Ik heb eens een ego dood mee gemaakt en dat pakte toch wel een stukje traumatisch uit. Ik denk dat het ID tekort geschoten wordt door deze als onintelligent te omschrijven maar het heeft duidelijk een sterk instinctief karakter naar mijn ervaring. De regels van deze wereld had deze compleet lak aan, de regels die mijn persoonlijkheid bepalen had het ID eveneens compleet lak aan.
Om even duidelijk te krijgen of we niet langs elkaar praten: Het ID is de kleine 'ik' of 'ego' en het superego is zeg maar big brother, de uitwendige (maar eigenlijk inwendige) maatschappelijke stem die zegt wat gewenst en ongewenst gedrag is. Klopt dat?
Ik denk inderdaad dat het niet echt klopt om het ID/ego als onintelligent te omschrijven. Ik zie het eerder als een limitatie op bewustzijn/intelligentie. Aan de ene kant doordat het ID aangetrokken wordt door de lagere chakra's/energieën: op overleven gericht, lust naar macht en plezier (dit zijn geen verkeerde dingen per se, maar er moet een balans zijn met de hogere chakra's), En aan de andere kant is er het superego die het ID van "buitenaf" onderdrukt en zo limiteert.
Ik vind het stukje mindfullness stroming prachtig, simpelweg het vanaf een afstand analyseren van de gedachtestroom die aan voorbij trekt en dat wat er is er ook mag zijn. Maar sindsdien ben ik ook wel een beetje minder romantisch naar gaan kijken en geloof ik dat het verrijken van het meer altruïstische superego mits voortkomend uit zuivere intentie wellicht een meer realistische doelzetting is naar verlichting al blijft het objectieve aspect van ID hierin ook cruciaal. Een Ego dood doet jezelf leren kennen en ik had ook wel eens gehoord van Freud zijn theorie, maar na die ervaring kreeg ik toch wel sterk het gevoel dat de man er niet ver naast heeft kunnen zitten.
Altruïstisch superego? Kun je dat wat verder uitleggen? Als altruïsme van het (super)ego is, is het imo pseudo-onbaatzuchtigheid. Het ego heeft altijd een achterliggende reden om "onbaatzuchtig" te zijn, namelijk om zijn eigen bestaan te bevestigen/versterken.
Ik heb het hier niet zo specifiek genoemd maar ik geloof dus ook dat het hiernamaals zeker een invulling kan krijgen aan de hand van persoonlijke fantasie en invulling. Tijdens het holen zelf voelde ik mij vrij van emoties en gingen gedachten naar familie en mensen die dicht tot mij stonden en het was gewoon oké, ik hoefde mij nergens zorgen over te maken en ik moest van mijn leven genieten. Dat waren emoties die ik op dat moment uit mijzelf niet had kunnen opbrengen en een gevoel dat mij ook achteraf sterk bij bleef. Het maakte moeilijke tijden aanzienlijk meer draagbaar.
Dat eerste doet mij denken aan wat Terence McKenna eens zei. Namelijk dat wij in de fantasie gaan leven. En natuurlijk doen wij dat nu ook al, alleen fantaseren we dat we dat niet doen.
![:tonguewink:]()
Na mijn eerste hole ervaring heb ik je nog eens in paniek een berichtje gestuurd, ik had het gevoel dat ik wist hoe de fundamenten van het universum in elkaar steken en nog wat van zulk soort rare dingen. Ik was flink overdonderd in ieder geval. Ik had op dat moment het gevoel dat je de enige persoon was waarbij ik mijn verhaal kwijt kon, toen was ik toch wel erg blij dat er een Mindless was, haha.
Maar vanuit die ervaring ben ik bijvoorbeeld wel heel sterk gaan geloven dat ik vanuit het positieve wil leven, iets dat voor die tijd niet altijd vanzelfsprekend op te brengen was. Maar ik geloof ook zeker niet dat het hiernamaals überhaupt een definitieve plek is.
Ik ken het gevoel dat je een tijdje na een trip weer zulke dingen gaat rationaliseren. Die rationalisatie hoeft natuurlijk geen bewijs te zijn dat die inzichten onzin waren. Het kan daadwerkelijk zo zijn dat je destijds zag hoe de fundamenten van het universum in elkaar steken. We kunnen trippen afdoen als ons brein die tijdelijk even heel gek doet, of we kunnen het meer serieus nemen en in ons nuchtere leven verder gaan met introspectie. Het vreemde is, dat ik met nuchtere introspectie steeds meer bevestigingen krijg van dat trippen niet per se slechts "gekke dingen zien en denken" is. Dingen zijn misschien versterkt/uitvergroot, maar met een nuchter, open en onderzoekend bewustzijn is het mogelijk om dergelijke inzichten weer boven te halen en opnieuw te ervaren.
Ik geloof zelfs dat we een gezamenlijk bewustzijn zijn die bewust voor diversiteit kiest, maar dat zijn normaal gesproken geen gedachten die ik had op uit spreek. Dit kun je toch niet bevestigen of weerleggen.
Dit doet me denken aan een passage uit de Tao Te Ching:
Those who follow the Tao
Are at one with the Tao.
Those who are virtuous
Experience Virtue.
Those who lose their way
Are lost.
When you are at one with the Tao,
The Tao welcomes you.
When you are at one with Virtue,
Virtue is always there.
When you are at one with loss,
Loss is experienced willingly.
Ik heb eens een keer tijdens een truffel-trip bijna de gehele Tao Te Ching gelezen en met name deze passage sloeg er toen als een mokerslag in. Ja, we maken bewuste keuzes. Maar wanneer we de Weg (de Tao) verloren zijn, zijn die bewuste keuzes niet meer ingegeven door de Tao, dat wat altijd weet wat het beste is in het moment. Het is dan alsof de Tao dan niet meer bestaat. We zijn op dat moment verloren/verdwaald in een dualistische wereld waarin het ego-mechanisme regeert.
De nietsontziende hardheid van dit inzicht deed mij echt rillen op dat moment. Wanneer je de weg verliest, ben je verloren/verdwaald. De Weg/Tao is precies waar jij bent, maar je kijkt de andere kant op en raakt verblind door de grote illusie en het zoeken naar jezelf in die illusie, waar je jezelf nooit kunt vinden. Nu leef je in een wereld van winnen en verliezen en alle leed die daarbij komt kijken. Leed die je uiteindelijk na alles geprobeerd te hebben, terug leidt naar de Weg.
De mens is puur van essentie en daar is instinct onderdeel van en dat maakt ons niet slecht, dat is er gewoon. Zodra mensen in staat zijn zich boven instinct te zetten, dat is wat ik menselijkheid noem. En dat is ironisch genoeg enkel weg gelegd aan de sterkste onder ons, dat is in ieder geval wat ik onder kracht versta.
In theorie is (imo) iedereen er toe in staat, omdat iedereen die kracht/intelligentie in essentie is. In de praktijk zijn er maar weinigen die gedreven zijn het instinct-brein - de lagere chakra's - te ontstijgen door die kracht te utiliseren.
Ik was al een paar maanden goed op weg met veel sporten gezond eten, ik had mij weer ingeschreven voor de gebruikelijke 10klm hunebedloop op 4mei. Maar maart/april was ik zo snugger om met Baclofen te gaan stunten, epileptische aanval, ambulance, paar dagen aardig psychotisch al was ik nog wel gezellig. Echt iets waarvan ik dacht daar heb je hem weer. Dat die onzin mij op dat moment ook nog eens overkomt, 3 jaar geleden was veel logischer.
Herkenbaar. Dat je denkt dat overkomt mij niet weer, maar dan toch... Eternal vigilance is absolutely necessary...
Maar dus ook flink mijn enkel verstuikt op een moment dat ik door mn benen zakte en ik kon 3 maanden niet meer hardlopen. En dat hardlopen is eigenlijk wel mijn heil en verlichting in een constructief leven. Ondertussen weer om de 2-3 dagen standaard 5klm stukje (voor nu) tenzij het 40 Celsius is, zeer fijn in ieder geval. Suiker en alcohol licht ook alweer steeds verder achter mij wat een blijvend goal blijft. Die gruwelijke burn-out die meer dan anderhalf jaar aanhield lijkt ook steeds verder achter mij te liggen, beetje energie voor het leven. Good stuff.
Goed bezig
![^_^]()
De tumor die kapitalisme heet en wordt opgestookt door de hebzucht van de mens die zich zonder meerwaarde probeert uit te breiden totdat het instort onder zijn eigen gewicht en ten onder gaat met alles dat deze heeft opgeslokt. Ik kan er nog altijd niet bij dat een maatschappij hebzucht als fundamenteel uitgangspunt kan hanteren uit angst dat de mens anders niet in staat is zichzelf te ontplooien. Onder het mom van efficiëntie, veerkracht en innovatie maken we onszelf structureel kapot.
Tja, het zijn imo slechts effecten/gevolgen van ego-bewustzijn. Het maakt niet uit welk systeem, zolang ego opereert zal het alles tot in de kern corrumperen en verzieken. Zolang wij als individuen in een bewustzijn met een inherent gevoel van incompleetheid/gebrek leven, zal de samenleving dat weerspiegelen. Dit is een probleem dat niet opgelost gaat worden met menselijk vernuft/slimheid.
Joh, we hebben hier een voormalig aartsengel, een voormalig profeet of twee, nog een paar heilige superkrachten, van Mindless weten we nog altijd niet precies wat hij nou is. Ieder van hen gebrand is om de zoveelste apocalyps te voorkomen.
Whaha!
![:laughing:]()
Een cult oprichten heeft altijd al op mijn bucketlist gestaan in de hoop een stukje leegte in mijn leven in te vullen. Naar mijns inzien heeft geen enkele ziel hier enig idee wat we hier op de aarde doen en zijn we allemaal verdwaald.
We are a way for the cosmos to know itself
~Carl Sagan
We denken denk ik te moeilijk. We zijn hier om te ervaren en om door middel van lief te hebben uiteindelijk onszelf weer te vinden. Opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw.
