r@r@77 zei:
Ben je al eerder van Meet afgekickt?
Nee nog niet echt. Wel veel geschommeld qua dosis, maar de afgelopen 3 tot 4 jaar nog nooit op nul gestaan. Ik begon met 35 mg/dag en dat was al gauw 125 mg/dag met daarbij haast dagelijks bijgebruik. dus ik heb al wel een aantal keren veel geminderd met de bruin, en 1x een maand helemaal geen bruin gerookt. Maar methadon heb ik al die jaren altijd blijven gebruiken.
Ik sta nu gelukkig nog maar op 25mg, is in al die jaren mijn laagste dosis ooit.
Wat me nog te wachten staat weet ik niet precies, maar ik weet in het groot wel wat ik kan verwachten. Daar zie ik dan ook wel een beetje tegenop...
Ik heb het er vooral lichamelijk de afgelopen maand toch steeds meer moeite mee gehad.
Afbouwen met meet is voor mij geen pretje.
En ik weet dat dit nog maar het begin is, maar ja.
Je moet er wat voor over hebben
![:wink:]()
Er is dan ook niets liever wat ik wil dan nooit geen druppel meet meer te hoeven slikken!!
r@r@77 zei:
Overweeg jij ook een implantaat, of is dat niks voor je?
Ik heb het er met de arts over gehad en ik ga inderdaad hoogstwaarschijnlijk naltrex slikken nadat ik een weekje of 2 helemaal op nul sta met alles.
Pillen of implantaat zouden we dan later wel bespreken.
Lijkt me een goed idee, trekremmer en goed om een terugval te helpen voorkomen.
r@r@77 zei:
Houd me op de hoogte ja, zou ik fijn vinden! Ik sleep je er doorheen, zoals jullie mij er doorheen hebben gesleept. Mij hielp het echt, dat was fijn...
Hoe sta je er tegenover, heb je er zin in? Of ook bang voor afkick?
Dank je wel, zal ik zeker op prijs stellen! Als we elkaar zo er een beetje doorheen kunnen helpen is toch harstikke mooi
![:)]()
Hier kun je toch meer begrip krijgen omdat dit mensen zijn die het uit eigen hand ervaren hebben en dus precies weten hoe je jezelf op dat moment voelt.
Dat kun je bij anderen zelfs met de beste bedoelingen niet terugvinden.
Voor mij een goede uitlaatklep om op dit forum er open over te kunnen praten iig !
In ik sta er nog steeds net zo positief tegenover als toen ik er aan begon op 2 maart.
Aan de ene kant zie ik er wel tegenop omdat ik precies weet hoe lang het nog wel gaat duren.
Maar hoe verder ik kom kan ik ook tevreden terugkijken naar hetgene ik inmiddels al achter de rug heb. Iedere dag weer een stapje dichterbij.
AL voel ik me nog zo kut, lichamelijk of anders... als ik de kalender er bij pak en al die afgestreepte dagen zie die ik al overwonnen heb... dan herinner ik mezelf er snel aan hoe goed ik bezig ben. zo voelt het absoluut niet omdat je niet lekker bent, maar je weet het wel.
Dus met ups en downs, maar over het algemeen kijk ik er nog positief tegenaan.
Ik ben ook niet bang voor de afkick. Ik zie er tegenop, maar ik vrees het niet.
Ik weet wat ik kan verwachten en wanneer. Ik zie het nu als een test van volharding.
Uithoudingsvermogen en wilskracht. Als ik deze komende maanden volhoud ben ik eindelijk waar ik zijn wil
![:)]()
