik het niet nodig en als het even slechter gaat ook niet, dat heb ik wel bewezen.

Maar als alles wat ik heb opgebouwd met mijn hele gezin als een kaartenhuis in elkaar dreigt te zakken ("Ons huis! Onze hypotheek!") en die baan waar ik zó gelukkig was en waar eindelijk alles op z'n plek viel, ja, kennelijk was dat genoeg.

Wel griezelig, dat het toch zo broos was allemaal.

Maar goed, blijkbaar was dit nodig om me alert te houden, ik kan het nu toch niet meer veranderen. En erover schrijven helpt mij enorm, merk ik weer.

Ik blijf clean ja (ik schrijf het lekker vaak op, voelt ook goed ), dat blijf ik.

Ik ga verder en ja, ik had vorige week (vóórdat mijn man zijn slechte bericht kreeg) al wat sollicitaties de deur uit gedaan.

Had weer een stapel dikke pillen (leesvoer, bedoel ik ) om me heen en lees veel, grote pot brandnetelthee erbij en ik ga weer verder.

"Even slikken en weer doorgaan", zong Marco Borsato. Dat doe ik nu ook.

Truste allemaal!