van het begin, tot het stoppen...

Yoro zei:

Aangezien ik morgen met mijn zus,moeder en haar partner naar frankrijk gaan...

Klik om te vergroten...

Ik wens je een hele fijne vakantie, zonder al te veel pijn en onrust!
Probeer alle onrust in jouw familie van je af te zetten, probeer er niet zo in mee te gaan dat jij hun emoties over gaat nemen.
Je hebt alle energie echt voor jezelf nodig nu.
Als je te veel geeft, weet je van jezelf dat je op een gegeven moment voelt dat jij veel geeft en zelf weinig terug krijgt.
Dat is een terugvalrisico voor jou, toch? (Die wit van een aantal weken geleden na de goede beoordeling op je werk).)
Zo van: "Maar nu mag ik mezelf eens lekker verwennen, dat heb ik wel verdiend..."

Dat moet je echt proberen voor te zijn:

GEVEN IS ALTIJD GOED, MAAR NIET ALS HET TEN KOSTE GAAT VAN JEZELF...

Dikke kus,
R@

Hé lieve Yoro,

Zoals beloofd weer even een berichtje van mij.

Shit zeg, dat je niet zoveel medicatie hebt, maar gelukkig kan je terug als het echt niet gaat. Ik denk dat dat sowieso geestelijk al wat verschil maakt en automatisch ook wat minder pijn/onrust geeft.

Hoop wel dat je eindelijk wat kan slapen!

Nou, ik ga slapen nu. Heb net Harry Potter gezien in bios, was wel leuk (alleen boeken zijn zoveel beter dat het nu toch wat tegenviel).

Truste!

Knuffel,
R@

Ben op 't moment echt Koos Vriendloos, ik mis gewoon lachen en gek doen.
Als ik dan thuis ben kan ik niets anders verzinnen dan wat te blowen halen of mezelf bezatten.
Heb ik nog niet gedaan, maar al wel een paar keer overwogen.
Dat komt nou eenmaal het dichtst bij wat ik eerst altijd deed om mezelf te vermaken...
Of weer contact zoeken met oude vrienden? Ik bedoel, af en toe bij de familie is leuk, maar ik ben gvd 28 jaar. steeds maar alleen op m'n kamer films kijken en achter de laptop zitten begint nu toch wel saai te worden.

--> staat open voor suggesties en tips <--

die vriend is dan toch een soort van lichtpuntje . Ga met hem stappen, kom je waarschijnlijk in contact met zijn vrienden en ben je weer helemaal vertrokken .

Thanks Eend, ik zal het idd wel te snel willen allemaal.
Het gaat voor het gevoel gewoon wat te langzaam naar m'n zin.
Ik krijg het gevoel dat ik m'n tijd aan het uitzitten ben.
Nu kan ik daar best geduldig in zijn, maar dan wel wanneer er aan de horizon een lichtpuntje te zien is. Hoe ik er nu voor sta zie ik maar niet hoe ik de situatie kan veranderen.
Nieuwe vrienden maken is niet 1,2,3, gedaan. En alleen is ook maar alleen.

Ik kwam een paar weken geleden bij het stappen een oude vriend van me tegen van een hele tijd geleden. Ik weet dat hij buiten een blowtje niet gebruikt.
Misschien toch maar met hem contact op zoeken, zijn 06 heb ik nog.
Ik denk dat ik 'em vanaaf maar eens een belletje geef, en kijken wat er uit komt.

Sporten wil ik wel gaan doen, maar daar voel ik me nog niet klaar voor.
Het slechte slapen is nog niet echt goed voor m'n energiepeil.
Wanneer ik over een tijdje (hopelijk) wat beter kan slapen wil ik het wel graag.

Ik zal wel zien, tot die tijd zoals je zegt maar proberen te relativeren!

Grtz Yoro

Hai Yoro,
Ja die leegte...
Ja, heel herkenbaar allemaal.
Geef het inderdaad tijd. Zo te horen zit je nog niet lekker in je vel, 2 mnd. is ook nog niet zo lang al is het al een hele prestatie. Als je je lekkerder voelt heb je ook meer zin om kontakten aan te gaan en te sporten enz.
Nu voelt het inderdaad nog als overleven, je lichaam en geest hebben heel wat te verstouwen.
Kijk uit dat je verwachtingen niet al te hoog liggen want dat geeft vaak weer teleurstelling en frustratie. Blijkbaar ben je daar nog niet aan toe.
Mijn ervaring is dat het een langdurig, langzaam verlopend proces iswaar je stap voor stap je leven weer zin geeft. Zingeving, dat is waar het om draait. Datgene waarvoor je je bed uit wil komen, wat het dan ook mag zijn. Maar nu is het leven vooral nog saai en vermoeiend, dat is dan maar even zo. Accepteer het, waarmee ik niet wil zeggen dat je alles maar moet laten versloffen.Zeker niet. Ik wil alleen maar zeggen ; het kost tijd om te herstellen van een zeer ingrijpende "ziekte"die verslaving heet. En gun jezelf die tijd, al is het vaak frustrerend en zou je anders willen,maar het gaat beter worden.

Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en idd die oude vriend een sms gestuurd.
Hij belde me meteen enthousiast op om wat af te spreken.
Ik ben bij hem langs geweest waar hij samenwoont met z'n vriendin.
Die moest de volgende dag vroeg op om te gaan werken dus ben ik er maar een uur geweest.
Samen een jointje gerookt en oude herinneringen opgehaald.
Dingen die ik grotendeels vergeten was kwamen allemaal weer boven.
Eindelijk weer eens echt hardop gelachen, heerlijk.

Daarna ben ik nog de stad in gegaan met m'n huidige stapmaat.
Was niet echt super, maar toch weer even de deur uit geweest.
Wel heeft hij me verteld dat hij weer geregeld gebruikt heeft
Daar moet ik dus wel voor oppassen, dat ik niet via hem in de verleiding dreig te komen.

Zoals Chemical zegt ga ik binnenkort eens met die oude vriend op stap.
We hebben ook nog een andere gezamelijke vriend uit die tijd die ook nog vrijgezel is en vaak op stap gaat. Op die manier probeer ik toch weer onder de niet-verslaafde leeftijdsgenoten te komen en lol te maken.

Maar ook weer niet te snel zoals nonna ook zegt. Daar ben ik nu vooral lichamelijk nog niet helemaal klaar voor. Zolang er een lichtpuntje aan de horizon schijnt, kan ik best geduld opbrengen. Ik leg de verwachtingen niet hoog, maar simpelweg de wetenschap dat er mogelijkheden zijn geeft al meer rust.

Hé Yoro,

Wat kut voor je zeg, om in zo'n negatieve sfeer te moeten leven. Je moet wel heel onafhankelijk van geest zijn om je daar dusdanig van te kunnen distantiëren dat je die ruzie lekker laat voor wat hij is.

Ik snap heel goed dat je dus even een jointje hebt gepakt; als ik het lekker zou vinden, had ik het ook al lang gedaan

Ik zou zeggen: probeer het zoveel mogelijk bij je weg te houden (onmogelijk om dat helemaal gedaan te krijgen, I know ) en maak van jouw kamer jouw eigen "positieve vibe".

Hoe gaat het met de uitvoering van je plannen op jezelf te gaan wonen?

En als je het financieel nog niet kan opbrengen: misschien een hospita (die stabiel is, geen last heeft van verslavingen o.i.d. en vooral in rust leeft en zich niet met jou bemoeit)?

Hoe gaat het sparen en afbetalen van schulden?

Hoe eerder je weg kan, hoe beter; dan kan je met een schone én cleane lei beginnen!

Slaap lekker!

pfff, tis weer prijs bij ons in huis hoor.
Na een flinke ruzie vanmiddag heeft de vriend (ex-man) wederom z'n spullen gepakt.
Ze zijn weer eens uit elkaar, goh verrassend hoor.
Voor de zoveelste keer is het weer zo ver.
m'n moeder depri op de bank, en 'd'er (voor nu -ex)man aan de drank en een snuifje wit.
Daar gaan we weer, zucht.

Ben maar op m'n kamer een jointje gaan roken ff chillen want ik zit me weer veels te druk te maken.

Hoi Yoro,

Jij bent in een sneltreinvaart afgekickt. Ineens sta je op de luchthaven, nog moe en dizzy van de verre en snelle reis die je hebt gemaakt. Alles ziet er nog een beetje vreemd uit en je weet nog niet zo goed wat je moet gaan doen. Je voelt je even heel alleen. Waar nu te beginnen?

Vergelijk het met aankomen in een wildvreemde stad: je kent niemand, ze spreken een andere taal en je snapt niet waar de bussen heengaan omdat je de opschriften niet eens kunt lezen. Wat doe je dan? Je ademt diep en zoekt een terrasje op om eerst maar eens aan die vreemde mensen, vreemde geuren, vreemde geluiden en zo te wennen....je blijft dicht bij jezelf en het kopje koffie wat je dan drinkt laat je weer even landen...en doet je beseffen dat het allemaal toch wel meevalt, ook al begrijp je er nog allemaal weinig van...dat komt allemaal vanzelf.

Het is een beetje een metafoor, maar zo zie ik het nieuwe leven van iemand die jaren verslaafd is geweest. De hele dag bezig om te scoren om ziek zijn te voorkomen. Als dat ineens wegvalt, dan is het ineens stil om je heen: je houdt tijd over, je emoties beginnen weer op te komen enz enz...alles is anders dan voorheen. Gun jezelf de tijd om aan je nieuwe situatie te wennen en doe datgene wat je leuk vindt. Een blowtje roken met die vriend die ook weleens blowt zou ik gewoon af en toe eens doen. Lijkt mij wel gezellig. Lachen is ook gezond.

Omgaan met die vriend die nog steeds gebruikt, lijkt mij riskant, maar die keuze moet je zelf maken. Cleane mensen zijn echt niet saaier dan mensen met een verslaving, ook al lijkt het wel zo als je onder invloed bent. Ik ken genoeg mensen die clean zijn en nooit drugs gebruiken en toch een redelijk gelukkig bestaan hebben met vrienden, hobbies en dergelijke. Soort zoekt soort en jij kiest zelf bij wie je je uiteindelijk thuisvoelt.

Wel ongelooflijk kut hoe het momenteel bij je thuis is. Ik zou proberen daar weg te gaan en je positieve vibes (zoals het Ra het zo mooi zegt) eens in te gaan zetten voor jezelf, zonder dat die vibes voortdurend worden afgebroken door die verrekte storingen uit je omgeving. Dat verdien je.

Doe het rustig aan. Wat je vandaag niet doet kan ook morgen nog! Ook dan gaat de zon weer op...

Sterkte Yoro!!

grtz
Sarori

Hé lekkere schat :P ,

Hoe gaat het nu met je?
Heb je je huisgenoten een spreekbeeldige schop onder hun "hol" gegeven en wel zo hard dat je je met diezelfde schop emotioneel wat los hebt kunnen maken?
Laat ff weten hoe het met je gaat...

Knuffel,
R@

r@r@ zei:

Wat is op dit moment je grootste frustatie? Hoe kan je die ombuigen naar iets moois wat energie geeft i.p.v. neemt?

Klik om te vergroten...

Tja... frustraties volop, maar hoe die om te buigen naar iets moois... ?
Ik weet het niet.
Ik lijk vast te zitten in een soort visueuze circel.
Nu ben ik ruim 3 maanden helemaal clean, en is het zo'n 8 maanden geleden dat ik voor het laatst hero heb gechineesd.
Wat dat betreft dus nog steeds goed bezig, al zeg ik het zelf
Maar de situatie waar ik in zit is nog steeds niet veel veranderd.
Tja, dat had ik kunnen verwachten...

Daar nu allemaal nuchter mee omgaan valt me niet mee.
Ik doe het zo goed en kwaad als ik kan.
Op dit moment betekent dat mezelf haast op m'n kamer opsluiten.
mezelf afzonderen van eventuele verleidingen en afschermen van invloeden van buitenaf.
Dat kan ik natuurlijk niet eeuwig blijven doen, maar op dit moment is dat het enige wat ik kan verzinnen...

Mooie metafoor Sarori!

thx voor de reacties.

De rust is voorlopig redelijk terug in huis.
Ben nu alleen met m'n moeder.
Met mij gaat het ook wel weer hoor.
Ik slaap wel nog steeds iedere nacht heel slecht/weinig.
Veel wazige dromen over vanalles en nogwat?
Niet over gebruiken, maar echt van die hak op de tak dromen die nergens over lijken te gaan.
Ook al merk ik daar lichamelijk gelukkig weinig van ben ik geestelijk nog niet zo stabiel.
Het is wel bij een paar keer blowen gebleven.
Drank heb ik gemeden. Als ik in zo´n bui ga drinken leidt dat hoogstwaarschijnlijk tot andere dingen waar ik spijt van krijg. Dat heb gelukkig al geleerd.
Afgelopen weekend ben ik dan ook niet op stap gegaan, en ben ik het hele weekend op m´n kamer gebleven. Ik had maar 1 grammetje wiet gehaald en daar heb ik nog steeds van over.
No problem dus.

Betreft het eindelijk weer terug op mezelf gaan wonen valt helaas niet mee.
Ook al maak ik geen geld meer op aan drugs heb ik nog geen cent kunnen sparen.
Het is lastig keuzes daarin te maken.
Aan de ene kant wil ik zo weinig mogelijk geld op maken om zsm terug de deur uit te kunnen.
Aan de andere kant heb ik toch geld opgemaakt.
Om het leven toch wat aangenaam proberen te maken om niet in een dip te raken met terugval tot gevolg. Ook met het oog op de toekomst, proberen weer onder de niet-gebruikers een sociaal leven terug op te bouwen. Die scheidingslijn is moeilijk te bepalen.
Ik heb de laatste maanden geld op gemaakt aan kleren, toch op vakantie geweest, de bruiloft van m'n zus, en best een paar keer op stap geweest.

Heeft me allemaal wel goed gedaan, dus spijt heb ik er niet van. Ik ben immers nog steeds clean. Maar het heeft wel mijn exit uit dit huis vertraagd.

Ik sta nu nog zo'n 1000 euris in het rood bij de bank.
Die moet ik eerst wegwerken, en dan moet ik nog geld opsparen voor de benodigde spullen voor het vertrek. Dat gaat nou eenmaal niet binnen een paar maandjes.
Nou heb ik gelukkig nog best wat spullen in opslag staan van m'n vorige huisje, maar ik heb toch ook nog wel wat spullen nodig.
Met de jaarwisseling zou ik in ieder geval die 1000 euro bij de bank ingelost kunnen hebben.
Dan nog een paar maanden sparen tot het vakantiegeld in mei.
Dan wil ik gaan verhuizen.
Eerder een exit maken daar zie ik nu nog geen mogelijkheid toe.
Ik zal het nog even uit moeten houden dus.

Ook al gaat het me allemaal niet snel genoeg voor m'n gevoel
Gaat het me ook wel lukken, dat geduld moet ik dan ook op kunnen brengen.
Maar proberen bepaalde situaties te vermijden en zo veel mogelijk geld te sparen...

Grtz Yoro

Hé lieve Yoro,

Lukt het echt niet om elke maand iets opzij te zetten op een hele nieuwe rekening? Het hoeft niet veel te zijn, als het maar elke maand gebeurt: een vast bedrag. Zo kom je elke maand een beetje verder weg van huis.

Verder: werken, uitgaan en t.v. kijken. Word je daar echt gelukkig van? Misschien ben ik gewoon anders , maar ik zou daar depressief van worden als dat te lang zou duren.

Heb je geen hobby's? Met een vriend gaan sporten of weet ik veel, iets creatiefs.

Iets wat even heel anders is en waardoor je weer andere mensen leert kennen?

Ik heb het idee dat je best eenzaam bent en ik snap best dat je niet één twee drie een vriendin en huisje-boompje-beestje kan vinden, maar door niets aan te pakken zak je enkel verder weg.

Misschien heb ik het wel helemaal mis en ben jij tevreden met dit tempo (zelf ga ik altijd te snel ), maar toch, ik heb het idee dat je dit toch ook niet je-van-het vindt.

En van blowen kan je toch ook depri worden, dacht ik

Wat is op dit moment je grootste frustatie? Hoe kan je die ombuigen naar iets moois wat energie geeft i.p.v. neemt?

Kus,
R@

Yoro en anderen die proberen clean te blijven:

Hou vol, want na een poosje gaat het beter en zie je in dat een nuchter leven meer zin heeft.
Ik heb nog met regelmaat terugval dromen terwijl ik al een hele poos niks, ook geen alcohol op heb. Ik dacht op een zeker moment: wat duurt het lang voordat het positief wordt, maar het is gelukkig wel gebeurd.

Ik droom en slaap ook anders, zoals Yoro. Het verwerkingen van belevenis, waarin dromen en slaap een rol speelt gaat weer normaal funktioneren. Ik ben daar blij om. Vroeger was slaap meer coma, nu is het een ander leven.

Onderschat deze periode niet want ondanks dat fysieke problemen voorbij zijn, kunnen mentale problemen zelfs groter worden. Jullie weten dat ik veel steun in NA heb, maar dat moet je liggen.
sterkte fuller

Hi Fuller,

Betreft het slapen/dromen... erg herkenbaar.
Iedere nacht heb ik weer levensechte dromen.
Vaak niet eens over het gebruiken, maar over van alles en nogwat uit m'n leven.
Het verleden, oude vrienden, familie, werk, echt over vanalles.
Iedere nacht is het wel prijs.
Tegenover die coma-slaap van de afgelopen jaren is het erg verwarrend.
Het doet me deugd te horen dat er na deze periode een periode komt waar het positiever wordt.

De NA heeft jou veel geholpen.
Mijzelf ligt het niet echt.
Je zegt dat ondanks dat de fysieke problemen minder worden, de mentale problemen des te groter kunnen worden. Daar kan ik me wel in vinden. Ook dat klinkt erg herkenbaar.
De NA is in mijn geval daar geen hulpmiddel voor.
Wat voor mij wel een hulpmiddel kan zijn?
Daar ben ik nog nog niet aan uit.
Hier op het DF is iig al een goede uitlaatklep.


Ik ben trouwens afgelopen dinsdag na het werk naar de methadonverstrekking gegaan.
Daar kwam ik al zo'n 5 jaar dus dacht ik: laat ik eens op de koffie gaan.
Ik ken de verstrekkers daar dus natuurlijk al een hele tijd.
Ze zagen meteen dat ik er een stuk beter uitzag.
Tja, op korte termijn 12 kilo aangekomen, dus dat zie je wel..
Verder wisten ze me te vertellen dat ik de eerste was in jaren die nu volledig clean was.
Wel velen die van de bruin af waren, maar ook van de methadon clean zijn...
Dat was volgens hun een zeldzame verschijning in de regio.
"ons succesverhaal" zeiden ze. Het verbaasde me wel.
Aan de ene kant trots, maar aan de andere kant wel beangstigend...
Toen ik vertelde dat ik nog steeds na 3 maanden erg slecht sliep vroegen ze me of ik daar iets voor wou hebben.
Ik zei meteen NEE. Ik was allang blij dat ik van de benzo's af ben.
Dan maar slecht slapen...
Ze gaan me nu officieel uitschrijven bij de Kentron.
Met de eindafrekening zou ik waarschijnlijk wel een rekening krijgen van de eerste 155 euro eigen risico van de verzekering.
Het voelde toch ook wel als een soort afsluiting.
Ik mocht nog wel eens langskomen, maar dan alleen voor de koffie