van het begin, tot het stoppen...

Ik zag het na de eerste maand somber in, weinig vooruitgang toen.
Maar nu gaat het echt al een stuk beter.
Ik ben er niet meer de hele dag mee bezig.
Enkel wanneer ik slapeloos op bedje lig, maar de rest van de dag sta ik er niet eens meer bij stil.

Ook nog steeds geen behoefte of drang om weer te gaan gebruiken.
Steeds minder zelfs!

Met 28 jaar is mijn relatief jonge lichaam zich nu toch best snel aan het herstellen.
En het feit dat dit mijn eerste stoppoging geweest is helpt er idd vast ook aan mee.
En nu ook maar hopen dat het tevens de laatste is, maar dat zal alleen de tijd leren...

Hoe dan ook zie ik het nu weer wat zonniger in

Mooi om te lezen Yoro, dat je zo snel vooruit gaat!

Die paar weekjes dat ik hier niet was (ja, ook mijn vakantie zit er helaas weer op) hebben duidelijk kleine wondertjes verricht bij jou. Ik kan niet anders dan je daarmee feliciteren. Vooral het feit dat je er niet meer dagelijks mee bezig bent, duidt volgens mij op grote vorderingen. En als het allemaal goed blijft gaat behoort het ooit tot het bekende "grijze verleden".

Ook al sjouw je nu wat extra kilotjes mee, je voelt je er alleen maar beter bij, dus dat lijkt mij geen probleem Op mijn vakantie was de bakker zó ver weg, dat er nu wel weer wat bijgegeten kan worden. We waren gewoon te lui om 's morgens dat hele eind naar de bakker te reizen in de hitte. Gelukkig zit de bakker hier weer op de hoek

Ik zal de komende dagen ook de rest van de topics nog even goed doorlezen, maar even snel scrollend heb ik al gezien dat het de meesten eigenlijk prima gaat! Dat is een prettige binnenkomer zo net na de vakantie.


Sarori

Ha die Sarori, jou vakantie zit er dus ook weer op...
Ondanks de lange afstand naar de bakker hopelijk een fijne vakantie gehad!

Met mij gaat het best goed, enkel het slapen gaat nog niet zo.
Maar aangezien ik nog relatief kort clean ben mag ik al in m'n handjes klappen.

Tot nu toe ook nog steeds niet veel moeite gehad om clean te blijven.

Wel een paar keer op moeilijke momenten (wanneer ik vroeger de toevlucht zocht in heroine) er aan gedacht. Zo maar heel kort dat gevoel van willen vluchten.
Maar daar blijft het dan ook bij. Nog niet de overweging van: zal ik wel of zal ik niet gaan halen. Zo ver komt het niet eens. Enkel dat gevoel van: het wordt me even te veel. En dan leg ik toch nog automatisch die link naar dat allesvergetende bruine goedje.
M'n verstand en logica weerhoudt me er dan gelukkig snel van om het daadwerkelijk te overwegen! Even een terugblik naar het verleden en dan met de ogen gericht op de toekomst kom ik als snel tot de conclusie: no way!

Ik ben al een heel eind gekomen, maar ben er nog niet.
Nog steeds leer ik omgaan met nieuwe situaties.
Daar waar ik de toevlucht zocht in heroine probeer ik er nu op een andere manier mee om te gaan. Valt nog niet echt mee, maar het gaat de goede kant op.

Vooral het omgaan met de gevoelens die eerder veel minder sterk aanwezig waren is echt wennen. frustratie, angst, woede, allemaal sterker aanwezig.
Ook blijf ik, vooral 's nachts veel malen over vanalles.
Tot vervelens toe! maar ik kan het niet uit zetten, dus doe ik het er maar mee.

Ik ben niet meer dagelijks bezig met de afkick, of met het wel/niet gebruiken.
Maar ik heb m'n handen nog wel vol aan de confrontaties in het dagelijks leven.
Innerlijke rust heb ik dus nog niet echt, maar daar wordt aan gewerkt!

Over een week ben ik 2 maanden helemaal opiaatvrij, so far so good

You are doing a good job Yoro.

Goed dat je je ontwikkeld, goed dat je openstaat voor verandering.
Ik heb het nooit willen zeggen toen je bezig was eraf te komen maar nu kan het wel.
"stopping is one, but staying stopped is another thing"

Het is moeilijk om te stoppen, maar dat heeft nog een zeker sensatie: je werkt ergens naar toe, je lichaam protesteert maar je bewees dat je wil sterker kon zijn. Complimenten. feest.
Maar in zekere zin, begint je leven nu pas. Je cleane leven, omgaan met het leven zoals het is zonder naar stemmingsbeinvloeders te grijpen. Als je voelt dat het je uitstekend gaat, en dat je eigenlijk geen verslaafde bent, ben je uiterst kewtsbaar om terug te vallen. Een terugval ligt altijd op de loer. een dealer is zo gebeld, een fles vodka is zo op.
Ik weet het niet uit ervaring, maar ik hoor vaak dat je bij terugval razendsnel weer op het nivo van gebruik bent waar je eindigde. Ik geloof het. Als ik nu weer begint, kan ik niet eerst eens een half jaar alleen op Maandag. Dat kan ik niet, en dat zal ik nooit meer kunnen.

Beschouw het als het begin van een nieuwe reis. van een nieuw leven. Zelf drink ik sindsdien ook geen alcohol meer. Niet omdat ik ooit een alcohol probleem had, maar omdat de kans op terug val vele malen groter is als je gedronken hebt. Een fiks deel van terugvallen starten onder invloed van alcohol. Ik vond de alcohol laten staan meevallen. Ik schreef al eens dat ik geen terugval dromen heb over drank. wel over Heroine. Ik heb ook al eens zoveel craving gevoeld dat ik wist: als ik nu een biertje neem, st ik over twee uur in Schiedam, bij de dealer.
Blij dus dat ik dan niet drink. Hou vol en geniet van je cleantime.

Hi Fuller,

Thx, het voelt ook nog steeds dat ik goed bezig ben.

Ik kan me in alles wat je zegt wel vinden. Clean worden is f*cking moeilijk en kost veel wilskracht en uithoudingsvermogen. maar wat wanneer je eindelijk zo ver bent...
Zoals je zegt begint het dan pas eigenlijk. De rest van je leven.
Omgaan met de dagelijkse dingen die je tegen het lijf loopt zonder die verdovende middelen.
Met ook nog eens de terugval die om de hoek loert.

Ik was me er ook wel van bewust toen ik eenmaal besloot om te gaan stoppen.
Alleen doe ik eigenlijk met alles in mijn leven altijd in fasen.
Het ene afwerken voordat ik met de volgende fase begin.
Ik heb dan ook in eerste instantie zoveel mogelijk gefocusd op het clean raken.
Nu ik dat afgerond heb kan ik me focussen op het vervolg.
Clean blijven en stap voor stap een "normaal" leven opbouwen.

Fijn te horen dat jij iig ook nog steeds goed bezig bent Fuller, keep it up ey!

Nu ruim 2 maanden opiaatclean...

Ik slaap nog steeds bijzonder weinig en slecht, maar verders alles OK!

Weinig tot geen craving. Ik begin me alleen wel wat te vervelen in de vrije uurtjes.
Beetje saai zeg maar...

Greetz

Ben op 't moment echt Koos Vriendloos, ik mis gewoon lachen en gek doen.
Als ik dan thuis ben kan ik niets anders verzinnen dan wat te blowen halen of mezelf bezatten.
Heb ik nog niet gedaan, maar al wel een paar keer overwogen.
Dat komt nou eenmaal het dichtst bij wat ik eerst altijd deed om mezelf te vermaken...
Of weer contact zoeken met oude vrienden? Ik bedoel, af en toe bij de familie is leuk, maar ik ben gvd 28 jaar. steeds maar alleen op m'n kamer films kijken en achter de laptop zitten begint nu toch wel saai te worden.

--> staat open voor suggesties en tips <--

die vriend is dan toch een soort van lichtpuntje . Ga met hem stappen, kom je waarschijnlijk in contact met zijn vrienden en ben je weer helemaal vertrokken .

Thanks Eend, ik zal het idd wel te snel willen allemaal.
Het gaat voor het gevoel gewoon wat te langzaam naar m'n zin.
Ik krijg het gevoel dat ik m'n tijd aan het uitzitten ben.
Nu kan ik daar best geduldig in zijn, maar dan wel wanneer er aan de horizon een lichtpuntje te zien is. Hoe ik er nu voor sta zie ik maar niet hoe ik de situatie kan veranderen.
Nieuwe vrienden maken is niet 1,2,3, gedaan. En alleen is ook maar alleen.

Ik kwam een paar weken geleden bij het stappen een oude vriend van me tegen van een hele tijd geleden. Ik weet dat hij buiten een blowtje niet gebruikt.
Misschien toch maar met hem contact op zoeken, zijn 06 heb ik nog.
Ik denk dat ik 'em vanaaf maar eens een belletje geef, en kijken wat er uit komt.

Sporten wil ik wel gaan doen, maar daar voel ik me nog niet klaar voor.
Het slechte slapen is nog niet echt goed voor m'n energiepeil.
Wanneer ik over een tijdje (hopelijk) wat beter kan slapen wil ik het wel graag.

Ik zal wel zien, tot die tijd zoals je zegt maar proberen te relativeren!

Grtz Yoro

Hai Yoro,
Ja die leegte...
Ja, heel herkenbaar allemaal.
Geef het inderdaad tijd. Zo te horen zit je nog niet lekker in je vel, 2 mnd. is ook nog niet zo lang al is het al een hele prestatie. Als je je lekkerder voelt heb je ook meer zin om kontakten aan te gaan en te sporten enz.
Nu voelt het inderdaad nog als overleven, je lichaam en geest hebben heel wat te verstouwen.
Kijk uit dat je verwachtingen niet al te hoog liggen want dat geeft vaak weer teleurstelling en frustratie. Blijkbaar ben je daar nog niet aan toe.
Mijn ervaring is dat het een langdurig, langzaam verlopend proces iswaar je stap voor stap je leven weer zin geeft. Zingeving, dat is waar het om draait. Datgene waarvoor je je bed uit wil komen, wat het dan ook mag zijn. Maar nu is het leven vooral nog saai en vermoeiend, dat is dan maar even zo. Accepteer het, waarmee ik niet wil zeggen dat je alles maar moet laten versloffen.Zeker niet. Ik wil alleen maar zeggen ; het kost tijd om te herstellen van een zeer ingrijpende "ziekte"die verslaving heet. En gun jezelf die tijd, al is het vaak frustrerend en zou je anders willen,maar het gaat beter worden.

Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en idd die oude vriend een sms gestuurd.
Hij belde me meteen enthousiast op om wat af te spreken.
Ik ben bij hem langs geweest waar hij samenwoont met z'n vriendin.
Die moest de volgende dag vroeg op om te gaan werken dus ben ik er maar een uur geweest.
Samen een jointje gerookt en oude herinneringen opgehaald.
Dingen die ik grotendeels vergeten was kwamen allemaal weer boven.
Eindelijk weer eens echt hardop gelachen, heerlijk.

Daarna ben ik nog de stad in gegaan met m'n huidige stapmaat.
Was niet echt super, maar toch weer even de deur uit geweest.
Wel heeft hij me verteld dat hij weer geregeld gebruikt heeft
Daar moet ik dus wel voor oppassen, dat ik niet via hem in de verleiding dreig te komen.

Zoals Chemical zegt ga ik binnenkort eens met die oude vriend op stap.
We hebben ook nog een andere gezamelijke vriend uit die tijd die ook nog vrijgezel is en vaak op stap gaat. Op die manier probeer ik toch weer onder de niet-verslaafde leeftijdsgenoten te komen en lol te maken.

Maar ook weer niet te snel zoals nonna ook zegt. Daar ben ik nu vooral lichamelijk nog niet helemaal klaar voor. Zolang er een lichtpuntje aan de horizon schijnt, kan ik best geduld opbrengen. Ik leg de verwachtingen niet hoog, maar simpelweg de wetenschap dat er mogelijkheden zijn geeft al meer rust.

Hé Yoro,

Wat kut voor je zeg, om in zo'n negatieve sfeer te moeten leven. Je moet wel heel onafhankelijk van geest zijn om je daar dusdanig van te kunnen distantiëren dat je die ruzie lekker laat voor wat hij is.

Ik snap heel goed dat je dus even een jointje hebt gepakt; als ik het lekker zou vinden, had ik het ook al lang gedaan

Ik zou zeggen: probeer het zoveel mogelijk bij je weg te houden (onmogelijk om dat helemaal gedaan te krijgen, I know ) en maak van jouw kamer jouw eigen "positieve vibe".

Hoe gaat het met de uitvoering van je plannen op jezelf te gaan wonen?

En als je het financieel nog niet kan opbrengen: misschien een hospita (die stabiel is, geen last heeft van verslavingen o.i.d. en vooral in rust leeft en zich niet met jou bemoeit)?

Hoe gaat het sparen en afbetalen van schulden?

Hoe eerder je weg kan, hoe beter; dan kan je met een schone én cleane lei beginnen!

Slaap lekker!

pfff, tis weer prijs bij ons in huis hoor.
Na een flinke ruzie vanmiddag heeft de vriend (ex-man) wederom z'n spullen gepakt.
Ze zijn weer eens uit elkaar, goh verrassend hoor.
Voor de zoveelste keer is het weer zo ver.
m'n moeder depri op de bank, en 'd'er (voor nu -ex)man aan de drank en een snuifje wit.
Daar gaan we weer, zucht.

Ben maar op m'n kamer een jointje gaan roken ff chillen want ik zit me weer veels te druk te maken.

Hoi Yoro,

Jij bent in een sneltreinvaart afgekickt. Ineens sta je op de luchthaven, nog moe en dizzy van de verre en snelle reis die je hebt gemaakt. Alles ziet er nog een beetje vreemd uit en je weet nog niet zo goed wat je moet gaan doen. Je voelt je even heel alleen. Waar nu te beginnen?

Vergelijk het met aankomen in een wildvreemde stad: je kent niemand, ze spreken een andere taal en je snapt niet waar de bussen heengaan omdat je de opschriften niet eens kunt lezen. Wat doe je dan? Je ademt diep en zoekt een terrasje op om eerst maar eens aan die vreemde mensen, vreemde geuren, vreemde geluiden en zo te wennen....je blijft dicht bij jezelf en het kopje koffie wat je dan drinkt laat je weer even landen...en doet je beseffen dat het allemaal toch wel meevalt, ook al begrijp je er nog allemaal weinig van...dat komt allemaal vanzelf.

Het is een beetje een metafoor, maar zo zie ik het nieuwe leven van iemand die jaren verslaafd is geweest. De hele dag bezig om te scoren om ziek zijn te voorkomen. Als dat ineens wegvalt, dan is het ineens stil om je heen: je houdt tijd over, je emoties beginnen weer op te komen enz enz...alles is anders dan voorheen. Gun jezelf de tijd om aan je nieuwe situatie te wennen en doe datgene wat je leuk vindt. Een blowtje roken met die vriend die ook weleens blowt zou ik gewoon af en toe eens doen. Lijkt mij wel gezellig. Lachen is ook gezond.

Omgaan met die vriend die nog steeds gebruikt, lijkt mij riskant, maar die keuze moet je zelf maken. Cleane mensen zijn echt niet saaier dan mensen met een verslaving, ook al lijkt het wel zo als je onder invloed bent. Ik ken genoeg mensen die clean zijn en nooit drugs gebruiken en toch een redelijk gelukkig bestaan hebben met vrienden, hobbies en dergelijke. Soort zoekt soort en jij kiest zelf bij wie je je uiteindelijk thuisvoelt.

Wel ongelooflijk kut hoe het momenteel bij je thuis is. Ik zou proberen daar weg te gaan en je positieve vibes (zoals het Ra het zo mooi zegt) eens in te gaan zetten voor jezelf, zonder dat die vibes voortdurend worden afgebroken door die verrekte storingen uit je omgeving. Dat verdien je.

Doe het rustig aan. Wat je vandaag niet doet kan ook morgen nog! Ook dan gaat de zon weer op...

Sterkte Yoro!!

grtz
Sarori

Hé lekkere schat :P ,

Hoe gaat het nu met je?
Heb je je huisgenoten een spreekbeeldige schop onder hun "hol" gegeven en wel zo hard dat je je met diezelfde schop emotioneel wat los hebt kunnen maken?
Laat ff weten hoe het met je gaat...

Knuffel,
R@

r@r@ zei:

Wat is op dit moment je grootste frustatie? Hoe kan je die ombuigen naar iets moois wat energie geeft i.p.v. neemt?

Klik om te vergroten...

Tja... frustraties volop, maar hoe die om te buigen naar iets moois... ?
Ik weet het niet.
Ik lijk vast te zitten in een soort visueuze circel.
Nu ben ik ruim 3 maanden helemaal clean, en is het zo'n 8 maanden geleden dat ik voor het laatst hero heb gechineesd.
Wat dat betreft dus nog steeds goed bezig, al zeg ik het zelf
Maar de situatie waar ik in zit is nog steeds niet veel veranderd.
Tja, dat had ik kunnen verwachten...

Daar nu allemaal nuchter mee omgaan valt me niet mee.
Ik doe het zo goed en kwaad als ik kan.
Op dit moment betekent dat mezelf haast op m'n kamer opsluiten.
mezelf afzonderen van eventuele verleidingen en afschermen van invloeden van buitenaf.
Dat kan ik natuurlijk niet eeuwig blijven doen, maar op dit moment is dat het enige wat ik kan verzinnen...

Mooie metafoor Sarori!