Zo, daar ben ik dan weer.
Héle diepe zucht na de eerste werkweek, maar wel de hele week volgemaakt.
Allen dank nog voor de reacties.
![:)]()
Ik heb eergisteren m'n laatse benzo slaappil ingenomen en nu dus officiëel benzodiazepine-vrij.
Klote voelde ik me toch al, mét of zonder. Dan maar zonder.
Gisterenochtend ben ik weer bij m'n verslavingsarts geweest.
Eend had het al voorzien, en ja hoor... wat zegt die eikel, tja.. achteraf gezien had het misschien toch beter geweest om tóch die bupe langer dan 9 dagen te nemen, en die langzamer af te bouwen. Komt ie nou mee! Ja zegt ie, nu is het flinke stap terug als ik je weer terug aan de bupe zet, maar het is wel goed om te weten voor de volgende.
Nou ja, dan heeft er misschien nog iemand iets aan.
Verder heb ik hem eerlijk verteld dat ik een dikke week benzo's van m'n tante had genomen, en de welke. Deed ie niet moeilijk over. Omdat ik geen benzo's meer wil heeft hij toch nog iets voorgeschreven. Heb ik gisteren bij de apotheek opgehaald.
Trazolon tblt 100mg/st. Is eigenlijk een anti-depressiva, maar volgens hem moet je hierop beter kunnen slapen en en langer. Halve tot een hele tblt half uur voor het slapen gaan innemen.
Gisterenavond getest, beter eerst een halve omdat ik vandaag nog moest werken.
Volgens dokter snuggels zou ik anders de dag erna goed duf kunnen zijn.
Geen oog dicht gedaan vannacht, maar goed, dat kan ook andere dingen liggen.
Ik had toch al gezegd dat zo'n beetje de hele familie zich zorgen maakte of het allemaal wel goed met ging, tja... beetje tegenstrijdig natuurlijk. Ja ik ben goed bezig, maar toch lijkt het tegenovergesteld. Ja want je bent zo vaak en zo lang ziek de laatste tijd, gaat het toch wel goed blablabla. Tot vervelens toe. Allemaal met de beste bedoelingen hoor, dus heb ik het zo goed mogelijk maar verdoezeld. Als het enkel voor mijzelf was, had ik het ze allang eerlijk verteld wat er precies speelde. Maar dat kunnen ze geen van allen hebben (zijn zelf al erg instabiel). De enige die altijd nuchter is, dat is mijn halfbroer. Die heeft de afgelopen jaren veel voor me gedaan, en ik ben erg goed met ze op kunnen schieten. Hij, z'n vrouw en kids.
Nu konden hun er ook geen touw meer aan vastknopen wat er allemaal gebeurde.
Ik heb dus besloten om het tegen hem, en alléén hem eerlijk te vertellen van m'n (ex)verslavingen. Ik ben gisterenavond naar hem toe gereden en met hem gaan praten.
Ik heb het hem dus verteld.
Hij moet het volgens mij nog even laten bezinken. En hoewel hij nu veel antwoorden op zijn vragen heeft, denk ik niet dat hij zich nu minder ongerust maakt. Maar goed, we zien wel hoe het uitpakt. Ik heb hem niet meer gesproken dus moet het nog maar blijken of ik er goed aan heb gedaan. Ik kan voor mezelf nou ook niet echt zeggen dat het een opluchting was om het eerlijk te vertellen, eerder ongemakkelijk, en een schuldgevoel dat ik hem opzadel met de waarheid. Maar ja we zien wel.
Verder voelde ik me van de week al iets beter.
Ben 4 kilo aangekomen omdat ik mezelf helemaal volprop met voer.
Zo veel als de afgelopen tijd heb ik nog nooit gegeten.
Alleen vandaag op het werk weer een zware dip.
Na een slapeloze nacht, en toch ook met m'n gedachten bij het gesprek met m'n broer en alles er omheen was ik vandaag echt gebroken. Moe, flink spierpijn in m'n knieën en benen, gloeien etc.
Gelukkig eindelijk weekend, proberen wat tot rust te komen.
Ik ga gauw eten halen want ik verrek van de honger.
Laterzzz
