DrugsForum.nl

01-01-2024, 00:00

Jmths zei:

Als die persoon in ieder geval eerst een poosje nuchter is geweest en in staat daadwerkelijk zijn of haar eigen gevoelens te ervaren zou het voor mij al een stuk makkelijker wezen om te accepteren.

Klik om te vergroten...

Ja dat zou wel helpen.

Jmths zei:

Ik denk dat we gewoon zowel hier als in het hiernamaals verslaafd zijn aan prikkels en dat die eeuwige rust op een gegeven moment eeuwig gaat vervelen, maar dat kan op hetzelfde neerkomen. :')

Klik om te vergroten...

Ik denk dat het ego dat we hier hebben op aarde ons niet alleen verhinderd bevrijding te vinden, maar ook functioneert als een soort demper om prikkels tegen te houden. En ik denk dat dat in het hiernamaals wegvalt en je alles rauw - zonder buffer - op je dak krijgt. Dat zou een goede reden zijn om te reïncarneren. Ik ben niet helemaal overtuigd dat we door simpelweg dood te gaan eeuwige rust krijgen. Sure, je lichaam gaat dood. Maar betekent dat dat alles wat je weggestopt hebt in je onderbewuste zomaar weg is? Ik denk het niet.

Hier, in dit leven is er denk ik de mogelijkheid om daaraan te werken zonder overweldigd te worden door de full force van je eigen pijnlichaam (trademark Eckhart Tolle)/schaduw.

01-01-2024, 00:00

Mindless zei:

Vooral wanneer het (voornamelijk) geestelijk lijden betreft denk ik. Niet dat geestelijk lijden niets voorstelt (integendeel), maar het is wel iets dat mogelijk kan veranderen.

Je (@Socialrealist) zegt dat je niet overhaast bent, dus waarom niet professionele hulp een kans geven?

Klik om te vergroten...

Dat is inderdaad een belangrijk bezwaar waar rekening mee wordt gehouden, en terecht. In het geval van primair psychisch lijden kun je nooit echt met zekerheid weten wanneer iemand is uitbehandeld. Er is vaak niet zoals bij veel lichamelijke aandoeningen een betrouwbare inschatting van de kans op genezing te maken. Maar de wet betreffende patiëntenrechten zegt óók dat de patiënt een bepaalde behandeling mag weigeren (zelfbeschikkingsrecht). Je kunt je dus afvragen of het te rechtvaardigen is om iemands doodswens te betwisten als iemand is uitbehandeld volgende de huidige stand van zaken binnen de geneeskunde/psychiatrie, en zelf daarbij geen enkel nut meer ziet in een volgend behandeltraject.

Lastige vraagstukken. Heftig.

01-01-2024, 00:00

Roze Olifant zei:

Dat is inderdaad een belangrijk bezwaar waar rekening mee wordt gehouden, en terecht. In het geval van primair psychisch lijden kun je nooit echt met zekerheid weten wanneer iemand is uitbehandeld. Er is vaak niet zoals bij veel lichamelijke aandoeningen een betrouwbare inschatting van de kans op genezing te maken. Maar de wet betreffende patiëntenrechten zegt óók dat de patiënt een bepaalde behandeling mag weigeren (zelfbeschikkingsrecht). Je kunt je dus afvragen of het te rechtvaardigen is om iemands doodswens te betwisten als iemand is uitbehandeld volgende de huidige stand van zaken binnen de geneeskunde/psychiatrie, en zelf daarbij geen enkel nut meer ziet in een volgend behandeltraject.

Lastige vraagstukken. Heftig.

Klik om te vergroten...

Oh ik ben uitbehandeld.
Geen instelling wilt mij meer hebben in NL.
Ik heb nogal een reputatie

01-01-2024, 00:00

Socialrealist zei:

Oh ik ben uitbehandeld.
Geen instelling wilt mij meer hebben in NL.
Ik heb nogal een reputatie

Klik om te vergroten...

Why?

* Edit: Ah sorry ik had je vorige bericht niet gezien. Ik snap dat het lastig kort uitleggen is allemaal, op een forum. Het klinkt al met al erg zwaar voor je, dus hopelijk is het duidelijk dat het interesse en medeleven vanuit onze kant is (voor zover we kunnen op afstand, natuurlijk).

01-01-2024, 00:00

@Socialrealist
Ik kan je denk ik wel een beetje begrijpen. Het 'er doorheen moeten' gevoel lijkt vaak wel inherent aan het leven. Al denk ik wel dat we hier met een reden zijn en dat is denk ik om te leren dat het leven juist niet iets is waar je 'doorheen moet'.

Vaak wordt ook gezegd dat we eeuwig kunnen rusten wanneer we dood zijn, maar is dat zo? We zijn hier nu toch ook? Waar waren we hiervoor dan? "Eeuwig" aan het rusten? Totdat we hier kwamen dan ja. We komen hier - zonder te weten hoe - en verwachten dan dat het hiernamaals ons eeuwige rust zal geven. Zien we deze kromme redenatie? Als onze rust zo makkelijk weggenomen kan worden zonder dat we ook maar weten hoe, waarom geloven we dan dat dat niet weer zal gebeuren? Aangezien we niet anders kennen dan dit leven, is de meest logische voorspelling dat we weer een soortgelijk iets zullen ervaren.

Ik begrijp enigszins waar je vandaan komt, maar ik denk dat zelfdoding om bovenstaande reden niet de oplossing is. Garantie op de rust en vrede die je zoekt is er niet. Wat als je terugkomt naar een nog zwaarder bestaan met je herinnering aan dit leven verloren, maar je karma volledig intact. Wellicht moet je dan niet alleen door hetzelfde heen werken, maar meer.

Maar ja, je begrijpt dat ik nu echt even mijn kijk neerzet en dit over jouw situatie heen projecteer. Maar verder ben ik ook heel sceptisch wanneer mensen zeggen echt klaar te zijn met het leven en toch zeggen dat het goed gaat. Dan denk ik dat er ergens iets 'gesloten' is. En gesloten is denk ik nooit goed. Want we kunnen nooit alles van álle kanten hebben bekeken. Wellicht dat we op een dag toch ineens een andere invalshoek ontdekken en dit alles verandert voor ons.

In ieder geval, ik hoop dat je toch een goed gesprek kunt aangaan met je naasten en dat je ook open blijft voor wat ze hebben te zeggen.

01-01-2024, 00:00

Socialrealist zei:

Ik wil hier dolgraag op reageren,maar wil eerst weten hoe jij denkt over " het einde der tijden" , wanneer de wereld tot zijn eind komt, mensheid en hoe.

Klik om te vergroten...

Ik zou verbaasd zijn als we er over 50 jaar nog zijn, gezien de staat van de mensheid nu. Sterker nog, ik denk dat we nu in het begin van het einde der tijden zijn. We zitten nu op een soort kantelpunt waar we als mensheid ofwel kunnen veranderen en de transitie naar een ander (hoger) soort bewustzijn maken, of niet veranderen en samen met alles gewelddadig ten ondergang komen.

Maar... ik denk dat het leven als een soort toneelspel is waarbij kosmische krachten achter de schermen grote invloed uitoefenen om alles in grote lijnen in goede banen te leiden, maar hierin onze vrije wil niet mogen schenden. Dingen zijn denk ik in ieder geval niet wat ze lijken. De wereld is slechts een reflectie van de zelf. Alsnog, de inzet is hoog en het is in het belang van ons allen om deze wereld niet te (blijven) verwoesten.

Socialrealist zei:

Want mijn antwoord is; ik kom niet terug. Ik ben klaar.

Klik om te vergroten...

Ligt dat in onze macht om te beslissen?

01-01-2024, 00:00

Mindless zei:

@Socialrealist
Ik kan je denk ik wel een beetje begrijpen. Het 'er doorheen moeten' gevoel lijkt vaak wel inherent aan het leven. Al denk ik wel dat we hier met een reden zijn en dat is denk ik om te leren dat het leven juist niet iets is waar je 'doorheen moet'.

Vaak wordt ook gezegd dat we eeuwig kunnen rusten wanneer we dood zijn, maar is dat zo? We zijn hier nu toch ook? Waar waren we hiervoor dan? "Eeuwig" aan het rusten? Totdat we hier kwamen dan ja. We komen hier - zonder te weten hoe - en verwachten dan dat het hiernamaals ons eeuwige rust zal geven. Zien we deze kromme redenatie? Als onze rust zo makkelijk weggenomen kan worden zonder dat we ook maar weten hoe, waarom geloven we dan dat dat niet weer zal gebeuren? Aangezien we niet anders kennen dan dit leven, is de meest logische voorspelling dat we weer een soortgelijk iets zullen ervaren.

Ik begrijp enigszins waar je vandaan komt, maar ik denk dat zelfdoding om bovenstaande reden niet de oplossing is. Garantie op de rust en vrede die je zoekt is er niet. Wat als je terugkomt naar een nog zwaarder bestaan met je herinnering aan dit leven verloren, maar je karma volledig intact. Wellicht moet je dan niet alleen door hetzelfde heen werken, maar meer.

Maar ja, je begrijpt dat ik nu echt even mijn kijk neerzet en dit over jouw situatie heen projecteer. Maar verder ben ik ook heel sceptisch wanneer mensen zeggen echt klaar te zijn met het leven en toch zeggen dat het goed gaat. Dan denk ik dat er ergens iets 'gesloten' is. En gesloten is denk ik nooit goed. Want we kunnen nooit alles van álle kanten hebben bekeken. Wellicht dat we op een dag toch ineens een andere invalshoek ontdekken en dit alles verandert voor ons.

In ieder geval, ik hoop dat je toch een goed gesprek kunt aangaan met je naasten en dat je open blijft voor wat ze hebben te zeggen.

Klik om te vergroten...

Ik wil hier dolgraag op reageren,maar wil eerst weten hoe jij denkt over " het einde der tijden" , wanneer de wereld tot zijn eind komt, mensheid en hoe.

Want mijn antwoord is; ik kom niet terug. Ik ben klaar.

01-01-2024, 00:00

Iskra zei:

Zou je dan niet eerst nog dmt willen doen of andere psychedelica? Ik heb altijd het romantische beeld dat psychedelica overal bij kan helpen.

Klik om te vergroten...

Mijn ervaring is idd dat psychedelica zeker bepaalde poortjes kunnen openen. Eens die poortjes open staan, is het natuurlijk aan jezelf om er verder wat mee te doen, of net niet.

@Socialrealist
Uiteraard wil jij voor jezelf, in jouw specifieke situatie, de beste keuze maken, want een keuze die heb je altijd. Maar besef wel, als je ervoor kiest om werkelijk heen te gaan, dat je nooit ofte nimmer nog een nieuwe kans op prachtige ervaringen krijgt die het leven óók biedt.

01-01-2024, 00:00

Socialrealist zei:

Ik wil hier dolgraag op reageren,maar wil eerst weten hoe jij denkt over " het einde der tijden" , wanneer de wereld tot zijn eind komt, mensheid en hoe.

Want mijn antwoord is; ik kom niet terug. Ik ben klaar.

Klik om te vergroten...

Ik geloof niet dat je daadwerkelijk klaar bent. Anders zou je niet deze post plaatsen. Wat in mijn optiek heel goed is dat je dit doet. Ik denk dat veel mensen begrip kunnen tonen voor je situatie, maar uit het leven stappen is zelden een oplossing.

Wellicht door meer te delen zul je van gedachten kunnen veranderen???

01-01-2024, 00:00

#10

AphexTwin zei:

Mijn ervaring is idd dat psychedelica zeker bepaalde poortjes kunnen openen. Eens die poortjes open staan, is het natuurlijk aan jezelf om er verder wat mee te doen, of net niet.

@Socialrealist
Uiteraard wil jij voor jezelf, in jouw specifieke situatie, de beste keuze maken, want een keuze die heb je altijd. Maar besef wel, als je ervoor kiest om werkelijk heen te gaan, dat je nooit ofte nimmer nog een nieuwe kans op prachtige ervaringen krijgt die het leven óók biedt.

Klik om te vergroten...

Daarom ben ik ook zo benieuwd naar het effect op iemand met zo'n wens.
Ik denk alleen dat het ego zoiets kan willen, want het pure zelf wil niks en is uiteindelijk alleen maar liefde.

Het gevoelsmatige inzicht tijdens een ego dood kan verhelderend zijn.

01-01-2024, 00:00

#11

Goeiendag toch...Dit topic is toch nu een topic geworden, dat ik als één van de allerzwaarste beschouw, wat ik ooit niet alleen op df, maar waar dan ook, gelezen heb.
Euthanasie alleen is zwaar maar dan ook de worsteling van een persoon daarmee, tjaaa.
Als we strikt de wetgeving hierover zouden volgen, wel, dan heeft de TS een probleem.
Want , zuiver en alleen het " klaar zijn met je leven, is niet voldoende.
Er zijn veel zwaarder criteria voor om deze wens vervuld te krijgen.
Of dat juist is, dit laat ik even terzijde.
We lezen verder over het hiernamaals.
Persoonlijk geloof ik er niet in.
Je leeft maar 1 x !!
Als het over is, dan is het over . Fini!
Ik ga hier van uit, omdat ik enkele kameraden verloren heb, met wie ik de afspraak had, dat zij, als waren zij "elders ", zij mij enig teken daarvan zouden hebben gegeven.
Dit is nooit gebeurd.
Ik denk dat de discussie over euthanasie, wanneer wel, of juist niet, veel meer zin heeft.
Er zijn zoveel landen, waar euthanasie absoluut onbespreekbaar is, al ben je 100, of in coma, en laten we gelovigen niet vergeten! Hier is veel werk te verrichten....

01-01-2024, 00:00

#12

Iskra zei:

Je spuit geen groente in je elleboog.
Dus waarschijnlijk is het niet gezond

Klik om te vergroten...

Denk niet dat je beter weg komt met groentjes spuiten.

01-01-2024, 00:00

#13

Legio Patria Nostra zei:

We lezen verder over het hiernamaals.
Persoonlijk geloof ik er niet in.
Je leeft maar 1 x !!
Als het over is, dan is het over . Fini!

Klik om te vergroten...

Dit is een soort hiernamaals. Eerst waren we niet, nu wel.

Maar heeft het 'hiernamaals' enige betekenis? Wellicht alleen vanuit ons standpunt nu. Wanneer je er eenmaal zou komen zal dat het nu voor je zijn, ben je dit alles waarschijnlijk vergeten en fantaseer je weer een nieuw hiernamaals. Feit is dat je in je eigen subjectieve ervaring nooit uit het nu zult/kunt ontsnappen. De vraag is, maken we het nu tot onze gevangenis of berusten we er in.

01-01-2024, 00:00

#14

Benzoboss zei:

Denk niet dat je beter weg komt met groentjes spuiten.

Klik om te vergroten...

Was sowieso een beetje een flauwe opmerking, mijn excuus.

01-01-2024, 00:00

#15

Ik voel het ier ijn, het nu, niet als een gevangenis. Dit is weleens anders geweest, dat zeg ik er eerlijk bij.

01-01-2024, 00:00

#16

Legio Patria Nostra zei:

Ik voel het ier ijn, het nu, niet als een gevangenis. Dit is weleens anders geweest, dat zeg ik er eerlijk bij.

Klik om te vergroten...

Fijn dat dat beter is geworden.

Echter denk ik wel dat het een diep iets is. Het verleden en de toekomst horen ook bij het nu aangezien je er respectievelijk nooit bent geweest en nooit zult komen. Maar ze oefenen wel invloed uit op je. Gebonden door dingen die ooit zijn gebeurd of ooit kunnen gebeuren. Hebben we daar niet allemaal tot bepaalde hoogte last van? Is het hebben van een lichaam niet al een soort gevangenis?

Als je niet weet dat je gevangen bent, kun je ook niet ontsnappen. Ignorance is bliss wordt dan weleens gezegd. Tja, not really... Het leren (er)kennen van je gevangenschap en daarin berusten, daar ligt de echte bliss denk ik.

01-01-2024, 00:00

#17

Vanwaar toch de zienswijze: gevangenis?

01-01-2024, 00:00

#18

Legio Patria Nostra zei:

Vanwaar toch de zienswijze: gevangenis?

Klik om te vergroten...

Ja het klinkt wel wat negatief hè.

Maar we zijn in dit bestaan gebonden door zoveel dingen. Betekent niet dat je daaronder gebukt moet gaan, maar ik denk dat het ook niet gezond is om er van weg te kijken.

01-01-2024, 00:00

#19

Heftig. Ik weet niet hoe oud je bent en wat er allemaal is voorgevallen. Soms is het bijna niet meer te doen om alles te verwerken.

En psychotherapie is ook geen zaligmakend iets natuurlijk. Maar als je toch aan het experimenteren bent, waarom geen LSD? Misschien dat er dán iets gebeurt in je hersenen waarmee je een zienswijze/acceptatie ontwikkelt.

Hey, ik zeg ook maar wat hoor. Ik ben ook niet het schoolvoorbeeld van een happy camper. En wie ben ik om jou in dit leven te willen houden als jij het niet wil.

Maar ik zou het ook heel moeilijk vinden als een naaste die ik lief heb, euthenasie zou willen. Dat is egoïsme, maar ook liefde.

Ga alleen niet zo maar met hero iets proberen. Stel dat je net niet dood gaat maar wel gewond raakt, en je armen of benen worden geamputeerd.

01-01-2024, 00:00

#20

Mindless zei:

Ik zou verbaasd zijn als we er over 50 jaar nog zijn, gezien de staat van de mensheid nu. Sterker nog, ik denk dat we nu in het begin van het einde der tijden zijn. We zitten nu op een soort kantelpunt waar we als mensheid ofwel kunnen veranderen en de transitie naar een ander (hoger) soort bewustzijn maken, of niet veranderen en samen met alles gewelddadig ten ondergang komen.

Maar... ik denk dat het leven als een soort toneelspel is waarbij kosmische krachten achter de schermen grote invloed uitoefenen om alles in grote lijnen in goede banen te leiden, maar hierin onze vrije wil niet mogen schenden. Dingen zijn denk ik in ieder geval niet wat ze lijken. De wereld is slechts een reflectie van de zelf. Alsnog, de inzet is hoog en het is in het belang van ons allen om deze wereld niet te (blijven) verwoesten.

Ligt dat in onze macht om te beslissen?

Klik om te vergroten...

Portobello zei:

Heftig. Ik weet niet hoe oud je bent en wat er allemaal is voorgevallen. Soms is het bijna niet meer te doen om alles te verwerken.

En psychotherapie is ook geen zaligmakend iets natuurlijk. Maar als je toch aan het experimenteren bent, waarom geen LSD? Misschien dat er dán iets gebeurt in je hersenen waarmee je een zienswijze/acceptatie ontwikkelt.

Hey, ik zeg ook maar wat hoor. Ik ben ook niet het schoolvoorbeeld van een happy camper. En wie ben ik om jou in dit leven te willen houden als jij het niet wil.

Maar ik zou het ook heel moeilijk vinden als een naaste die ik lief heb, euthenasie zou willen. Dat is egoïsme, maar ook liefde.

Ga alleen niet zo maar met hero iets proberen. Stel dat je net niet dood gaat maar wel gewond raakt, en je armen of benen worden geamputeerd.

Klik om te vergroten...

Je zegt dat dat egoïsme en liefde is.
Wat is nu egoïstisch?
Dat ik al jaren leef voor hun,niet voor mezelf?
Zij willen dat ik leef, ongeacht wat.
Wie is nu egoïstisch?
Ik of hun, of allebei?

reactie na hero shot

Een reactie plaatsen