van het begin, tot het stoppen...

ZO, ik ben weer helemaal op de hoogte van do's and dont's

Ik ben gelukkig opgegroeid met een oudere zus, dus ben ik al helemaal bekend met de gedachtengang van de gemiddelde vrouw. Uitzonderingen daargelaten uiteraard.
Opgroeien met een oudere zus geeft veel ervaring en inzicht op de gedachtengang van een vrouw...
Mijn zus zou trouwens niets liever willen dan een lieve vriendin voor mij, en dus voor haar een leuke schoonzus. Ik word dus nog steeds wekelijks op de hoogte gehouden van allerlei tips, en vooral wat erg fout is, en ik dus vooral nooit moet doen.
Daarbij komen zowat alle punten aan bod, die jij ook opnoemt Ra.

Ik heb me het afgelopen jaar dan ook best aangepast qua kleding, en verzorging.
Een heleboel nieuwe kleren (samen met mijn zus aan het shoppen geweest).
Geen shirts meer zonder mouwen (enkel op het strand ofzo).
geen v-hals (staat bij mij niet) maar alleen strakke ronde hals shirts.
Stralende lach (van de buitenkant tenminste) frisse adem (altijd smints op zak).
van die 3/4 sokken voor onder een korte broek, géén witte sportsokken meer, en blote voeten bij open schoenen. Geen witte Nike's meer, maar donkere Pumatjes en een paar nette zwarte prada's. Met zwarte herensokken dus
Geen nagels meer bijten (want dat heb ik altijd héél veel gedaan).
Dus nu zien de nageltjes er altijd netjes geknipt uit, en zonder zwarte randjes eronder.
Nog wel een goude ketting, maar altijd ónder mijn shirt, en niet zó'n megadikke koningsketting, maar ook niet zo'n nichterig flinterdun kettinkje.
een middelmaat 18 karaats goud met wit goud, simpele schakel, en net lang genoeg om over het hoofd aan te trekken. veel lekkere luchtjes, geen overdreven walm, maar wel lekker ruiken.

Al bij al ben ik dus al best veranderd volgens het gemiddelde vrouwenblad dus.
Was in het begin even wennen, maar nu voel ik me er prima op m'n gemak mee.
Het enige waardoor ik me nog niet helemaal lekker in mijn vel voel is het ondergewicht.
Dat bedoelde ik eigenlijk waardoor ik er uit zie als een levend lijk.

Natuurlijk zoals jullie zeggen past er op ieder potje een deksel, en zijn er genoeg vrouwen die op tengere mannen vallen. Toch voel ik mezelf er niet lekker bij.
Maar dat zal in de komende maanden/jaren vanzelf bijtrekken.
Mijn eetlust is nu al 2x zo groot dan een half jaar geleden.
Ik verwacht ná de afkickperiode dan ook weer zo op mijn normale gewicht te zitten.

Vandaag precies 4 maanden geleden mijn laatste folietje heroine gechineesd

Nu nog precies 10 dagen te gaan tot de allerlaatste 10mg methadon!
En dan is het bye bye methadon!!

Wat is het trouwens hééérlijk warm weer zeg!
Ik kan echt intens genieten van het pal onder de zon zitten/liggen.
Nadeel is alleen dat ik zweet als een otter en voor mijn gevoel nog eerder ziek word.
Maar in die bakkende zon zitten compenseert op dat moment wél die kou van binnen.
Weer typisch gevalletje Cruijf, elk nadeel heb z'n voordeel

De afgelopen dagen zijn stabiel ziek geweest.
Zeg maar wel zieker dan afgelopen maanden, maar nog wel houdbaar.
De onrust zal voorlopig nog wel in m'n flikker zitten, ik kan dag en nacht geen seconde meer stilzitten. Echt hoogst irritant, maar ik ben nu al zo ver dat ik het nog steeds positief kan bekijken

Morgenmiddag om half 5 de afspraak met mijn verslavingsarts om de laatste details van de afkick verder af ter spreken, pillen bupe en oxazepam te regelen, en dan gaat het eindelijk gebeuren!!!!!!!

Direct daarna 's avonds met de collega's naar het terras en lekker uit eten.
Zo vliegen de dagen lekker voorbij

Ik had gisteren trouwens iets prachtigs....
Om half 10 's avonds werd ik gebeld...het gsmnr van mijn broer.
Ik neem op "met Yoro" hoor ik daar een kinderstem: "hallo ome Yoro"
Was het mijn kleine neefje van 5 jaar.
Ik zeg "hé, hoe is het met mijn allergrootste vriend?"
zegt hij " ja goed hoor, maar hé ome Yoro, ik wil jou iets vragen"
Ikke "zeg het maar hoor".
hij "nou, ik krijg vrijdag een nieuwe fiets en die is héél mooi"
Ik zeg "écht waar, gaaf hoor!"
hij " kom jij vrijdag naar mijn fiets kijken?
Ik" ja natuurlijk! ik kom na het werk gelijk kijken!"
hij " JA dan kunnen we samen gaan fietsen!"

Ik moest wel zo lachen, het is wel zo'n lekker manneke, heerlijk onschuldig nog.
Toen pakte mijn broer de telefoon over.
Zegt hij tegen zijn zoontje, "en nou hup terug naar bed jij!"
Hij had hem om 9 uur op bed gelegd, maar kwam om half 10 van de trap af terug naar beneden gelopen. Hij kon niet slapen, en wilde per sé ome yoro bellen om te vertellen van zijn nieuwe fiets. Ik moest en zou vrijdag langskomen om die te komen zien.
Heerlijk, dat zachte en die liefde die ik van zijn kids krijg, echt heerlijk gewoon.
De twee zusjes zijn een paar jaartjes jonger, maar zijn zeker net zo gek met me.
Als ik er ben mogen papa en mama niets meer doen.
Aankleden, helpen met eten, luiers verschonen, haren kammen, tandjes poetsen, boekje voorlezen, maakt niet uit.
Zodra ik bij hun ben dan gaat het van "nééhéé moet ome yoro doen!

onvoorwaardelijke liefde, van die stevige knuffels met die kleine armpjes, die kleffe kusjes met die pekkige smoeltjes, echt super gewoon.

Yoro zei:

onvoorwaardelijke liefde, van die stevige knuffels met die kleine armpjes, die kleffe kusjes met die pekkige smoeltjes, echt super gewoon.

Klik om te vergroten...

Mooi man! Dan weet je weer waar je het allemaal voor doet. Kinderen kunnen zo ontroerend zijn.

Veel succes morgen bij je arts. Ik hoop dat ie een goede stevige stoel voor je heeft :P
Op naar de eindstreep!

Yoro zei:

onvoorwaardelijke liefde, van die stevige knuffels met die kleine armpjes, die kleffe kusjes met die pekkige smoeltjes, echt super gewoon.

Klik om te vergroten...

Ik weet precies wat je bedoelt, fijn is dat hè? Mij geeft dat altijd heel veel energie en een positief gevoel, gebruik dat maar als je je even wat kutter voelt!

Hoe was het bij de arts vandaag?

Groetjes, R@

Ja met die jonge kinderen geeft echt een verrassend goed gevoel
Nooit gedacht, en eigenlijk pas sinds de kinderen van mijn broer geboren zijn heb ik het mogen ervaren. Ik zou het nu voor geen goud wilen missen!

Bezoek aan de arts is heel goed gegaan.
Duidelijke antwoorden op mijn vragen, alle nodige afspraken gemaakt en dingen geregeld.
Ik ben er vertrokken met een goed gevoel en het vertrouwen dit dit voor mij de beste manier is, en dat het zo ook echt gaat lukken.
Ik heb hem eerst uitgebreid verteld hoe de afgelopen maanden verlopen zijn.
Welke symptomen en wanneer, hoe ik me voelde, alles.
Aan de hand daarvan een paar kleine wijzigingen in het schema.
Hier helemaal onderaan dan ook het uiteindelijke definitieve schema.

Samenvatting:

t/m volgende week zondag blijf ik 10mg/dag meet slikken.
Dan de maandagochtend niets, en om 11 uur heb ik dan een afspraak bij de arts.
Dan krijg ik mijn volledige dosis bupe (temgesic) mee voor de rest van de afkick.
Tevens krijg ik dan een recept die ik meteen bij de apotheek op kan halen voor 20 tabletten van 10mg oxazepam. (die wegens de behandeling wél worden vergoed)

Dan diezelfde maandag om 18.00 's avonds mijn eerste 2 pilletjes (0.4mg) bupe.
En later die avond om 23.00 uur weer 2 pilletjes.

Mijn startdosis is de eerste dag dus 0.8mg

De volgende dag (dinsdag) wordt dit verdubbeld naar 4 maal 2 pillen van 0.2 (totaal dus 1.6mg)
Dan heb ik om 15.00 uur mijn tweede afspraak bij de arts om te zien of de dosis goed is.

Vanaf de dag daarna (woensdag) ga ik ieder dag 1 pilletje afbouwen.
tot ik uiteindelijk na in totaal 9 dagen temgesics geslikt te hebben op nul sta.

Gedurende die 9 dagen, en de dag erna krijg ik 20mg oxazepam p/dag.

Naar aanleiding van mijn uitgebreid verslag van de afgelopen 4 maanden,
en het feit dat ik overstap vanaf 10mg methadon is de startdosis zo laag.
Ook om die 9 dagen durende afbouw te vergemakkelijken.
Hoe lager ik start, hoe makkelijker de afbouw.

Er was een verwachting van mijn arts gebaseerd op dit alles, in combinatie van zijn jarenlange ervaring (hij is al bijna 60 jaar, en heeft al jaren in Nederland, maar ook jaren in België als verslavingsarts gewerkt. En die verwachting was dat de overstap op bupe, en de afbouw naar nul hiervan nog best wel eens erg mee kan vallen.
Zeker in vergelijking met de afbouw van de methadon.
Ik ben nog steeds bereid op het ergste, maar heb nu toch weer hoop dat het mee kan vallen, en dat het me iig gaat lukken

Hij begon ook nog over de naltrexon.
Zijn advies was me om het tóch te doen. Niet als implantaat, maar in tabletten.
Dat zouden we nog kortsluiten wanneer ik eenmaal echt op nul sta.

Zo, dat was het weer voor vandaag.
Trusten allemaal

Hé Yoro,

Fijn dat het gesprek zo bevredigend is verlopen!

Bij Miroya hanteren ze ook 8-9 dagen voor afbouw Temgesic en verslavingsarts deed het ook, indien mogelijk voor verslaafde, in 8-10 dagen.

Ik heb het ook altijd zo gedaan met Temgesic.

Nog even en dan sta jij ook op nul!

Slaap lekker!

Yoro zei:

Ik ben druk bezig om mijn moeder en d'r ex-man (maar nu toch weer partner) op vakantie te sturen zodat ik alle rust heb. Mocht dat niet lukken ben ik ook al bezig om op andere manieren 2 volle weken rust te hebben. Dan ga ik de 3e en laatste week van mijn vakantie naar Frankrijk.

Klik om te vergroten...

En; is dat inmiddels gelukt? En gaat de vakantie door? Ga je alleen of met vrienden/familie? Kamperen?

Hoe heb je geslapen?

Denk je eraan dat je voldoende water drinkt met die hitte én afkicken? (Haha..., lijk wel moedertje zo betuttelend... ).

Suc6 met werken vandaag!

Hoi!

Ha Ra,

betreft de vakantie: Enkel de eerste 5 dagen ben ik nog belast met de anwezigheid van moeder en partner in huis. Dan vertrekken ze en ben ik gelukkig helemaal alleen thuis.
Die eerste dagen zal ik het dan maar houden op "griep" om ze van mijn rug af te houden.
Eenmaal weg heb ik het rijk alleen.
Zodra ik op nul sta en ik voel me bekwaam ga ik naar Parijs.
Ik kan daar bij mijn neef blijven slapen.
Als ik me echt goed genoeg voel rijden we met zijn 2en door naar zuid-frankrijk.
Mijn tante heeft daar een huisje bij Montpelier.
Staat al wel allemaal in de planning, maar dat is dan wel in het gunstigste geval dat ik niet doodziek blijf.
Naar Parijs ga ik hoe dan ook.
Al is het maar een klein weekje dat ik daar ben.
Een weekje Zuid-Frankrijk zou natuurlijk nog beter zijn!

Ik heb vanmorgen trouwens mijn functioneringsgesprek gehad op het werk.
Mijn beste ooit!!
Ik ben daar 2 maart in mijn nieuwe functie begonnen binnen het bedrijf.
De dag daarvoor heb ik mijn laatste folietje bruin gerookt.
Vanaf werkdag 1 tot nu heb ik dus in mijn afkickperiode gezeten.
Desondanks heb ik het wonder boven wonder gepresteerd om de beste resultaten ooit te behalen.

Mijn sterk punten waren:

onder alle omstandigheden altijd rustig
bewaart de rust in de groep
Analytisch sterk
Grote kennis
duidelijke goede structuur in mijn werk
Communiceert zowel schriftelijk als mondeling correct en duidelijk naar klanten.
zeer betrokken
collegiaal
zet zich volledig in
pro-actief
doortastend
komt door doorvragen tot de kern van het probleem en lost het daarna goed op

enigste aandachtspunt: (op tijd) hulp vragen

EIndconclusie verbeterpunten: Blijf zo doorgaan!

Uiteraard was dit een goede aanleiding om opslag te vragen.
Bij het beoordelingsgesprek aan het einde van het jaar ben ik de eerste die aan de beurt is.
Heeft hij me schriftelijk toegezegd.'
Goede inzet en veel overuren maken, maar er geen schrijven waren de genoemde redenen.

Toch wel fijn dat het gewaardeerd word. Geeft voor mij ook wel hoop voor de toekomst.
Wanneer ik een tijdje op nul sta en weer helemaal helder en goed in mijn vel zit, kan het alleen maar nog beter gaan. Ik sta nu binnen het bedrijf goed op de kaart.

En dat voor iemand die 10 jaar harddrugsverslaafd is,
en maar nét zijn mavo diplamo behaald heeft.

Mijn week kan niet meer stuk

Nou Yoro, je bent me een wonderbaarlijk mannetje
Al afkickend tot zo'n goede beoordeling komen, dat doen er niet veel je na!
Ook wonderbaarlijk dat niemand kennelijk iets aan je merkt, want je gaat door een lichamelijk en geestelijk zware periode heen.
Je vakantie heb je dadelijk dubbel en dwars verdiend. Ik hoop dat je lichamelijk ook zo goed in je vel zit, dat het écht een vakantie mag worden.

Inderdaad erg vreemd ja, blijkbaar presteer ik zelfs midden in de afkick nog beter dan toen ik die afkickproblemen niet had. De reden is hoogstwaarschijnlijk omdat ik daarvoor hele dagen zo duf, stoned en futloos was dat dát nog erger was.
Het tussen de middag op het werk in de wc of in de auto folietjes bruin roken, en dan de avonden ook alleen maar stoned in de bank hangen waren dus meer funest dan de 4 maanden afkick. Vooral daarom is het waarschijnlijk ook onopgemerkt gebleven.
Ik zat er dan wel ziek van de afkick, maar wél helderder dan ooit.
Ook hoor ik de laatste tijd steeds meer dat ik er beter uitzie.
Gezonder, meer kleur, zelfs dat ik ben aangekomen.
Was voor mij erg tegenstrijdig want zo voelde ik me absoluut niet.
Ik voelde me juist harstikke ziek.

Maar goed, nu er op terug kijkend is het wel zo belonend geweest
Is echt het moeilijkste geweest wat ik tot nu ooit heb moeten doen, maar
daar tegenover staat dan ook het mooist mogelijke resultaat.
Nog een week methadon, anderhalf weekje bupe, en deze jongen is eindelijk clean
Ik ben er dus nog niet helemaal, maar de 100% overtuiging dat ik het gvd gewoon ga doen is er nog zeer zeker!

Hé Yoro,

Gefeliciteerd met je mooie beoordeling!
Ik denk dat je nu gewoon veel kracht, zelfvertrouwen én doorzettingsvermogen ("schouders eronder!") uitstraalt.
Je bent dus eigenlijk in een flow van voortdurend boven de pijn uitstijgen gekomen én je houdt dat vol; dat vind ik nog steeds erg knap!

Bij mij waren goede beoordelingen in het verleden weleens een valkuil, want zo had ik een excuus zo van:"Ik slik 10 mg. Meet per dag, gebruik af en toe bruin en ik doen mijn werk goed, mét een goede beoordeling. Zie je wel, op deze manier houd ik het best vol!"
Over jezelf voor de gek houden gesproken!

Thanx voor "PéEmmetje", jij zat dus ook Independence Day te kijken. Voor mij was het echt wel héél zielig, want ik heb 'm gewoon op DVD!

Nou, bijna over op de Temgesic, maak je er maar geen zorgen over.
Ik kan natuurlijk alleen praten over mijn ervaring ermee, maar zoals ik het ervoer is dat het staartje Tem relatief meevalt.
Het wordt vervolgens weer zwaarder als je echt op nul staat (bij mij laatste jaar 4x gedaan en dat duurde 3 weken: ziek wakker worden, diarree, koud zweet en met name spierpijn). Nogmaals, zo ging het bij mij, hoeft voor jou niet zo te zijn.

Ik hoop dat het voor jou niet zo lang duurt, maar er komt sowieso een dag dat je wakker wordt met de gedachte: "Hé, krijg nou wat! Er is iets veranderd, ik ben niet meer ziek!"

Slaap lekker en werkse morgen!

Groetjes, R@

Zucht... eerst het k*tweekend, en dan vandaag ook weer een rotdag...

Ik heb de afgelopen week mezelf zo uit de naad gewerkt, ik was doodop.
Na mijn goede beoordeling vrijdag ben ik die avond, én zaterdag beide dagen met de kids van mijn broer in de weer geweest. Gaan fietsen, naar de speeltuin, voetballen in de tuin, spelletjes doen, en ik was al zo kapot. Ik was zaterdagavond dan ook echt helemaal op.
Tóch vond ik dat ik na al dat werken het wel verdiend had om er eens tussenuit te gaan.
Ik ben dan ook de stad in gedoken en heb mezelf aardig klem gezopen.
Heel gezellig hoor, maar.... je raad het misschien al.
De verradelijke zatte valkuil kwam gvd weer om de hoek.
Ik heb mijn stapmaat thuis afgezet (ja ik weet het, niet echt slim om met de auto te rijden)
En had nog precies een briefje van 20 euro in m'n zakken zitten....tja.
Normaal had de drempel van het niet voorhanden hebben van een telefoonnr van de dealer me tegengehouden, maar ik ben diezelfde avond een oude bekende tegengekomen waar ik een telefoonnr van gekregen heb.
Hij verkoopt bruin en wit.
Het goede nieuws is dat ik geen seconde getwijfeld heb om bruin te halen.

Het slechte nieuws is dat ik wél 3 strepen wit gehaald en opgesnoven heb.
F*ck wat ben ik (achteraf) pissed off...op mezelf natuurlijk.
Wat was dát een lompe actie.
Ik was al hélemaal gebroken, en toen ook nog eens de hele nacht geen oog dicht kunnen doen van die teringwit. Net nu ik mijn slaap zo hard nodig had.
De zondag dus een flinke kater, overal spierpijn en nog niet eens genoeg fut om langer dan 10 seconden op mijn benen te staan. zeg maar de bekende after-sos-depri-dip in combi met de afkick. Ik ben dus meteen keihard afgestraft.
Vandaag voelde ik het nog steeds.
Gisterennacht ook weer maar 3 uurtjes geslapen, en toen ik vanmorgen naar mijn werk moest stond ik echt op instorten... ik heb het beetje energie wat van onder uit mijn tenen moest komen bij elkaar geraapt om te gaan werken.
Het is immers mijn laatste week en ik wil mijn projecten goed overdragen.
Tot overmaat van ramp was het een drama-dag op het werk.
Vanaf het moment dat ik binnen kwam totdat ik om 18 uur naar huis ging, niets anders dan gezeik. van klanten, uitvoerders, aannemers, de hele mikmak.
Tering wat een k*tdag.

Ik zit nog steeds in die flow van voortdurend boven de pijn uitstijgen, dus het ritje uizingen tot ik op nul sta staat nog steeds als een huis. Maar ik heb het mezelf onnodig moeilijker gemaakt.
En nu boet ik.
Ik wist dat ik niet bekwaam was, maar ben tóch mezelf klem gaan zuipen, met alle gevolgen van dien. Dat kleine beetje twijfel die ik had dat ik het wel aankon, gaan stappen zonder verleidingen te weerstaan, is nu helemaal weg.
Ik ben weer bijgeschaafd wat zelfkennis betreft. The hard way, maar toch.
Ik heb mezelf dan ook verboden nog zulke stomme dingen te doen.
Of het nou drugs is of alcohol, ik ben er simpelweg niet voor bekwaam.
Dat blijkt wel weer...

Wat betreft de opiaten ben ik al een hele tijd goed bezig, nu de rest nog.
Hoe moeilijk en haast onmogelijk het ook lijkt, ik stop volledig met andere dugs, én alcohol.
Als het me lukt van de opiaten clean te raken, moet dat ook te verwezelijken zijn.
Dan zo snel mogelijk een zieleknijper opzoeken om de achterliggende gedachte aan te pakken.
Iets in mij heeft op zo'n moment schijt aan alles en iedereen en kan het allemaal niet gek genoeg. Hoe vager hoe beter, niet stilstaand bij de gevolgen.
Wat nou de aanleiding is voor dat destructieve gevoel waar ik op het moment zelf zo veel genot en zelfvoldoening uithaal, daar weet ik nog steeds de vinger niet op te leggen.
Dat o zo bekende gevoel die ik de afgelopen 10 jaar al zo vaak heb op voelen komen is echt ziekelijk. Dat is dan ook het eerste waar ik aan wil werken, zodra ik op nul sta en ik voel me weer een beetje mens.
Tot die tijd iig geen wilde avonden alcohol meer voor Yorrie-boy, en dus ook geen drugs what so ever!
Ik probeer vanavond op tijd naar bed te gaan, en hopelijk wat slaap te pakken.
Dan zie ik het morgen misschien weer wat zonniger in!

Was dat even schrikken Yoro!

Je hebt denk ik wel de juiste conclusies getrokken en je de juiste vragen gesteld. Dat is dan weer winst. Probeer er het positieve maar van in te zien.

Je bent al maanden ongelooflijk sterk bezig en oogst hier van alle kanten bewondering...en dan op een zwak moment....maar je hebt niets verloren, je bent weer wat zelfkennis rijker.

Welke wandelaar verstuikt nooit eens zijn voet op een moment van onoplettendheid? Welke chauffeur blijft zijn gehele leven altijd tussen de lijntjes?
De wandeling gaat door en de chauffeur kruipt weer achter het stuur. Allebei nu een beetje wijzer. En beiden rekenen op een behouden vaart.

Morgen zie je het vast allemaal weer zonniger in. Je hebt je doel al haast bereikt. Dat je daar aangekomen niet onbekommerd achterover kunt leunen wist je al. En weet je nu ook heel zeker. Des te meer reden om nu de blik weer op vóóruit te richten. Behouden vaart!

Welterusten voor straks.

Lieve Yoro,

Wat moet jij je verschrikkelijk kut voelen, zeg.
Ik snap dat het voelt als falen, maar zie het maar als een uitglijder die je weer doet beseffen hoe broos alles is en dat je altijd alert moet blijven.
En dat is dan weer de positieve kant:
"When life puts stones in your way, never give up trying to build something nice out of them..."
Deze stenen waren korrels wit, maar ook daarvan kan je iets moois bouwen, nietwaar? Al was het maar een kasteeltje "ervaring".

Zorg dat je in die flow blijft, als je nu de moed laat zakken door te gaan doemdenken ben je straks nog verder van huis.

Als je het nummer van die dealer niet uit je hoofd kent: gooi het dan weg!

Goed dat je geen bruin hebt gebruikt! Dat vind ik erg knap van je hoor; je bent al zó lang ziek, al maanden inmiddels, geloof me; zelfs nu vind ik het nog knap wat je allemaal hebt gepresteerd de laatste maanden.

Houd die lange adem, blijf boven de pijn (en nu ook de teleurstelling van afgelopen weekend) uitstijgen!

Ik hoop dat je vannacht lekker hebt geslapen en dat het op het werk ook uit te houden was.

Zou het helpen om (tijdelijk!) de Oxazepam iets te verhogen?
En misschien even niet meer uitgaan? Ik denk dat de alcohol ook behoorlijk heeft meegespeeld, dat heeft veel invloed gehad op de mate van alertheid. Aleen thuis drinken dan maar?

Ik wens je heel veel suc6, ik denk aan je, echt waar!, en hoop dat dat iets helpt.

Ga idd onderzoeken waardoor het kwam, maar blijf op de weg (zoals Sarori het zo mooi verwoordde).

Over 5 dagen slik je je laatste Meet. Dan heb je DIE chemische troep vaarwel kunnen zeggen; the final countdown! Zet 'm op!

Dikke zoen en zet-'m-op-knuffel,
R@

deze thread (zo heet dat toch he?) is zozeer een groepsgesprek tussen 4 geworden, dat ik haast niet durf te posten. ik doe het toch maar.

Alcohol is om twee redenen link. Het verlaagd je grenzen, zeker voor dingen die je hebt voorgenomen. Er zijn veel terugvallen geweest onder invloed van Alcohol. Je bent nou eenmaal kwetsbaarder als je dronken rondloopt om iets te doen wat je niet wilt doen.

Daarnaast heeft een afkickende, en zeker een afbouwende een grote kans op Cross-addiction. De ene drug gaat de andere vervangen, alcohol zou heel goed belangrijker voor je kunnen gaan worden. In zekere zin doet de drug iets soortsgelijks als Heroine: het maakt je bestand tegen gevoelens en invloeden waartegen je eigenlijk niet bestand bent. Het geeft je daarmee een vertrouwen in jezelf, een zekere mate van controle. Het is heel logisch, dat een Opiaat-afkicker graag naar de fles grijpt.

Ik ben in zekere zin "jaloers" op je, zou best zin hebben in een glas wijn. Maar ik doe het niet, eigenlijk al 6 maanden niet. Het was twee weken kut. afzien. Daarna vond ik het meevallen.

Join me, yoro. Do not drink

nou, gisterennacht eindelijk toch weer wat uurtjes slaap te pakken gehad hoor
Was hard nodig en doet dan toch weer goed.
Ik ben uit de afterdip gekropen, en ben me bewust waar het verkeerd gegaan is.

De enige conclusie waar ik toe kan kan komen: niet drinken.
Dat valt bij mij in het zelfde straatje als alle andere drugs die ik zo veelvuldig gebruikt heb.
Zodra dat eerste lijntje, dat eerste pilletje, zelfs die eerste glas alcohol binnen is begint het.
Die onweerstaanbare drang om alles naar de klote te helpen en niet te kunnen stoppen tot ik er van achteruit ga lopen. Die drang kan ik niet winnen, dat heeft me deze laatste keer wel duidelijk gemaakt. even letterlijk met mijn neus in ... de feiten gedrukt
Het enige wat ik daar nu aan kan doen is zorgen dat het zo ver niet hoeft te komen.
De pillen, de wit, ghb, paddo's, maakt niet uit wat, die kan ik echt prima opzij zetten.
Kost me vrijwel geen moeite meer. Maar zodra er alcohol om de hoek komt kijken vervalt dat direct. Dan word die drempel direct een kuil die me naar al deze drugs toe trekt.

Het is dus niet eens dat ik bang ben alcoholist te worden, want drank op zich kan ik prima een paar weken in de kast laten staan, doet me helemaal niets.
Maar wanéér ik dan ga drinken, loopt het uit de hand.
Er zit dus niets anders op dan ook de drank vaarwel te zeggen: bye bye

Ik zie het dan ook maar (zoals jullie me allemaal moed inspreken) als een uitglijder.
Een laatste wijze les voordat ik op nul kom te staan.

Ik heb vandaag mijn laatste dosis methadon opgehaald. 12 pilletjes symoron van 5mg/st om precies te zijn. Met die van vanmorgen er al afgerekend heb ik er nog 11 te gaan

Op het werk is het flink aanpoten.
Ik heb na die drastische maandag vanmorgen meteen mijn leidinggevende even onder 4 ogen gesproken. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat er iets moest gebeuren als ik alles in goede orde over wil dragen aan mijn collega's voordat ik vrijdag mijn laatste werkdag heb voor de vakantie. Zoals eerder werd daar prima op gereageerd, en direct naar gehandeld.
Ik heb mijn telefoon tot aan de vakantie doorgeschakeld naar mijn collega.
Ik krijg hulp van 2 collega's op mijn afdeling, en ook nog eens van 2 collega's van een andere afdeling. Vandaag ben ik dan ook flink opgeschoten.
Wel is mijn collega die mijn telefoon overgenomen heeft aan het eind van de dag haast overspannen naar huis gegaan.
Mijn woorden waren: "welkom in mijn wereld"
Weten ze ook eens wat ik allemaal op een dag op me af krijg!
Met al deze hulp moet ik mijn laatste drie werkdagen deze week wel vol kunnen maken, en met een beter gevoel de vakantie in gaan. Dat lucht op.

5 daagjes methadon, waarvan 3 daagjes werken en dan eindelijk de overstap en bupe, en de laatste afbouw naar nul.

Ohja Ra, ik heb dat telnr van de dealer direct die nacht toen ik niet in slaap kon vallen uit mijn gsm gewist hoor, weg ermee!! na 1 keer bellen ken ik 'em ook niet uit mijn hoofd,
dus weg = weg

En Fuller, het lijkt inderdaad wel een vast groepgesprek hier, maar hoe meer zielen...
Het is een forum, dus hoe meer mensen hun ervaringen en hun meningen geven hoe beter.
Dus houd je niet in om te posten!
En wat je zegt slaat de spijker aardig op zijn kop hoor.
Dus ik stap idd over de streep, aan de niet-drinkers kant.

Maandag heb ik om 11 uur afspraak met de arts om m'n temgesics op te halen (en oxazepammetjes, alle uurtjes slaap zijn nu nog puur natuur)
Dan wil ik ook de nazorg gaan bespreken.
Niet alleen de lichamelijke dmv naltrexon tabletten, maar vooral de geestelijke nazorg.
word vervolgd dus...

Bedankt voor de steun allemaal

fuller zei:

deze thread (zo heet dat toch he?) is zozeer een groepsgesprek tussen 4 geworden, dat ik haast niet durf te posten. ik doe het toch maar.

Klik om te vergroten...

Hoi Fuller,

Goed dat je dat tóch hebt gedaan, daar is idd een forum voor. Hoe meer zielen, hoe meer ervaringen en daar komen we toch allemaal voor?

Ik snap wel wat je bedoelt hoor, had ik in het begin ook hoor. Dan dacht ik: zij kennen elkaar kennelijk al zo goed, wie ben ik dan om daar doorheen te gaan lullen.

Maar gelukkig liet ik me, net als jij, toch niet weerhouden. Het doet mij enorm goed dit forum, en jou hopelijk ook.

Groetjes, R@

Yoro zei:

Ik ben uit de afterdip gekropen, en ben me bewust waar het verkeerd gegaan is.
De enige conclusie waar ik toe kan kan komen: niet drinken.

Klik om te vergroten...

Hé Yoro,

You go Yoro!!! (Nee, niet naar de dealer, maar overdrachtelijk bedoeld, uiteraard )

Niet meer drinken dus en nu op naar de Temgesic!

Slaap lekker!

p.s. Ik herken wel heel erg wat jij schreef. Als ik eenmaal na een tijd clean weer met bruin begon dacht ik: "Zie je wel, ik kan niet eens behoorlijk clean blijven, wel worden, maar niet blijven. Krijg ook allemaal de vinket*ring, blablabla..."
Dat laat ik niet meer gebeuren (en jij ook niet, anders kom ik je achterna met m'n mattenklopper ).

r@r@77 zei:

Bij mij waren goede beoordelingen in het verleden weleens een valkuil, want zo had ik een excuus zo van:"Ik slik 10 mg. Meet per dag, gebruik af en toe bruin en ik doen mijn werk goed, mét een goede beoordeling. Zie je wel, op deze manier houd ik het best vol!"
Over jezelf voor de gek houden gesproken!

Klik om te vergroten...

Had jouw alcoholgebruik van afgelopen weekend (en wit als gevolg daarvan) iets met je goede beoordeling te maken? Of dronk je om die goede beoordeling te vieren ("Nu heb ik wel een beloning verdiend"?).

Daar ben ik weer even, vanuit Frankrijk deze keer.
Gisterennacht om 1 uur aangekomen.
De reis was een hel, ik had maar een half pilletje clonidine en een één oxazepammetje ingenomen. Ik dacht: beter ziek, dan met een duffe kop mijn splinternieuwe weer in de prak rijden. We zijn wel veilig aangekomen, maar was toch weer goed ziek geworden.
Maar ja, ik ben er nu.
Het lijkt er sterk op dat alles rustig loopt hier nu.
M'n oma ligt nog wel een tijdje in het ziekenhuis. gaan we vandaag op bezoek.
m'n psycho tante is ook al een heel stuk bedaard sinds oma is opgenomen is in het ziekenhuis.
Nu is bij haar die dagelijkse zorg weggevallen van haar eten geven, wassen etc.
m'n nichtje is vorige week al terug naar huis vertrokken, dus die spanningen zijn ook weer weg.
Komende week is m'n laatste vakantieweek. Dan weer terug aan het werk, bah. moet er nu echt niet aan denken. maar goed even een update van de stand van zaken.

vandaag is dag 4 dat ik clean ben
klachten die ik nu toch nog heb: onrust, spierpijn, lichamelijk niet vooruit te branden, slecht slapen, rommelende maag, en ik stink van het zweet
Het moet nou met een paar dagen toch echt wel beter gaan, hoop ik...
hoop ik echt, want ik wil hier tot donderdag of vrijdag in Frankrijk blijven, maar heb niet zo veel medicijnen meer mee kunnen nemen omdat ik eigenlijk maar tot maandag zou blijven.

wat ik nog over heb:

5 en een halve pil clonidine van 0.15mg
3 pillen temazepam van 20mg
6 pillen oxazepam van 10mg

daar zal ik het mee moeten doen.
en als het dan toch niet gaat vind ik wel een oplossing.
Die tante van me, of anders mijn moeder wel, hebben vast ook de nodige sterke pillen in huis.
moet goedkomen. en ik ben expres zelf gereden, zodat ik naar huis kan wanneer ik zelf wil.

over het algemeen moet ik toch wel zeggen dat er langzaam vooruitgang in zit hoor.
ik slaap nog steeds super slecht en weinig, maar wel wat meer als een paar dagen terug.
gisteren heb ik met tussenpozen van wakker worden zelfs 6 uur geslapen
vannacht was het weer een heel stuk minder, vast vanwege de reis en shit.
Ik lag er om 2 uur vannacht in, en werd om 5 uur wakker.
Naar de wc geweest, peukje gerookt en terug gaan liggen.
Toch terug in slaap gevallen, maar werd om 7 uur weer klaarwakker, deze keer badend in het zweet. benden maar een bakje koffie met een half pilletje clonidine, en een peuk gedaan.
ff voor de tv gezeten, stukje naar de franse smurfen gekeken en weer terug naar bed.
Deze keer zat terug in slaap vallen er niet in, dus heb ik de laptop maar op schoot genomen.

Zoals Mars zegt, het valt ook allemaal wel te relativeren.
Maar op het moment dat je zo ziek bent heb je daar helaas bar weinig aan.
Het vooruitzicht dat het beter gaat lijkt dan nog hééél ver weg.
Maar het is er wel. Daar moet ik je gelijk in geven Mars.

En Ra, lieve Ra, je slaat de spijker weer op z'n koppie hoor.
Ik moet idd oppassen dat ik wanneer ik straks terugkom en me (hopelijk) weer beter voel geen domme dingen ga doen. van zo: ik ben clean, dus nou zal ik eens welverdiend de beest uit gaan hangen. die terugval heb ik al gehad, dus ik houd het in de gaten hoor Ra.
Nu dat ik me er bewuster van ben heb ik er wel vertrouwen in.

Ik hoop écht over een paar dagen te kunnen zeggen: ik voel me een heel stuk beter..
Ik laat de komende dagen nog wel weten hoe het gaat.

Groeten en bisous uit la France!