Clean blijven!

Zal wel meevallen denk ik Eend, een ieder reageert er blijkbaar anders op.
Ook ik heb nog nooit gekotst voor, tijdens of na het chinesen, en ook niet tijdens de afkick.´
Wel een enkele keer van het basen, maar van bruin nog nooit.
Terwijl er anderen waren in die periode die keer op keer iedere keer moesten kotsen van het chinesen.

Zal een stukje tussen de oortjes zitten, maar voor een deel ook hoe je lichaam er op reageerd. Misschien komt het omdat ik die gore smaak van bruin juist erg lekker vond.
Hoe goorder hoe beter. Die smaak alsof je net een dode gier had gebeft, heerlijk...

Maar ik kan me voorstellen dat wanneer je die smaak juist heel vies vind dat je dan eerder moet kotsen.

Misschien kotsen vrouwen sneller? Mijn vriend had er ook nooit last van.

De geur en smaak van dope kan zo verschillen. Ik kan me nog de Chinese hero herinneren uit de jaren 70. Beetje roze van kleur en ze noemden het""Pink Elefant"". De smaak was zacht en wat zoet en de geur ook, erg lekker.
Toen kwam de Turkse hero en die was (vond ik) vies. Sterk bitter, donker van kleur en scherp in de keel.
Iraanse hero was weer lichter van kleur en zachter van smaak, dus die vond ik weer lekker.
Afghaanse dope kan ook vaak weer donkerder van kleur zijn met een sterke bittere smaak en scherp in de keel.
Er is ooit "bauxiet"geweest, zo noemden de Surinamers het omdat het de kleur van bauxiet had wat in hun land veel voor handen is. Oranje-bruin. Dit vond ik weer vies smaken.
Zo konden er 0ok allerlei geurtjes aanhangen van bijv. parfum en benzine. Afhankelijk van waar de dope in was vervoerd.
Dus er zijn nogal verschillende smaken en geuren. Van heeel vies tot heeel lekker.
Ik zelf hield van lichte kleur en zachte smaak. En niet van heel donkere kleur met gore smaak en scherp in de keel. Soms stikte ik er zowat in. En van die dope dus kon ik kotsneigingen krijgen(vooral als ik erg ziek was). Maar de dope van de laatse jaren, Afghaanse volgens mij, is wel erg sterk. Geef mij maar de wat lichtere varianten. Maar wat zit ik nou te lullen, ik hoef het niet meer!

Wat een topic, ik ben bij het begin begonnen en had na de eerste bladzijde hypomanische posts van de TS al het voorgevoel dat er een terugvalletje aan zat te komen. Helaas werd dat ook nog bevestigd.

R@r@, ik ben heel erg blij voor je. Als je het 'clean zijn' zo erg uitbuit. Dan is het gat als dat gelukkige gevoel weg is, want geloof me, dat is tijdelijk, heel erg groot. Het is een bekend verhaal en het gebeurt de beste. Wat ga je doen als je er niet meer zo blij om kan zijn? Kijk daarvoor uit! Het is een grote valkuil waar je NU AL in gevallen bent.

Goed gezegd Sarori. Echt een mooie post! Dat meen ik.
Ik zie dit nu pas en wil maar 1 ding zeggen: vol houden Ra! Je bent goed bezig, die ene keer is gebeurd. Gebeurd is gebeurd, jammer dan, NO BIG DEAL.
Gewoon verder gaan zoals je ging, hoort erbij. Maak het niet groter dan het is want je kunt het!

Opium&Rum zei:

Wat een topic, ik ben bij het begin begonnen en had na de eerste bladzijde hypomanische posts van de TS al het voorgevoel dat er een terugvalletje aan zat te komen. Helaas werd dat ook nog bevestigd.

Klik om te vergroten...

Wat een aannames op een rij, zeg!

Ik ben al eens eerder 3 jaar achtereen en 1x 1 jaar achtereen volledig clean geweest en alle keren ging het bij mij precies hetzelfde: tijdens de afkick emotioneel behoorlijk stuiteren, na de afkick de eerste weken (tot maand of 2-3) helemaal halleluja-gevoel.
Als je mijn posts leest van toen ik net clean was, schreef ik ook dat het nou eenmaal zo gaat bij mij, maar dat ik na die periode wat rustiger word.
En voor een groot gedeelte is het gewoon iets wat R@ zo R@ maakt: ik kan intens genieten van zoveel dingen in het leven, ben gewoon heel emo (daar weten de vaste DF-ers alles van, hè jongens? ) .

En toen ik wat langer clean was, werd ik minder hypomaan, maar was ik nog steeds er vrolijk en blij over zoveel andere dingen.

Ik kan je dus verzekeren dat een wel/geen hypomane stemming niets te maken hoeft te hebben met het wel/niet snel terugvallen. In elk geval bij mij niet.

Wel ben ik ervan overtuigd dat het dankzij mijn positieve levensinstelling (wat jij dan hypomaan noemt) vorige week bij 1 trekje is gebleven.

En nee: ik ben niet teruggevallen in dat ene trekje omdat ik me ineens niet meer "halleluja" zou voelen.

Zie al mijn posts.

Ik snap je punt en dat zal voor sommigen misschien best zo gelden, maar om dat nou gelijk als voorspeller/feit te zien, vind ik best kortzichtig, eerlijk gezegd.

Groetjes en een uitbundige halleluja-groet :P ,

R@

speeseend zei:

neem de tijd voor iets wat niet plots is gecreëerd!

Klik om te vergroten...

Hé Eend,

Leg uit, alsjeblieft, ik snap hem niet helemaal
Bedoel je dat verslaafd worden een tijd duurt en dat het dus ook veel tijd kost om ervan af te komen?

Kwaak!

speeseend zei:

De roofbouw die op lichaam en geest is gepleegd, daar zal men ook na een verslaving nog mee moeten dealen.

Klik om te vergroten...

Bedoel je dat bepaald (bijv. hypomaan) gedrag een gevolg is van de roofbouw op de geest?

1 trekje 1 keer 1 keer 1 keer en ja feest, terugval!!!! zo gaat het en als je eerlijk bent naar jezelf weet je dat het zo gaat maar eerlijk zijn naar je zelf dat is moeilijk.
dat kan niet iedereen ook als je geen verslaving hebt, ga het maar eens proberen!!
evalueer eens alles van de afgelopen 3 maanden en ik denk dat je precies weet wat ik bedoel zo niet heb je toch een groot probleem.
SUCCES

r@r@ zei:

speeseend zei:

De roofbouw die op lichaam en geest is gepleegd, daar zal men ook na een verslaving nog mee moeten dealen.

Klik om te vergroten...

Bedoel je dat bepaald (bijv. hypomaan) gedrag een gevolg is van de roofbouw op de geest?

Klik om te vergroten...

Nee, dat bedoel ik niet direct. Het kan wel wanneer dat bij jou als roofbouw is gecategoriseerd.

Wat ik als voorbeeld kan geven is het volgende: afsluiting van de werkelijke buitenwereld kan allerlei sociaal psychische problemen veroorzaken. Maar natuurlijk moet je hier ook weer in ogenschouw nemen dat er uitzonderingen zijn. Sommigen onder ons zijn met een bepaalde sociaal-psychische 'afwijking' geboren. Dan moet het wel weer naar die maatstaven gerelativeerd worden.

Ok, ik snap hem, thanx!

Bij mij is het idd zo dat ik van nature al vrij uitbundig ben en heel intens leef. En altijd als ik clean werd, was ik dat de eerste 1-2 maanden weer, maar dan in het kwadraat.

Het werd gelukkig na die periode wel rustiger in mijn hoofd allemaal, zou anders knap vermoeiend zijn zeg, zelf voor mij

En na de periode "in een gat vallen", nee dat heb ik ook nooit ervaren.

Ik hoor het wel veel van anderen: die zijn dan heel blij dat ze clean zijn, maar bij de eerste de beste tegenslag vallen ze weer terug. Dat heb ik nooit zo goed begrepen, hoe iemand zichzelf zó kwetsbaar kan maken.
Dat is eigenlijk jezelf voortdurend tekort doen, en geen wonder dat iemand zich daar dan weer minderwaardig over voelt en als gevolg daarvan weer gaat gebruiken: de vicieuze cirkel is geboren... zonde...

Ik heb zelf wél ervaren dat ik na grote trauma's ben terugevallen, maar juist omdat er dan óf echt wat ingrijpends was gebeurd, óf dat ik na een uitglijder gelijk weer clean werd en bleef, had ik altijd genoeg zelfrespect over om daar weer kracht uit te halen om clean te kunnen blijven.

Klinkt paradoxaal: maar als een soort evenwicht (in zoiets onevenwichtigs als verslaving ).

Klink ik weer vaag?

Nee, Ra, je klinkt niet vaag.

Voor mij ben je gewoon 5 maanden clean! Natuurlijk was het niet echt slim om het nog eens te proberen, maar het is gebeurd, niets meer en niets minder.

Veel belangrijker is om na te gaan waarom je "ineens" weer een trekje nam en je te wapenen voor als je weer eens in een moeilijke omstandigheid verkeert. Dan blijf je ook de komende jaren gewoon clean.

De behoefte aan het 'verdwijnen uit de dagelijkse realiteit' is iets wat wij allemaal zonder uitzondering wel kennen. Het leven is soms ondraaglijk licht en heel vaak alles behalve rechtvaardig. Wie wil er niet eens ontsnappen aan die sleur van werk, af en toe vakantie en de nodige hoeveelheid shit die je in je leven over je heen gegooid krijgt. Soms lijkt het leven wel een grote baggerput! Wegvluchten heeft alleen geen zin, want als je weer nuchter bent zit je nog steeds in de bagger. De kunst is denk ik om ermee om te leren omgaan en in die bagger ook nog de mooie kanten van het leven te zien. Want die zijn er: altijd! Lieve mensen, grappige gebeurtenissenen, zingende vogeltjes...dat houdt nooit op.

Rara is ontslagen door haar verleden. Kut natuurlijk, maar ze heeft nog steeds haar lieve kinderen waar ze zo veel om geeft. Haar man verliest zijn baan en de hypotheek baart zorgen, maar toch heb ook jij je lichtpuntjes: lekker lachen bij de tv en zelf aan cabaret doen. Bij de buren lijkt het gras vaak groener, maar dat is meestal bedrog: ook daar is het gras dor en is het leven soms kommer en kwel. Bovendien kijk je teurg op een ongelooflijk mooi proces: je bent afgekickt van de hero na toch een fikse verslaving. Trots zijn daarop is wel het minste wat je mag zijn!

Dat ene trekje doet daar allemaal niets aan af, wat mij betreft. Hou dat voor ogen en kijk vooruit...want daar ligt het leven. Wat gisteren was is alweer voorbij.

Sterkte Ra!!

Sarori

Hallo allemaal,

Hier even een tussenbericht van mij.

Voor iedereen (en Silver , maar bedankt voor je PB! ), nee, ik ben niet verder teruggevallen. Zit wel in een enorme strijd wat betreft toekomst etc.

Omdat mijn man geen werk heeft meer en ik ook niet, moet ik nu eigenlijk elke baan in het onderwijs aannemen. Veel MBO niveau 2 of VMBO dus. Dat is op dit moment te zwaar voor me. Ik ben helemaal opgebrand van het elke keer weer opnieuw moeten beginnen.

Wat daarbij komt: sinds die ene hele leuke baan in de Jeugdhulpverlening, weet ik nu dat dát is wat ik echt wil en ook kan. Ik heb al gesolliciteerd, maar elke keer krijg ik een afwijzing omdat mijn opleiding niet aansluit. Bij die andere werkgever heb ik dus wat dat betreft echt geluk gehad.

Ik moet dus gewoon SPH gaan studeren, maar ja, van welk geld. Het UWV zal het niet gaan betalen, omdat ik al goed geschoold ben, volgens hem. Of toch maar een gesprek aanvragen? Eeerlijk vertellen dat het onderwijs mij nu van binnen opvreet, dat ik daar echt geen toekomst meer heb en wil hebben?

Ik weet het even niet meer. Die andere baan (MBO, niv. 2), ziektevervanging is misgelopen omdat ik niet in het team paste, dat was ook echt waar en dat zal ik teveel hebben uitgestraald.

Anderen kunnen het wel volhouden, dag in dag uit naar werk gaan, wat je helemaal tegenzit, maar ik niet, dat maakt me van binnen dood en ik word er letterlijk uitgeput van.

En nu kan ik weer ergens anders gaan werken: korte reistijd, maar weer MBO niveau 2 (ironisch; vlakbij die prachtige baan in je Jeugdhulpverlening ), maar ik wil het niet meer, maar wat ik wél wil kan niet omdat ik het diploma niet heb.

Nee, ik val niet terug, maar ben wel erg depri. Ik kijk veel t.v. en geniet gelukkig wel van de Herfstvakantie met mijn kindertjes.

Ik ben vooral boos nu, en ook boos op mezelf, op mijn verleden. Ik was die mooie baan niet vanwege mijn verleden verloren (dat was i.v.m. een ex van mijn man waar hij een kindje mee had blablabla, waardoor ik ook "betrokken" zou zijn), maar als ik nooit verslaafd was geweest, had ik al lang geld gehad (en uitgegeven) om de studie te doen die ik echt wil, die aansluit op wat ik wil: in de Jeugdzorg werken.

Ik weet het: terugkijken heeft geen zin en ja, ik blijf solliciteren. Ik doe "groot" in mijn handelen, maar ik voel me erg klein, verward en gewoon heel erg moe van alles.

En ook bang, want de sector waarin ik wil gaan werken, dat is ook precies de sector waar alle rechtbankstukken etc. over mijn verleden liggen.
Officieel mag een verleden geen reden zijn om iemand een baan te weigeren en er zullen er ook best zijn tegen wie ik op een gegeven moment eerlijk kan zijn over mijn verleden en tóch die felbegeerde baan krijgen, maar zie die maar eens te vinden.
De meesten zullen het toch teveel risico vinden.

Eén voordeel: ik heb geen strafblad, dus een Verklaring Omtrent Gedrag krijg ik altijd (logisch, anders zou ik geen les kunnen geven )...

En omdat ik boos ben op mijn drugsverleden, kwam ik ook even minder op DF, komt wel goed hoor, maar nu ff onregelmatig DF-bezoek

Groetjes,
Ra

Lieve Ra,

Ik kan me helemaal inleven in je situatie.
Het is gewoon allemaal even Kut.
Je doet zo je best, en het werpt niet de vruchten af die je gehoopt had.
Daar word je wel depri van.
Je verleden is een bagage die je nu eenmaal meedraagt.
Zoals je zegt: terugkijken heeft geen zin.
Maar het blijft wel irritant in je achterhoofd meespelen.
Wat als ik...
Had ik toen maar....

En dat is juist wat zo deprimerend is.
Die boosheid op jezelf. Steeds met die beredenering tot de conclusie komen: Je hebt het allemaal aan jezelf te danken. Je hebt het voor jezelf verpest.
Geloof me, die beredenering ken ik maar al te goed.
Je hebt er alleen zo weinig aan.
We zullen het moeten doen met het hier en nu.

Het enige wat we kunnen doen is ons uiterste best.
En ook al werpt dat niet direct zijn vruchten af, is dat de enige manier met hoop op een betere toekomst. Hoop blijven houden dat deze instelling uiteindelijk het meeste voor ons oplevert.
We weten immers allebei dat als we de handdoek in de ring gooien, het alleen nóg erger wordt...

Vol blijven houden dus meid!
En al is het niet direct op de korte termijn... op de lange termijn zul je jezelf er dankbaar voor zijn.

Gr, Yoro

Thanx allebei!

Het gaat weer helemaal goed hoor, min of meer dan.

Nog geen baan, maar wel hoop. Al voel ik me regelmatig zó verdomd oud!
Ik weet het, ik ben net de 30 gepasseerd, maar ik heb al zoveel meegemaakt dat het meerdere levens lijken, nu al...
En ja, dat moet je juist benutten, die ervaringen, de verkregen wijsheden benadrukken en het kutgevoel erover toelaten zonder dat het je teveel in beslag neemt.
Ik weet het, maar toch, af en toe verdomd moeilijk. Inderdaad: "Had ik maar niet! WAAROM?"

Maar ik zoek altijd het licht weer op, mijn eigen vrijheidsgevoel. En echt: als je goed zoekt, vind je het!
Ik vertelde over mijn weer opgepakte hobby (theater) en daar haal ik erg veel energie uit; gisteren na het repeteren lekker stappen met z'n allen, dat was echt een tijd geleden!

Er zitten een paar mensen in mijn groep die alles weten over mijn verleden (ja, alles ja ) en die ken ik al sinds mijn 17e (omdat ik al sinds mijn 14e aan theater/cabaret doe).

Het was mooi om te zien en vooral voelen hoe trots zij op mij zijn dat het me gelukt is uit de goot te komen (want ook in die paar verschrikkelijke maanden, nu alweer 5 jaar geleden, kwamen ze me wel eens tegen: graatmager, met een duffe blik in m'n ogen, terwijl ik vol overtuiging zei: "Ja hoor, het gaat wel goed met me!").

Ze vroegen: "Hoe heb je het gedaan"? Waardoor is het je gelukt? Was het de therapie?"
En ik antwoordde het eerste wat er in me opkwam: "Gewoon, het besef "DIT wil ik niet meer, nooit meer."
Eén van die vrienden had voorgesteld dat zijn dochter van 16 op mijn kinderen kan passen op onze vaste repetitieavond. Ik vroeg waarom hij zo'n vertrouwen in mij heeft en hij zei: "Omdat ik zie wat er écht in jou zit, daar gaat het om." Klinkt vaag, maar ik snap hem. En ze is al een keer komen oppassen.
Ik vind dat heel bijzonder, het geeft mij ook zelfvertrouwen dat anderen vertrouwen in mij hebben, ondanks mijn verleden...

Ik ben erg blij dat zij weer in mijn leven zijn, alsof ik weer een kans krijg om mijn leven weer op te pakken, alsof er geen periode-in-de-goot is geweest. Voelt erg goed...

Verder geniet ik lekker van de vakantie nu, volgende week ga ik toch maar wel naar die sollicitatie. Dan maar even werk wat ik niet leuk vind; van het geld kan ik de studie doen die ik wél wil.

En een R@ zittend en luierend, dat past gewoon niet. Met helemaal niet gaan werken zou ik alles enkel erger maken.

Dus ik heb besloten: dan maar even kutwerk doen, want het geld wat ik ermee verdien brengt me (d.m.v. studie) elke dag dichterbij de sector waar ik wil werken.

Het komt goed! Jawel!!!

Allright, klinkt goed Ra.
Goed bezig, keep it up!

Hai Rara,

Goed van je dat je het allemaal weer oppakt!
Het vertrouwen weer terugkrijgen van je vrienden, omdat ze de echte Ra weer terugzien.
Een baan aannemen om je studie te kunnen betalen voor wat je echt wilt.
Petje af, that's the spirit!

Alleen, geef jezelf niet teveel de schuld dat het allemaal door je verleden komt. Wat je zegt, je hebt ook heel veel wijsheid ontwikkeld wat je straks weer goed kan gebruiken in die baan.
Er zijn ook veel niet gebruikers die niet de studie hebben kunnen doen doordat hun leven anders verliep. Gelukkig heb je nu wel de keus, en de mogelijkheid, om dat te gaan doen wat je graag wilt.
Heeft ooit iemand gezegd dat het leven een makkie is......
groetjes, Nonna

Do I feel guilty, about an imperfect life?
It's time for me to take what's mine,
I don't want to
live in the present
I make myself ill, at times I'm happy.

But your society makes me scared.

My past involves my future,
I have to manifest my destiny...
If I lose myself, I lose what's precious
And if there's not something wrong with me
I know there should be.

But your society makes me sad.

If invisibility could be achieved
life could be so nice,
I could walk around, be around
and nobody,
nobody wouldd know I was around

But your society makes me scared

- Johnny Thunders.