#1
Ik voel het ier ijn, het nu, niet als een gevangenis. Dit is weleens anders geweest, dat zeg ik er eerlijk bij.
Fijn dat dat beter is geworden.Ik voel het ier ijn, het nu, niet als een gevangenis. Dit is weleens anders geweest, dat zeg ik er eerlijk bij.
Ja het klinkt wel wat negatief h猫.Vanwaar toch de zienswijze: gevangenis?
Ik zou verbaasd zijn als we er over 50 jaar nog zijn, gezien de staat van de mensheid nu. Sterker nog, ik denk dat we nu in het begin van het einde der tijden zijn. We zitten nu op een soort kantelpunt waar we als mensheid ofwel kunnen veranderen en de transitie naar een ander (hoger) soort bewustzijn maken, of niet veranderen en samen met alles gewelddadig ten ondergang komen.
Maar... ik denk dat het leven als een soort toneelspel is waarbij kosmische krachten achter de schermen grote invloed uitoefenen om alles in grote lijnen in goede banen te leiden, maar hierin onze vrije wil niet mogen schenden. Dingen zijn denk ik in ieder geval niet wat ze lijken. De wereld is slechts een reflectie van de zelf. Alsnog, de inzet is hoog en het is in het belang van ons allen om deze wereld niet te (blijven) verwoesten.
Ligt dat in onze macht om te beslissen?
Je zegt dat dat ego茂sme en liefde is.Heftig. Ik weet niet hoe oud je bent en wat er allemaal is voorgevallen. Soms is het bijna niet meer te doen om alles te verwerken.
En psychotherapie is ook geen zaligmakend iets natuurlijk. Maar als je toch aan het experimenteren bent, waarom geen LSD? Misschien dat er d谩n iets gebeurt in je hersenen waarmee je een zienswijze/acceptatie ontwikkelt.
Hey, ik zeg ook maar wat hoor. Ik ben ook niet het schoolvoorbeeld van een happy camper. En wie ben ik om jou in dit leven te willen houden als jij het niet wil.
Maar ik zou het ook heel moeilijk vinden als een naaste die ik lief heb, euthenasie zou willen. Dat is ego茂sme, maar ook liefde.
Ga alleen niet zo maar met hero iets proberen. Stel dat je net niet dood gaat maar wel gewond raakt, en je armen of benen worden geamputeerd.
Als ik wil dat iemand blijft leven terwijl die persoon niet meer wil leven, is dat mijn ego茂sme. Maar dat komt dan voort uit liefde: ik wil die persoon niet missen omdat ik om hem of haar geef.Je zegt dat dat ego茂sme en liefde is.
Wat is nu ego茂stisch?
Dat ik al jaren leef voor hun,niet voor mezelf?
Zij willen dat ik leef, ongeacht wat.
Wie is nu ego茂stisch?
Ik of hun, of allebei?
Nee, ben er huiverig voor omdat ik weleens een psychose heb gehad, plus dissociatie, derealisatie en depersonalisatie.Heb je eigenlijk ervaring met psychedelica?
Mm snap ik, maar wat weegt zwaarder?Als ik wil dat iemand blijft leven terwijl die persoon niet meer wil leven, is dat mijn ego茂sme. Maar dat komt dan voort uit liefde: ik wil die persoon niet missen omdat ik om hem of haar geef.
Alles is ego茂sme, het is niet per se iets verkeerds ofzo.
Maar goed, een ouder die dit hoort van z'n kind reageert vrij normaal als die wil dat je blijft leven. Om maar wat te noemen.
Tenminste, dat vertellen we onszelf. Dat dat uit liefde is. Wat je echt bedoeld, is dat je die persoon niet wilt missen, omdat jij hem/haar dan kwijtraakt. Is dat liefde? Of wederom ego茂sme? Gek genoeg halen we de twee enorm door elkaar tegenwoordig, terwijl de twee elkaars tegenpolen zijn.Als ik wil dat iemand blijft leven terwijl die persoon niet meer wil leven, is dat mijn ego茂sme. Maar dat komt dan voort uit liefde: ik wil die persoon niet missen omdat ik om hem of haar geef.
Het heeft een tijdelijke beperkte rol denk ik en is daarom inderdaad niet per se inherent verkeerd. Maar uiteindelijk is ego茂sme anti-liefde. Niet de pseudo liefde van tegenwoordig, maar anti-echte liefde.Alles is ego茂sme, het is niet per se iets verkeerds ofzo.
Dat is begrijpelijk dan. Jammer, want als er iets is dat je een ander perspectief kan geven op dingen, is dat het wel. Maar ik durf het je met deze wetenschap niet aan te raden.Nee, ben er huiverig voor omdat ik weleens een psychose heb gehad, plus dissociatie, derealisatie en depersonalisatie.
Nu al jaren niet gehad, maar blijft gevaarlijk natuurlijk
Heftig!Psychotherapie. Een mooi woord voor iets, wat enorm veel energie kost, en slechts voor enkelen enig soelaas biedt.
Dat kan ik zeggen, omdat ik het ondergaan heb, en eerlijk waar het heeft me bijna mijn leven gekost, en wss niet alleen het mijne.
Ik was eraan begonnen omdat ik een flinke ptss had, ( en nog steeds heb) dit werd als heilzaam middel aangeprezen.
Dus, wat doe je dan. Je zit in e een wel heel moeilijke levensfase, en deze vorm van behandeling zou helpen? Juist. Je doet het.
Om een e r g lang verhaal kort te houden, het was een gigantische misvatting.
Van de 10 "groepsleden" was er slechts 茅茅n die er beter van werd, 4 bleven in een gelijke toestand, en de 5 overgebleven mensen raakten zeer ernstig in de war, draaiden stevig d贸贸r, kortom, een wel heel slechte zaak allemaal.
Ikzelf ben nog veel erger "beschadigd" dan voorheen, het heeft j谩ren geduurd voordat ik die therapie enigzins verwerkt had.
En ik was daarin niet bepaald de enige.
Voorbeeld:
Een h猫le middag discussi毛ren over het feit dat de muren wit waren, niet zwart, dus, en dit onderbouwen.
Of: een boom tekenen, waarna er diep gegraven werd om erachter te komen, of de zijtakken wel oog te goede plaats getekend waren.
Ergo je raakt dus volkomen getherapeutiseerd.
Alles wat je doet, of juist niet doet, jr gaat het allemaal uit elkaar rafelen.
Wat schiet je daarmee op?
Wel?
Niets, of het zou moeten zijn, dat je al autorijdende aan het rafelen bent, waarom het ene achterlicht van de auto v贸贸r je, nu feller lijkt te branden, dan het andere.
Geestelijk raak je volkomen op, en het is poepilink geworden om sowieso nog auto te gaan rijden....
Schandalig genoeg vind ik dat men op de plaats delict Ni et (wil) inzien, dat de behandeling niet werkt, en er naar een alternatief gezocht moet worden.
Nee, integendeel! Je moet vooral d贸贸rgaan, en blijven komen, want ja van mislukkingen wil men niet horen...en men gaat verder tot het gaatje!
En dan kom je op een punt, althans sommigen, dat men euthanasie als enige oplossing gaat zien.
En dan erg genoeg, er 贸贸k nog eens daadwerkelijk aan begint.
Of, aan de zware middelen gaat. Waardoor men nog verder de weg kwijt raakt.
Van dat soort hulpverlening zeg ik: verbieden! En als men daar toch mee verdergaat, stel ik steniging voor.
Er zullen beslist mensen zijn, die er baat bij hebben.
Maar het gedeelte cli毛ntele wat dit niet ervaart, is veel groter.
Stoppen met de kolderiek, of maak een zeer goede screening, zodat er all een die mensen aan beginnen, voor wie de slagingskans veel hoger ligt.
Nee, ben er huiverig voor omdat ik weleens een psychose heb gehad, plus dissociatie, derealisatie en depersonalisatie.
Nu al jaren niet gehad, maar blijft gevaarlijk natuurlijk
Ik heb dit beantwoord, maar je hebt niet gereageerd.Ik wil hier dolgraag op reageren,maar wil eerst weten hoe jij denkt over " het einde der tijden" , wanneer de wereld tot zijn eind komt, mensheid en hoe.
Niks.Wat zou er moeten gebeuren voor jou om te willen blijven leven?
Denk niet dat je beter weg komt met groentjes spuiten.
Was sowieso een beetje een flauwe opmerking, mijn excuus.Denk niet dat je beter weg komt met groentjes spuiten.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."