van het begin, tot het stoppen...

Inderdaad erg vreemd ja, blijkbaar presteer ik zelfs midden in de afkick nog beter dan toen ik die afkickproblemen niet had. De reden is hoogstwaarschijnlijk omdat ik daarvoor hele dagen zo duf, stoned en futloos was dat dát nog erger was.
Het tussen de middag op het werk in de wc of in de auto folietjes bruin roken, en dan de avonden ook alleen maar stoned in de bank hangen waren dus meer funest dan de 4 maanden afkick. Vooral daarom is het waarschijnlijk ook onopgemerkt gebleven.
Ik zat er dan wel ziek van de afkick, maar wél helderder dan ooit.
Ook hoor ik de laatste tijd steeds meer dat ik er beter uitzie.
Gezonder, meer kleur, zelfs dat ik ben aangekomen.
Was voor mij erg tegenstrijdig want zo voelde ik me absoluut niet.
Ik voelde me juist harstikke ziek.

Maar goed, nu er op terug kijkend is het wel zo belonend geweest
Is echt het moeilijkste geweest wat ik tot nu ooit heb moeten doen, maar
daar tegenover staat dan ook het mooist mogelijke resultaat.
Nog een week methadon, anderhalf weekje bupe, en deze jongen is eindelijk clean
Ik ben er dus nog niet helemaal, maar de 100% overtuiging dat ik het gvd gewoon ga doen is er nog zeer zeker!

Hé Yoro,

Gefeliciteerd met je mooie beoordeling!
Ik denk dat je nu gewoon veel kracht, zelfvertrouwen én doorzettingsvermogen ("schouders eronder!") uitstraalt.
Je bent dus eigenlijk in een flow van voortdurend boven de pijn uitstijgen gekomen én je houdt dat vol; dat vind ik nog steeds erg knap!

Bij mij waren goede beoordelingen in het verleden weleens een valkuil, want zo had ik een excuus zo van:"Ik slik 10 mg. Meet per dag, gebruik af en toe bruin en ik doen mijn werk goed, mét een goede beoordeling. Zie je wel, op deze manier houd ik het best vol!"
Over jezelf voor de gek houden gesproken!

Thanx voor "PéEmmetje", jij zat dus ook Independence Day te kijken. Voor mij was het echt wel héél zielig, want ik heb 'm gewoon op DVD!

Nou, bijna over op de Temgesic, maak je er maar geen zorgen over.
Ik kan natuurlijk alleen praten over mijn ervaring ermee, maar zoals ik het ervoer is dat het staartje Tem relatief meevalt.
Het wordt vervolgens weer zwaarder als je echt op nul staat (bij mij laatste jaar 4x gedaan en dat duurde 3 weken: ziek wakker worden, diarree, koud zweet en met name spierpijn). Nogmaals, zo ging het bij mij, hoeft voor jou niet zo te zijn.

Ik hoop dat het voor jou niet zo lang duurt, maar er komt sowieso een dag dat je wakker wordt met de gedachte: "Hé, krijg nou wat! Er is iets veranderd, ik ben niet meer ziek!"

Slaap lekker en werkse morgen!

Groetjes, R@

Zucht... eerst het k*tweekend, en dan vandaag ook weer een rotdag...

Ik heb de afgelopen week mezelf zo uit de naad gewerkt, ik was doodop.
Na mijn goede beoordeling vrijdag ben ik die avond, én zaterdag beide dagen met de kids van mijn broer in de weer geweest. Gaan fietsen, naar de speeltuin, voetballen in de tuin, spelletjes doen, en ik was al zo kapot. Ik was zaterdagavond dan ook echt helemaal op.
Tóch vond ik dat ik na al dat werken het wel verdiend had om er eens tussenuit te gaan.
Ik ben dan ook de stad in gedoken en heb mezelf aardig klem gezopen.
Heel gezellig hoor, maar.... je raad het misschien al.
De verradelijke zatte valkuil kwam gvd weer om de hoek.
Ik heb mijn stapmaat thuis afgezet (ja ik weet het, niet echt slim om met de auto te rijden)
En had nog precies een briefje van 20 euro in m'n zakken zitten....tja.
Normaal had de drempel van het niet voorhanden hebben van een telefoonnr van de dealer me tegengehouden, maar ik ben diezelfde avond een oude bekende tegengekomen waar ik een telefoonnr van gekregen heb.
Hij verkoopt bruin en wit.
Het goede nieuws is dat ik geen seconde getwijfeld heb om bruin te halen.

Het slechte nieuws is dat ik wél 3 strepen wit gehaald en opgesnoven heb.
F*ck wat ben ik (achteraf) pissed off...op mezelf natuurlijk.
Wat was dát een lompe actie.
Ik was al hélemaal gebroken, en toen ook nog eens de hele nacht geen oog dicht kunnen doen van die teringwit. Net nu ik mijn slaap zo hard nodig had.
De zondag dus een flinke kater, overal spierpijn en nog niet eens genoeg fut om langer dan 10 seconden op mijn benen te staan. zeg maar de bekende after-sos-depri-dip in combi met de afkick. Ik ben dus meteen keihard afgestraft.
Vandaag voelde ik het nog steeds.
Gisterennacht ook weer maar 3 uurtjes geslapen, en toen ik vanmorgen naar mijn werk moest stond ik echt op instorten... ik heb het beetje energie wat van onder uit mijn tenen moest komen bij elkaar geraapt om te gaan werken.
Het is immers mijn laatste week en ik wil mijn projecten goed overdragen.
Tot overmaat van ramp was het een drama-dag op het werk.
Vanaf het moment dat ik binnen kwam totdat ik om 18 uur naar huis ging, niets anders dan gezeik. van klanten, uitvoerders, aannemers, de hele mikmak.
Tering wat een k*tdag.

Ik zit nog steeds in die flow van voortdurend boven de pijn uitstijgen, dus het ritje uizingen tot ik op nul sta staat nog steeds als een huis. Maar ik heb het mezelf onnodig moeilijker gemaakt.
En nu boet ik.
Ik wist dat ik niet bekwaam was, maar ben tóch mezelf klem gaan zuipen, met alle gevolgen van dien. Dat kleine beetje twijfel die ik had dat ik het wel aankon, gaan stappen zonder verleidingen te weerstaan, is nu helemaal weg.
Ik ben weer bijgeschaafd wat zelfkennis betreft. The hard way, maar toch.
Ik heb mezelf dan ook verboden nog zulke stomme dingen te doen.
Of het nou drugs is of alcohol, ik ben er simpelweg niet voor bekwaam.
Dat blijkt wel weer...

Wat betreft de opiaten ben ik al een hele tijd goed bezig, nu de rest nog.
Hoe moeilijk en haast onmogelijk het ook lijkt, ik stop volledig met andere dugs, én alcohol.
Als het me lukt van de opiaten clean te raken, moet dat ook te verwezelijken zijn.
Dan zo snel mogelijk een zieleknijper opzoeken om de achterliggende gedachte aan te pakken.
Iets in mij heeft op zo'n moment schijt aan alles en iedereen en kan het allemaal niet gek genoeg. Hoe vager hoe beter, niet stilstaand bij de gevolgen.
Wat nou de aanleiding is voor dat destructieve gevoel waar ik op het moment zelf zo veel genot en zelfvoldoening uithaal, daar weet ik nog steeds de vinger niet op te leggen.
Dat o zo bekende gevoel die ik de afgelopen 10 jaar al zo vaak heb op voelen komen is echt ziekelijk. Dat is dan ook het eerste waar ik aan wil werken, zodra ik op nul sta en ik voel me weer een beetje mens.
Tot die tijd iig geen wilde avonden alcohol meer voor Yorrie-boy, en dus ook geen drugs what so ever!
Ik probeer vanavond op tijd naar bed te gaan, en hopelijk wat slaap te pakken.
Dan zie ik het morgen misschien weer wat zonniger in!

Was dat even schrikken Yoro!

Je hebt denk ik wel de juiste conclusies getrokken en je de juiste vragen gesteld. Dat is dan weer winst. Probeer er het positieve maar van in te zien.

Je bent al maanden ongelooflijk sterk bezig en oogst hier van alle kanten bewondering...en dan op een zwak moment....maar je hebt niets verloren, je bent weer wat zelfkennis rijker.

Welke wandelaar verstuikt nooit eens zijn voet op een moment van onoplettendheid? Welke chauffeur blijft zijn gehele leven altijd tussen de lijntjes?
De wandeling gaat door en de chauffeur kruipt weer achter het stuur. Allebei nu een beetje wijzer. En beiden rekenen op een behouden vaart.

Morgen zie je het vast allemaal weer zonniger in. Je hebt je doel al haast bereikt. Dat je daar aangekomen niet onbekommerd achterover kunt leunen wist je al. En weet je nu ook heel zeker. Des te meer reden om nu de blik weer op vóóruit te richten. Behouden vaart!

Welterusten voor straks.

Lieve Yoro,

Wat moet jij je verschrikkelijk kut voelen, zeg.
Ik snap dat het voelt als falen, maar zie het maar als een uitglijder die je weer doet beseffen hoe broos alles is en dat je altijd alert moet blijven.
En dat is dan weer de positieve kant:
"When life puts stones in your way, never give up trying to build something nice out of them..."
Deze stenen waren korrels wit, maar ook daarvan kan je iets moois bouwen, nietwaar? Al was het maar een kasteeltje "ervaring".

Zorg dat je in die flow blijft, als je nu de moed laat zakken door te gaan doemdenken ben je straks nog verder van huis.

Als je het nummer van die dealer niet uit je hoofd kent: gooi het dan weg!

Goed dat je geen bruin hebt gebruikt! Dat vind ik erg knap van je hoor; je bent al zó lang ziek, al maanden inmiddels, geloof me; zelfs nu vind ik het nog knap wat je allemaal hebt gepresteerd de laatste maanden.

Houd die lange adem, blijf boven de pijn (en nu ook de teleurstelling van afgelopen weekend) uitstijgen!

Ik hoop dat je vannacht lekker hebt geslapen en dat het op het werk ook uit te houden was.

Zou het helpen om (tijdelijk!) de Oxazepam iets te verhogen?
En misschien even niet meer uitgaan? Ik denk dat de alcohol ook behoorlijk heeft meegespeeld, dat heeft veel invloed gehad op de mate van alertheid. Aleen thuis drinken dan maar?

Ik wens je heel veel suc6, ik denk aan je, echt waar!, en hoop dat dat iets helpt.

Ga idd onderzoeken waardoor het kwam, maar blijf op de weg (zoals Sarori het zo mooi verwoordde).

Over 5 dagen slik je je laatste Meet. Dan heb je DIE chemische troep vaarwel kunnen zeggen; the final countdown! Zet 'm op!

Dikke zoen en zet-'m-op-knuffel,
R@

deze thread (zo heet dat toch he?) is zozeer een groepsgesprek tussen 4 geworden, dat ik haast niet durf te posten. ik doe het toch maar.

Alcohol is om twee redenen link. Het verlaagd je grenzen, zeker voor dingen die je hebt voorgenomen. Er zijn veel terugvallen geweest onder invloed van Alcohol. Je bent nou eenmaal kwetsbaarder als je dronken rondloopt om iets te doen wat je niet wilt doen.

Daarnaast heeft een afkickende, en zeker een afbouwende een grote kans op Cross-addiction. De ene drug gaat de andere vervangen, alcohol zou heel goed belangrijker voor je kunnen gaan worden. In zekere zin doet de drug iets soortsgelijks als Heroine: het maakt je bestand tegen gevoelens en invloeden waartegen je eigenlijk niet bestand bent. Het geeft je daarmee een vertrouwen in jezelf, een zekere mate van controle. Het is heel logisch, dat een Opiaat-afkicker graag naar de fles grijpt.

Ik ben in zekere zin "jaloers" op je, zou best zin hebben in een glas wijn. Maar ik doe het niet, eigenlijk al 6 maanden niet. Het was twee weken kut. afzien. Daarna vond ik het meevallen.

Join me, yoro. Do not drink

nou, gisterennacht eindelijk toch weer wat uurtjes slaap te pakken gehad hoor
Was hard nodig en doet dan toch weer goed.
Ik ben uit de afterdip gekropen, en ben me bewust waar het verkeerd gegaan is.

De enige conclusie waar ik toe kan kan komen: niet drinken.
Dat valt bij mij in het zelfde straatje als alle andere drugs die ik zo veelvuldig gebruikt heb.
Zodra dat eerste lijntje, dat eerste pilletje, zelfs die eerste glas alcohol binnen is begint het.
Die onweerstaanbare drang om alles naar de klote te helpen en niet te kunnen stoppen tot ik er van achteruit ga lopen. Die drang kan ik niet winnen, dat heeft me deze laatste keer wel duidelijk gemaakt. even letterlijk met mijn neus in ... de feiten gedrukt
Het enige wat ik daar nu aan kan doen is zorgen dat het zo ver niet hoeft te komen.
De pillen, de wit, ghb, paddo's, maakt niet uit wat, die kan ik echt prima opzij zetten.
Kost me vrijwel geen moeite meer. Maar zodra er alcohol om de hoek komt kijken vervalt dat direct. Dan word die drempel direct een kuil die me naar al deze drugs toe trekt.

Het is dus niet eens dat ik bang ben alcoholist te worden, want drank op zich kan ik prima een paar weken in de kast laten staan, doet me helemaal niets.
Maar wanéér ik dan ga drinken, loopt het uit de hand.
Er zit dus niets anders op dan ook de drank vaarwel te zeggen: bye bye

Ik zie het dan ook maar (zoals jullie me allemaal moed inspreken) als een uitglijder.
Een laatste wijze les voordat ik op nul kom te staan.

Ik heb vandaag mijn laatste dosis methadon opgehaald. 12 pilletjes symoron van 5mg/st om precies te zijn. Met die van vanmorgen er al afgerekend heb ik er nog 11 te gaan

Op het werk is het flink aanpoten.
Ik heb na die drastische maandag vanmorgen meteen mijn leidinggevende even onder 4 ogen gesproken. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat er iets moest gebeuren als ik alles in goede orde over wil dragen aan mijn collega's voordat ik vrijdag mijn laatste werkdag heb voor de vakantie. Zoals eerder werd daar prima op gereageerd, en direct naar gehandeld.
Ik heb mijn telefoon tot aan de vakantie doorgeschakeld naar mijn collega.
Ik krijg hulp van 2 collega's op mijn afdeling, en ook nog eens van 2 collega's van een andere afdeling. Vandaag ben ik dan ook flink opgeschoten.
Wel is mijn collega die mijn telefoon overgenomen heeft aan het eind van de dag haast overspannen naar huis gegaan.
Mijn woorden waren: "welkom in mijn wereld"
Weten ze ook eens wat ik allemaal op een dag op me af krijg!
Met al deze hulp moet ik mijn laatste drie werkdagen deze week wel vol kunnen maken, en met een beter gevoel de vakantie in gaan. Dat lucht op.

5 daagjes methadon, waarvan 3 daagjes werken en dan eindelijk de overstap en bupe, en de laatste afbouw naar nul.

Ohja Ra, ik heb dat telnr van de dealer direct die nacht toen ik niet in slaap kon vallen uit mijn gsm gewist hoor, weg ermee!! na 1 keer bellen ken ik 'em ook niet uit mijn hoofd,
dus weg = weg

En Fuller, het lijkt inderdaad wel een vast groepgesprek hier, maar hoe meer zielen...
Het is een forum, dus hoe meer mensen hun ervaringen en hun meningen geven hoe beter.
Dus houd je niet in om te posten!
En wat je zegt slaat de spijker aardig op zijn kop hoor.
Dus ik stap idd over de streep, aan de niet-drinkers kant.

Maandag heb ik om 11 uur afspraak met de arts om m'n temgesics op te halen (en oxazepammetjes, alle uurtjes slaap zijn nu nog puur natuur)
Dan wil ik ook de nazorg gaan bespreken.
Niet alleen de lichamelijke dmv naltrexon tabletten, maar vooral de geestelijke nazorg.
word vervolgd dus...

Bedankt voor de steun allemaal

fuller zei:

deze thread (zo heet dat toch he?) is zozeer een groepsgesprek tussen 4 geworden, dat ik haast niet durf te posten. ik doe het toch maar.

Klik om te vergroten...

Hoi Fuller,

Goed dat je dat tóch hebt gedaan, daar is idd een forum voor. Hoe meer zielen, hoe meer ervaringen en daar komen we toch allemaal voor?

Ik snap wel wat je bedoelt hoor, had ik in het begin ook hoor. Dan dacht ik: zij kennen elkaar kennelijk al zo goed, wie ben ik dan om daar doorheen te gaan lullen.

Maar gelukkig liet ik me, net als jij, toch niet weerhouden. Het doet mij enorm goed dit forum, en jou hopelijk ook.

Groetjes, R@

Yoro zei:

Ik ben uit de afterdip gekropen, en ben me bewust waar het verkeerd gegaan is.
De enige conclusie waar ik toe kan kan komen: niet drinken.

Klik om te vergroten...

Hé Yoro,

You go Yoro!!! (Nee, niet naar de dealer, maar overdrachtelijk bedoeld, uiteraard )

Niet meer drinken dus en nu op naar de Temgesic!

Slaap lekker!

p.s. Ik herken wel heel erg wat jij schreef. Als ik eenmaal na een tijd clean weer met bruin begon dacht ik: "Zie je wel, ik kan niet eens behoorlijk clean blijven, wel worden, maar niet blijven. Krijg ook allemaal de vinket*ring, blablabla..."
Dat laat ik niet meer gebeuren (en jij ook niet, anders kom ik je achterna met m'n mattenklopper ).

r@r@77 zei:

Bij mij waren goede beoordelingen in het verleden weleens een valkuil, want zo had ik een excuus zo van:"Ik slik 10 mg. Meet per dag, gebruik af en toe bruin en ik doen mijn werk goed, mét een goede beoordeling. Zie je wel, op deze manier houd ik het best vol!"
Over jezelf voor de gek houden gesproken!

Klik om te vergroten...

Had jouw alcoholgebruik van afgelopen weekend (en wit als gevolg daarvan) iets met je goede beoordeling te maken? Of dronk je om die goede beoordeling te vieren ("Nu heb ik wel een beloning verdiend"?).

Hé Yoro,

Kan het niet allebei? Dus naar Zuid- Frankrijk (alles heel goedkoop houden) én elke maand in elk geval een beetje sparen? Want dan heb je toch het gevoel dat je met elke euro die je spaart, hoe weinig dan ook, iets meer het huis verlaat...
Of dan maar niet naar Frankrijk en de vakantie iets dichterbij huis zoeken?
En bij die halfgare (sorry) tante zitten lijkt me nu voor jou niet echt ontspannen.
Ik zou zeggen: beslis nu nog niet, eerst maar kijken hoe lang die afkick duurt en hoe heftig het wordt.

Ik snap dat je graag bij verjaardagen van neefjes etc. wil zijn, maar ga gewoon, kijk hoe het gaat en gaat het niet, dan ga je gewoon.
Je bent echt ziek. Ziek zijn is niet hetzelfde als zielig doen of geen verantwoordelijkheid nemen.
Neem jezelf in acht, je hoeft niets te bewijzen, behalve dat je je consequent moet blijven houden aan je belofte aan jezelf omtrent gebruik.
Al het andere is nu ondergeschikt.
Ik snap dat je met je familie wilt zijn. Juist ook nu je op de goede weg bent en juist nu wil je zó graag alle verloren tijd inhalen.

Weet je wat een goede vriend tegen mij zei toen ik in 2004 naar de Emilie Hoeve moest en niet wilde vanwege mijn kinderen (die ik toen nog helft van de week en helft vakanties zag) die ik dan nog maar 2x 1 uur p.w. zou gaan zien? Dat ik dan maar moest denken aan dat praatje wat stewardessen in een vliegtuig houden. Als je zuurstofmaskers moet gebruiken: eerst jezelf, dan pas je kinderen.

Dat geldt ook nu: word eerst maar eens clean. Ga naar die verjaardag, maar als het niet gaat, ga je naar huis. Je zegt clean te blijven, en ik geloof je, dus dan heb je nog zoveel verjaardagen met familie voor de boeg.

Probeer te focussen op jouw herstel en maak al het andere (tijdelijk) ondergeschikt. Des te sneller kan je weer helemaal ome Yoro zijn.

Dikke zoen,
R@

r@r@77 zei:

Hé Yoro,
Kan het niet allebei? Dus naar Zuid- Frankrijk (alles heel goedkoop houden) én elke maand in elk geval een beetje sparen? Want dan heb je toch het gevoel dat je met elke euro die je spaart, hoe weinig dan ook, iets meer het huis verlaat...
Of dan maar niet naar Frankrijk en de vakantie iets dichterbij huis zoeken?
En bij die halfgare (sorry) tante zitten lijkt me nu voor jou niet echt ontspannen.
Ik zou zeggen: beslis nu nog niet, eerst maar kijken hoe lang die afkick duurt en hoe heftig het wordt.

Klik om te vergroten...

Dat was ook mijn idee, mijn neef in Parijs oppikken, dan met zijn 2en doorrijden naar zuidfrankrijk en de vervoerskosten delen.
Ik heb net eens wat op de routeplanner aan het rommelen geweest.
Als we tolweg vermijden duurt het zo'n 8 uur om vanuit Parijs naar het zuiden te gaan.
totaal met mijn reis naar Parijs is het zo'n 200 euro gedeeld door twee man is zo'n €100 p/p

Verblijfskosten hebben we dan niet want we kunnen voor nop daar in haar huis blijven.
Overdag lekker op het strand kost ook geen drol, alleen daar op het terras wat drinken en het eten. Een verblijf van een week zijn dan de enige kosten, maa hoeven ook niet veel te zijn.
Zeg dat we de man zo'n €300 kwijt zijn alles inbegrepen.
Op zich toch nog wel te overzien dus.
Ik zal mijn neef wel eens mailen of hij het wel ziet zitten om mee te gaan.
Hij heeft namelijk maar 1 week vakantie.
Al zou ik alleen gaan vermaak ik me nog prima hoor, maar dan kan ik de vervoerskosten niet delen wat het dan toch weer wat duurder maakt.
En met zijn tweeën is toch ook wel leuker.

Ergens in Nederland op vakantie is dus de minste optie, als je voor het zelfde geld in het zonnige zuidfrankrijk kan zitten aan het mooie strand van Valras-Plage....
Dan heb ik wel het maximale vakantiegevoel, omringd door mooie vrouwen, strand zee, en last but not least: rust!

Hoe langer ik er over bezig ben hoe aanlokkelijker het klinkt!

r@r@77 zei:

Ik snap dat je graag bij verjaardagen van neefjes etc. wil zijn, maar ga gewoon, kijk hoe het gaat en gaat het niet, dan ga je gewoon.
Je bent echt ziek. Ziek zijn is niet hetzelfde als zielig doen of geen verantwoordelijkheid nemen.
Neem jezelf in acht, je hoeft niets te bewijzen, behalve dat je je consequent moet blijven houden aan je belofte aan jezelf omtrent gebruik.
Al het andere is nu ondergeschikt.

Ik snap dat je met je familie wilt zijn. Juist ook nu je op de goede weg bent en juist nu wil je zó graag alle verloren tijd inhalen.Probeer te focussen op jouw herstel en maak al het andere (tijdelijk) ondergeschikt. Des te sneller kan je weer helemaal ome Yoro zijn.

Dikke zoen,
R@

Klik om te vergroten...

Zo ga ik het doen, ik ga, en probeer het gewoon.
En gaat het niet, dan ga ik weg.
Ze zullen het zelf dan ook wel zien als ik ziek ben.
En ze kennen me nu goed genoeg om te weten dat ik er maar wat graag bij ben.
En als ik dan ziek naar huis ga dat dit dan niet zonder goede reden is.

thx Ra, alles weer wat beter in perspectief

r@r@77 zei:

En bij die halfgare (sorry) tante zitten lijkt me nu voor jou niet echt ontspannen.

Klik om te vergroten...

Hoef je geen sorry voor te zeggen hoor, het is de simpele waarheid.
Het mens spoort niet, en zou hier in Nederland allang ergens opgenomen zijn.
In Frankrijk werkt dat helaas niet helemaal hetzelfde en gaat dat daar allemaal niet soepel.
Toen ik hoorde dat zij daar heel mijn vakantie op ons lip zou gaan zitten, én dan ook nog eens mijn moeder en partner... da's vragen om problemen.
En dat kan ik dan gewoon écht niet hebben.
dat gaat 'em dus echt niet worden.

Ik zal eerst eens eea overleggen met Neef en Tante uit Zuidfrankrijk.
Ik heb weer wat hoop

Yoro zei:

Ik heb weer wat hoop

Klik om te vergroten...

Mooi Yoro!

En over 4 nachtjes kan je het héle Meet-tijdperk vaarwel zeggen!

Yoro zei:

omg Ra met de matteklopper achter me aan

Klik om te vergroten...

Be careful what you wish for...

Sterkte yoro terugval hoort erbij

Groet sambalbij

Weten jullie nog dat ik zei: God zal al het mogelijke voor mijn voeten gooien om het me zo moeilijk mogelijk te maken... nou hier komt ie dan hoor.

Gisterenavond rond 18.00 uur heftig auto ongeluk gehad.
Uit de bocht gevlogen, over een sloot in het weiland.
los grind op de weg en een onverwacht haakse bocht...
Anderhalve keer zijwaarts over de kop, en kwam uiteindelijk op mijn rechterzijkant tot stilstand op het akker van een boer. Midden in de polder, geen kip te bekennen, lag ik daar op mijn zijkant in mijn auto gefrommeld vast in de modder...



Na wat moeite losgekomen, en geprobeerd uit de auto te komen.
De ene deur zat tegen de grond, dus dat ging niet.
De andere deur was zo opgevouwen dat die met geen mogelijkheid openging.
Gelukkig kreeg ik mijn electrisch raam aan de praat en ging die langzaam sputterend open.
Langs het raam naar buiten geklommen en daar zat ik dan in de modder naast mijn auto van nog geen jaar oud, zucht. mijn broer gebeld en de takelwagen...
Met 5 man de auto terug op zijn 4 wielen geduwd.
Toen toch even een foto gemaakt.



Auto helemaal total loss. helemaal in elkaar, as van wiel afgebroken spiegels eraf, dak in elkaar beide zijkanten van voor tot achter helemaal verrot.



Wonder boven wonder ben ik er zelf met een kleine bult op mijn voorhoofd, en kleine schrammen vanaf gekomen. Uiteraard gepaard met een ongekende spierpijn over mijn hele lijf.
Maar dat is dan ook alles. Gelukkig ook goed verzekerd.
Vandaag al een vervangende auto opgehaald en maandag komt de verzekerings schade-expert vaststellen dat de auto daadwerkelijk total loss is. Maar daar zal geen twijfel over zijn...
Als het een beetje meezit over 2 weken een nieuwe auto.
En tegen die tijd is hopelijk die f*cking spierpijn ook ver over.

Zet je wel aan het denken.
De dingen weer meer relativerend.
Lekker belangrijk die vakantie, had ik ook op de IC door kunnen brengen, of zelfs gewoon helemaal niet. Had ik dit niet eens kunnen posten.... maar goed, ik ben er nog!

De afkick gaat gewoon door.
Laatste twee dagen waren zo heftig dat ik nog geen seconde de tijd heb gehad om me ziek te voelen van de afkick. Maandag gaat de afspraak om 11 uur dus gewoon door.
Nog twee dagen methadon en dan zoals gepland de overstap op bupe.

Betreft de vakantie, ik laat het even voor wat het is.
Eerst het allerbelangrijkste: clean worden, tot rust komen, mijn zaken regelen met de verzekering en zorgen dat alles geregeld is.

Ik heb in ieder geval 3 weken vakantie nu.
Even het weekend bijkomen van de knal, en dan verder knallen in de afkick.
Ik laat me er niet onder krijgen.
Al doet God nog zo zijn best, geen heroine meer voor deze jongen!

Yoro zei:

.Nog een één na laatste update van het schema voordat ik deze woensdag volledig groen gekleurd nog een allerlaatste keer post

Klik om te vergroten...

Bedoel je allerlaatste keer bij dit topic of bij DF in algemeen?

Of begin je dan ook een topic "Van clean tot volledig hersteld"?

kan een beetje verward overkomen maar ik heb na de meest helse nacht ooit van gisteren groffe maatregelen genomen. Ik heb gistesteren letterlijk geneen seconde geslapen, ongekend omnrustig zoals nooit tevoren, de minuten tikten wel zóó langaaam weg.
Om 8 uur vanmorgen heb ik heel even licht gepit tot 9 uur waarna ik weer klaarwakker was.
met de daarop verder volgende onrust. ik werd gewoon helemaal gek van mezelf.

in overleg met arts heeft hij me vanmoddag 3 temazepam 20mg tablet als inslalper voor geschreven. (vloebaar in pilletje)
Mocht er maar 1 maar p/dag heb er net toch 2 genomen. daarnaast 4 oxazpam van 10mg, een halve clonidine van 0.15mg en een hele rovotril die ik van mijn moeders medicijnvoorraad geplukt heb.
samen met het laatste 0.2mg temgesic tabletje moet ditwel een megacoctail zijn om te slapen.

misschien een overdreven reactie, maar de afgelopen nacht was zo'n onvoorstelbare hel...
simpelweg tot wanhoop gedreven om deze nacht te kunnen slapen.
als afsluiter van het opiatentijdperk, op naar mijn eerste dag opiaatclean morgen.

lets go out with a bang, hopelijk word ik morgen pas laat en uitgerust wakker, zal me goed doen.

Trusten allemaal
wish me luck!

Lieve Yoro,

Dat snap ik heel goed; die wanhoop.Ik schreef al dat ik na een paar nachten zonder slaap zo wanhopig werd (en praktisch suïcidaal door slaaptekort en afkick) in 1 keer 10 x 10 mg. Oxazepam heb genomen. Ik sliep toen iets van 4 uur en voelde me erna wat beter.

Je voelt je alsof je je haren uit je hoofd wil trekken, tegen de muren opkruipen, rusteloos...

Nog even een paar dagen volhouden en dan zul je merken dat het minder wordt. Maar nu zegt jou dat niks, dat begrijp ik.

Met Oxazepam krijg je niet zo snel een OD (of je moet het wel heel bont maken...).

Je doet het zó goed, houd vol, het einde is in zicht, nog een paar dagen!

Ik stop nu, heb een bijzonde spannende dag gehad (sollicitatie...) en blijft spannend...

hoi yoro,

vandaag is het 22 juli en las dat je dan clean zou moeten zijn . wat goed van je is het gelukt?
heb je verhaal gevolgt en vind het echt heel goed van je. dat langzaam afbouwen vind ik nog moeilijker dan in 1x stoppen. goed van je en nu volhouden maarzoals ik lees gaat je dat helemaal lukken sterkte paddosofty