#1
Ik begrijp absoluut wat ik vraag, daarom wacht ik rustig af.Blijkbaar zat er iets bij dat irritatie veroorzaakt, kan door de PH waarde van het citroensap komen ja.
... :')
Dat zullen mensen niet snel gaan toejuichen natuurlijk. Als het aan mij lag had een goede vriend van mij ook nog geleefd ondanks dat hij toch wel vrij consistent zei dat het hem allemaal zwaar zat was geweest. Ik heb begrip voor zijn keuze voor zover mogelijk maar ik ben het er gewoon niet mee eens. We kunnen een ander zijn leven niet leiden en we kunnen ook niet weten welke exacte gevoelservaring een ander beleeft. Het licht ook gewoon niet zozeer in het instinct van de mens om actief met de dood bezig te zijn en vermijden dit liever letterlijk en figuurlijk.
Ik denk dat iemand al vrij sterk in zijn schoenen moet kunnen staan wil die dat gesprek met jou kunnen voeren. Als je iemand die dicht tot je staat met veel zekerheid laat merken uit het leven te willen stappen zul je ze niet alleen met de dood confronteren maar ook een sterk gevoel van tekort schieten die nooit volledig af te schudden valt.
Toen mij zoiets verteld werd hoorde ik het wel maar tegelijkertijd hoorde ik het ook niet, het ging de kluis in om de mentale impact behapbaar te maken. Ik heb destijds begrip getoond voor zover mogelijk en geen spijt maar misschien vraag je wel om het onmogelijke van mensen die dicht tot je staan. Het blijft moeilijk in ieder geval.
Mensen moet zelf ook mentaal klaar zijn om dit te doen voor mij.
Ik ben niet overhaast.
Ik bereid het alvast voor.
Dat geeft ook enigszins rust, dat ik er op deze manier mee bezig ben , dan kwaad en woedend zijn dat men het niet kan/wil en continu bezig met de zelfmoord gedachten.