Clean blijven!

Ik vraag me soms weleens af of er überhaupt bij een verslaafde een moment komt zo van "en nu is het klaar". Ik heb zo'n idee dat je als (drugs)verslaafde toch op een bepaald moment iets moet hebben van dat hij of zij nu toch wel alles heeft meegemaakt, en vooral als je regelmatig te gast bent geweest in een PI, waar vrijheid iets is wat je moet terugverdienen, en dat dat terugverdienen toch wel bijzonder zwaar is, je uiteindelijk toch op andere gedachten bent gekomen.

Goed, ik heb als niet gebruiker makkelijk praten, maar als je nagaat dat ik een relatie heb met iemand die verslaafd is/was (en momenteel gedetineerd is), sta ik wel bijzonder kort aan de zijlijn.

Ik was gisteren... tatatatataaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa...

4 MAANDEN CLEAN!!!

Goed dat je het nu wat positiever benaderd, want het feit blijft staan dat je 5 mnd. clean bent(op dat ene trekje na dan).
Onthou maar goed hoe niet lekker het was en hoe ziek je er van werd mocht je weer trek krijgen. Bij mij hielp dat altijd(en nog steeds) erg goed. Word zelfs al misselijk bij de gedachte aan die vieze smaak van dope. Weet niet hoe het nu is (ben er al 2 jaar uit) maar de dope van de laatste jaren is soms zo sterk en goor van smaak dat je letterlijk kotsziek wordt van een trekje als je al een tijdje clean bent. Misschien alleen maar goed voor ons om het dan maar vooral te laten. Of misschien word ik oud en kan ik er niet goed meer tegen!?

En ja, toch effe die rust in je kop is erg lekker. Dat is toch vooral blijkbaar waarom we verslaafd zijn geraakt en dat onrust en teleurstellingen in ons leven grote valkuilen zijn.

Ook weer heel herkenbaar ja: het kotsmisselijk worden als je aan de geur denkt.

Toen ik jaren geleden nog shotte gaf ik altijd over tijdens het klaarmaken van mijn shot. Beetje goor verhaal: maar tijdens het bereiden had ik dus naast de bank waar ik zat, een kotsbakje. Ik kon geen shot voorbereiden zonder over te geven.

Toen ik voorgoed stopte met shotten en overging op roken, ging het overgeven voorbij.

Maar elke keer als ik na een tijd clean zijn weer terugviel (vanaf enkele maanden, zeg maar) gaf ik de eerste keren weer heel erg over, tijdens het voorbereiden van het roken dus.

Vorige week ook weer. Ik snap dat nog steeds niet: is het louter en alleen aangeleerd gedrag (zo van: één keer kotsen; lichaam leert het als gewoonte, dus altijd kotsen) of heeft het te maken van een soort onbewust verzet van onze geest tegen die troep waardoor het lichaam dat vertaalt in misselijkheid/overgeven: als signaal van die troep dus letterlijk afstoten ofzo?

Welke van de 2 oorzaken? Ik weet het niet. Misschien beide?

Herkenbaar?

als ik er aan terug denk vraag ik me echt af hoe ik daar mee doorgegaan ben want ik heb het 1e jaar alleen maar gekotst en dat deed iedereen.zo misselijk werd ik ervan.maar die uitwerking daarna van rust.gek eigenlijk dat je weet dat je over je nek gaat maar toch iedere x doen.

goed dat je gewoon door gaat.ik glij ook wel eens uit maar wel gelijk weer opstaan en niet blijven liggen.voor mij ben je ook al 5 mnd clean.

Ja, bizar gewoon!
Ik had ook in het begin van gebruikerstijd konstant dat ik moest kotsen. Van 68 kilo naar 48 kilo in half jaar tijd. Vond het niet eens zo'n punt eigenlijk, was ik gelijk erg slank! Wat heet.....
nu denk ik: je was graatmager, bah!
Maar ja, je kreeg er ook wat voor terug. Je werd beloond door de heerlijke warme rush en de rust in je hoofd, daar ging het om.
Dus Ra, ik denk vooral het eerste omdat, als je eenmaal flink gekotst hebt na je eerst trekje ,je hersenen daar op blijven reageren.
De tweede misschien ook wel, alleen vroeger wilde ik gebruiken en toen had ik het ook.

Zal wel meevallen denk ik Eend, een ieder reageert er blijkbaar anders op.
Ook ik heb nog nooit gekotst voor, tijdens of na het chinesen, en ook niet tijdens de afkick.´
Wel een enkele keer van het basen, maar van bruin nog nooit.
Terwijl er anderen waren in die periode die keer op keer iedere keer moesten kotsen van het chinesen.

Zal een stukje tussen de oortjes zitten, maar voor een deel ook hoe je lichaam er op reageerd. Misschien komt het omdat ik die gore smaak van bruin juist erg lekker vond.
Hoe goorder hoe beter. Die smaak alsof je net een dode gier had gebeft, heerlijk...

Maar ik kan me voorstellen dat wanneer je die smaak juist heel vies vind dat je dan eerder moet kotsen.

Misschien kotsen vrouwen sneller? Mijn vriend had er ook nooit last van.

De geur en smaak van dope kan zo verschillen. Ik kan me nog de Chinese hero herinneren uit de jaren 70. Beetje roze van kleur en ze noemden het""Pink Elefant"". De smaak was zacht en wat zoet en de geur ook, erg lekker.
Toen kwam de Turkse hero en die was (vond ik) vies. Sterk bitter, donker van kleur en scherp in de keel.
Iraanse hero was weer lichter van kleur en zachter van smaak, dus die vond ik weer lekker.
Afghaanse dope kan ook vaak weer donkerder van kleur zijn met een sterke bittere smaak en scherp in de keel.
Er is ooit "bauxiet"geweest, zo noemden de Surinamers het omdat het de kleur van bauxiet had wat in hun land veel voor handen is. Oranje-bruin. Dit vond ik weer vies smaken.
Zo konden er 0ok allerlei geurtjes aanhangen van bijv. parfum en benzine. Afhankelijk van waar de dope in was vervoerd.
Dus er zijn nogal verschillende smaken en geuren. Van heeel vies tot heeel lekker.
Ik zelf hield van lichte kleur en zachte smaak. En niet van heel donkere kleur met gore smaak en scherp in de keel. Soms stikte ik er zowat in. En van die dope dus kon ik kotsneigingen krijgen(vooral als ik erg ziek was). Maar de dope van de laatse jaren, Afghaanse volgens mij, is wel erg sterk. Geef mij maar de wat lichtere varianten. Maar wat zit ik nou te lullen, ik hoef het niet meer!

Wat een topic, ik ben bij het begin begonnen en had na de eerste bladzijde hypomanische posts van de TS al het voorgevoel dat er een terugvalletje aan zat te komen. Helaas werd dat ook nog bevestigd.

R@r@, ik ben heel erg blij voor je. Als je het 'clean zijn' zo erg uitbuit. Dan is het gat als dat gelukkige gevoel weg is, want geloof me, dat is tijdelijk, heel erg groot. Het is een bekend verhaal en het gebeurt de beste. Wat ga je doen als je er niet meer zo blij om kan zijn? Kijk daarvoor uit! Het is een grote valkuil waar je NU AL in gevallen bent.

Goed gezegd Sarori. Echt een mooie post! Dat meen ik.
Ik zie dit nu pas en wil maar 1 ding zeggen: vol houden Ra! Je bent goed bezig, die ene keer is gebeurd. Gebeurd is gebeurd, jammer dan, NO BIG DEAL.
Gewoon verder gaan zoals je ging, hoort erbij. Maak het niet groter dan het is want je kunt het!

Opium&Rum zei:

Wat een topic, ik ben bij het begin begonnen en had na de eerste bladzijde hypomanische posts van de TS al het voorgevoel dat er een terugvalletje aan zat te komen. Helaas werd dat ook nog bevestigd.

Klik om te vergroten...

Wat een aannames op een rij, zeg!

Ik ben al eens eerder 3 jaar achtereen en 1x 1 jaar achtereen volledig clean geweest en alle keren ging het bij mij precies hetzelfde: tijdens de afkick emotioneel behoorlijk stuiteren, na de afkick de eerste weken (tot maand of 2-3) helemaal halleluja-gevoel.
Als je mijn posts leest van toen ik net clean was, schreef ik ook dat het nou eenmaal zo gaat bij mij, maar dat ik na die periode wat rustiger word.
En voor een groot gedeelte is het gewoon iets wat R@ zo R@ maakt: ik kan intens genieten van zoveel dingen in het leven, ben gewoon heel emo (daar weten de vaste DF-ers alles van, hè jongens? ) .

En toen ik wat langer clean was, werd ik minder hypomaan, maar was ik nog steeds er vrolijk en blij over zoveel andere dingen.

Ik kan je dus verzekeren dat een wel/geen hypomane stemming niets te maken hoeft te hebben met het wel/niet snel terugvallen. In elk geval bij mij niet.

Wel ben ik ervan overtuigd dat het dankzij mijn positieve levensinstelling (wat jij dan hypomaan noemt) vorige week bij 1 trekje is gebleven.

En nee: ik ben niet teruggevallen in dat ene trekje omdat ik me ineens niet meer "halleluja" zou voelen.

Zie al mijn posts.

Ik snap je punt en dat zal voor sommigen misschien best zo gelden, maar om dat nou gelijk als voorspeller/feit te zien, vind ik best kortzichtig, eerlijk gezegd.

Groetjes en een uitbundige halleluja-groet :P ,

R@

speeseend zei:

neem de tijd voor iets wat niet plots is gecreëerd!

Klik om te vergroten...

Hé Eend,

Leg uit, alsjeblieft, ik snap hem niet helemaal
Bedoel je dat verslaafd worden een tijd duurt en dat het dus ook veel tijd kost om ervan af te komen?

Kwaak!

speeseend zei:

De roofbouw die op lichaam en geest is gepleegd, daar zal men ook na een verslaving nog mee moeten dealen.

Klik om te vergroten...

Bedoel je dat bepaald (bijv. hypomaan) gedrag een gevolg is van de roofbouw op de geest?

1 trekje 1 keer 1 keer 1 keer en ja feest, terugval!!!! zo gaat het en als je eerlijk bent naar jezelf weet je dat het zo gaat maar eerlijk zijn naar je zelf dat is moeilijk.
dat kan niet iedereen ook als je geen verslaving hebt, ga het maar eens proberen!!
evalueer eens alles van de afgelopen 3 maanden en ik denk dat je precies weet wat ik bedoel zo niet heb je toch een groot probleem.
SUCCES

r@r@ zei:

speeseend zei:

De roofbouw die op lichaam en geest is gepleegd, daar zal men ook na een verslaving nog mee moeten dealen.

Klik om te vergroten...

Bedoel je dat bepaald (bijv. hypomaan) gedrag een gevolg is van de roofbouw op de geest?

Klik om te vergroten...

Nee, dat bedoel ik niet direct. Het kan wel wanneer dat bij jou als roofbouw is gecategoriseerd.

Wat ik als voorbeeld kan geven is het volgende: afsluiting van de werkelijke buitenwereld kan allerlei sociaal psychische problemen veroorzaken. Maar natuurlijk moet je hier ook weer in ogenschouw nemen dat er uitzonderingen zijn. Sommigen onder ons zijn met een bepaalde sociaal-psychische 'afwijking' geboren. Dan moet het wel weer naar die maatstaven gerelativeerd worden.

Ok, ik snap hem, thanx!

Bij mij is het idd zo dat ik van nature al vrij uitbundig ben en heel intens leef. En altijd als ik clean werd, was ik dat de eerste 1-2 maanden weer, maar dan in het kwadraat.

Het werd gelukkig na die periode wel rustiger in mijn hoofd allemaal, zou anders knap vermoeiend zijn zeg, zelf voor mij

En na de periode "in een gat vallen", nee dat heb ik ook nooit ervaren.

Ik hoor het wel veel van anderen: die zijn dan heel blij dat ze clean zijn, maar bij de eerste de beste tegenslag vallen ze weer terug. Dat heb ik nooit zo goed begrepen, hoe iemand zichzelf zó kwetsbaar kan maken.
Dat is eigenlijk jezelf voortdurend tekort doen, en geen wonder dat iemand zich daar dan weer minderwaardig over voelt en als gevolg daarvan weer gaat gebruiken: de vicieuze cirkel is geboren... zonde...

Ik heb zelf wél ervaren dat ik na grote trauma's ben terugevallen, maar juist omdat er dan óf echt wat ingrijpends was gebeurd, óf dat ik na een uitglijder gelijk weer clean werd en bleef, had ik altijd genoeg zelfrespect over om daar weer kracht uit te halen om clean te kunnen blijven.

Klinkt paradoxaal: maar als een soort evenwicht (in zoiets onevenwichtigs als verslaving ).

Klink ik weer vaag?

Nee, Ra, je klinkt niet vaag.

Voor mij ben je gewoon 5 maanden clean! Natuurlijk was het niet echt slim om het nog eens te proberen, maar het is gebeurd, niets meer en niets minder.

Veel belangrijker is om na te gaan waarom je "ineens" weer een trekje nam en je te wapenen voor als je weer eens in een moeilijke omstandigheid verkeert. Dan blijf je ook de komende jaren gewoon clean.

De behoefte aan het 'verdwijnen uit de dagelijkse realiteit' is iets wat wij allemaal zonder uitzondering wel kennen. Het leven is soms ondraaglijk licht en heel vaak alles behalve rechtvaardig. Wie wil er niet eens ontsnappen aan die sleur van werk, af en toe vakantie en de nodige hoeveelheid shit die je in je leven over je heen gegooid krijgt. Soms lijkt het leven wel een grote baggerput! Wegvluchten heeft alleen geen zin, want als je weer nuchter bent zit je nog steeds in de bagger. De kunst is denk ik om ermee om te leren omgaan en in die bagger ook nog de mooie kanten van het leven te zien. Want die zijn er: altijd! Lieve mensen, grappige gebeurtenissenen, zingende vogeltjes...dat houdt nooit op.

Rara is ontslagen door haar verleden. Kut natuurlijk, maar ze heeft nog steeds haar lieve kinderen waar ze zo veel om geeft. Haar man verliest zijn baan en de hypotheek baart zorgen, maar toch heb ook jij je lichtpuntjes: lekker lachen bij de tv en zelf aan cabaret doen. Bij de buren lijkt het gras vaak groener, maar dat is meestal bedrog: ook daar is het gras dor en is het leven soms kommer en kwel. Bovendien kijk je teurg op een ongelooflijk mooi proces: je bent afgekickt van de hero na toch een fikse verslaving. Trots zijn daarop is wel het minste wat je mag zijn!

Dat ene trekje doet daar allemaal niets aan af, wat mij betreft. Hou dat voor ogen en kijk vooruit...want daar ligt het leven. Wat gisteren was is alweer voorbij.

Sterkte Ra!!

Sarori