#1
Super Yoro-man ![:)]()
. Ben vooral blij dat je blijkbaar ook met coke gestopt bent, volledig uit dat milieu zijn lijkt me toch altijd het best ![:wink:]()
.
van het begin, tot het stoppen...
525 antwoorden
150 weergaven
18-5-2026
#2
silverfish zei:Bovendien moet je lichaam wennen aan de nieuwe situatie zonder opiaten, je hebt veel te veel (nu lege..) pijnreceptoren dus voel je je erg klote. Je lichaam blijft simpelweg een tijd ontregeld.
Ben het helemaal met je eens, Silver!
De aanmaak van endorfines (lichaamseigen hormoon dat pijn vermindert en ervoor zorgt dat je lekker slaperig wordt) wordt niet/nauwelijks meer aangemaakt als je opiaten gebruikt: zij bezetten immers die receptoren al. Hoe meer je gebruikt, hoe meer opiaat-stoelen (= receptoren) er worden aangemaakt in je hersenen. Dat heet gewenning.
Als je stopt met opiaten worden "die opiaat-stoeltjes" niet meer bezet. Je moet het dus zelf weer gaan aanmaken. En tot die tijd heb je moeite met slapen én voel je alle pijnsignalen erger binnenkomen.
Kort gezegd: je lijf moet "een flinke schop onder z'n kont krijgen" om weer zelfstandig die endorfines aan te maken.
Wat dan heel goed werkt is hardlopen. Dat zorgt ervoor dat dopamine (vergelijk met coke) en endorfines (vergelijk opiaten) worden aangemaakt.
Begin gewoon om de dag met een paar minuten in een rustig tempo. Het gaat er niet zo zeer om dat je lang en veel moet lopen; maar wel regelmatig en elke keer bijv. 1 minuut meer.
Ik heb vannacht om half 5 voor het eerst 12 minuten gelopen en een half uur erna kon ik ineens wél slapen!
Het werkt écht! Je voelt zelf wanneer de hormonen vrijkomen: eerst word je moe, dan nog moeier. Tot je denkt: "Ja, doei! Nu kan ik écht niet meer! Ik kap ermee!"
En als je DAN door blijft rennen voel je die endorfinen vrijkomen.
De roes is natuurlijk feitelijk lichter dan die van opiaten, maar het gevoel van overwinning is juist groter!
Je hebt een grens verlegd!
Maar dan wél in de goede richting: naar ontwikkeling!
Ontwikkeling naar een goede gezondheid, naar een goede conditie en naar nieuwe aanmaak van de hormonen waar jouw lijf om schreeuwt!
Het kan mij niks schelen dat ik niet echt hard ren (het is meer dribbelen
Dan denk ik: "Ha, je moest eens weten! Ik heb 14 jaar niet gesport, heb 12 jaar zitten kloten met die klote opiaatverslaving, maar ik ben en blijf wél clean en ik sport wél. En ik houd vol!"
Ik weet dat het werkt, want elke keer kan ik toch maar weer 1 minuut langer hardlopen, ik krijg meer lucht, ik slaap sneller in en beter door na het hardlopen.
Het werkt! Echt!
p.s.
- Endorfines komen ook vrij bij het eten van chocolade, vetten, suiker; bij klaarkomen (ejaculatie) en bij hevige pijn (bijv. SM, maar die raad ik niet aan hoor!
-Als een vrouw van een kindje bevalt worden er aan het einde (tijdens de persweeën waarbij het hoofdje wordt geboren) ook endorfines aangemaakt. Ze lijkt dan een beetje stoned en dat is ze in feite ook! De pijn wordt minder en de ontsluiting (= opengaan van de baarmoedermond) gaat sneller doordat de spieren zich ontspannen, waardoor de baring voorspoediger verloopt voor moeder en kind.
#3
nvt
#4
ik doe mijn best zei:hoi,,..allemaal,..ik neem aan dat een paar antwoorden voor mij bedoeld zijn
Het was voor iedereen die er wat aan heeft.
Maar het was in eerste instantie een reactie op Yoro die nu zoveel last heeft van pijn en andere ongemakken, dat hij begon te denken dat hij de Mexicaanse griep had
BTW, hoe gaat het met je, Yorrie?
Groetjes,
R@
#5
Zo, daar ben ik dan weer.
Héle diepe zucht na de eerste werkweek, maar wel de hele week volgemaakt.
Allen dank nog voor de reacties.![:)]()
Ik heb eergisteren m'n laatse benzo slaappil ingenomen en nu dus officiëel benzodiazepine-vrij.
Klote voelde ik me toch al, mét of zonder. Dan maar zonder.
Gisterenochtend ben ik weer bij m'n verslavingsarts geweest.
Eend had het al voorzien, en ja hoor... wat zegt die eikel, tja.. achteraf gezien had het misschien toch beter geweest om tóch die bupe langer dan 9 dagen te nemen, en die langzamer af te bouwen. Komt ie nou mee! Ja zegt ie, nu is het flinke stap terug als ik je weer terug aan de bupe zet, maar het is wel goed om te weten voor de volgende.
Nou ja, dan heeft er misschien nog iemand iets aan.
Verder heb ik hem eerlijk verteld dat ik een dikke week benzo's van m'n tante had genomen, en de welke. Deed ie niet moeilijk over. Omdat ik geen benzo's meer wil heeft hij toch nog iets voorgeschreven. Heb ik gisteren bij de apotheek opgehaald.
Trazolon tblt 100mg/st. Is eigenlijk een anti-depressiva, maar volgens hem moet je hierop beter kunnen slapen en en langer. Halve tot een hele tblt half uur voor het slapen gaan innemen.
Gisterenavond getest, beter eerst een halve omdat ik vandaag nog moest werken.
Volgens dokter snuggels zou ik anders de dag erna goed duf kunnen zijn.
Geen oog dicht gedaan vannacht, maar goed, dat kan ook andere dingen liggen.
Ik had toch al gezegd dat zo'n beetje de hele familie zich zorgen maakte of het allemaal wel goed met ging, tja... beetje tegenstrijdig natuurlijk. Ja ik ben goed bezig, maar toch lijkt het tegenovergesteld. Ja want je bent zo vaak en zo lang ziek de laatste tijd, gaat het toch wel goed blablabla. Tot vervelens toe. Allemaal met de beste bedoelingen hoor, dus heb ik het zo goed mogelijk maar verdoezeld. Als het enkel voor mijzelf was, had ik het ze allang eerlijk verteld wat er precies speelde. Maar dat kunnen ze geen van allen hebben (zijn zelf al erg instabiel). De enige die altijd nuchter is, dat is mijn halfbroer. Die heeft de afgelopen jaren veel voor me gedaan, en ik ben erg goed met ze op kunnen schieten. Hij, z'n vrouw en kids.
Nu konden hun er ook geen touw meer aan vastknopen wat er allemaal gebeurde.
Ik heb dus besloten om het tegen hem, en alléén hem eerlijk te vertellen van m'n (ex)verslavingen. Ik ben gisterenavond naar hem toe gereden en met hem gaan praten.
Ik heb het hem dus verteld.
Hij moet het volgens mij nog even laten bezinken. En hoewel hij nu veel antwoorden op zijn vragen heeft, denk ik niet dat hij zich nu minder ongerust maakt. Maar goed, we zien wel hoe het uitpakt. Ik heb hem niet meer gesproken dus moet het nog maar blijken of ik er goed aan heb gedaan. Ik kan voor mezelf nou ook niet echt zeggen dat het een opluchting was om het eerlijk te vertellen, eerder ongemakkelijk, en een schuldgevoel dat ik hem opzadel met de waarheid. Maar ja we zien wel.
Verder voelde ik me van de week al iets beter.
Ben 4 kilo aangekomen omdat ik mezelf helemaal volprop met voer.
Zo veel als de afgelopen tijd heb ik nog nooit gegeten.
Alleen vandaag op het werk weer een zware dip.
Na een slapeloze nacht, en toch ook met m'n gedachten bij het gesprek met m'n broer en alles er omheen was ik vandaag echt gebroken. Moe, flink spierpijn in m'n knieën en benen, gloeien etc.
Gelukkig eindelijk weekend, proberen wat tot rust te komen.
Ik ga gauw eten halen want ik verrek van de honger.
Laterzzz
Héle diepe zucht na de eerste werkweek, maar wel de hele week volgemaakt.
Allen dank nog voor de reacties.
Ik heb eergisteren m'n laatse benzo slaappil ingenomen en nu dus officiëel benzodiazepine-vrij.
Klote voelde ik me toch al, mét of zonder. Dan maar zonder.
Gisterenochtend ben ik weer bij m'n verslavingsarts geweest.
Eend had het al voorzien, en ja hoor... wat zegt die eikel, tja.. achteraf gezien had het misschien toch beter geweest om tóch die bupe langer dan 9 dagen te nemen, en die langzamer af te bouwen. Komt ie nou mee! Ja zegt ie, nu is het flinke stap terug als ik je weer terug aan de bupe zet, maar het is wel goed om te weten voor de volgende.
Nou ja, dan heeft er misschien nog iemand iets aan.
Verder heb ik hem eerlijk verteld dat ik een dikke week benzo's van m'n tante had genomen, en de welke. Deed ie niet moeilijk over. Omdat ik geen benzo's meer wil heeft hij toch nog iets voorgeschreven. Heb ik gisteren bij de apotheek opgehaald.
Trazolon tblt 100mg/st. Is eigenlijk een anti-depressiva, maar volgens hem moet je hierop beter kunnen slapen en en langer. Halve tot een hele tblt half uur voor het slapen gaan innemen.
Gisterenavond getest, beter eerst een halve omdat ik vandaag nog moest werken.
Volgens dokter snuggels zou ik anders de dag erna goed duf kunnen zijn.
Geen oog dicht gedaan vannacht, maar goed, dat kan ook andere dingen liggen.
Ik had toch al gezegd dat zo'n beetje de hele familie zich zorgen maakte of het allemaal wel goed met ging, tja... beetje tegenstrijdig natuurlijk. Ja ik ben goed bezig, maar toch lijkt het tegenovergesteld. Ja want je bent zo vaak en zo lang ziek de laatste tijd, gaat het toch wel goed blablabla. Tot vervelens toe. Allemaal met de beste bedoelingen hoor, dus heb ik het zo goed mogelijk maar verdoezeld. Als het enkel voor mijzelf was, had ik het ze allang eerlijk verteld wat er precies speelde. Maar dat kunnen ze geen van allen hebben (zijn zelf al erg instabiel). De enige die altijd nuchter is, dat is mijn halfbroer. Die heeft de afgelopen jaren veel voor me gedaan, en ik ben erg goed met ze op kunnen schieten. Hij, z'n vrouw en kids.
Nu konden hun er ook geen touw meer aan vastknopen wat er allemaal gebeurde.
Ik heb dus besloten om het tegen hem, en alléén hem eerlijk te vertellen van m'n (ex)verslavingen. Ik ben gisterenavond naar hem toe gereden en met hem gaan praten.
Ik heb het hem dus verteld.
Hij moet het volgens mij nog even laten bezinken. En hoewel hij nu veel antwoorden op zijn vragen heeft, denk ik niet dat hij zich nu minder ongerust maakt. Maar goed, we zien wel hoe het uitpakt. Ik heb hem niet meer gesproken dus moet het nog maar blijken of ik er goed aan heb gedaan. Ik kan voor mezelf nou ook niet echt zeggen dat het een opluchting was om het eerlijk te vertellen, eerder ongemakkelijk, en een schuldgevoel dat ik hem opzadel met de waarheid. Maar ja we zien wel.
Verder voelde ik me van de week al iets beter.
Ben 4 kilo aangekomen omdat ik mezelf helemaal volprop met voer.
Zo veel als de afgelopen tijd heb ik nog nooit gegeten.
Alleen vandaag op het werk weer een zware dip.
Na een slapeloze nacht, en toch ook met m'n gedachten bij het gesprek met m'n broer en alles er omheen was ik vandaag echt gebroken. Moe, flink spierpijn in m'n knieën en benen, gloeien etc.
Gelukkig eindelijk weekend, proberen wat tot rust te komen.
Ik ga gauw eten halen want ik verrek van de honger.
Laterzzz
#6
ja, Yoro, je hebt nog meer volgers in dit land en ver daar buiten.
je kan binnekort optreden in volle zaaltjes![:)]()
want ook ik volg het allemaal.
Iets over dat vertellen: het lijkt zo geweldig om mensen in eerlijkheid te vertellen over je verslaving, maar doe het niet. Het is precies zoals je zelf zegt: ze kunnen er niet mee omgaan en je zaldelt ze op met een geheim. Ik spreek uit ervaring, niet gebruikers, niet verslaafden of ex-verslaafden weten niet hoe ze met die informatie om moeten gaan. Je kan ze dat niet kwalijk nemen. Je loopt ook het risico dat ze co-dependent (medeverslaafd) worden. dat ze gaan aticiperen op de verslaafde.
vertel het in geuren en kleuren hier, of aan anderen in een therapie-omgeving maar vertel het niet aan leken.
De eerste keer dat ik het aan mijn beste vriend vertelde (het is nog altijd mijn beste vriend) zei hij na een paar dagen tegen me dat hij er veel last van had het te weten. hij eiste dat ik het mijn vrouw zou vertellen. Daar had hij gelijk in, en dat heb ik toen ook gedaan.
je zal wat nazorg aan je halfbroer moeten geven, vertel m dat je het doorstaat met hulp van artsen en een online groep van andere stoppers.
Iemand uit NA zei er ooit over: you tell them something, they don't know how to carry.
Inmiddels weet mijn vrouw van de hoed en de rand, maar vertel ik tegen ex-verslaafden (in NA) andere dingen, of dingen op een ander manier. Overigens heb ik vandaag ook een feestje: 6 maanden clean van alcohol, (3 maanden van opiaten en alle andere zooi).
Die onrustige geest herken ik erg: sinds ik clean ben stoor ik me aan dingen, en maal ik over dingen. Ik neem me voor er altijd iets mee te doen, omdat we niet voor niets gebruikten, we hielden dat allemaal er lekker onder. ik zou je aanraden: schrijf je grieven en gedachtes op en handel er naar. Niet omdat het moet of wat dan ook maar simpelweg om clean te blijven. Je moet op een bepaalde manier je leven weer in de greep nemen, Dope had het in de greep maar dope is nu weg. STERKTE.
je kan binnekort optreden in volle zaaltjes
Iets over dat vertellen: het lijkt zo geweldig om mensen in eerlijkheid te vertellen over je verslaving, maar doe het niet. Het is precies zoals je zelf zegt: ze kunnen er niet mee omgaan en je zaldelt ze op met een geheim. Ik spreek uit ervaring, niet gebruikers, niet verslaafden of ex-verslaafden weten niet hoe ze met die informatie om moeten gaan. Je kan ze dat niet kwalijk nemen. Je loopt ook het risico dat ze co-dependent (medeverslaafd) worden. dat ze gaan aticiperen op de verslaafde.
vertel het in geuren en kleuren hier, of aan anderen in een therapie-omgeving maar vertel het niet aan leken.
De eerste keer dat ik het aan mijn beste vriend vertelde (het is nog altijd mijn beste vriend) zei hij na een paar dagen tegen me dat hij er veel last van had het te weten. hij eiste dat ik het mijn vrouw zou vertellen. Daar had hij gelijk in, en dat heb ik toen ook gedaan.
je zal wat nazorg aan je halfbroer moeten geven, vertel m dat je het doorstaat met hulp van artsen en een online groep van andere stoppers.
Iemand uit NA zei er ooit over: you tell them something, they don't know how to carry.
Inmiddels weet mijn vrouw van de hoed en de rand, maar vertel ik tegen ex-verslaafden (in NA) andere dingen, of dingen op een ander manier. Overigens heb ik vandaag ook een feestje: 6 maanden clean van alcohol, (3 maanden van opiaten en alle andere zooi).
Die onrustige geest herken ik erg: sinds ik clean ben stoor ik me aan dingen, en maal ik over dingen. Ik neem me voor er altijd iets mee te doen, omdat we niet voor niets gebruikten, we hielden dat allemaal er lekker onder. ik zou je aanraden: schrijf je grieven en gedachtes op en handel er naar. Niet omdat het moet of wat dan ook maar simpelweg om clean te blijven. Je moet op een bepaalde manier je leven weer in de greep nemen, Dope had het in de greep maar dope is nu weg. STERKTE.
#7
Helder verhaal Fuller,
Allereerst schud ik je de hand.
Je hebt die eerste maanden er op zitten
Keep it up!
Ik ben het ook helemaal met je eens trouwens hoor.
Niet voor niets heb ik het al die jaren voor iedereen geheim kunnen houden.
Nu begin ik echter de laatste maanden weer gevoel terug in m'n donder te krijgen.
Erg verwarrend, en vooral vermoeiend.
Ineens weer bij dingen stilstaan en over allerlei dingen liggen malen.
Vooral die slapeloze nachten blijven die radartjes maar draaien en draaien.
Ik kon het gewoon niet langer, niet tegen hem.
Dan maar het risico bestempeld te worden als junk, en/of zoals je zegt het risico dat ze gaan anticiperen op m'n verslaving. Ook al is hij de enige waarbij ik dit juist niet verwacht (anders dan de rest). Tot nu toe loopt het zoals verwacht.
Ik heb hem misschien opgezadeld met een geheim, maar aan de andere kant heeft hij wel een heleboel antwoorden op z'n vragen.
Want ze gaan vanalles (de gekste dingen) lopen bedenken wat het zou kunnen zijn...
Nu weet hij iig wat er gaande is, ook al is het één van de worst-case scenarios.
Ik zie wel hoe het loopt. het is nu gedaan, dus so be it.
Ik heb met m'n broer trouwens een kort maar best helder gesprek gehad toen.
Hij bleef er rustig bij toen ik het vertelde.
Ook heb ik hem verteld waarom ik het nooit tegen iemand verteld heb, en hij was het helemaal met me eens. Dat je tegenover niet gebruikers, niet verslaafden en mensen die dit nooit van dichtbij hebben meegemaakt direct een stempel krijgt. Dat het nu anders is omdat ik zijn broer ben. Hij snapte waaarom ik het gedaan heb, wat ik gedaan heb (niet in geuren en kleuren, gewoon kort en bondig), en dat ik nu op de goede weg ben om er van af te komen. Hij was het ook helemaal met me eens dat het absoluut geen goed idee is om hierover met de rest van de famile, zus, moeder etc te praten.
Hij zei ook dat het enige wat hij nu kon doen is me sterkte wensen om het vol te houden en om clean te blijven. Hij zei letterlijk: dat ik nu meer te verliezen heb, beter gezegd meer te winnen heb. Daar is het bij gebleven.
Die laatste woorden zijn wel blijven hangen.
Dat is ook de grootste reden dat ik clean wou worden, en wil blijven.
Ik heb de laatste jaren ondanks de verslaving toch een "normaal" aan het opbouwen geweest.
Stabiel en goed werk, goed contact binnen de familie (een hele vooruitgang daar ik eerst helemáál geen contact meer met ze had) en zelf in rustiger vaarwater zonder stress van hennepkwekerij en dat soort ongein.
Nu het begin gemaakt is wil ik eerst helamaal clean zijn voordat ik verder ga.
Huisje, meisje, etc.
Stap voor stap, langzaam maar zeker.
Eerst deze stap maar eens zo ver zetten dat ik mezelf over een tijdje weer lichamelijk beter ga voelen. Daar heb ik nu m'n handen vol aan!
Ik ga nu m'n ogen dichtknijpen hopende op een paar uur slaap.
Grtzzz Yoro
Allereerst schud ik je de hand.
Je hebt die eerste maanden er op zitten
Keep it up!
Ik ben het ook helemaal met je eens trouwens hoor.
Niet voor niets heb ik het al die jaren voor iedereen geheim kunnen houden.
Nu begin ik echter de laatste maanden weer gevoel terug in m'n donder te krijgen.
Erg verwarrend, en vooral vermoeiend.
Ineens weer bij dingen stilstaan en over allerlei dingen liggen malen.
Vooral die slapeloze nachten blijven die radartjes maar draaien en draaien.
Ik kon het gewoon niet langer, niet tegen hem.
Dan maar het risico bestempeld te worden als junk, en/of zoals je zegt het risico dat ze gaan anticiperen op m'n verslaving. Ook al is hij de enige waarbij ik dit juist niet verwacht (anders dan de rest). Tot nu toe loopt het zoals verwacht.
Ik heb hem misschien opgezadeld met een geheim, maar aan de andere kant heeft hij wel een heleboel antwoorden op z'n vragen.
Want ze gaan vanalles (de gekste dingen) lopen bedenken wat het zou kunnen zijn...
Nu weet hij iig wat er gaande is, ook al is het één van de worst-case scenarios.
Ik zie wel hoe het loopt. het is nu gedaan, dus so be it.
Ik heb met m'n broer trouwens een kort maar best helder gesprek gehad toen.
Hij bleef er rustig bij toen ik het vertelde.
Ook heb ik hem verteld waarom ik het nooit tegen iemand verteld heb, en hij was het helemaal met me eens. Dat je tegenover niet gebruikers, niet verslaafden en mensen die dit nooit van dichtbij hebben meegemaakt direct een stempel krijgt. Dat het nu anders is omdat ik zijn broer ben. Hij snapte waaarom ik het gedaan heb, wat ik gedaan heb (niet in geuren en kleuren, gewoon kort en bondig), en dat ik nu op de goede weg ben om er van af te komen. Hij was het ook helemaal met me eens dat het absoluut geen goed idee is om hierover met de rest van de famile, zus, moeder etc te praten.
Hij zei ook dat het enige wat hij nu kon doen is me sterkte wensen om het vol te houden en om clean te blijven. Hij zei letterlijk: dat ik nu meer te verliezen heb, beter gezegd meer te winnen heb. Daar is het bij gebleven.
Die laatste woorden zijn wel blijven hangen.
Dat is ook de grootste reden dat ik clean wou worden, en wil blijven.
Ik heb de laatste jaren ondanks de verslaving toch een "normaal" aan het opbouwen geweest.
Stabiel en goed werk, goed contact binnen de familie (een hele vooruitgang daar ik eerst helemáál geen contact meer met ze had) en zelf in rustiger vaarwater zonder stress van hennepkwekerij en dat soort ongein.
Nu het begin gemaakt is wil ik eerst helamaal clean zijn voordat ik verder ga.
Huisje, meisje, etc.
Stap voor stap, langzaam maar zeker.
Eerst deze stap maar eens zo ver zetten dat ik mezelf over een tijdje weer lichamelijk beter ga voelen. Daar heb ik nu m'n handen vol aan!
Ik ga nu m'n ogen dichtknijpen hopende op een paar uur slaap.
Grtzzz Yoro
#8
nvt
#9
Hé Yoro,
Wat goed dat je het hebt verteld tegen je broer! Idd: niet iedereen hoeft het te weten, mensen begrijpen er namelijk toch geen bal van en het vervelende is dat ze wél denken er verstand van te hebben: dat is de gevaarlijkste combi voor jouw sociale leven.
Maar jouw broer en jij houden van elkaar en dan is vertrouwen een belangrijk iets.
Ik vind het goed van je! Natuurlijk ga je meemaken dat je een keer slecht hebt geslapen en dat hij dan onderzoekend gaat kijken naar de grootte van je pupillen. Als je ziet dat hij twijfelt, praat erover!
Het zou zonde zijn als jouw eerlijkheid zou leiden tot dat wat jij juist niet voor ogen had toen je het vertelde: dat er wantrouwen c.q. twijfel ontstaat.
De eerste stap naar openheid naar hem toe is gezet, maar daarmee ben je er nog niet. Nu begint het pas! Ze zeggen wel eens: liefde is een werkwoord. Ik denk dat het met vertrouwen precies zo is.
Ga zo door! En natuurlijk hoeft niet iedereen het te weten, dit is al erg fijn zo. Voor hem én voor jou!
Ben écht erg trots op je, je gaat zo consequent en consistent te werk, mooi om te zien!
Dikke zoen,
R@
Wat goed dat je het hebt verteld tegen je broer! Idd: niet iedereen hoeft het te weten, mensen begrijpen er namelijk toch geen bal van en het vervelende is dat ze wél denken er verstand van te hebben: dat is de gevaarlijkste combi voor jouw sociale leven.
Maar jouw broer en jij houden van elkaar en dan is vertrouwen een belangrijk iets.
Ik vind het goed van je! Natuurlijk ga je meemaken dat je een keer slecht hebt geslapen en dat hij dan onderzoekend gaat kijken naar de grootte van je pupillen. Als je ziet dat hij twijfelt, praat erover!
Het zou zonde zijn als jouw eerlijkheid zou leiden tot dat wat jij juist niet voor ogen had toen je het vertelde: dat er wantrouwen c.q. twijfel ontstaat.
De eerste stap naar openheid naar hem toe is gezet, maar daarmee ben je er nog niet. Nu begint het pas! Ze zeggen wel eens: liefde is een werkwoord. Ik denk dat het met vertrouwen precies zo is.
Ga zo door! En natuurlijk hoeft niet iedereen het te weten, dit is al erg fijn zo. Voor hem én voor jou!
Ben écht erg trots op je, je gaat zo consequent en consistent te werk, mooi om te zien!
Dikke zoen,
R@
#10
Zo daar ben ik dan weer even.
Allereerst: vandaag precies 3 weken geleden mijn laatste bupe pilletje ingenomen en dus volledig opiaat CLEAN
Even een update van de laatste dagen.
m'n broer is samen met met zijn vrouw en kids, mijn zus en haar aanstaande naar een pretpark geweest, de dag nádat ik het hem verteld had. Is heel goed gegaan, geen rare dingen of reacties van m'n zus gezien of gehoord.
M'n broer heb ik sindsdien 1 keer aan de telefoon gesproken, ging ook ook goed, hij vroeg hoe het met me ging en is toen over gegaan tot de orde van de dag. Gelukkig niet ongemakkelijk ofzo. Ik ga er eind van de week eten, en dit weekend ga ik met broer, z'n vrouw en kids naar een ander pretpark. So far so good!
Ik zal waken voor wantrouwen of twijfel van zijn kant, en als ik dat opmerk, dit zoals je zegt ook gewoon bespreken met hem. de tijd zal het leren.
Verder gaat het lichamelijk eindelijk langzaam aan iets beter.
Die anti-depressiva die ik van de arts had gekregen om te kunnen slapen, daar ben ik sinds afgelopen vrijdag (na twee dagen dus al) mee gestopt. Ik kreeg er een barstende koppijn van, sliep er nog steeds niet beter van, en werd overdag nóg meer moe. geen succes dus. Nu heb ik dus al 4 dagen, zonder pilletje welke dan ook, echt helemaal niets geslikt. Eerste twee dagen waren wel heftig, maar sinds gisteren ben ik me overdag al een stuk beter gaan voelen. Goed genoeg om iig normaal te kunnen gaan werken!
Ondanks dat ik nog steeds heel slecht/weinig slaap.
Gisterennacht ook weer maar 1 uurtje geslapen, maar toch redelijk fit om te gaan werken geweest vandaag. Ik hoop maar dat ik langzaamaan wat meer kan slapen de komende tijd.
De dagen van de slaappillen/benzo's of wat dan ook zijn voorbij.
Ik ben ze net zo beu als dat ik de bruin beu ben (is nu trouwens ook al weer bijna een half jaar geleden dat ik hero gebruikt heb)![:)]()
Nog even volhouden zo en dan gaat het toch nog allemaal goed komen!
Ik ben al zo'n 5 kilo aangekomen.
M'n eetlust is nog steeds enorm, dus zullen de kilotjes er de komende maanden er nog wel aan vliegen. (Da's trouwens iets goeds, want ik mag er nog best wat bij hebben.)
Nog 10 kilo te gaan en ik zit op mijn streefgewicht.
Doel is dit met de jaarwisseling er bij te hebben.
Enige waar ik nu echt nog last van heb is het weinig slapen, spijsvertering is nog niet 100%, en spierpijn in de benen (nog steeds onrustig, alhoewel een stuk minder dan eerst).
Ook in de ochtend erg futloos en nog een beetje ziekjes als toen ik van de methadon was.
Maar zodra ik dan uit de douche ben trekt dat weg.
En nog veel zweten, maar dat is ook niet zo vreemd met het weer van de afgelopen tijd.
Ik ben vanavond ook voor het eerst gaan lopen. (hopende op een betere nachtrust.)
Niet veel hoor, maar 2km ofzo, waarvan korte stukken hardgelopen.
Conditie staat nog op nul dus ik kreeg al vlot steken in de zij etc.
Toch voelde het wel goed.
Ik had gisteren op het werk pas voor het eerst het gevoel van: Ja, ik begin me wat beter te voelen![:)]()
en vandaag ondanks het slaap tekort ook.
Da''s dan ook maar relatief. Ik ben nog wel brak, maar minder.
we zullen wel zien, ik heb iig weer hoop!
Ik ga m'n oogjes dichtknijpen. Morgen weer vroeg op om te gaan werken.
Trusten
Allereerst: vandaag precies 3 weken geleden mijn laatste bupe pilletje ingenomen en dus volledig opiaat CLEAN
Even een update van de laatste dagen.
m'n broer is samen met met zijn vrouw en kids, mijn zus en haar aanstaande naar een pretpark geweest, de dag nádat ik het hem verteld had. Is heel goed gegaan, geen rare dingen of reacties van m'n zus gezien of gehoord.
M'n broer heb ik sindsdien 1 keer aan de telefoon gesproken, ging ook ook goed, hij vroeg hoe het met me ging en is toen over gegaan tot de orde van de dag. Gelukkig niet ongemakkelijk ofzo. Ik ga er eind van de week eten, en dit weekend ga ik met broer, z'n vrouw en kids naar een ander pretpark. So far so good!
Ik zal waken voor wantrouwen of twijfel van zijn kant, en als ik dat opmerk, dit zoals je zegt ook gewoon bespreken met hem. de tijd zal het leren.
Verder gaat het lichamelijk eindelijk langzaam aan iets beter.
Die anti-depressiva die ik van de arts had gekregen om te kunnen slapen, daar ben ik sinds afgelopen vrijdag (na twee dagen dus al) mee gestopt. Ik kreeg er een barstende koppijn van, sliep er nog steeds niet beter van, en werd overdag nóg meer moe. geen succes dus. Nu heb ik dus al 4 dagen, zonder pilletje welke dan ook, echt helemaal niets geslikt. Eerste twee dagen waren wel heftig, maar sinds gisteren ben ik me overdag al een stuk beter gaan voelen. Goed genoeg om iig normaal te kunnen gaan werken!
Ondanks dat ik nog steeds heel slecht/weinig slaap.
Gisterennacht ook weer maar 1 uurtje geslapen, maar toch redelijk fit om te gaan werken geweest vandaag. Ik hoop maar dat ik langzaamaan wat meer kan slapen de komende tijd.
De dagen van de slaappillen/benzo's of wat dan ook zijn voorbij.
Ik ben ze net zo beu als dat ik de bruin beu ben (is nu trouwens ook al weer bijna een half jaar geleden dat ik hero gebruikt heb)
Nog even volhouden zo en dan gaat het toch nog allemaal goed komen!
Ik ben al zo'n 5 kilo aangekomen.
M'n eetlust is nog steeds enorm, dus zullen de kilotjes er de komende maanden er nog wel aan vliegen. (Da's trouwens iets goeds, want ik mag er nog best wat bij hebben.)
Nog 10 kilo te gaan en ik zit op mijn streefgewicht.
Doel is dit met de jaarwisseling er bij te hebben.
Enige waar ik nu echt nog last van heb is het weinig slapen, spijsvertering is nog niet 100%, en spierpijn in de benen (nog steeds onrustig, alhoewel een stuk minder dan eerst).
Ook in de ochtend erg futloos en nog een beetje ziekjes als toen ik van de methadon was.
Maar zodra ik dan uit de douche ben trekt dat weg.
En nog veel zweten, maar dat is ook niet zo vreemd met het weer van de afgelopen tijd.
Ik ben vanavond ook voor het eerst gaan lopen. (hopende op een betere nachtrust.)
Niet veel hoor, maar 2km ofzo, waarvan korte stukken hardgelopen.
Conditie staat nog op nul dus ik kreeg al vlot steken in de zij etc.
Toch voelde het wel goed.
Ik had gisteren op het werk pas voor het eerst het gevoel van: Ja, ik begin me wat beter te voelen
Da''s dan ook maar relatief. Ik ben nog wel brak, maar minder.
we zullen wel zien, ik heb iig weer hoop!
Ik ga m'n oogjes dichtknijpen. Morgen weer vroeg op om te gaan werken.
Trusten
#11
Hé lieve Yoro,
Hoe gaat het nu met je? Nog steeds helemaal clean?
Hoe gaat het eigenlijk met je in de avonden? Want overdag heb je natuurlijk je werk, maar je sociale leven staat toch nog op een laag pitje (m.u.v. van je broer)?
Hoe vul je je avonden? Verveel je je niet? Voel je je niet alleen en/of eenzaam? Persoonlijk vind ik alleen zijn heerlijk, maar mezelf eenzaam voelen was vroeger voor mij een grote terugval-valkuil...
Groetjes,
R@
Hoe gaat het nu met je? Nog steeds helemaal clean?
Hoe gaat het eigenlijk met je in de avonden? Want overdag heb je natuurlijk je werk, maar je sociale leven staat toch nog op een laag pitje (m.u.v. van je broer)?
Hoe vul je je avonden? Verveel je je niet? Voel je je niet alleen en/of eenzaam? Persoonlijk vind ik alleen zijn heerlijk, maar mezelf eenzaam voelen was vroeger voor mij een grote terugval-valkuil...
Groetjes,
R@
#12
Jazeker, ben nog 100% clean hoor
Vandaag precies 4 weken opiaatvrij![:)]()
Ook totaal geen andere drugs meer gebruikt sinds die laatste keer.
Het gaat naar omstandigheden goed.
Langzaam maar zeker ga ik me al beter voelen.
Nu ook anderhalve week zonder verdere medicijnen, slaappillen, helemaal niets meer!
Slapen gaat redelijk, alleen het in slaap komen duurt nog lang, en ik word nog steeds vroeg wakker. Toch slaap ik zo'n 4 tot 5 uur per nacht. Niet slecht zonder pilletjes toch.
Waar ik nog last van heb is heel weinig energie hebben (ondanks goed eten en extra vitaminepilletjes), en nog steeds gloeien en veel zweten.
De spijsvertering is al beter maar ook nog niet helemaal normaal.
Mijn eetlust is toch flink toegenomen en ik ben nu 7 kilo zwaarder.![:)]()
Na het werk lig ik nog veel op bed om te rusten.
Al heel wat tv-series en films gekeken om de avond door te komen.
Verders af en toe op bezoek bij broer (gaat nog steeds goed sinds de waarheid op tafel ligt), een verjaardag gehad, een keer naar een pretpark geweest, en 1 keer gaan lopen (waar ik trouwens de volgende 2 dagen uitgeput van was)
Nog een beetje te vroeg geweest denk ik![:wink:]()
Qua trek gaat het nog steeds bijzonder goed.
2x de kans gehad om te scoren, maar met volle overtuiging af kunnen wijzen.
Nog een weekje werken en dan lekker een week op vakantie, zal me ook wel goed doen.
Beetje zwembad, zon en strand. FF een break van het werk, kan ik goed gebruiken.
Werken gaat ook steeds beter, ik kan me weer wat beter concentreren, minder onrustig, en ik ben iedere dag netjes op tijd en geen dag ziekgemeld.
Wel een tijdje flink door moeten bijten, maar ik heb iig het gevoel dat het toch langzaam minder moeite kost.
So far so good.
Bijna een half jaar na mijn laatste heroinegebruik begint het eindelijk z'n vruchten te werpen.
Vandaag precies 4 weken opiaatvrij
Ook totaal geen andere drugs meer gebruikt sinds die laatste keer.
Het gaat naar omstandigheden goed.
Langzaam maar zeker ga ik me al beter voelen.
Nu ook anderhalve week zonder verdere medicijnen, slaappillen, helemaal niets meer!
Slapen gaat redelijk, alleen het in slaap komen duurt nog lang, en ik word nog steeds vroeg wakker. Toch slaap ik zo'n 4 tot 5 uur per nacht. Niet slecht zonder pilletjes toch.
Waar ik nog last van heb is heel weinig energie hebben (ondanks goed eten en extra vitaminepilletjes), en nog steeds gloeien en veel zweten.
De spijsvertering is al beter maar ook nog niet helemaal normaal.
Mijn eetlust is toch flink toegenomen en ik ben nu 7 kilo zwaarder.
Na het werk lig ik nog veel op bed om te rusten.
Al heel wat tv-series en films gekeken om de avond door te komen.
Verders af en toe op bezoek bij broer (gaat nog steeds goed sinds de waarheid op tafel ligt), een verjaardag gehad, een keer naar een pretpark geweest, en 1 keer gaan lopen (waar ik trouwens de volgende 2 dagen uitgeput van was)
Nog een beetje te vroeg geweest denk ik
Qua trek gaat het nog steeds bijzonder goed.
2x de kans gehad om te scoren, maar met volle overtuiging af kunnen wijzen.
Nog een weekje werken en dan lekker een week op vakantie, zal me ook wel goed doen.
Beetje zwembad, zon en strand. FF een break van het werk, kan ik goed gebruiken.
Werken gaat ook steeds beter, ik kan me weer wat beter concentreren, minder onrustig, en ik ben iedere dag netjes op tijd en geen dag ziekgemeld.
Wel een tijdje flink door moeten bijten, maar ik heb iig het gevoel dat het toch langzaam minder moeite kost.
So far so good.
Bijna een half jaar na mijn laatste heroinegebruik begint het eindelijk z'n vruchten te werpen.
#13
Hello ladies,
Nog steeds volledig clean hoor.
Wel een paar keer bezopen geweest en wat geblowd, maar verders nada.
Echt depri ben ik niet, maar ik heb er wel nog steeds het balen van.
Slapen doe ik nog slecht, en boosheid, frustratie en onrust behoren nog tot de overheersende gevoelens. Het voelt nog steeds als doorbijten, volhouden, tijd uitzitten...
Ik weet dat het uiteindelijk beter zal gaan, maar niet van de ene op de andere dag.
Tot die tijd bekijk ik het gewoon nog van dag tot dag.
M'n doelen zijn in de verte al in zicht en daar houd ik me aan vast.
Het clean blijven gaat nog steeds goed, en de rest volgt wel.
Grtz Yo
Nog steeds volledig clean hoor.
Wel een paar keer bezopen geweest en wat geblowd, maar verders nada.
Echt depri ben ik niet, maar ik heb er wel nog steeds het balen van.
Slapen doe ik nog slecht, en boosheid, frustratie en onrust behoren nog tot de overheersende gevoelens. Het voelt nog steeds als doorbijten, volhouden, tijd uitzitten...
Ik weet dat het uiteindelijk beter zal gaan, maar niet van de ene op de andere dag.
Tot die tijd bekijk ik het gewoon nog van dag tot dag.
M'n doelen zijn in de verte al in zicht en daar houd ik me aan vast.
Het clean blijven gaat nog steeds goed, en de rest volgt wel.
Grtz Yo
#14
Yoro zei:Het voelt nog steeds als doorbijten, volhouden, tijd uitzitten...
Tijd uitzitten tot wanneer? Of tot waar? Waar wacht je op?
Want als je dat weet, kan je er wellicht ook achter komen hoe je er kan komen...
#15
Over gabapentine wordt gebruikt tegen epileptische aanvallen.......
niet doen liever...Ik begon er helemaal van te gloeien TROEP
niet doen liever...Ik begon er helemaal van te gloeien TROEP
#16
Hoi,
Idd Yoro, wachten op wat en hoe lang en voor wat!!
Zoals ik ook al vroeg wat is "normaal" ? Kunnen wij verwachten om terug te "zijn " zoals voor een verslaving an opiaten of moeten we nu gewoon verder met wie we nu zijn! Ook al is dat niet altijd even leuk.
Evolutie in geest en lichaam denk ik!!
Sterkte!
Liefs,
Nina
Idd Yoro, wachten op wat en hoe lang en voor wat!!
Zoals ik ook al vroeg wat is "normaal" ? Kunnen wij verwachten om terug te "zijn " zoals voor een verslaving an opiaten of moeten we nu gewoon verder met wie we nu zijn! Ook al is dat niet altijd even leuk.
Evolutie in geest en lichaam denk ik!!
Sterkte!
Liefs,
Nina
#17
Wachten tot ik weer enigszins normaal kan slapen.
Wachten tot ik eindelijk genoeg centen bij elkaar heb om terug op mezelf te kunnen.
Wachten tot ik dus eindelijk weg kan uit het gekkenhuis waar ik nu in zit
Dat zijn denk ik wel de dingen waar ik echt naar uitkijk, maar waar ik zelf helaas weinig aan kan verspoedigen. wat dat betreft dus een kwestie van volhouden.
Komt uiteindelijk wel goed, maar het heeft wel tijd nodig.
Neemt niet weg dat ik er van baal in deze sitautie te zitten.
Maar ja, that's life. Het gaat nou eenmaal niet altijd over rozen.
Grtz Yoro
Wachten tot ik eindelijk genoeg centen bij elkaar heb om terug op mezelf te kunnen.
Wachten tot ik dus eindelijk weg kan uit het gekkenhuis waar ik nu in zit
Dat zijn denk ik wel de dingen waar ik echt naar uitkijk, maar waar ik zelf helaas weinig aan kan verspoedigen. wat dat betreft dus een kwestie van volhouden.
Komt uiteindelijk wel goed, maar het heeft wel tijd nodig.
Neemt niet weg dat ik er van baal in deze sitautie te zitten.
Maar ja, that's life. Het gaat nou eenmaal niet altijd over rozen.
Grtz Yoro
#18
Hoi Yoro!
Hou vol! Vooral onafhankelijk zijn!! Autonomie! Jij en je leven! Keuzes maken zonder te moeten nadenken over een of andere afhankelijkheid! Niet je ouders niet een of ander product dat je ook in de kling houdt! Jij en jij en jij! Keuzes maken voor je zelf (en ev. Je dierbaren als je wat ouder bent). Niet je ouders, niet je addiction!
Makkelijk praten natuurlijk!![:flushed:]()
Ben zelf nog maar halfweg!
Maar toch,
liefs.
Nina
Hou vol! Vooral onafhankelijk zijn!! Autonomie! Jij en je leven! Keuzes maken zonder te moeten nadenken over een of andere afhankelijkheid! Niet je ouders niet een of ander product dat je ook in de kling houdt! Jij en jij en jij! Keuzes maken voor je zelf (en ev. Je dierbaren als je wat ouder bent). Niet je ouders, niet je addiction!
Makkelijk praten natuurlijk!
Ben zelf nog maar halfweg!
Maar toch,
liefs.
Nina
#19
Hoe gaat het Yoro? Nog steeds clean???
Dikke zoen,
R@
Dikke zoen,
R@
#20
Yoro zei:Hello ladies,
Nog steeds volledig clean hoor.
Wel een paar keer bezopen geweest en wat geblowd, maar verders nada.
Echt depri ben ik niet, maar ik heb er wel nog steeds het balen van.
Slapen doe ik nog slecht, en boosheid, frustratie en onrust behoren nog tot de overheersende gevoelens. Het voelt nog steeds als doorbijten, volhouden, tijd uitzitten...
Ik weet dat het uiteindelijk beter zal gaan, maar niet van de ene op de andere dag.
Tot die tijd bekijk ik het gewoon nog van dag tot dag.
M'n doelen zijn in de verte al in zicht en daar houd ik me aan vast.
Het clean blijven gaat nog steeds goed, en de rest volgt wel.
Grtz Yo
Virtuele knuffel! Kan me voorstellen hoe je je voelt hoor. Je hersenen moeten ook weer in balans komen. Opnieuw gaan genieten van het leven, maar wanneer dat gebeurt dat weet je niet, dus het voelt als wachten.. maar miss. dat je in de tussentijd toch wat dingen kunt doen waar je van kunt genieten? Ik weet niet wat je leuk vindt om te doen, maar ga erop uit met mensen, volg een cursus in iets wat je leuk vindt of spreek lekker af met vrienden.