van het begin, tot het stoppen...

hoi r@r@

ik las net van de emile hoeve en moet daar even op reageren.
wat een kut zooi daarzo met hun hierarchie ik kwam daar binnen en werd als een slaaf behandelt ik deed niet wat ze wilden en moest een uur op een bankie zitten en mocht niet opstaan ik werd echt gek daar heb daar 1 nacht geslapen en ben toen direct naar de dealer gerent daar maken ze je nog gekker dan dat je je al voelde. ik vond de detox in parnassia echt heel leuk waren leuke mensen die je holpen alleen de dokter gaf wel heel veel methadon daarzo woow ineens kreeg ik 16 pillen in de plaats van 10 ik viel gewoon in slaap onder de gesprekken. hoe waren jullie ervaringen in de klinieken bijv in detox alkmaar of in parnassia wat heeft jullie het beste geholpen?

Sarori zei:

Om op je eerdere vraag terug te komen: ik kom weer in rustiger vaarwater gelukkig. Ik laat mij niet klein krijgen: nu niet en later niet. Het leven is nog veel te mooi om toe te staan dat iemand dat - op allerlei nogal lage manieren - probeert te verzieken. Mijn motorvakantie die ik pas heb gehad - lekker uitwaaien - heeft mij weer opnieuw doen beseffen dat mijn vrijheid mij een zeer groot goed is. Zo groot, dat ik er voor zal waken tot aan mijn laatste snik. Zo is het en niet anders.

Wat dat betreft kunnen wij elkaar de hand schudden denk ik...

Zet hem op!
groeten

Klik om te vergroten...

Fijn te horen dat je de handdoek nog lang niet in de ring gooit Sarori
Ondanks dat er blijkbaar toch nog mensen zijn die het je niet makkelijk maken..
Ik kan me ook goed voorstellen dat zo'n uitwaai-vakantie e.e.a. weer relativeert.
Dat heb ik ook wanneer ik door de natuur loop, zelfs als ik buiten de bebouwde van de ene naar de andere stad/dorp rijd. Dan stop ik even om een stukje te lopen waar geen mens is.
Totale stilte, rust, enkel wat natuurgeluiden.
Dat geeft mij een heerlijk gevoel. Even de tijd om voor mezelf wat dingen op een rijtje te zetten. Iedere keer weer dezelfde conclusie: Het leven kan zo mooi zijn, en dat is het eigenlijk ook. De vrijheid die daar bij hoort is onbetaalbaar.
Dat motiveert me nog meer om clean te worden, en te blijven!
Dat is het knokken 100% waard. Iets wat zeer zeker de moeite waard is om tot de laatste snik te verdedigen!

We kunnen elkaar dus inderdaad de hand schudden!

Jij ook sterkte, en laat je niet gek maken door mensen die op een lage manier proberen je van je stuk te brengen. Zolang jij je vrijheid behoudt, blijf je altijd de winnaar!

Groeten, Yoro

Nog even de afgestreepte dagen sinds de laatste keer herogebruik geteld, dat werk altijd wel motiverend!

116 dagen!

nog 17 dagen tot de laatse meet.

dan nog 10 dagen bupe, en dan eindelijk volledig opiaatvrij!

Yoro zei:

Het zit 'em overtuigend dus tóch in de procentjes.
2,5mg lijkt niets, maar is toch 20% minder.

Klik om te vergroten...

Dat is zeker de reden. Had ik geloof ik al eens uitgelegd, toch? Een verslavingsarts heeft dat ooit tegen mij gezegd en dat deed mij erg goed, als een stukje erkenning als het ware.

Maar daar komt ook nog bij dat (bijna) alle afbouwers het het moeilijkst krijgen vanaf 10 mg. Meet.

Je gaat als een speer! Geweldig, Yo! Nog even en dan weet jij ook weer hoe "vrij" zijn ook al weer voelt!

Ik vind het reteknap dat je zó consequent en consistent gemotiveerd blijft! Eeerlijk waar: petje af!

Dikke zoen!

r@r@77 zei:

Yoro zei:

Het zit 'em overtuigend dus tóch in de procentjes.
2,5mg lijkt niets, maar is toch 20% minder.

Klik om te vergroten...

Dat is zeker de reden. Had ik geloof ik al eens uitgelegd, toch? Een verslavingsarts heeft dat ooit tegen mij gezegd

Klik om te vergroten...

Klopt als een bus hoor Ra! Toen je dat een tijd terug zei klonk het ook erg logisch, maar toch leek het me gewoon bizar dat je van zo weinig meet, toch zoveel verschil kunt voelen.
Toch zeker als je eerst zo veel meer gebruikte.
Ik slikte 125mg/dag... da's g*odver 50x zoveel als die 2,5mg/dag die ik nu afgebouwd heb.
Dus 1/50 ste deel ( = 2%).
In mijn ogen dus bizar dat je lichaam met procenten werkt.
Het zou mij toch logischer lijken dat het gaat om de hoeveelheid werkzame stoffen die je binnenkrijgt. Dus dat je bij ieder 5mg die je bijvoorbeeld minder slikt hetzelfde effect moet krijgen. want er word immers 5mg minder door je lijf opgenomen.
Of dat nu t.o.v 125mg is, of van 15mg, je krijgt 5mg minder in je donder.

Beetje verwarrend aan het worden nu misschien, maar aan de ene kant klnkt het logisch,
want ik krijg 20% minder werkzame stoffen binnen dan 2 dagen geleden.
Maar toch ook weer niet logisch, want als je kijkt naar de daadwerkelijke hoeveelheid, dan is dat maar 2,5mg minder....

Erg frappant dus om nu aan den lijven te ondervinden dat het lichaam blijkbaar wel degelijk reageert op percentages...
Ook al is het in mijn ogen nog steeds niet de meest logische manier waarop het lichaam werkt.
maarja, ik ben dan ook geen arts
Ik probeer enkel met logische beredenering tot een plausibele verklaring te komen.
Enkel door het boerenverstand te gebruiken kun je natuurlijk niet alles verklaren.
Daar hebben we gelukkig specialisten voor die dingen kunnen verklaren die niet altijd even logisch lijken

r@r@77 zei:

Je gaat als een speer! Geweldig, Yo! Nog even en dan weet jij ook weer hoe "vrij" zijn ook al weer voelt!
Ik vind het reteknap dat je zó consequent en consistent gemotiveerd blijft! Eeerlijk waar: petje af! Dikke zoen!

Klik om te vergroten...

thx lieverd

Gek is het eigenlijk.
Vanaf het begin heb ik voor mezelf besloten van: ik ga stoppen, sterker nog: ik ben gestopt.
Sindsdien heb ik dat besluit volledig achter me gelaten, en houdt me dan ook niet meer bezig.
Dat besluit is al genomen dus hoef ik daar niet langer bij stil te staan.
Ik heb me dus al die tijd gefocusd op de afbouw en de afkick zelf.
En dus niet op de beslissing van, zal ik stoppen of toch doorgaan.
Ik stort me dus volledig op het zo dragelijk mogelijk maken, en mijn tijd uitzitten.
Zo goed mogelijk met de lichamelijke ongemakken omgaan en dit alles combineren met mijn dagelijksleven omringd door nietsvermoedende mensen zowel thuis als op het werk.
En dat werkt tot nu toe prima. Makkelijk is het niet maar hé, da's geen verrassing.
Wat me op moeilijke momenten wel eens helpt is gewoon boos op mezelf worden.
Sukkel, je boet gewoon voor wat je jezelf hebt aangedaan.
Net als toen ik op de tandartstoel lag voor een renovatieprojectje.
Als ik het dan echt even niet meer had, dan ging het in gedachten van:
Dit is het resultaat. gewoon een welverdiende straf. Take it like a man.
Werkt bij mij op dat soort momenten gek genoeg beter dan mezelf heel zielig vinden!

(in de tijd dat ik deze post op mijn laptop tiepte ben ik zeker 10 keer van positie veranderd, liggen, zitten, op mijn buik liggen,rechtop zitten op mijn rug liggen, op mijn zij liggen en weer terug bij af.
mijn benen en voeten staan geen seconde stil, constant wiebelend.
Echt heel de dag al mega onrustig. ben benieuwd wat de nacht brengt)

Oh ja, ik heb volgende week donderdag 2 juli afspraak bij de verslavingsarts.
Dan bespreken we het laatste vervolg van het traject, en ga ik regelen dat ik eindelijk oxazepammetjes krijg!!

Net als jij, Yoro, kan ik dat % verhaal ergens volgen en ergens ook weer helemaal niet. Maar goed, de realiteit leert je dat het % verhaal gewoon klopt.

De laatste loodjes zijn zwaar, erg zwaar, als ik dat zo allemaal lees.
Maar gelukkig heb je dat ook bijna achter de rug: 116 dagen met meet afbouwen bezig schrijf je...en nog slechts 17 dagen en dan ligt de meet ook achter je. Je hebt er dus wel even zo'n 90% opzitten!!!

Heel knap dat je het besluit genomen hebt met de hero te kappen en er daarna niet meer over na te denken. Dat getuigt van een ijzeren wil en doorzettingsvermogen, wat maar weinig mensen in die omstandigheden kunnen opbrengen. Zoals jij doorgaat, zonder maar enige vorm van twijfel of vermindering van motivatie: klasse!

Je zult de laatste dagen zeker volbrengen en ik hoop dat de zwaarte van die dagen ook gaat afnemen als je weer ingesteld raakt op die 10 mg. Tot op heden is dat altijd gebeurd na een verlaging in dosis. Telkens las ik weer dat het de eerste dagen het ergste was, maar er daarna weer dagen kwamen dat het wel uit te houden was en je je minder ziek voelde. Dat zal nu vast en zeker ook gaan gebeuren.

Heel veel succes bij het laatste gedeelte van de rit. Je einddoel is al haast zichtbaar en de vrijheid gloort weer. Het is je van harte gegund!

toi toi

Yoro zei:

Oh ja, ik heb volgende week donderdag 2 juli afspraak bij de verslavingsarts.
Dan bespreken we het laatste vervolg van het traject, en ga ik regelen dat ik eindelijk oxazepammetjes krijg!!

Klik om te vergroten...

Hé Yoro,

Fijn dat je snel naar de arts kan!
Misschien kan je wel meerdere Pammetjes krijgen (tijdelijk dan hè). Want Oxazepam helpt met name tegen angst/onrust (wat je overdag misschien wel kunt gebruiken?), maar bijv. Temazepam/Diazepam zijn echte inslapers.
En als je helemaal geen last hebt van angst etc., heb je misschien alleen een inslaper nodig.

Wat ik bedoel is: geef heel concreet je klachten weer, want tussen Pammetjes onderling zitten ook nog wat verschillen.

Hoe ging het op je werk vandaag? Beetje uit te houden?

Dikke zoen van mij

Sarori zei:

Net als jij, Yoro, kan ik dat % verhaal ergens volgen en ergens ook weer helemaal niet. Maar goed, de realiteit leert je dat het % verhaal gewoon klopt..

Klik om te vergroten...

The long way brothers, the long way

speeseend zei:

The long way brothers, the long way]

Klik om te vergroten...

Vat 'm ff niet, Duck

Ok Duck, in dat geval sluit ik me volledig bij jouw visie aan.
Ik ben vorig jaar van 10 mg. Meet naar nul gegaan en heb aan het einde zitten kloten met halfjes van kwart pillen (1/2 van 1,75 mg. dus). I
Ik ben na "nul" nog 3 weken ziek geweest (spierpijn, ziek wakker worden), maar daar ontkom je sowieso niet aan. Maar idd: ik werd ditmaal niet psychotisch/agressief etc.

Hoi!

Zo, deze dag zit er ook weer op, afgestreept, next!

Beteft de langzame duckmethode, moet ik het ook met jullie eens zijn.
Lijkt mij ook de betere manier. Zeker nu ik te voelen krijg wat de snellere manier inhoudt.
Echter heeft dat het logisch gevolg dat het dan een heel stuk langer duurt.
Daarom heb ik dus tóch gekozen voor de vluggere methode.

Ik ben nu al 4 maandjes bezig, en duurde voor het gevoel al te lang.
Moet er nu niet aan denken dat dit veel langer had moeten duren. Nu ik aan het eind van het ritje raak heb ik daar ook nog geen spijt van gehad.
zolang het nog te combineren was met werken, en ik het op kon brengen om het verborgen te houden voor iedereen zou ik het volhouden.
Als dit echt niet mogelijk was gebleken had ik geen andere keuze gehad, dan het langzamer te doen.

Maar ik ben nu al zo ver gekomen.
Nog maar 2 weken op het werk, ook al is het zwaar, en vreet het me echt al mijn energie.
Als ik me 2 of 3 maanden geleden al zo gevoeld had als nu, oké, maar die laatste weken moet ik dan ook maar gewoon volhouden.

Ook word ik niet psychotisch, en niet snel aggressief.
In mijn geval zou het echt voor de onrust zijn (want dat is nu al erg heftig)
En natuurlijk als inslaper. Ik zal het er met de arts nog eens over hebben.
Zoals je zegt R@, zijn er verschillen tussen de pammetjes, dus zullen we dat nog eens bekijken.

nog ff in het kort de dag van vandaag:
De vroege ochtend was al wat beter dan gisteren, iets langer door kunnen slapen.
Overdag was het exact hetzelfde, wederom dezelfde verschijnselen, die wederom nog vóór het middaguur al begonnen.wél was het einde van de middag al iets draagbaarder dan gisteren rond die tijd. de avond zelf is eigenlijk ook redelijk verlopen.
Ook toch weer iets minder heftig dan gisteren.
D'as natuurlijk maar erg relatief.
Vandaag was dan over het algemeen beter dan gisteren, maar nog altijd heftiger dan de afgelopen maanden. Maar ja, Cruijf zou zeggen: da's logisch...

Gisteren zag ik het somber in, maar na vandaag heb ik tóch weer hoop dat het net zo zal gaan als de vorige afbouwstappen. Sarori herinnert me er aan dat het idd zo tot nu toe iedere keer al gegaan is. De eerste dagen hevige reactie, maar na een paar dagen trekt het dan toch weer bij.
Als dat echt zo zal blijken, dan ben ik er van overtuigd dat die 2 weken aanloop naar de zomervakantie nog te overzien zullen zijn. Ik hoop na het weekend weer wat stabieler te zijn op de 10mg, en dan is't een kwestie van volhouden, en dagen afstrepen.

Yoro zei:

Vandaag was dan over het algemeen beter dan gisteren, maar nog altijd heftiger dan de afgelopen maanden. Maar ja, Cruijf zou zeggen: da's logisch...

Klik om te vergroten...

Cruijf zei ook: "Elk nadeel heb z'n voordeel."
Jij hebt voor de relatief snelle methode gekozen (zeker wat betreft de laatste 10 mg. Meet), heel knap en je kan straks nog van een staartje zomer genieten zonder pijn en andere ongemakken.
Nadeel is dat het erg zwaar is en nog zal worden op je werk etc.

Sluit me wederom aan bij de Eend: helaas blijkt vaak pas achteraf of het de juiste methode was. Ik moest bijv. altijd door schade en schande wijs worden. Ik heb letterlijk alle afkickmethodes (mediactie en afbouwschema's) doorlopen

Ga je lekker op (een welverdiende) vakantie als alles achter de rug is?

Groetjes, R@r@

Vandaag dag 4 op 10mg.

Ik kan met voorzichtige blijdschap mededelen dat vandaag ook weer beter is gegaan dan de voorgaande dagen. mijn lichaam lijkt dus idd net als de voorgaande afbouwstappen weer langzaam te wennen. Ook al was deze laatste keer heftiger dan tevoren.
Ik heb vandaag redelijk mijn werkdag af kunnen maken.
Zoals het er nu naar uit ziet gaat het me wel lukken om de komende 2 weken stabiel op 10mg te blijven, en daarbij de dagelijkse routine van werken etc erbij te blijven doen.
En dat nog steeds zonder benzotjes of wat dan ook (melatonine heb ik gelaten voor wat het was)

Dan tijdens mijn vakantieperiode kan het me niets verrotten dat ik strontziek ben.
Dat zei ik al in mijn allereerste post van het topic, en zo denk ik er nog steeds over.
Leuk is het niet, makkelijk ook niet, maar simpelweg een noodzakelijk kwaad.

Ik heb dan iig totaal geen verplichtingen meer waar ik rekening mee hoef te houden.
Ik ben druk bezig om mijn moeder en d'r ex-man (maar nu toch weer partner) op vakantie te sturen zodat ik alle rust heb. Mocht dat niet lukken ben ik ook al bezig om op andere manieren 2 volle weken rust te hebben. Dan ga ik de 3e en laatste week van mijn vakantie naar Frankrijk.
Da's iig de planning indien ik me er bekwaam voor voel.
Ik hoop het maar want het zou maar al te lekker zijn om even een week er tussenuit te zijn, zeker na zo'n slopende periode.

Owja, misschien ook niet onbelangrijk:

Op het werk is de werkdruk de afgelopen 2 weken flink afgenomen.
Ik had heel duidelijk gemaakt dat ik zelfs met iedere avond overwerken mijn werk niet af kreeg en dat het de spuigaten uitliep. Dat in combi met het feit dat ik over 2 weken al met vakantie ga heeft wel resultaat gebracht. Ik heb mijn leidingevende duidelijk gemaakt dat er iets moest gebeuren van zijn kant als ik mijn werk netjes over zou willen dragen wanneer ik oo vakantie ga. Hier is verbazingwekkend goed op gereageerd.
Ik heb de afgelopen 2 weken een collega van mijn afdeling volledig tot mijn beschikking gehad om me te helpen. Tevens is er een andere collega van een andere afdeling (die al ruim 30 jaar bij het bedrijf werkt) sinds deze week ook halve dagen beschikbaar geweest om mij te ondersteunen.
De afgelopen 2 weken heb ik een enorme achterstand vrijwel weggewerkt.
Ik had ruim 120 mails waar ik nog werk aan had, die ik vandaag aan het einde van de dag allemaal had weggewerkt. Ook alle lopende projecten, opleveringen, servicebestellingen etc zijn nu weggewerkt. de werkstress die ik ruim 2 maanden gehad heb is nu eindelijk weg.
Nu heb ik eindelijk weer overzicht, en heb ik er een goed gevoel over dat ik alles netjes kan overdragen wanneer ik over 2 weken vakantie heb.

Dat maakt die 2 weken werken ook een heel stuk draagbaarder!
minder stress, minder overuren, zucht....opluchting alom.

zo, toen zat ik al weer op dag 5.

Gisterenavond achter het laptopje paar glaasjes wodka-redbull op.
De stemming zat er al vlug in want ze tikten meteen aan.
Toen belde m'n stapmaat me op, of ik mee de stad in ging.
Het ging wel zo kriebelen, dat ik het toch gedaan heb.

Superdruk in de stad natuurlijk met dat mooie weer.
Wel een gezellig avondje gehad, wel aardig diep in het glaasje gekeken, maar ja.
Ik was 7 uur vanmorgen pas weer terug thuis.
Toen geslapen tot 12 uur.
Wel aardig brak, maar moest er uit om boodschappen te doen.
Verder ondanks de dosis op 10mg gaat het best redelijk.
Vanavond ga ik ook weer op stap.
Deze keer niet in eigen stad. Ik ga naar Goes vanavond.
Samen met m'n stapmaat, en een goede vriend van hem die ik inmiddels ook goed ken.
We zijn wel vaker samen op stap geweest.
Hij is een paar jaar ouder, en een wereldwijd bekende zanger.
In het kader van anonimiteit kan ik zijn naam niet noemen.
Hij gaat in ieder geval wel vaker in Goes op stap, en heeft ons gevraagd vanavond daar mee op stap te gaan. Best zin in. Nog een beetje brak van gisteren, maar dat is na een paar glaasjes wel weg. Ik heb in ieder geval geen tijd om mezelf ziek te voelen zo.
De nodige alcohol neemt dat voor een groot deel weg.

ik weet, ook daar moet ik voorzichtig mee zijn.
Maar ik móést er gewoon even tussenuit, even onder de mensen.
Ik werd thuis langzaam gillend gek.

Hé Yoro,

Ik zag in je schema dat je 17 (?) dagen op 10 mg. Meet blijft staan, verstandig! Dan kan je lichaam rustig wennen aan deze dosis en erna overstappen op de Bupe.

Het einde is in zicht, jongen!

Leuke nacht gehad? Nog een leuke meid tegengekomen? Dat zou ik je nou echt gunnen: wat afleiding enzo .

Groetjes!

Daar ben ik weer even, vanuit Frankrijk deze keer.
Gisterennacht om 1 uur aangekomen.
De reis was een hel, ik had maar een half pilletje clonidine en een één oxazepammetje ingenomen. Ik dacht: beter ziek, dan met een duffe kop mijn splinternieuwe weer in de prak rijden. We zijn wel veilig aangekomen, maar was toch weer goed ziek geworden.
Maar ja, ik ben er nu.
Het lijkt er sterk op dat alles rustig loopt hier nu.
M'n oma ligt nog wel een tijdje in het ziekenhuis. gaan we vandaag op bezoek.
m'n psycho tante is ook al een heel stuk bedaard sinds oma is opgenomen is in het ziekenhuis.
Nu is bij haar die dagelijkse zorg weggevallen van haar eten geven, wassen etc.
m'n nichtje is vorige week al terug naar huis vertrokken, dus die spanningen zijn ook weer weg.
Komende week is m'n laatste vakantieweek. Dan weer terug aan het werk, bah. moet er nu echt niet aan denken. maar goed even een update van de stand van zaken.

vandaag is dag 4 dat ik clean ben
klachten die ik nu toch nog heb: onrust, spierpijn, lichamelijk niet vooruit te branden, slecht slapen, rommelende maag, en ik stink van het zweet
Het moet nou met een paar dagen toch echt wel beter gaan, hoop ik...
hoop ik echt, want ik wil hier tot donderdag of vrijdag in Frankrijk blijven, maar heb niet zo veel medicijnen meer mee kunnen nemen omdat ik eigenlijk maar tot maandag zou blijven.

wat ik nog over heb:

5 en een halve pil clonidine van 0.15mg
3 pillen temazepam van 20mg
6 pillen oxazepam van 10mg

daar zal ik het mee moeten doen.
en als het dan toch niet gaat vind ik wel een oplossing.
Die tante van me, of anders mijn moeder wel, hebben vast ook de nodige sterke pillen in huis.
moet goedkomen. en ik ben expres zelf gereden, zodat ik naar huis kan wanneer ik zelf wil.

over het algemeen moet ik toch wel zeggen dat er langzaam vooruitgang in zit hoor.
ik slaap nog steeds super slecht en weinig, maar wel wat meer als een paar dagen terug.
gisteren heb ik met tussenpozen van wakker worden zelfs 6 uur geslapen
vannacht was het weer een heel stuk minder, vast vanwege de reis en shit.
Ik lag er om 2 uur vannacht in, en werd om 5 uur wakker.
Naar de wc geweest, peukje gerookt en terug gaan liggen.
Toch terug in slaap gevallen, maar werd om 7 uur weer klaarwakker, deze keer badend in het zweet. benden maar een bakje koffie met een half pilletje clonidine, en een peuk gedaan.
ff voor de tv gezeten, stukje naar de franse smurfen gekeken en weer terug naar bed.
Deze keer zat terug in slaap vallen er niet in, dus heb ik de laptop maar op schoot genomen.

Zoals Mars zegt, het valt ook allemaal wel te relativeren.
Maar op het moment dat je zo ziek bent heb je daar helaas bar weinig aan.
Het vooruitzicht dat het beter gaat lijkt dan nog hééél ver weg.
Maar het is er wel. Daar moet ik je gelijk in geven Mars.

En Ra, lieve Ra, je slaat de spijker weer op z'n koppie hoor.
Ik moet idd oppassen dat ik wanneer ik straks terugkom en me (hopelijk) weer beter voel geen domme dingen ga doen. van zo: ik ben clean, dus nou zal ik eens welverdiend de beest uit gaan hangen. die terugval heb ik al gehad, dus ik houd het in de gaten hoor Ra.
Nu dat ik me er bewuster van ben heb ik er wel vertrouwen in.

Ik hoop écht over een paar dagen te kunnen zeggen: ik voel me een heel stuk beter..
Ik laat de komende dagen nog wel weten hoe het gaat.

Groeten en bisous uit la France!