Clean blijven!

Over die kinderen, die heb ik ook niet en voor mij zeker geen reden om minder gemotiveerd te zijn. Ik wil nog wat van m'n leven maken en doe het dus eindelijk, voor het eerst in mijn leven, voor mezelf. Juist als je het alleen voor je kinderen zou doen of wie dan ook dan krijg je juist die vreselijke strijd omdat je eigenlijk diep van binnen nog wilt gebruiken maar je vind dat het niet mag.

Klik om te vergroten...

Precies! Ik werd clean vanaf het moment dat ik wist dat ik 2 weken zwanger was van mijn 1e kindje, nu bijna 10 jaar geleden.
Ik bleef 3 jaar helemaal clean (ook voor en tot een jaar na geboorte 2e kindje).
Toen teruggevallen (10 mg. Meet en af en toe hero) omdat ik mijn eigen echtscheiding niet kon handlen.
Bijna 6 jaar geleden begonnen met coke basen en een diep-in-de-goot periode van enkele maanden gekend.
Ik wilde mijn kinderen niet verliezen en werd clean van heroine en coke en het drugsleventje, 5 jaar geleden. Met nog een half jaar 7x Detox, Emilie Hoeve etc.

Na een jaar viel ik weer terug: precies wat jij zegt: af en toe gebruiken, uitrekenen, op- en afbouwen met Meet etc. Ik gebruikte weer elk weekend 1 keer en 2 keer per weekend af en toe.
Maar de trek bleef, het vechten tegen die onrust, tegen die drang bleef. Ik zat letterlijk de dagen af te tellen tot ik weer "mocht" (excuus toen: "Ik heb het zo toch goed onder controle? Prima toch?" Jaja...)

Nu een jaar geleden onder narcose afgekickt. Mijn oudste 2 kwamen definitief fulltime bij mij wonen (hun vader, mijn ex-man, vertrok naar het buitenland). In één keer van co-ouderschap )helft week en helft vakanties) naar fulltime met 3 kinderen (oudsten nu op basisschool en jongste van mijn huidige man is nu peuter).

Ik wilde afkicken omdat dat moest. Ik wilde graag fulltime voor de kinderen zorgen én 3 dagen per week blijven lesgeven in het onderwijs dus moest van mezelf clean zijn.

Maar inderdaad: weer na 3 maanden teruggevallen in Meet en Temgesic. En pas in februari van dit jaar was ik het definitief zat en wilde ik clean blijven voor mij; just me myself and I!

Ik kon pas afkicken in de Meivakantie (vanwege lesgeven en kinderen). "Je stelt het uit, want je wilt eigenlijk niet", dacht de therapeut aanvankelijk. Maar dat was en bleek niet waar. Ik had het helemaal gepland.

Ja, en nu ben ik 4 maanden clean, 12,5 jaar na mijn eerste heroïne!!!, en snap ik eindelijk echt het verschil tussen clean moeten worden voor anderen en clean willen blijven voor jezelf.

Want dat is precies waar het om draait en waar het verschil zit: het helemaal zelf willen, omdat jij dat wilt. Ik wil niet meer stilstaan, ik wil mezelf niet meer tekort doen, ik zorg goed voor mezelf, want dat ben ik waard.

Ik weet zeker dat mijn carrièreswitch er alles mee te maken heeft: 8 jaar lesgegeven en al enkele jaren wilde ik richting Jeugdzorg. Maar ik dacht: dat kan ik toch niet, ik heb alleen maar HBO (docent) diploma, dan had ik SPH moeten gaan doen, of: jaja, met mijn verleden zeker! Dat lukt me nooit etc. Ik heb nu meer zelfvertrouwen, ken mezelf beter, dus weet ook wat ik anderen kan bieden.

Het gaat bij clean zijn/blijven niet alleen om wel/niet onder invloed zijn (zoals Labradoor wel schreef), er gebeurt niet alleen medisch veel (lichamelijk herstel), maar innerlijk verander je ook.

Je weet beter wat je wilt en wat je kan. Je kan je gedachten beter ordenen en hebt het zelfvertrouwen, maar ook het reëel kunnen zijn, wat daarvoor nodig is.

Althans, zo voelt het voor mij...

Ja, en het is vaak een lang proces, jezelf eigenlijk weer herontdekken zonder dope.
Ik kan soms erg heftig reageren, iets wat tijdens mijn gebruik totaal afwezig was. Iedereen vond mij zo nuchter en relaxed. Jij maakt je nooit ergens druk over, zeiden ze. Nee dat hoefde ook niet, daar zorgde de dope wel voor. Omdat ik een totaal gebrek had aan zelfvertrouwen en niet voor mezelf op durfde te komen was het wel fijn dat dat dus ook niet hoefde als ik maar m'n dope had. Nu kom ik veel meer voor mezelf op en zeg het gewoon, soms denk ik ook wel eens"effe dimme" Nonna. Maar blijkbaar slaat het soms een beetje door na de andere kant en kan ik me erg druk maken over sommige dingen.'

En inderdaad begin ik steeds meer het gevoel te krijgen dat ik veel meer kan dan ik ooit dacht.
Vaak denk ik; nou wat hij(of zij) kan kan ik ook als ik zou willen.
En als ik hier op het forum lees denk ik ook vaak; Zo zeg wat een niveau, volgens mij zit er heel wat potentie. Dat vond ik vaak al in de afkickickcentra waar ik heb gezeten(maar liefst 3 keer),
drugsmensen zijn vaak intelligent, creatief, origineel, en een goed gevoel voor humor.

En wat je eerder zei over het gevoel Is dit het nou?"" Je gezin, je baan enz.
Ja dat is het nou, op dit moment.
Ik wilde altijd anders, niet het gewone dagelijkse leventje, de structuur van vroeg opstaan , werken, boodschappen doen en tv kijken en naar bed, Oh wat vond ik dat saai zeg!
En nu doe ik het zelf ook. En weet je wat? Het voelt toch beter.
Als je maar wel zorgt dat je ook dagelijks iets leuks hebt voor jezelf om naar uit te kijken, al is het maar een of ander progamma op tv. Dit is wel het leven zoals het nu is en daar probeer ik steeds meer voldoening uit te halen. Vroeger wilde ik altijd verder, beter, onbereikbaar, avontuur,anders, en dat gaf vaak ook frustratie. Vooral natuurlijk door de dope (ik zette mezelf schaakmat) . Je even onttrekken aan de dagelijkse sleur blijft lekker ,maar we moeten leren zonder dope het opnieuw in te richten. Maar Rara (en Yoro en anderen) het gaat de goeie kant op. En weer cliche...geduld, stap voor stap, en tijd zijn toch blijkbaar de sleutelwoorden in het proces van clean worden (zijn).

Wat een herkenning zeg! Ja idd, kleine dingen om je op te verheugen. Ik heb wat series op t.v. die ik echt niet wil missen (Criminal Minds etc.) en ik ga vanaf volgende week na, ff denken..., 8 jaar mijn hobby weer oppakken: cabaret.

Vanaf volgende week maandag (of woensdag; ik moet nog kiezen welke vereniging ) elke week lekker een leuke uitlaatklep. Twee weken per maand past mijn man op de kinderen die avonden en de andere twee weken onze nieuwe oppas.

Ja, je dromen weer laten uitkomen kan, je moet er alleen wel wat voor doen. Ik had via Marktplaats een oppas gevonden; kost even tijd een goeie te vinden, maar het is wél fijn (en nodig) om voor hobby of noodgevallen iemand achter de hand te hebben.

Ik ben ook voorzichiger nu. Ik ben al eens 3 jaar en éen keer 1 jaar helemaal clean geweest en soms denk ik: dat gaat me toch niet nog eens gebeuren, na zo'n lange tijd?

Maar dan denk ik weer aan hoe ik toen was, zo onzeker, met een man (mijn vorige huwelijk) die me mishandelde, of beter gezegd: de man die ik toeliet mij te mishandelen omdat ik zelf niet sterk genoeg was om grenzen te stellen. Oh, wat voelde ik me toen slachtoffer en oh wat had ik weinig geloof in mezelf.

Als ik daarnaar terugkijk denk ik: nog een wonder dat ik 3 jaar clean ben gebleven.

Ja, ik voel me oud op zulke momenten, doorleefd soms ook. En wijs ja, dat is weer het voordeel.

Ik denk veel na over mezelf en de keuzes die ik heb gemaakt sinds ik clean ben. En elke keer merk ik dat ik er steeds een beetje meer afstand van kan nemen, omdat er zoveel mooie herinneringen, prestaties en ontwikkelingen weer bijgekomen zijn.

Ik kom er wel; met kleine stapjes of soms hele grote, af en toe een stapje achteruit, maar komen zal ik er!

Nog even goed nieuws: de OTS van 2 jaar is nu definitief afgelopen (reden is dat BJZ er nu voldoende vertrouwen in heeft dat ik mijn kinderen, de oudste 2, voldoende bescherming kan bieden tegen mijn ex, hun vader)!!!

Ja, 2009 is mijn jaar!!!

Zou zeggen: zet met zoveel zelfvertrouwen de champagne vast koel. Voor je het weet is het 31 december en dan kan je voldaan terugkijken op de grote overwinning die je dit jaar op jezelf zal gaan behalen

Zie hoeveel een mens kan als je maar gelooft in jezelf!
Dan snap je al bijna niet meer dat je je hebt laten mishandelen door je man.
Maar eigenlijk trek je , als je dope gebruikt, ook mensen aan die niet lekker in hun vel zitten dus een hoop negativiteit. Ik wil nu alleen nog maar mensen om me heen die positief zijn ingesteld en zin hebben om nog wat van hun leven te maken. Geen mensen meer die de energie uit je zuigen maar mensen waar je energie van krijgt.

En rara, goed om cabaret te gaan doen, vooral als je dat altijd al hebt gewild. Ik las wel vaker dat je daar erg graag naar kijkt.
Ken je de act van Xavier Guzman over verslaving?
Zat een paar maanden geleden te zappen toen ik hem zag met zijn voorstelling.
Hij zei: ik ben nu clean en iedereen denkt dus dat het goed met me gaat, maar het gaat helemaal niet goed........en toen was het even stil.
Het raakte me toen zo dat ik nog dacht; dit is autobiografisch of een heel dierbaar persoon van hem die verslaafd was. Later las ik dat hij zelf verslaafd was en toen begreep ik het helemaal.
Maar hij gaf zo goed weer wat iedereen wel herkend als je net clean bent, je voelt je nog zo onwennig met alles, en die enorme leegte, terwijl iedereen om je heen denkth het gaat zo goed ze gebruikt niet meer.
Gelukkig gaat het langzaamaan beter . Jij bent gelukkig al door die fase heen en ligt er een weg voor je open....

wat gebeurd is is gebeurd en waarom je het gedaan heb is ook gebeurd.
je kan je beter bezig houden met waarom je nu clean bent en trots daarop zijn en van iedere dag met je kids genieten en trots zijn op je baan waar je veel kan betekenen voor die kinderen.
waarom je bent gaan gebruiken weet je denk ik wel diep van binnen en daarom kan je door je eigen ervaring die kinderen beter helpen en hopen dat zij zich later niet de vraag waarom heb ik dat gedaan hoeven af te vragen.
als je maar beseft waarom je nu clean ben en je kinderen datgene geeft wat jij niet kreeg.

Hieronder een stuk tekst dat ik als PM naar wat mensen had verzonden (durfde het niet algemeen te posten, te moeilijk), maar mezelf toch een trap onder mn kont gegeven en nu dus toch gepost (thanx Speeseend ).

Het is bij dat ene trekje gebleven, gelukkig. Ik ben nog steeds heel kwetsbaar, dat wel. Heb geen echte trek of cravings of wat dan ook, maar wel nog steeds het gevoel "ik wil een hele week op bed liggen, krijg allemaal de tering blablabla", en ja, als ik eerlijk ben denk ik nu vooral "ik moet clean blijven" en dat is niet goed, dat weet ik, het moet weer worden "ik wil clean blijven", ja ik snap dat het verschil tussen die 2 veel uitmaakt, maar hoe het om te draaien???

Nou, dit was de tekst van enkele dagen geleden:

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ben net terug gevallen. Ik heb één trekje genomen en zit hier strontmisselijk en kentterstoned te tikken en te denken: "Waarom vieze gore trut?!!!"

Ik weet eigenlijk ook wel waarom, het is geen excuus, dat weet ik, het mag ook geen excuus zijn, maar shiiiit, alles- de grond- is onder me weggevaagd.

Ik d8 alles aan te kunnen, idd; wat een zelfoverschatting. Ik ben sinds vorige week mijn baan kwijt, kan er niet te veel over zeggen, maar komt erop neer dat mijn man een kindje uit een vorige relatie heeft wat ook als client betrokken is bij mijn werkgever. Mijn werk bestond uit het begeleiden van kindjes (en hun gezin) zoals dat kindje.

Ik wist niet dat hij daar zat, had anders nooit gesolliciteerd. Maar vervangende baas geloofde dat niet, ben ontslagen in mijn proeftijd.

En 3 dagen geleden heeft mijn man te horen gekregen dat zijn contract ook niet wordt verlengd omdat "hij niet in het plaatje van het bedrijf past".

Ik heb alweer een nieuwe baan in dat vreselijke onderwijs, maar heel zwaar (laag niveau leerlingen), 2,5 uur reistijd per dag en ik verdien minder omdat ik maar korte dagen kan werken (ben alles aan reistijd kwijt). Dit is ook maar voor even; ziektevervanging.

We hebben verdomme 3 kinderen, een hoge hypotheek, de kinderen sporten, ik heb mijn theaterhobby, ik weet het even niet meer allemaal...

Ik weet nu ook niet meer waarom ik nou gebruikte net, heb na dat ene trekje de rest door gootsteen gespoeld, shiiiit, ik weet het ff niet meer allemaal... was 5 maanden clean, verdomme!!!

Ik durf dit niet eens te posten. Ik had geen trek de laatste dagen, maar herinner me wel dat ik dacht: R@, je bent van jezelf aan het afdrijven, geef aandacht aan jezelf, hoe voel JIJ je? Maar daar kwam ik niet aan toe om die vraag voor mezelf te beantwoorden; ik verloor mijn baan, kinderfeestjes, mijn man verloor zijn baan, kinderen kregen griep etc.

Ik kan deze terugval niet terugdraaien, moet ik nu helemaal opnieuw beginnen met tellen hoe lang ik clean was??? Ik weet het niet meer... ik weet het echt niet meer...

Ik begin nu langzaam weer het gevoel van "R@-power" terug te krijgen. Alsof het leven en de kracht langzaamaan weer terugkomen, waaraan ik zo gewend was geraakt de laatste 5 maanden, jawel, want 3 oktober had ik 5 maanden clean geweest.

Ik heb mezelf voorgenomen (als soort extra motivatie ofzo) dat nu ik heb besloten dat het 1 trekje was en dat het daarbij blijft, ik voor mezelf door mag tellen met al die maanden.

Noem het gerust mezelf belazeren, dat is het niet hoor (anders had ik het toch ook niet gepost), maar die 5 maanden staan voor wat ik al kon en doordat ik weet wat ik al kon, kan ik ook meer geloven in wat ik nog kan gaan neerzetten.

Dus: daar gaat 'ie: ik ben nu 5 maanden en 1 dag clean (op 1 trekje na dan )

En dat ene trekje zal ik niet vergeten, zeker niet, want dat trekje moet ik volledig gaan begrijpen om ervoor te zorgen dat het niet meer gaat gebeuren.

Ik weet wel al dat ik al vaak opnieuw ben begonnen, te vaak denk ik wel eens, en dat ik dat af en toe zóóó vermoeiend vind. Heb al eens mijn prachtige baan in het Speciaal Onderwijs verloren doordat ex rechtbankstukken naar werkgever zond. Dat (in combinatie met moeder kanker en abortus) zorgde toen ook na een jaar voor een terugval. Of beter gezegd: niet die voorvallen waren de oorzaak, maar het feit dat ik er niet mee kon omgaan.

Ik weet dat ik niet meer dezelfde ben als toen, ik ben ouder, wijzer (hoop ik ) en 1 trekje mag niet een excuus zijn om dan maar gelijk te denken: zie je wel, ik kan het niet, krijg ook maar de fuck, ik ga weer aan die rotzooi.

Dat ga ik dus juist niet doen! Ik moet niet clean blijven, ik wil het! Zo!
En nu dat gevoel vasthouden, ik merk dat schrijven mij al erg helpt!

Op naar de volgende volledig-clean-blijven-maanden!

Helemaal mee eens!
blijf niet terugkijken naar dat ene moment dat je het even niet meer aan kon, en jezelf liet verleiden tot dat ene slippertje.
Kijk eerder terug op hoe sterk je bent geweest de laatste maanden.
Hoeveel je bent gegroeid en hoeveel je jezelf opnieuw hebt leren kennen.
Laat het gewoon een les geweest zijn, leer er van en ga verder waar je gebleven was.

Ik weet nu zelf ook dat het moeilijk is om clean te blijven wanneer de tegenslagen in het leven om de hoek komen kijken. Daar mee omgaan is iets waar zowel jij als ikzelf ( en velen met ons) mee om moeten leren gaan. makkelijk is het niet, maar onmogelijk zeker niet!

Ik heb er wel vertrouwen in, en Ik vind dat je nog steeds trots mag zijn op jezelf.
Niet opgeven meid, zorg goed voor jezelf!

Thanxx allemaal, doet me goed

En Nonna: om jouw vraag in je PM te beantwoorden: Nee, lekker was het niet. Ik was kotsmisselijk, heb ook veel overgegeven (was op een gegeven moment niets over, dus werd heel zuur, echt heel goor) en gewoon zó knetterstoned dat het niet eens in de buurt van lekker kwam.

Maar na die ergste klap heb ik toch heel diep geslapen en de volgende dag werd ik 's avonds pas ziek. Het gevoel overdag was, eerlijk is eerlijk, toch wel even fijn. Moeilijk om toe te geven, maar ja, toch wel even fijn. Ik stond wat verder van mezelf, van al mijn onrust en onzekerheid, wanhoop etc. af.

Dat was ik kennelijk toch vergeten dat DAT juist zo aantrekt in die troep. Als ik me goed voel, heb ik het niet nodig en als het even slechter gaat ook niet, dat heb ik wel bewezen.

Maar als alles wat ik heb opgebouwd met mijn hele gezin als een kaartenhuis in elkaar dreigt te zakken ("Ons huis! Onze hypotheek!") en die baan waar ik zó gelukkig was en waar eindelijk alles op z'n plek viel, ja, kennelijk was dat genoeg.

Wel griezelig, dat het toch zo broos was allemaal.

Maar goed, blijkbaar was dit nodig om me alert te houden, ik kan het nu toch niet meer veranderen. En erover schrijven helpt mij enorm, merk ik weer.

Ik blijf clean ja (ik schrijf het lekker vaak op, voelt ook goed ), dat blijf ik.

Ik ga verder en ja, ik had vorige week (vóórdat mijn man zijn slechte bericht kreeg) al wat sollicitaties de deur uit gedaan.

Had weer een stapel dikke pillen (leesvoer, bedoel ik ) om me heen en lees veel, grote pot brandnetelthee erbij en ik ga weer verder.

"Even slikken en weer doorgaan", zong Marco Borsato. Dat doe ik nu ook.

Truste allemaal!

Goed dat je het nu wat positiever benaderd, want het feit blijft staan dat je 5 mnd. clean bent(op dat ene trekje na dan).
Onthou maar goed hoe niet lekker het was en hoe ziek je er van werd mocht je weer trek krijgen. Bij mij hielp dat altijd(en nog steeds) erg goed. Word zelfs al misselijk bij de gedachte aan die vieze smaak van dope. Weet niet hoe het nu is (ben er al 2 jaar uit) maar de dope van de laatste jaren is soms zo sterk en goor van smaak dat je letterlijk kotsziek wordt van een trekje als je al een tijdje clean bent. Misschien alleen maar goed voor ons om het dan maar vooral te laten. Of misschien word ik oud en kan ik er niet goed meer tegen!?

En ja, toch effe die rust in je kop is erg lekker. Dat is toch vooral blijkbaar waarom we verslaafd zijn geraakt en dat onrust en teleurstellingen in ons leven grote valkuilen zijn.

Ook weer heel herkenbaar ja: het kotsmisselijk worden als je aan de geur denkt.

Toen ik jaren geleden nog shotte gaf ik altijd over tijdens het klaarmaken van mijn shot. Beetje goor verhaal: maar tijdens het bereiden had ik dus naast de bank waar ik zat, een kotsbakje. Ik kon geen shot voorbereiden zonder over te geven.

Toen ik voorgoed stopte met shotten en overging op roken, ging het overgeven voorbij.

Maar elke keer als ik na een tijd clean zijn weer terugviel (vanaf enkele maanden, zeg maar) gaf ik de eerste keren weer heel erg over, tijdens het voorbereiden van het roken dus.

Vorige week ook weer. Ik snap dat nog steeds niet: is het louter en alleen aangeleerd gedrag (zo van: één keer kotsen; lichaam leert het als gewoonte, dus altijd kotsen) of heeft het te maken van een soort onbewust verzet van onze geest tegen die troep waardoor het lichaam dat vertaalt in misselijkheid/overgeven: als signaal van die troep dus letterlijk afstoten ofzo?

Welke van de 2 oorzaken? Ik weet het niet. Misschien beide?

Herkenbaar?

als ik er aan terug denk vraag ik me echt af hoe ik daar mee doorgegaan ben want ik heb het 1e jaar alleen maar gekotst en dat deed iedereen.zo misselijk werd ik ervan.maar die uitwerking daarna van rust.gek eigenlijk dat je weet dat je over je nek gaat maar toch iedere x doen.

goed dat je gewoon door gaat.ik glij ook wel eens uit maar wel gelijk weer opstaan en niet blijven liggen.voor mij ben je ook al 5 mnd clean.

Ja, bizar gewoon!
Ik had ook in het begin van gebruikerstijd konstant dat ik moest kotsen. Van 68 kilo naar 48 kilo in half jaar tijd. Vond het niet eens zo'n punt eigenlijk, was ik gelijk erg slank! Wat heet.....
nu denk ik: je was graatmager, bah!
Maar ja, je kreeg er ook wat voor terug. Je werd beloond door de heerlijke warme rush en de rust in je hoofd, daar ging het om.
Dus Ra, ik denk vooral het eerste omdat, als je eenmaal flink gekotst hebt na je eerst trekje ,je hersenen daar op blijven reageren.
De tweede misschien ook wel, alleen vroeger wilde ik gebruiken en toen had ik het ook.

Zal wel meevallen denk ik Eend, een ieder reageert er blijkbaar anders op.
Ook ik heb nog nooit gekotst voor, tijdens of na het chinesen, en ook niet tijdens de afkick.´
Wel een enkele keer van het basen, maar van bruin nog nooit.
Terwijl er anderen waren in die periode die keer op keer iedere keer moesten kotsen van het chinesen.

Zal een stukje tussen de oortjes zitten, maar voor een deel ook hoe je lichaam er op reageerd. Misschien komt het omdat ik die gore smaak van bruin juist erg lekker vond.
Hoe goorder hoe beter. Die smaak alsof je net een dode gier had gebeft, heerlijk...

Maar ik kan me voorstellen dat wanneer je die smaak juist heel vies vind dat je dan eerder moet kotsen.

Misschien kotsen vrouwen sneller? Mijn vriend had er ook nooit last van.

De geur en smaak van dope kan zo verschillen. Ik kan me nog de Chinese hero herinneren uit de jaren 70. Beetje roze van kleur en ze noemden het""Pink Elefant"". De smaak was zacht en wat zoet en de geur ook, erg lekker.
Toen kwam de Turkse hero en die was (vond ik) vies. Sterk bitter, donker van kleur en scherp in de keel.
Iraanse hero was weer lichter van kleur en zachter van smaak, dus die vond ik weer lekker.
Afghaanse dope kan ook vaak weer donkerder van kleur zijn met een sterke bittere smaak en scherp in de keel.
Er is ooit "bauxiet"geweest, zo noemden de Surinamers het omdat het de kleur van bauxiet had wat in hun land veel voor handen is. Oranje-bruin. Dit vond ik weer vies smaken.
Zo konden er 0ok allerlei geurtjes aanhangen van bijv. parfum en benzine. Afhankelijk van waar de dope in was vervoerd.
Dus er zijn nogal verschillende smaken en geuren. Van heeel vies tot heeel lekker.
Ik zelf hield van lichte kleur en zachte smaak. En niet van heel donkere kleur met gore smaak en scherp in de keel. Soms stikte ik er zowat in. En van die dope dus kon ik kotsneigingen krijgen(vooral als ik erg ziek was). Maar de dope van de laatse jaren, Afghaanse volgens mij, is wel erg sterk. Geef mij maar de wat lichtere varianten. Maar wat zit ik nou te lullen, ik hoef het niet meer!

Wat een topic, ik ben bij het begin begonnen en had na de eerste bladzijde hypomanische posts van de TS al het voorgevoel dat er een terugvalletje aan zat te komen. Helaas werd dat ook nog bevestigd.

R@r@, ik ben heel erg blij voor je. Als je het 'clean zijn' zo erg uitbuit. Dan is het gat als dat gelukkige gevoel weg is, want geloof me, dat is tijdelijk, heel erg groot. Het is een bekend verhaal en het gebeurt de beste. Wat ga je doen als je er niet meer zo blij om kan zijn? Kijk daarvoor uit! Het is een grote valkuil waar je NU AL in gevallen bent.