#1
Nee, Ra, je klinkt niet vaag.
Voor mij ben je gewoon 5 maanden clean! Natuurlijk was het niet echt slim om het nog eens te proberen, maar het is gebeurd, niets meer en niets minder.
Veel belangrijker is om na te gaan waarom je "ineens" weer een trekje nam en je te wapenen voor als je weer eens in een moeilijke omstandigheid verkeert. Dan blijf je ook de komende jaren gewoon clean.
De behoefte aan het 'verdwijnen uit de dagelijkse realiteit' is iets wat wij allemaal zonder uitzondering wel kennen. Het leven is soms ondraaglijk licht en heel vaak alles behalve rechtvaardig. Wie wil er niet eens ontsnappen aan die sleur van werk, af en toe vakantie en de nodige hoeveelheid shit die je in je leven over je heen gegooid krijgt. Soms lijkt het leven wel een grote baggerput! Wegvluchten heeft alleen geen zin, want als je weer nuchter bent zit je nog steeds in de bagger. De kunst is denk ik om ermee om te leren omgaan en in die bagger ook nog de mooie kanten van het leven te zien. Want die zijn er: altijd! Lieve mensen, grappige gebeurtenissenen, zingende vogeltjes...dat houdt nooit op.
Rara is ontslagen door haar verleden. Kut natuurlijk, maar ze heeft nog steeds haar lieve kinderen waar ze zo veel om geeft. Haar man verliest zijn baan en de hypotheek baart zorgen, maar toch heb ook jij je lichtpuntjes: lekker lachen bij de tv en zelf aan cabaret doen. Bij de buren lijkt het gras vaak groener, maar dat is meestal bedrog: ook daar is het gras dor en is het leven soms kommer en kwel. Bovendien kijk je teurg op een ongelooflijk mooi proces: je bent afgekickt van de hero na toch een fikse verslaving. Trots zijn daarop is wel het minste wat je mag zijn!
Dat ene trekje doet daar allemaal niets aan af, wat mij betreft. Hou dat voor ogen en kijk vooruit...want daar ligt het leven. Wat gisteren was is alweer voorbij.
Sterkte Ra!!
Sarori
Voor mij ben je gewoon 5 maanden clean! Natuurlijk was het niet echt slim om het nog eens te proberen, maar het is gebeurd, niets meer en niets minder.
Veel belangrijker is om na te gaan waarom je "ineens" weer een trekje nam en je te wapenen voor als je weer eens in een moeilijke omstandigheid verkeert. Dan blijf je ook de komende jaren gewoon clean.
De behoefte aan het 'verdwijnen uit de dagelijkse realiteit' is iets wat wij allemaal zonder uitzondering wel kennen. Het leven is soms ondraaglijk licht en heel vaak alles behalve rechtvaardig. Wie wil er niet eens ontsnappen aan die sleur van werk, af en toe vakantie en de nodige hoeveelheid shit die je in je leven over je heen gegooid krijgt. Soms lijkt het leven wel een grote baggerput! Wegvluchten heeft alleen geen zin, want als je weer nuchter bent zit je nog steeds in de bagger. De kunst is denk ik om ermee om te leren omgaan en in die bagger ook nog de mooie kanten van het leven te zien. Want die zijn er: altijd! Lieve mensen, grappige gebeurtenissenen, zingende vogeltjes...dat houdt nooit op.
Rara is ontslagen door haar verleden. Kut natuurlijk, maar ze heeft nog steeds haar lieve kinderen waar ze zo veel om geeft. Haar man verliest zijn baan en de hypotheek baart zorgen, maar toch heb ook jij je lichtpuntjes: lekker lachen bij de tv en zelf aan cabaret doen. Bij de buren lijkt het gras vaak groener, maar dat is meestal bedrog: ook daar is het gras dor en is het leven soms kommer en kwel. Bovendien kijk je teurg op een ongelooflijk mooi proces: je bent afgekickt van de hero na toch een fikse verslaving. Trots zijn daarop is wel het minste wat je mag zijn!
Dat ene trekje doet daar allemaal niets aan af, wat mij betreft. Hou dat voor ogen en kijk vooruit...want daar ligt het leven. Wat gisteren was is alweer voorbij.
Sterkte Ra!!
Sarori