reactie na hero shot

Ik kan met de beste bedoelingen de " reden om te vertrekken " zoals de TS deze verwoord heeft, op een logische manier denkende, plaatsen.
Hier spelen twee zaken.
Allereerst een doodswens, eea te realiseren, met een euthanasie volgens de regels, die er daarvoor zijn, daarbij extra een soort van goedkeuring door de familie.
Hij zit in een traject, maar, zijn familie werkt dus niet bepaald mee, en, zo als de regels voor euthanasie nu zijn, is volgens mij de kans op honorering zeer, zeer klein.
Dit, domweg omdat simpelweg " ik ben klaar met mijn leven" niet zal worden gehonoreerd
Als Dit wel zo zou zijn wel, we zouden een enorme toestroom van mensen krijgen die allemaal " klaar" zijn, en allemaal een zachte dood willen.
Dit kan gewoon niet..
Ten tweede lees ik een bepaalde visie over de zin der levens, waar ik mijzelf niet zou kunnen verenigen.
Zaken over het hiernamaals, to be, or not to be, ik kan er niets mee.
Ik ben benieuwd hoe deze kwestie zich verder ontwikkelen zal.

Deze laatste zinnen maken dat ik er geen goed antwoord op kan geven.
Depressie? Ik ken het.
Moeite hebben met laat ik zeggen basale dingen doen, zoals boodschappen doen?
Ook dit ken ik. Meerdere malen in die tijd een gevulde winkelwagen ineens laten staan, en de winkel uitvluchten. Ken ik óók.
Het leven is hard, zeiden wij altijd in de kroeg bij het volgende glas bier...
Nu lees ik, dat je in d er 30 bent, in de kracht van je leven, en je wilt niet verder.
En nu ga je van een tweetal (Op zijn minst) Artsen verlangen, dat zij tegen hun eed in zullen gaan, en iemand in zijn beste jaren, behulpzaam zullen zijn bij een zachte dood?
Is deze vraag in deze omstandigheden eigenlijk wél juist, om dat aan die artsen te kunnen vragen?
Sowieso doet lang niet elke arts eraan mee, al is er aan alle criteria voldaan..
Ik heb het donkerbruine vermoeden dat dit haast niet mag worden verlangd.
En dan die heroïne.
Waar past dat nu in je verhaal, om die zachte dood volgens de regels gedaan te krijgen?
Dat is sowieso geen goed middel.
Als je pech hebt, dan blijf je als kasplantje nog jaaaaren wachten op de verlossing, want, heb je het net niet sterk genoeg of te weinig van ingenomen, dan lig je daar dus.
Weg te teren.
Dus, laat dat spul nou maar liggen, en ga als je wilt doorzetten , verder met het traject.
Ik weet wel, dat in zeer uitzonderlijke gevallen er euthanasie op psychiatrische gronden, mogelijk is, maar de criteria daarvoor zijn nog een stuk uitgebreider, dan de "gewone".
Ik respecteer jouw wens, dat wel, want uk kan geen oordeel geven over deze heikele kwestie omdat ik niet alle feiten en omstandigheden ken.
Dat hoeft natuurlijk ook niet, en eigenlijk wil ik deze ook niet weten.
Ik kan eigenlijk alleen maar zeggen :
Sterkte met het traject en bezint eer ge begint.

Legio Patria Nostra zei:

Depressie? Ik ken het.
Moeite hebben met laat ik zeggen basale dingen doen, zoals boodschappen doen?
Ook dit ken ik. Meerdere malen in die tijd een gevulde winkelwagen ineens laten staan, en de winkel uitvluchten. Ken ik óók.
Het leven is hard, zeiden wij altijd in de kroeg bij het volgende glas bier...

Klik om te vergroten...

Social anxiety wordt dit ook wel genoemd. Ik ken het, ik had het en in bepaalde mate heb ik het nog steeds. Ik ben er maar al te bekend mee. Maar het is niet het leven dat mij altijd maar moet hebben. Het zijn niet de mensen in de supermarkt die me het zo lastig maken. Het is mij. Het probleem ligt bij mij. Er is niets mis in (bijvoorbeeld) de supermarkt. Het is hoe die impulsen in mij binnen komen/worden geïnterpreteerd.

Legio Patria Nostra zei:

Nu lees ik, dat je in d er 30 bent, in de kracht van je leven, en je wilt niet verder.

Klik om te vergroten...

Dat vind ik altijd maar een nietszeggende uitspraak 'in de kracht van je leven'. Hoezo in de kracht van je leven? Is dat een universeel gegeven dat je in de kracht van je leven bent in je twintiger of dertiger jaren? Mijn complete twintiger jaren stonden in het teken van ziekte, depressie, fysieke en geestelijke kwalen. Nu ben ik mid 30 en ben ik in een veel betere staat. En ik ben van plan om in mijn veertiger jaren nog gezonder, sterker, kalmer, etc. te zijn en ik ga dat waarmaken ook. Sommigen zijn trouwens in hun 60, 70, 80'er jaren in de kracht van hun leven.


Ben het verder helemaal met je eens dat TS de heroïne beter kan laten liggen.

@Socialrealist

(hoopt dat hij nog terugkomt)

Ik ben het er niet mee ens dat je 'klaar' bent als je in het leven staat zoals jij dat doet. Naar mijn mening ben je dan pas net begonnen, een hoop opstakels om te overwinnen nog.

Je bent trouwens nooit klaar, ieder mens blijft zich doorontwikkelen, of daar net voor, als je de pech hbt geestelijk af te takelen.

Het zien van nummer 23 is nog een nawee vanuit je psychose lijkt me. We zien elke dag duizenden nummers en als je er op 1 gaat letten dan zie je die heel vaak ja. Zo is mijn bijnaam hier dus 8.6 en ik zie zowel 8.6 als 86 heel vaak omdat ik daar nou eenmaal binding mee heb terwijl andere getallen mij dus niet op vallen.

Supernova's zijn trouwens vrij veel voorkomend, de eerste opgetekende in de mensheid was in het jaar 185. En zeer waarschijnlijk ook in het jaar 369, 386, 437, 827 en 902. Die uit 1006 is redelijk beroemd, het helderste object aan de hemel waarvan verslag werd gedaan, de lichtkracht bedroeg een kwart van de maan en was heel dichtbij, op maar 7,100 lichtjaar van de aarde (De dichtsbijzijnde ster nu staat op 4,242 lichtjaar) en we hebben die gewoon overleefd. die van 1054 was ook heel helder (was overdag te zien) en die van 1572, 1604 en 1941 mochten er ook wezen. Dan komt de tijd dat we steeds beter het heelal kunnen afspeuren en blijkt neemt het aantal waargenomen supernova's echt enorm toe en zien we ook die op heel grote afstand staan.

Op zich kan een supernova die heel dichtbij staat al het leven op aarde vernietigen, maar momenteel zijn er geen kandidaten die dat voor elkaar zouden kunnen krijgen.

Ik hoop dat je je hiermee realiseert dat er niks aan de hand is en dat je jezelf gewoonweg op stang zit te jagen en daarmee de kwaliteit van je eigen leven aantast met wellicht een doodswens als gevolg.

Modknip >Dit is een topic over een gevoelig thema. We hoeven het niet met elkaar of de TS eens te zijn maar laten we het wel een beetje respectvol houden<

Ik vind het nogal raar dat je zonder toestemming van je familie, of althans hun goedkeuring, 'dan maar zelfmoord pleegt'. Het ging je toch om het humane? Wat is er dan beter aan in je eentje een overdosis shotten met maar zien hoe dat afloopt, of in je eentje euthenasie met een 100% kans op dodelijke afloop?

Wees gewoon eens even redelijk en gooi anderen niet voor de voeten dat ze hun kind van midden 30 willen bijstaan in een eutenasietraject. Jij vindt dat humaan, ik vind het verre van humaan om dat te verlangen en dan als een kind met een driftbui 'dan maar hero shotten lekker puh'.

Portobello zei:

Daar zit echt weinig verschil in hoor. Zeker als je er al een tijdje ligt en in enige staat van ontbinding bent, opgeblazen groen en zwart uiterlijk en dergelijke. Ik neem aan dat je het niet aankondigt want dan bellen ze de politie, dus de melding zal wel komen nadat je de tent uit begint te meuren.

Ik vind het nogal raar dat je zonder toestemming van je familie, of althans hun goedkeuring, 'dan maar zelfmoord pleegt'. Het ging je toch om het humane? Wat is er dan beter aan in je eentje een overdosis shotten met maar zien hoe dat afloopt, of in je eentje euthenasie met een 100% kans op dodelijke afloop?

Wees gewoon eens even redelijk en gooi anderen niet voor de voeten dat ze hun kind van midden 30 willen bijstaan in een eutenasietraject. Jij vindt dat humaan, ik vind het verre van humaan om dat te verlangen en dan als een kind met een driftbui 'dan maar hero shotten lekker puh'.

Klik om te vergroten...

Heb je in je eigen omgeving nare ervaringen gehad met zelfmoord/euthanasie?

acht.zes zei:

@Socialrealist


Ik kan me vergissen maar volgens mij is er geen 'traject' voor gezonde mensen.

Je 'moet' ook helemaal geen zelfmoord plegen, dat is iets wat je jezelf maar hebt wijsgemaakt. Ik denk dat je nu gewoon door een slechte periode gaat en dat er echt wel verbetering zal gaan komen!

Klik om te vergroten...

Je hebt de berichten niet goed gelezen.
Dit is geen " slechte fase"

En omdat ik geen kanker heb ben ik gezond?
-Stigma-

Socialrealist zei:

Heb je in je eigen omgeving nare ervaringen gehad met zelfmoord/euthanasie?

Klik om te vergroten...

Dat doet er toch helemaal niet toe? Je redenering is gewoon onlogisch. Als jij dood wil prima, maar als je vervolgens of euthenasie wil met de familie erbij want dat is humaan, of probeert te shotten om zelf een overdosis te creëren (waarvan ik me meteen afvraag: waarom proberen, zo moeilijk is het niet) wat dus precies niet humaan is terwijl je wel het traject in mag, dan is dat gewoon onlogisch en naar mijn mening kinderachtig gedrag.

Ik neem zo maar aan dat je ouders het fijn zouden vinden dat ze weten dat je niet hebt geleden, ook al zijn ze verder niet betrokken geweest bij dat traject. Met een andere methode is dat nog maar de vraag.

Misschien ben ik te fel, excuus.

Wat mijn ervaring is, naast idd veel zelfmoorden (waar ik verder geen mening over heb, ieder is heer en meester over zijn eigen leven), is vrij persoonlijk. Ik ben jarenlang junk geweest, naast lastigere jeugd en domme beslissingen. Ik wilde graag dood, vaker geprobeerd ook. Of ik dat was of de junk, beide denk ik want van nature ben ik melancholisch van aard.

Ik heb het verdriet van mijn ouders gezien toen ik eenmaal na 7 jaar was afgekickt. Ik herleefde nu nuchter hoe mijn vader - zeer sterke stoicijnse man - huilde als een klein kind om mijn ongeluk. De wanhoop van mijn moeder en de beschuldiging 'weet je hoe het is als de politie aan de deur staat om te vertellen dat jij op de IC ligt.'

Nog steeds ben ik niet echt gelukkig, maar uit schuldgevoel en respect doe ik mijn best om te blijven leven en mijn shit voor mijzelf te houden, voor mijn ouders hun gemoedsrust.

Ik ben fel denk ik omdat ik mijzelf heel erg herken in jou, hoe ik toen was. En ik wil je behoeden voor een grote fout, zeker als je gaat shotten of anderzijds zelf iets probeert. Want als je het overleeft mag je ook jouw geliefden zo kapot zien gaan. En dat is erger dan dood gaan, geloog me.

Daarnaast is het gevaarlijk als het niet lukt. En de kans bestaat dat je verslaafd raakt aan hero, dat je juist wil leven omdat je ineens euforie ervaart. En geloof me, ook dat wil je niet.

Flikker die hero aub weg en als je toch moet testen met shotten zoek dan een zoutoplossing.

Overigens heb je een te romantisch beeld van overdosis hero...echt. Meestal is t gewoon stikken in je kots, of stikken want je ademhalingsspieren werken niet meer.

Euthanasie moet dus per se met het restant familie daarbij, ik neem aan, daarbij aanwezig?
Dit is nogal een vraag, die je stelt aan je familie. Enorm zelfs. Want, ik ga ervan uit dat deze mensen dit helemaal niet willen!
Heb je dit onderdeel al uitgezocht?
Hierna: besef je eigenlijk wat je aan deze mensen vraagt? Ofwel, w a t je precies vraagt?
Want deze zeer ingrijpende gebeurtenis is toch wel van een iets ander kaliber dan een kerst uitdeling van een glaasje goede wijn en hierna van vuurwerk ...
Dus. Dat je je eigen leven beëindigen wil, allez , dat is jouw pakkie an .
Dat is van jou. Maar wat je van die andere mensen gaat vragen, dat is echt iets, wat n i e t van jou is.
Als dit geweigerd wordt, dan moet je dit respecteren. Uiteindelijk sta je er zelf alleen voor, ook al zijn er even ander en bij nodig, nee, je staat er moederziel alleen voor .
Dat geldt overigens voor ieder mens, dat leeft, maar het is de waarheid .
Ik hoop, dat je uiteindelijk een goede keuze maakt.
Voor jezelf, en ook voor de anderen.

Ik val even zo hier binnen. Ik heb niet alle reacties gelezen maar wel alle van @Socialrealist .
Heb jij al eens contact gehad met de levenseinde kliniek?

http://www.levenseindekliniek.nl/

Kunnen zij jou niet helpen? Voor zo ver ik begrijp en hoor is er de laatste paar jaar wel meer begrip voor euthanasie bij psychisch lijden. En zo te horen lijdt je al heel lang aan je psyche en de gevolgen.

Verder is het een prima discussie over een onderwerp wat helaas nog te veel taboe heerst.

Heel erg veel sterkte!

Idd, zoals hier boven al staat is euthanasie
En dan de actieve, nog altijd een taboe.
Zo wijzen vrijwel alle geloven euthanasie af, omdat men zegt De Heere heeft u het leven geschonken, het is aan de Heere om dit leven op een moment dat de Heere dat moment kiest, dit leven weer terug te nemen, een en ander op de manier die de Heere daarvoor bepaalt.
M.a.w. het is niet aan de mens zelf, om dit te bepalen en om dit te doen.
Dat kan dan wel zo zijn, ikzelf vind, dat deze inzichten toch wel achterhaald zijn.
Wijlen mijn schoonvader van toen heb ik letterlijk gedurende 6 jaar zien creperen van de pijn door slokdarmkanker.
Zijn manier van heengaan was mensonwaardig.
Op een moment zag ik hem letterlijk krom van de pijn op een krukje zitten naast het ziekenhuis bed omdat hij van de pijn (ook al omdat men vergeten was om op tijd de hechtingen eruit te halen!!) niet meer in dat bed kon gaan liggen...
En morfine hielp hem niet meer.
Ik zien dat beeld van dat hoopje ellende (deze ongelukkige man) nog regelmatig in mijn dromen.
Omdat zijn vrouw als streng gelovig mens pertinent tegen euthanasie was, werd hem deze geweigerd.
Uiteindelijk kreeg hij een inwendige bloeding waaraan hij overleed .
Kort gezegd : een schandalige gang van zaken.
Ik was toen jager en minstens twee keer heeft hij mij om mijn geweer gevraagd, wat ik natuurlijk niet kon geven.
Afijn, heden ten dage liggen de zaken anders, dat wel, maar kijk eens om ons heen, naar de Europese unie landen!
Euthanasie is nog altijd in heel veel landen een absolute no go.
Italië!
Al ben je in de negentig, en ben je aan het einde van het leven ongeveer, dat doet er niets toe, je krijgt de euthanasie dus never nooit. Tja, daar woont die meneer in die witte jurk....il Papa...
Hoe het zich ontwikkelt hier in die blode Niederlande, wie zal het zeggen.
Als de SGP aan teveel zetels in de Tweede Kamer komt, dan gaan wij weer 700 jaar terug in de tijd, dat staat wel vast.
Ik hoop dat de TS ons op de hoogte wil houden van zijn precaire geval!

Socialrealist zei:

Bedankt voor je excuus en uitleg!


Ik leef al vanaf begin mijn jeugd puur voor mijn familie uit schuldgevoel.
Ik ben in de 30.
Ik heb alles geprobeerd, geloof me.
De vraag is, wanneer mag ik wel?
Moet ik de rest van mijn leven puur leven vanwege schuldgevoel? Voor mijn familie?
Wanneer mag je egoïstische zijn en voor jezelf kiezen als je alles geprobeerd hebt, alles eruit hebt gehaald, er niks meer uit te halen is, geleerd wat je kan leren ect ect.
Wat weegt zwaarder?
Mijn familie, in leven blijven voor hun..
Mijn eigen leven en keuze..

Wanneer heb ik genoeg gedaan, geprobeerd, gevochten, gestreden, geleden, volgehouden...

De hero, ik was het enkel aan het uitzoeken.
Mijn opties zijn beperkt omdat ik dus geen geld meer heb.
Ik heb het 1x gekocht en daar blijft het ook bij.
Ik vindt er geen drol aan en ging ervan over mijn zuiger.
Doe mij maar speed.
Ik ben nu ook een nachtje door gegaan.

Hoe lang geleden was jou laatste ts poging?
Gaat het nu wel goed in je leven?
Werk of school?
Niet meer verslaafd?

Klik om te vergroten...

Oh dat is al heel lang terug, tijdens mijn verslaafde periode. Dat is al een poging tot trage zelfmoord op zich natuurlijk, maar OK. Ja ik ben al inmiddels bijna 8 jaar clean. Dan begint de ellende overigens pas.

Tja wat jij zwaarder vindt wegen is aan jou. Bij mij weegt het sowieso zwaarder dat mijn ouders zo min mogelijk pijn hebben, maar ook wil ik zelf nu niet meteen dood ofzo omdat het tóch een gegeven is dat je doodgaat. Uitgeleerd ben je overigens nooit. Ik zit ook vrij vast in vaste denkwijzen en sommigen zijn ook feitelijk wel juist, maar ik probeer het anders te gaan zien en minder cynisch en misantroop te worden. Doodeng, dat wel natuurlijk want dat betekent oprechte interactie met mensen. Emotie.

Ik raad je écht psychedelica aan. Wat heb je te verliezen? Je hersenen leggen dan letterlijk andere verbindingen tijdelijk aan in je kop, wie weet wat er dan uitkomt..

Wat voor een teken is dit dan...een verkeersteken?
Een tekening?
Mijn ex schoonzus was óók een soort van zweverig type, ik heb talloze discussies met haar gevoerd over zielen, leven na de dood, cremeren of begraven, Jozef Rulof bullshit, en nog veel meer.
Probeer zo iemand maar eens uit het hoofd te praten, dat cremeren géén pijn doet, dat begraven eigenlijk erop neerkomt dat de naaste familieleden van de overledene ve kle jaren lang opgescheept zitten met het onderhouden van dat graf, ach...het is teveel om hier allemaal neer te zetten.
Bij mij is dood, is dood. Alles stopt.
Wat er verder met de ziel gebeurt, daar komen we vanzelf wel achter.

Portobello zei:

Ik raad je écht psychedelica aan. Wat heb je te verliezen? Je hersenen leggen dan letterlijk andere verbindingen tijdelijk aan in je kop, wie weet wat er dan uitkomt..

Klik om te vergroten...

De TS is psychosegevoelig gebleken in het verleden.

Al is er natuurlijk iets voor te zeggen dat als je toch van plan bent zelfmoord te plegen, dat dat de situatie wat anders maakt. Maar de TS lijkt dan weer niet open te staan om van gedachten te veranderen en dat is dan weer erg belangrijk wil je serieus psychedelica gebruiken om tot nieuwe inzichten te komen. Het is ook een recept voor een helse trip (vasthouden aan je overtuigingen), zeker als het om zulke ingrijpende dingen gaat. Ik zou er niet vanuit zo'n state of mind aan beginnen.

Legio Patria Nostra zei:

Wat voor een teken is dit dan...een verkeersteken?
Een tekening?
Mijn ex schoonzus was óók een soort van zweverig type, ik heb talloze discussies met haar gevoerd over zielen, leven na de dood, cremeren of begraven, Jozef Rulof bullshit, en nog veel meer.
Probeer zo iemand maar eens uit het hoofd te praten, dat cremeren géén pijn doet, dat begraven eigenlijk erop neerkomt dat de naaste familieleden van de overledene ve kle jaren lang opgescheept zitten met het onderhouden van dat graf, ach...het is teveel om hier allemaal neer te zetten.
Bij mij is dood, is dood. Alles stopt.
Wat er verder met de ziel gebeurt, daar komen we vanzelf wel achter.

Klik om te vergroten...

Je hebt nu al talloze keren gezegd dat bij jou dood = dood is. Maar zie je ook dat hoe hardnekkig jij in dingen gelooft, dat ook vaak opgaat voor anderen? Als het voor iemand een geruststelling is dat het lichaam in de aarde begraven wordt en niet verbrand, wie zijn wij om daar tegen te zijn? Het is helemaal geen kwestie om zo iemand dat uit het hoofd te praten. Het is een kwestie van zo iemand's wensen respecteren.

Mijn eigen geloof: als alles stopt, echt álles stopt, dan zou zelfs jouw meest essentiële bewustzijn stoppen. Wat zou betekenen dat er letterlijk niets meer is om te ervaren en dat is een non-ervaring. Of die "ervaring" nu een minuut of een miljoen jaar lang duurt, jij ervaart er helemaal niks van. Om deze reden geloof ik niet dat zo'n dood eeuwige rust is. Rust is immers een ervaring. Op zijn minst zal jij er moeten zijn om het te ervaren en dan is het niet 'niets' meer. Als het relevant is voor jou, dan is het dus altijd een ervaring. We weten niet wat de (vorm van de) ervaring zal zijn, maar voor ons zal er altijd een ervaring zijn. Is die er niet, dan is het niet onze ervaring en dus compleet irrelevant voor ons.

Beste luitjes,

Voelt het fijn om iemand
te veroordelen die zo iets persoonlijks deelt?! Je denkt natuurlijk dat iedereen op jouw mening of levensles zit te wachten.
Als je iets schokkend vind om te lezen, omdat je het gewoon weg niet begrijpen kan, zegt dat al genoeg.
Zelfmoord is een taboe voor velen! (bijna voor iedereen)
Maar met je ongezouten mening iemand wegzetten in zo'n discussie?
En dan denken dat jouw overtuiging de enigste en juiste is!?
pfffff prutser!

Je hoeft geen verantwoording af te leggen @Socialrealist!

Kijk nou eens....goeden dag!
Hier winnen we de oorlog wel mee...

@ Mindless ik respecteer iedereen. In zoverre als zij dat respect verdienen .
Betreffende mijn gewezen schoonzus:
Waar zij mee voor den dag komt, is in mijn ogen kolder. ,zij heeft onder meer verkondigd, weer zeer gelovig te zijn geworden. (Respect)
Vervolgens blijkt zij in scheiding te liggen.
Dat verandert de zaken.
Immers, wat staat er geschreven in het grote boek: ik citeer:
" Gij zult niet echtbreken. Want al, wat God verbonden heeft, dat zal de mens niet scheiden" einde citaat
Toen ik dit haar onder ogen bracht, kwam ze met de opmerking:
" ja, maar je moet niet zó geloven "...
Op zo een moment verlies je bij mij dat respect.
Zó kan ik het ook....

P.s.
O ja. Het is haar tweede scheiding!!

1.Ik pleeg zelfmoord op een impulsief/instabiel moment en op een gruwelijke wijze omdat ik uit schuldgevoel maar blijf leven, euthanasie geen optie is en uiteindelijk de strijd verlies.. -traumatische-

2. Ik ga in mijn 1tje het traject in, contact met fam zal er dan niet zijn. Zij krijgen dan ineens een datum te horen en daar moeten ze het mee doen. Niet eens zijn met euthanasie en dus niet betrokken. -traumatische-

3.Ik pleeg zelfmoord doormiddel van het euthanasie traject, samen met mijn geliefden, die het begrijpen, accepteren, die zich voor kunnen bereiden, die op een veel beter manier het rouwproces in gaan en niet achter blijven met een trauma.

Dus ja, natuurlijk wil ik dit met mijn familie doen.
Ik eis het niet van ze, Ik verwacht het niet.
Er bestaat een reële kans dat ik ze een trauma bezorg.
En dat probeer ik onzettend hard te voorkomen.
Ik ben dan misschien egoïstische dat ik euthanasie wil, voor mezelf kies, maar wat zegt het over mijn egoïsme dat ik net zo lang probeer te blijven leven totdat zij er klaar voor zijn, ik ze



Ik ook natuurlijk zomaar per ongeluk over 20 jaar nog leven
Who knows..

Portobello zei:

Oh dat is al heel lang terug, tijdens mijn verslaafde periode. Dat is al een poging tot trage zelfmoord op zich natuurlijk, maar OK. Ja ik ben al inmiddels bijna 8 jaar clean. Dan begint de ellende overigens pas.

Tja wat jij zwaarder vindt wegen is aan jou. Bij mij weegt het sowieso zwaarder dat mijn ouders zo min mogelijk pijn hebben, maar ook wil ik zelf nu niet meteen dood ofzo omdat het tóch een gegeven is dat je doodgaat. Uitgeleerd ben je overigens nooit. Ik zit ook vrij vast in vaste denkwijzen en sommigen zijn ook feitelijk wel juist, maar ik probeer het anders te gaan zien en minder cynisch en misantroop te worden. Doodeng, dat wel natuurlijk want dat betekent oprechte interactie met mensen. Emotie.

Ik raad je écht psychedelica aan. Wat heb je te verliezen? Je hersenen leggen dan letterlijk andere verbindingen tijdelijk aan in je kop, wie weet wat er dan uitkomt..

Klik om te vergroten...

Zelfs met een geschiedenis van psychose, disociatie,derealisatie en depersonilisatie?

2hard zei:

Beste luitjes,

Voelt het fijn om iemand
te veroordelen die zo iets persoonlijks deelt?! Je denkt natuurlijk dat iedereen op jouw mening of levensles zit te wachten.
Als je iets schokkend vind om te lezen, omdat je het gewoon weg niet begrijpen kan, zegt dat al genoeg.
Zelfmoord is een taboe voor velen! (bijna voor iedereen)
Maar met je ongezouten mening iemand wegzetten in zo'n discussie?
En dan denken dat jouw overtuiging de enigste en juiste is!?
pfffff prutser!

Je hoeft geen verantwoording af te leggen @Socialrealist!

Klik om te vergroten...

Ik denk niet dat iemand hier het een taboe vindt of onbegrijpelijk, hoor. Ik in ieder geval niet en ik lees dat bij niemand echt terug. Wel denk ik dat mensen in eerste instantie geneigd zijn te kijken naar andere oplossingen voor iemand die zo jong nog is, gewoon, omdat zelfmoord echt nogal definitief is. Dan nog: eigen keuze natuurlijk.

Het blijft wel een openbaar forum natuurlijk waar mensen op kunnen reageren zoals zij willen. Ik vind het vrij respectvol eigenlijk, de reacties.