#1
Het went na 20 jaar hahahahaAu, klinkt naar! Ik heb zelf nooit een pijnlijke versie ervan gehad, maar het is wel bekend dat het zeer kan doen.
reactie na hero shot
163 antwoorden
24 weergaven
18-5-2026
#2
Ik heb niet eerder dit soort klachten gehad met drugs.Ik zou het je niet durven vertellen, wat in jouw geval de exacte oorzaak is van het fenomeen. Ik heb er net even op zitten zoeken maar ik vind er ook zo snel niet echt veel informatie over i.c.m. heroïnegebruik. Helaas geen tijd momenteel om het uitgebreid uit te pluizen. Ik heb het zelf wel eens - weliswaar in mindere mate - gehad na wat teveel pep. Het lijkt iets waar de één gevoeliger is voor de ander. Bij stimulanten is het echter wat directer voor de hand liggend omdat die een vaatvernauwende werking hebben. Het is ook een bekend symptoom bij cocaïnegebruik. Heb je eerder dit soort klachten gehad, bij drugsgebruik of gewoon nuchter? Dan bedoel ik ook zaken zoals blauwe tenen, etc.
Pas je op? Als je dit soort verschijnselen na een week krijgt dan betekent het wellicht dat je een gevoelig cardiovasculair systeem hebt, wat je zelf ook al zegt m.b.t. je spataders. Sowieso is IV-gebruik van heroïne natuurlijk dramatisch slecht voor je, maar zo ver was je neem ik aan al... Ik weet niet wat je redenen zijn, maar stop nu het nog kan, of zoek hulp bij je problemen.
Sterkte!
Alleen als mijn voeten opzwellen/pijn doen (spataderen) wordt 1 voet welens rood, paarsachtige.
Ik heb een rede om hero uit te proberen en om te oefenen met naalden.
Het is niet bedoeld als gewoon drugs gebruik.
Ik vindt er ook vrij weinig aan, plus dat ik er kotsmisselijk van wordt.
Ik geef de voorkeur toch aan pep.
#3
Dat zal dan wel een heel fucking goede reden zijn.Ik heb een rede om hero uit te proberen en om te oefenen met naalden.
Het is niet bedoeld als gewoon drugs gebruik.
Ik vindt er ook vrij weinig aan, plus dat ik er kotsmisselijk van wordt.
Ik geef de voorkeur toch aan pep.
#4
Ik wil het uitleggen, maar ik denk dat dit forum niet geschikt is voor dit onderwerp.Dat zal dan wel een heel fucking goede reden zijn.![:confused:]()
Het betreft euthanasie
#5
Heb je al een poging gedaan om professionele hulp te krijgen? EMDR is voor velen een oplossing...Ik wil het uitleggen, maar ik denk dat dit forum niet geschikt is voor dit onderwerp.
Het betreft euthanasie
#6
Dit is niet alleen maar strikt een drugsforum. We praten hier ook over onder andere verslaving en andere problemen waar je eventueel mee zit. Misschien voelt het goed om het even kwijt te kunnen aan ons?Ik wil het uitleggen, maar ik denk dat dit forum niet geschikt is voor dit onderwerp.
Het betreft euthanasie
#7
Ooeff. Dit is op zich al een heel zwaar onderwerp, en ik krijg de indruk dat er nogal wat speelt of gespeeld heeft in jouw leven?
Euthanasie volgens de regels is geen kleinigheidje.
Er zijn twee artsen bij betrokken , en er zijn een aantal criteria daarvoor, en dat is óók al niet niks..
Ik weet natuurlijk niet waarom je deze weg wilt gaan, maar waarom met hero...
er zijn veel andere medicijnen en combinaties daarvan, die een gewenst resultaat kunnen geven, ikzelf ga ze niet noemen, maar eerst dit,
Is er echt geen uitweg meer?
Ben je echt voor 10000% zeker?
Hoe staan andere deskundigen hier tegenover?
Zo maar één paar vragen...
Euthanasie volgens de regels is geen kleinigheidje.
Er zijn twee artsen bij betrokken , en er zijn een aantal criteria daarvoor, en dat is óók al niet niks..
Ik weet natuurlijk niet waarom je deze weg wilt gaan, maar waarom met hero...
er zijn veel andere medicijnen en combinaties daarvan, die een gewenst resultaat kunnen geven, ikzelf ga ze niet noemen, maar eerst dit,
Is er echt geen uitweg meer?
Ben je echt voor 10000% zeker?
Hoe staan andere deskundigen hier tegenover?
Zo maar één paar vragen...
#8
Zou je dan niet eerst nog dmt willen doen of andere psychedelica? Ik heb altijd het romantische beeld dat psychedelica overal bij kan helpen.
#9
Blijkbaar zat er iets bij dat irritatie veroorzaakt, kan door de PH waarde van het citroensap komen ja.Waarschijnlijk..?
... :')Het went na 20 jaar hahahaha
Dat zullen mensen niet snel gaan toejuichen natuurlijk. Als het aan mij lag had een goede vriend van mij ook nog geleefd ondanks dat hij toch wel vrij consistent zei dat het hem allemaal zwaar zat was geweest. Ik heb begrip voor zijn keuze voor zover mogelijk maar ik ben het er gewoon niet mee eens. We kunnen een ander zijn leven niet leiden en we kunnen ook niet weten welke exacte gevoelservaring een ander beleeft. Het licht ook gewoon niet zozeer in het instinct van de mens om actief met de dood bezig te zijn en vermijden dit liever letterlijk en figuurlijk.Ik hoop dat het tij keert, en er gesproken kan worden over euthanasie.
Ik denk dat iemand al vrij sterk in zijn schoenen moet kunnen staan wil die dat gesprek met jou kunnen voeren. Als je iemand die dicht tot je staat met veel zekerheid laat merken uit het leven te willen stappen zul je ze niet alleen met de dood confronteren maar ook een sterk gevoel van tekort schieten die nooit volledig af te schudden valt.
Toen mij zoiets verteld werd hoorde ik het wel maar tegelijkertijd hoorde ik het ook niet, het ging de kluis in om de mentale impact behapbaar te maken. Ik heb destijds begrip getoond voor zover mogelijk en geen spijt maar misschien vraag je wel om het onmogelijke van mensen om je heen. Het blijft moeilijk in ieder geval.
#10
Ik begrijp absoluut wat ik vraag, daarom wacht ik rustig af.Blijkbaar zat er iets bij dat irritatie veroorzaakt, kan door de PH waarde van het citroensap komen ja.
... :')
Dat zullen mensen niet snel gaan toejuichen natuurlijk. Als het aan mij lag had een goede vriend van mij ook nog geleefd ondanks dat hij toch wel vrij consistent zei dat het hem allemaal zwaar zat was geweest. Ik heb begrip voor zijn keuze voor zover mogelijk maar ik ben het er gewoon niet mee eens. We kunnen een ander zijn leven niet leiden en we kunnen ook niet weten welke exacte gevoelservaring een ander beleeft. Het licht ook gewoon niet zozeer in het instinct van de mens om actief met de dood bezig te zijn en vermijden dit liever letterlijk en figuurlijk.
Ik denk dat iemand al vrij sterk in zijn schoenen moet kunnen staan wil die dat gesprek met jou kunnen voeren. Als je iemand die dicht tot je staat met veel zekerheid laat merken uit het leven te willen stappen zul je ze niet alleen met de dood confronteren maar ook een sterk gevoel van tekort schieten die nooit volledig af te schudden valt.
Toen mij zoiets verteld werd hoorde ik het wel maar tegelijkertijd hoorde ik het ook niet, het ging de kluis in om de mentale impact behapbaar te maken. Ik heb destijds begrip getoond voor zover mogelijk en geen spijt maar misschien vraag je wel om het onmogelijke van mensen die dicht tot je staan. Het blijft moeilijk in ieder geval.
Mensen moet zelf ook mentaal klaar zijn om dit te doen voor mij.
Ik ben niet overhaast.
Ik bereid het alvast voor.
Dat geeft ook enigszins rust, dat ik er op deze manier mee bezig ben , dan kwaad en woedend zijn dat men het niet kan/wil en continu bezig met de zelfmoord gedachten.
#11
Ja.
Het is, en blijft zeer, zeer moeilijk .
Na mijn actieve dienst heb ik twee kameraden verloren, die niet meer verder konden.
Soms, als ik down ben, d a n denk ik ook weleens van...
Daarna, dan ben ik weer blij, dat het leven weer verdergaat.
Het is, en blijft zeer, zeer moeilijk .
Na mijn actieve dienst heb ik twee kameraden verloren, die niet meer verder konden.
Soms, als ik down ben, d a n denk ik ook weleens van...
Daarna, dan ben ik weer blij, dat het leven weer verdergaat.
#12
True, alleen ben ik op een punt beland dat ik " klaar" ben. Voltooid leven zeggen ze ook wel.Ja.
Het is, en blijft zeer, zeer moeilijk .
Na mijn actieve dienst heb ik twee kameraden verloren, die niet meer verder konden.
Soms, als ik down ben, d a n denk ik ook weleens van...
Daarna, dan ben ik weer blij, dat het leven weer verdergaat.
Ik weet dat het altijd goed komt, en het gaat ook goed, vergeleken met vroeger.
#13
Ja precies, sommige dingen hebben mensen simpelweg geen controle op. Het blijft toch ook wat lastig over praten omdat ik er toch wel voor vrees dat ik daarmee mensen kan aanzetten tot handelen of solideren van ideeën. Maar als het hier niet bespreekbaar is is dat het nergens vrees ik.dan kwaad en woedend zijn dat men het niet kan/wil
#14
Ai. Dit topic was al heftig, maar heeft nu een nog heftigere wending genomen.
Ik vind het vreselijk voor je dat je hiermee worstelt.![:(]()
Bel alsjeblieft met het telefoonnummer van suïcide preventie.
0900 - 0113
Of kijk op de website www.113.nl.
Heroïne is sowieso niet de manier... dat is (poging tot) zelfdoding, geen euthanasie. Het risico dat zoiets ‘mislukt’ met allerlei gevolgen vandien is niet klein.
Altijd welkom om contact op te nemen via PB als je erover wil praten. En superveel sterkte nogmaals.
Ik vind het vreselijk voor je dat je hiermee worstelt.
Bel alsjeblieft met het telefoonnummer van suïcide preventie.
0900 - 0113
Of kijk op de website www.113.nl.
Heroïne is sowieso niet de manier... dat is (poging tot) zelfdoding, geen euthanasie. Het risico dat zoiets ‘mislukt’ met allerlei gevolgen vandien is niet klein.
Altijd welkom om contact op te nemen via PB als je erover wil praten. En superveel sterkte nogmaals.
#15
@Socialrealist
Moeilijk...
Ik begrijp waarom je graag wilt dat mensen begrip voor deze keuze hebben, maar aan de andere kant begrijp ik ook waarom mensen dat gewoon niet zouden kunnen opbrengen. Veel mensen zien het denk ik namelijk zo dat als je in een diep dal zit je geen uitweg ziet, maar dat je uit dat dal kunt komen en dingen dan heel anders kan gaan zien. Zij willen dan iemand logischerwijs behoeden voor een keuze die niet meer teruggedraaid kan worden. Aan de andere kant, wij kunnen niet in iemand anders' hoofd kijken en zullen bijvoorbeeld een depressie altijd vergelijken met een van onze eigen ervaringen. Maar je weet gewoon nooit écht wat er in een ander omgaat.
En ik zou er zelf ook grote moeite mee hebben als ik ontdekte dat een naaste euthanasie zou willen plegen. Om de bovengenoemde reden dat wij mensen soms ineens heel anders naar dingen kunnen kijken. En daarnaast ook omdat ik niet geloof dat de dood per se het einde van ons lijden is. Ik denk dat we hier juist zijn om lijden te ontstijgen en dat we gewoon weer hier terugkomen als ons dat niet lukt. Maar goed, dat is mijn geloof.
Respect voor je dat je dit hier zo allemaal verteld. En ik denk dat je toch maar moet proberen zoveel mogelijk te praten met je naasten, maar ook naar hún kant moet gaan luisteren. Het is voor hen natuurlijk ook een enorm iets. En misschien dat professionele hulp - zelfs zonder je familie erbij - toch wat voor je kan betekenen(?)
Moeilijk...
Ik begrijp waarom je graag wilt dat mensen begrip voor deze keuze hebben, maar aan de andere kant begrijp ik ook waarom mensen dat gewoon niet zouden kunnen opbrengen. Veel mensen zien het denk ik namelijk zo dat als je in een diep dal zit je geen uitweg ziet, maar dat je uit dat dal kunt komen en dingen dan heel anders kan gaan zien. Zij willen dan iemand logischerwijs behoeden voor een keuze die niet meer teruggedraaid kan worden. Aan de andere kant, wij kunnen niet in iemand anders' hoofd kijken en zullen bijvoorbeeld een depressie altijd vergelijken met een van onze eigen ervaringen. Maar je weet gewoon nooit écht wat er in een ander omgaat.
En ik zou er zelf ook grote moeite mee hebben als ik ontdekte dat een naaste euthanasie zou willen plegen. Om de bovengenoemde reden dat wij mensen soms ineens heel anders naar dingen kunnen kijken. En daarnaast ook omdat ik niet geloof dat de dood per se het einde van ons lijden is. Ik denk dat we hier juist zijn om lijden te ontstijgen en dat we gewoon weer hier terugkomen als ons dat niet lukt. Maar goed, dat is mijn geloof.
Respect voor je dat je dit hier zo allemaal verteld. En ik denk dat je toch maar moet proberen zoveel mogelijk te praten met je naasten, maar ook naar hún kant moet gaan luisteren. Het is voor hen natuurlijk ook een enorm iets. En misschien dat professionele hulp - zelfs zonder je familie erbij - toch wat voor je kan betekenen(?)
#16
@Socialrealist
Moeilijk...
Ik begrijp waarom je graag wilt dat mensen begrip voor deze keuze hebben, maar aan de andere kant begrijp ik ook waarom mensen dat gewoon niet zouden kunnen opbrengen. Veel mensen zien het denk ik namelijk zo dat als je in een diep dal zit je geen uitweg ziet, maar dat je uit dat dal kunt komen en dingen dan heel anders kan gaan zien. Zij willen dan iemand logischerwijs behoeden voor een keuze die niet meer teruggedraaid kan worden. Aan de andere kant, wij kunnen niet in iemand anders' hoofd kijken en zullen bijvoorbeeld een depressie altijd vergelijken met een van onze eigen ervaringen. Maar je weet gewoon nooit écht wat er in een ander omgaat.
En ik zou er zelf ook grote moeite mee hebben als ik ontdekte dat een naaste euthanasie zou willen plegen. Om de bovengenoemde reden dat wij mensen soms ineens heel anders naar dingen kunnen kijken. En daarnaast ook omdat ik niet geloof dat de dood per se het einde van ons lijden is. Ik denk dat we hier juist zijn om lijden te ontstijgen en dat we gewoon weer hier terugkomen als ons dat niet lukt. Maar goed, dat is mijn geloof.
Respect voor je dat je dit hier zo allemaal verteld. En ik denk dat je toch maar moet proberen zoveel mogelijk te praten met je naasten, maar ook naar hún kant moet gaan luisteren. Het is voor hen natuurlijk ook een enorm iets. En misschien dat professionele hulp - zelfs zonder je familie erbij - toch wat voor je kan betekenen(?)
Ik zou ook professionele hulp aanraden. Daarbij, euthanasie en/of de wens daartoe wordt gelukkig steeds meer bespreekbaar tegenwoordig. Al blijft het een lastig onderwerp voor veel hulpverleners, vooral euthanasie bij psychiatrische problematiek (want wanneer besluit je dat dit ‘ondraaglijk en uitzichtloos lijden’ is?) is nog moeilijk. Ik vind het een goede ontwikkeling dat dit steeds meer ‘open’ is, maar het zijn ingewikkelde kwesties.
#17
Vooral wanneer het (voornamelijk) geestelijk lijden betreft denk ik. Niet dat geestelijk lijden niets voorstelt (integendeel), maar het is wel iets dat mogelijk kan veranderen.Ik zou ook professionele hulp aanraden. Daarbij, euthanasie en/of de wens daartoe wordt gelukkig steeds meer bespreekbaar tegenwoordig. Al blijft het een lastig onderwerp voor veel hulpverleners, vooral euthanasie bij psychiatrische problematiek (want wanneer besluit je dat dit ‘ondraaglijk en uitzichtloos lijden’ is?) is nog moeilijk. Ik vind het een goede ontwikkeling dat dit steeds meer ‘open’ is, maar het zijn ingewikkelde kwesties.
Je (@Socialrealist) zegt dat je niet overhaast bent, dus waarom niet professionele hulp een kans geven?
#18
Als die persoon in ieder geval eerst een poosje nuchter is geweest en in staat daadwerkelijk zijn of haar eigen gevoelens te ervaren zou het voor mij al een stuk makkelijker wezen om te accepteren.maar dat je uit dat dal kunt komen en dingen dan heel anders kan gaan zien.
Ik denk dat we gewoon zowel hier als in het hiernamaals verslaafd zijn aan prikkels en dat die eeuwige rust op een gegeven moment eeuwig gaat vervelen, maar dat kan op hetzelfde neerkomen. :')Ik denk dat we hier juist zijn om lijden te ontstijgen en dat we gewoon weer hier terugkomen als ons dat niet lukt. Maar goed, dat is mijn geloof.
#19
Ja dat zou wel helpen.Als die persoon in ieder geval eerst een poosje nuchter is geweest en in staat daadwerkelijk zijn of haar eigen gevoelens te ervaren zou het voor mij al een stuk makkelijker wezen om te accepteren.
Ik denk dat het ego dat we hier hebben op aarde ons niet alleen verhinderd bevrijding te vinden, maar ook functioneert als een soort demper om prikkels tegen te houden. En ik denk dat dat in het hiernamaals wegvalt en je alles rauw - zonder buffer - op je dak krijgt. Dat zou een goede reden zijn om te reïncarneren. Ik ben niet helemaal overtuigd dat we door simpelweg dood te gaan eeuwige rust krijgen. Sure, je lichaam gaat dood. Maar betekent dat dat alles wat je weggestopt hebt in je onderbewuste zomaar weg is? Ik denk het niet.Ik denk dat we gewoon zowel hier als in het hiernamaals verslaafd zijn aan prikkels en dat die eeuwige rust op een gegeven moment eeuwig gaat vervelen, maar dat kan op hetzelfde neerkomen. :')
Hier, in dit leven is er denk ik de mogelijkheid om daaraan te werken zonder overweldigd te worden door de full force van je eigen pijnlichaam (trademark Eckhart Tolle)/schaduw.
#20
Ja een tikke blauwe vingers/tenen heb ik ook een keer gehad van speed. Maar idd niet meer als dat gelukkig. Een aanval is echt wel pijnlijk hoor soms. Gelukkig duurt het nooit lang! Fles open draaien, iets kleins vastpakken is er dan niet bij!
Au, klinkt naar! Ik heb zelf nooit een pijnlijke versie ervan gehad, maar het is wel bekend dat het zeer kan doen.