Dit is mijn eerste post in dit topic, aangezien ik gister voor het eerst diazepam voorgeschreven heb gekregen. Van mezelf ben ik vrij neurotisch en er zijn wat dingen gebeurd in het verleden waardoor dat niet bepaald minder is geworden. Dit is niet eens het ergste probleem, verleden is gebeurd, vergeef anderen om jezelf te verlossen is mijn motto (geleerd tijdens een DMTtrip, niks religieus).
In de afgelopen jaren heb ik veel geblowd en ben jong gaan roken (ik was 9 toen ik voor het eerst rookte, rond mijn 11de op regelmatige basis zeg maar, ik ben nu 39). Ik heb in die tijd COPD opgelopen (roken is echt slecht voor je, blowen voor je longen nog erger ^^) en ik heb de ziekte van Crohn (chronische darmontstekingen).
Ik doe lichamelijk werk in drie ploegendienst en ben lichamelijk gesloopt. De fysieke spanning is dusdanig opgelopen, dat mijn spieren zo gespannen zijn, dat ik continu aan het hyperventileren ben, samen met een enorme druk op mijn borst. Dit icm mijn minder goede longen is zwaar vermoeiend, mijn longen moeten zich maar iedere keer opblazen met tegendruk vanuit mijn borstspieren (ergens wel goed voor de longkrachttraining zegt mijn gevoel).
Ik dacht dus eerst dat het mijn longen zelf waren, maar mijn huisarts luisterde ernaar en m'n longen zijn schoon, geen piepje, geen ruis (na 30 jaar roken...? wauw! maar wel copd). Wel een hartslag van 120 in rust trouwens, nagels opgevreten etc...
Ik had van het weekend een 2cb-trip genomen, wat mij niet beviel, maar wat mij wel weer iets leerde over mezelf: stop met roken, blowen, geef je luchtwegen en je lichaam de rust die ze nodig heeft. M'n keel stond in brand (droge strot doordat ik niet door mijn neus kon ademen ivm druk op de borst en verkoudheid), de druk op mijn borst werd enorm (mijn hartslag bleef wel rustig, dat is dan wel frappant, daardoor maak ik me nooit teveel zorgen tijdens zo een trip), maar de boodschap was dus zeer duidelijk!
Conclusie: ik ben lichamelijk zo gespannen als wat en ik heb nu voor twee weken diazepam gekregen, 2mg, 2x daags, evt met twee weken te verlengen... lichamelijk ben ik uitgeput en heb geen conditie. Ik zit nu voor de tweede dag aan de diazepam en man o man, wat kan ik toch heerlijk rustig ademhalen, geen hyperventilatie meer...
Ik kan nu twee dingen doen: helemaal niets meer en mezelf niet al te moe maken, waardoor ik een verslaving zal opbouwen naast mijn blowverslaving, blijf benzo's gebruiken en roken en zoek een huisarts die wel voor langere termijn diazepam voorschrijft en stort mezelf in een ravijn of...
Ik ga van deze stress en de diazepam gebruik maken om de afkickverschijnselen van het niet-blowen te onderdrukken, stop met roken, meer bewegen, beter eten en me meer onder de mensen begeven, om een positiever gevoel te kunnen krijgen in het leven.
Ok zal ik moeten gaan toegeven aan het mezelf op een gezondere manier moe maken: door te bewegen!
Dit zal niet makkelijk worden, maar ik ga het wel proberen, want ik wil af van afhankelijkheid van allerlei stofjes die je brein beïnvloeden en moet mezelf net zo goed kunnen voelen zonder troep (misschien zelfs beter, ik blow al 25 jaar en weet niet echt meer wat "voelen" nu precies inhoudt...
Ook zal ik meer rekening moeten gaan houden met mijn lichaam in de toekomst, dus ik heb mezelf aangemeld voor een MBO-4 opleiding, om lichamelijk rustiger werk te kunnen vinden en om uit een meer-ploegensysteem te kunnen stappen, zodat mijn lichaam 's-nachts kan rusten, dit is erg belangrijk voor de luchtwegen en in mijn geval ook voor mijn metabolisme.
Wat me wel opviel, is dat ik gisteren slecht in slaap kon komen. Dit had ik niet verwacht eigenlijk, maar aangezien ik vaker slecht in slaap val, maar accepteer dat ik wel in m'n bed lig en toch lichamelijk uitrust, vond ik dit niet zo erg, maar wel noemenswaardig.
Wat ook belangrijk is om te weten is het volgende:
Van stress raak je uitgeput. Van diazepam word je rustiger en ontspannen. In beide gevallen heb je de neiging om rust te zoeken en niets te ondernemen, want je "hebt er de puf niet voor".
Ook heb je de neiging om toe te geven aan alle vermoeidheid die ineens naar boven komt en hebt de neiging om overdag siesta's te houden.
In je hersenen heb je je frontaal lobben, of voorhoodskwabben, die zijn hetzelfde.
Dit gebied van je hersenen geeft jou je initiatieflust. Dit wordt gestimuleerd door beweging, zelfs kauwen van voedsel is hier een essentieel onderdeel in (waarom krijgen demente bejaarden alleen maar pap en vla dan? Waarom beweegt 75% van de mensen in verzorgingshuizen minder dan 2x 20 minuten achter elkaar per JAAR? In verpleeghuizen zelfs 95%!! Hier worden deze mensen dus niet slimmer van, zeker niet met dementie erbij...).
Wanneer je dus de hele dag lekker zit te genieten van je benzo's, geen lichamelijke activiteiten onderneemt, zal je je zo futloos en moe blijven voelen tot het einde der dagen, simpelweg omdat je je initiatiefcentrum niet stimuleert. Het probleem is dat je ertoe aanzetten óm te gaan bewegen zó vreselijk moeilijk is, omdát je voor je gevoel geen puf hebt, dat je al snel in een vicieuze cirkel zit, welke moeilijk zijn te doorbreken: de cirkel van verslaving is rond.
Ik begrijp dat het leven erg eng is en dat veilig in je huisje zitten een veilig gevoel geeft. De mens is een gewoontedier en het is onderzocht dat men ongeveer na 66 maal na het uitvoeren van een handeling, men gewend is geraakt aan die handeling en deze automatisch zal blijven uitvoeren. Dit betekent dus ook, dat wanneer je je levensstijl wil aanpassen, je hier op zijn minst twee maanden mee bezig bent, als je iedere dag consequent jezelf aan je schema's houdt. Na die twee maanden is er een grote kans op terugval, omdat je een grens nadert die jou definitief alles anders laat doen dan je al tig jaar gedaan hebt. Dit is de eerste stap naar een ander leven... twee maanden afkicken en zwaar schema aanhouden, vervolgens je leven inrichten en ieder meubelstuk dat je toevoegt of verwijdert in je leven, heeft twee maanden incubatietijd nodig... dit wetende maakt dingen misschien makkelijker voor mensen om zaken te veranderen in het leven, ik ga ermee beginnen in ieder geval, even mezelf een skup onder m'n kont geven, al is dit anatomisch niet mogelijk.
Het is een wat lang verhaal geworden geloof ik, misschien ook niet altijd even chronologisch, ik heb geen idee, die diazepam doet wel wat met me... en ik geloof niet dat ik dat erg leuk vind, maar mijn ademhaling is tenminste weer even normaal, ik zie diazepam als overbrugging en onderdrukking van komende afkickverschijnselen van het blowen en roken en hoop dat ik slaag om hier over een maand mee klaar te zijn.
