#1
‘Drugs’: Paddo’s, wiet, tabak
Aantal personen: 5
Dosering: Iets meer dan 2 porties paddo’s verdeeld
Beste FD-ers.
Dit wordt mijn eerste post op het forum. Ik ben al een lange tijd ongeveer alles aan het lezen hier maar ben niet erg actief als het gaat om posten. Ik schrijf dit report ongeveer 1 a 1,5 jaar later na de gebeurtenis, maar ik moet hem toch even delen aangezien hij (nog steeds) een behoorlijke impact op mij gemaakt heeft. (uiteraard doet elke trip dit, maar dit was bijzonder)
Ongeveer een jaar geleden heb ik met wat goede vrienden paddo’s genomen in mijn studentenkamer (geen huisgenoten).X, M, S, P en ikzelf hadden ongeveer twee porties paddo’s verdeeld. Dit klinkt als een lage dosering maar de paddo’s waren echt heel erg sterk. Toen wij de paddo’s geconsumeerd hadden begon het feest, iedereen zat lekker in zijn vel en genoot van de prachtige effecten die prachtige paddo ons bracht. De sfeer was ongelooflijk goed en niets leek roet in het eten te gooien.
Zelf ben ik heel erg actief bezig met muziek maken, ik probeer een soort van psychedelische ambients te maken met wat breaks om een extra dimensie aan een trip te geven. In mijn vorige trips ben ik helemaal samengesmolten tot huilen (van genot) aan toe op mijn muziek. Prachtig welke emoties er allemaal los kunnen komen op (zelfgemaakte) muziek in een trip.
Toen wij deze trip deden waren wij allemaal een stuk jonger (rond de 19, X en M waren een jaartje ouder). Achteraf heb ik superveel spijt dat wij de paddo’s op een recreatieve manier hebben gebruikt. Ik ben ook zelf een keer in een trip behoorlijk bad gegaan omdat ik de paddo’s recreatief tot mij nam. Een les om nooit te vergeten. (dit was een andere trip waar ik misschien een andere keer wel eens een report van ga schrijven, kut maar daarom niet minder leerzaam). Sindsdien benader ik dit wonderschone natuurproduct op een totaal andere manier.
Iedereen zat lekker in zijn vel en wij waren hem ongelooflijk hard aan het spacen op sigaretten, jointjes, wierook, de visuals en andere triptools. Ik zat lekker achter mijn Imac wat eigen muziekjes te beluisteren om invloeden op te doen en deze later in de muziek te verwerken, iedereen genoot van de muziek en spacede lekker weg.
Het was de derde keer dat S en X paddo’s tot zich namen, voor M de eerste keer en voor P de tweede keer. Zelf was ik de meest ervaren persoon. S voelde zich geweldig en ik bood hem mijn koptelefoon aan zodat hij mijn muziek op een intensere manier kon ervaren. Hij wilde niets anders en zette de koptelefoon op en ging in de andere kant van de kamer zitten. Zijn gezichtsuitdrukkingen vertelde ons dat alles goed was en wij lieten hem lekker oplossen in zijn wereldje.
In de tussentijd spacede wij heerlijk door op een onbeschrijflijke euforie.
Na ongeveer een half uur a drie kwartier (?) zette S zijn koptelefoon af en ging op de bank zitten bij ons. Op de boxen was een van mijn nummers “Battledrums” (In mijn fantasiewereld een oorlog tussen verschillende entiteiten) te horen. Opeens zie ik S lijkbleek trekken en hij zegt tegen mij “doe die muziek uit!”. Vanaf dat moment wist ik dat het mis zat omdat hij de persoon is die mijn muziek het beste kent en het meeste volgt van iedereen.
Hij stond op in paniek en liep naar het raam toe om wat verse lucht te happen. Daarna deed hij de balkondeuren open en ging hij liggen op het balkon (wat zeiknat was van de regen). Ik merkte dat het echt niet goed ging en ging (ook zwaar trippend) naar S toe om hem hulp te verlenen. Ik vertelde hem dat ik begreep dat hij zich niet goed voelde maar dat het niet verstandig was om zo in de kou buiten op een nat balkon te gaan liggen en ik vroeg hem om binnen te komen. Hij ging even rustig op een stoel zitten en ik vroeg X om een sapje voor hem te halen.
Kort daarna zag ik S flauwvallen, gelukkig stond ik achter hem en kon ik hem vasthouden zodat hij zich niet kon bezeren. Het was meteen duidelijk voor mij dat hij een suikerdip had. Ik was de enige met medische kennis en voelde mij als host en beste vriend uiteraard ook verplicht om hem te helpen. Ik legde mijn hand op zijn gezicht om hem signalen te geven van deze wereld, al snel kwam hij terug, lijkbleek en nog steeds in paniek. Ik vertelde hem rustig wat er gebeurd was en raadde hem aan een banaantje en wat sappen te drinken, dit deed hem erg goed.
Hij vertelde dat hij met de koptelefoon op zo naar andere werelden was gezogen en de oorlog tussen de entiteiten zo direct ervaarde dat hij zijn hele lichaam vergeten was. Logisch dat de signalen van suikertekort ook niet waren aangekomen. (even tussendoor, hij heeft geen suikerziekte, maar paddo’s kunnen naar mijn weten je bloedsuikerspiegel flink doen verlagen, is er iemand die hier info over heeft? ik heb veel gezocht naar soortgelijke situaties maar heb helaas weinig gevonden, het gebeurt ook regelmatig bij mensen als zij teveel wiet gerookt hebben. Heeft iemand hier ervaring mee in trips? tips?) Rustig begon hij weer een beetje bij te komen en ik stuurde M en P op pad om wat eten te gaan halen zodat S even rustig kon bijkomen, dit deed hem goed en rustig kwam hij weer terug op aarde, verbouwereerd van wat er zojuist gebeurd was. Dit was een van de meest intense, duistere ervaring in zijn hele leven.
De sfeer was totaal omgeslagen, iedereen was verschrikkelijk bezorgd over S, maar we wisten dat hij dit een plaats moest gaan geven en dat dit zo 1,2,3 niet mogelijk was. Eigenlijk heb ik tijdens het helpen van S amper emoties getoond en toen alles voorbij was, zo’n kwartier later voelde ik een soort intense stress loskomen, alsof er een vijftiendubbele dosis adrenaline ineens mijn lichaam ingeschoten werd. Ik ging even rustig zitten en toen ik hier een beetje controle over had besloot ik een klein jointje te vouwen om wat rustiger te worden. Dit hielp redelijk maar ik wist dat ik dit op dit moment niet kon verwerken. Ik deed mijn best dit niet te laten uiten aan mijn medetrippers om de sfeer niet nog meer te verzieken, maar ik stond echt om het punt om in huilen uit te barsten. M en P kwamen terug met wat chinees en we hebben lekker gegeten met zijn allen. We hebben nog wat doorgechilled en uiteindelijk is iedereen naar huis gegaan.
Toch ben ik erg tevreden met de trip die ik ervaren heb. Ik heb mooie linkjes voor mijzelf gemaakt en eigenlijk heel erg genoten, hoe kut dat ene moment ook was. S was verschrikkelijk bang geworden en ik stelde hem voor om een keer samen, als hij er aan toe was om rustig met zijn tweeën een vervolgtrip te doen zodat hij dit voor zichzelf een plaats kon geven. Die trip begon weer met pure paniek en veel kotsen voor S omdat zijn lichaam direct een afstootreactie gaf. Uiteindelijk heeft hij zich hier over heen kunnen zetten en hebben we een ongelooflijke mooie trip gedeeld.
Ik had er moeite mee om de gevoelens die naar boven kwamen van de trip (niet de vervolgtrip, maar deze die ik nu beschrijf) te verwerken. Tot zeker driekwart jaar na de ervaring kreeg ik nog regelmatig hartkloppingen en een adrenalinestoot waar ik niet goed mee om kon gaan als ik met S aan het chillen was, en ik ook maar een miliseconde een bepaalde gezichtsuitdrukking van hem zag. (dit gebeurde zelfs als we gewoon een normaal gesprek aan ‘t voeren waren met een jointje of wat, het lijkt wel alsof er wat frames uit deze beleving voor altijd in mijn geheugen gebrand zijn) De pure angst die hij uitstraalde een paar seconde voor hij out ging was echt afschuwelijk om te zien...ik zal dit nooit meer vergeten, gek genoeg maakte het op het moment dat het gebeurde weinig impact en deed ik wat ik moest doen.
Voor mijn gevoel heb ik daar nu vrede mee en komt dat niet meer terug, toch heeft dit een ongelooflijke impact op ons allemaal gemaakt.
Kort samengevat: Fantastische trip met een scherp randje. Onderschat lage doseringen niet en zorg dat je dextro of wat fruit bij de hand hebt als je gaat trippen. Dat u maar veel mag leren van dit wonderschone knowledge-fruit!
Bedankt voor het lezen!
Dit is mijn eerste tripreport, feedback is meer dan welkom!
Aantal personen: 5
Dosering: Iets meer dan 2 porties paddo’s verdeeld
Beste FD-ers.
Dit wordt mijn eerste post op het forum. Ik ben al een lange tijd ongeveer alles aan het lezen hier maar ben niet erg actief als het gaat om posten. Ik schrijf dit report ongeveer 1 a 1,5 jaar later na de gebeurtenis, maar ik moet hem toch even delen aangezien hij (nog steeds) een behoorlijke impact op mij gemaakt heeft. (uiteraard doet elke trip dit, maar dit was bijzonder)
Ongeveer een jaar geleden heb ik met wat goede vrienden paddo’s genomen in mijn studentenkamer (geen huisgenoten).X, M, S, P en ikzelf hadden ongeveer twee porties paddo’s verdeeld. Dit klinkt als een lage dosering maar de paddo’s waren echt heel erg sterk. Toen wij de paddo’s geconsumeerd hadden begon het feest, iedereen zat lekker in zijn vel en genoot van de prachtige effecten die prachtige paddo ons bracht. De sfeer was ongelooflijk goed en niets leek roet in het eten te gooien.
Zelf ben ik heel erg actief bezig met muziek maken, ik probeer een soort van psychedelische ambients te maken met wat breaks om een extra dimensie aan een trip te geven. In mijn vorige trips ben ik helemaal samengesmolten tot huilen (van genot) aan toe op mijn muziek. Prachtig welke emoties er allemaal los kunnen komen op (zelfgemaakte) muziek in een trip.
Toen wij deze trip deden waren wij allemaal een stuk jonger (rond de 19, X en M waren een jaartje ouder). Achteraf heb ik superveel spijt dat wij de paddo’s op een recreatieve manier hebben gebruikt. Ik ben ook zelf een keer in een trip behoorlijk bad gegaan omdat ik de paddo’s recreatief tot mij nam. Een les om nooit te vergeten. (dit was een andere trip waar ik misschien een andere keer wel eens een report van ga schrijven, kut maar daarom niet minder leerzaam). Sindsdien benader ik dit wonderschone natuurproduct op een totaal andere manier.
Iedereen zat lekker in zijn vel en wij waren hem ongelooflijk hard aan het spacen op sigaretten, jointjes, wierook, de visuals en andere triptools. Ik zat lekker achter mijn Imac wat eigen muziekjes te beluisteren om invloeden op te doen en deze later in de muziek te verwerken, iedereen genoot van de muziek en spacede lekker weg.
Het was de derde keer dat S en X paddo’s tot zich namen, voor M de eerste keer en voor P de tweede keer. Zelf was ik de meest ervaren persoon. S voelde zich geweldig en ik bood hem mijn koptelefoon aan zodat hij mijn muziek op een intensere manier kon ervaren. Hij wilde niets anders en zette de koptelefoon op en ging in de andere kant van de kamer zitten. Zijn gezichtsuitdrukkingen vertelde ons dat alles goed was en wij lieten hem lekker oplossen in zijn wereldje.
In de tussentijd spacede wij heerlijk door op een onbeschrijflijke euforie.
Na ongeveer een half uur a drie kwartier (?) zette S zijn koptelefoon af en ging op de bank zitten bij ons. Op de boxen was een van mijn nummers “Battledrums” (In mijn fantasiewereld een oorlog tussen verschillende entiteiten) te horen. Opeens zie ik S lijkbleek trekken en hij zegt tegen mij “doe die muziek uit!”. Vanaf dat moment wist ik dat het mis zat omdat hij de persoon is die mijn muziek het beste kent en het meeste volgt van iedereen.
Hij stond op in paniek en liep naar het raam toe om wat verse lucht te happen. Daarna deed hij de balkondeuren open en ging hij liggen op het balkon (wat zeiknat was van de regen). Ik merkte dat het echt niet goed ging en ging (ook zwaar trippend) naar S toe om hem hulp te verlenen. Ik vertelde hem dat ik begreep dat hij zich niet goed voelde maar dat het niet verstandig was om zo in de kou buiten op een nat balkon te gaan liggen en ik vroeg hem om binnen te komen. Hij ging even rustig op een stoel zitten en ik vroeg X om een sapje voor hem te halen.
Kort daarna zag ik S flauwvallen, gelukkig stond ik achter hem en kon ik hem vasthouden zodat hij zich niet kon bezeren. Het was meteen duidelijk voor mij dat hij een suikerdip had. Ik was de enige met medische kennis en voelde mij als host en beste vriend uiteraard ook verplicht om hem te helpen. Ik legde mijn hand op zijn gezicht om hem signalen te geven van deze wereld, al snel kwam hij terug, lijkbleek en nog steeds in paniek. Ik vertelde hem rustig wat er gebeurd was en raadde hem aan een banaantje en wat sappen te drinken, dit deed hem erg goed.
Hij vertelde dat hij met de koptelefoon op zo naar andere werelden was gezogen en de oorlog tussen de entiteiten zo direct ervaarde dat hij zijn hele lichaam vergeten was. Logisch dat de signalen van suikertekort ook niet waren aangekomen. (even tussendoor, hij heeft geen suikerziekte, maar paddo’s kunnen naar mijn weten je bloedsuikerspiegel flink doen verlagen, is er iemand die hier info over heeft? ik heb veel gezocht naar soortgelijke situaties maar heb helaas weinig gevonden, het gebeurt ook regelmatig bij mensen als zij teveel wiet gerookt hebben. Heeft iemand hier ervaring mee in trips? tips?) Rustig begon hij weer een beetje bij te komen en ik stuurde M en P op pad om wat eten te gaan halen zodat S even rustig kon bijkomen, dit deed hem goed en rustig kwam hij weer terug op aarde, verbouwereerd van wat er zojuist gebeurd was. Dit was een van de meest intense, duistere ervaring in zijn hele leven.
De sfeer was totaal omgeslagen, iedereen was verschrikkelijk bezorgd over S, maar we wisten dat hij dit een plaats moest gaan geven en dat dit zo 1,2,3 niet mogelijk was. Eigenlijk heb ik tijdens het helpen van S amper emoties getoond en toen alles voorbij was, zo’n kwartier later voelde ik een soort intense stress loskomen, alsof er een vijftiendubbele dosis adrenaline ineens mijn lichaam ingeschoten werd. Ik ging even rustig zitten en toen ik hier een beetje controle over had besloot ik een klein jointje te vouwen om wat rustiger te worden. Dit hielp redelijk maar ik wist dat ik dit op dit moment niet kon verwerken. Ik deed mijn best dit niet te laten uiten aan mijn medetrippers om de sfeer niet nog meer te verzieken, maar ik stond echt om het punt om in huilen uit te barsten. M en P kwamen terug met wat chinees en we hebben lekker gegeten met zijn allen. We hebben nog wat doorgechilled en uiteindelijk is iedereen naar huis gegaan.
Toch ben ik erg tevreden met de trip die ik ervaren heb. Ik heb mooie linkjes voor mijzelf gemaakt en eigenlijk heel erg genoten, hoe kut dat ene moment ook was. S was verschrikkelijk bang geworden en ik stelde hem voor om een keer samen, als hij er aan toe was om rustig met zijn tweeën een vervolgtrip te doen zodat hij dit voor zichzelf een plaats kon geven. Die trip begon weer met pure paniek en veel kotsen voor S omdat zijn lichaam direct een afstootreactie gaf. Uiteindelijk heeft hij zich hier over heen kunnen zetten en hebben we een ongelooflijke mooie trip gedeeld.
Ik had er moeite mee om de gevoelens die naar boven kwamen van de trip (niet de vervolgtrip, maar deze die ik nu beschrijf) te verwerken. Tot zeker driekwart jaar na de ervaring kreeg ik nog regelmatig hartkloppingen en een adrenalinestoot waar ik niet goed mee om kon gaan als ik met S aan het chillen was, en ik ook maar een miliseconde een bepaalde gezichtsuitdrukking van hem zag. (dit gebeurde zelfs als we gewoon een normaal gesprek aan ‘t voeren waren met een jointje of wat, het lijkt wel alsof er wat frames uit deze beleving voor altijd in mijn geheugen gebrand zijn) De pure angst die hij uitstraalde een paar seconde voor hij out ging was echt afschuwelijk om te zien...ik zal dit nooit meer vergeten, gek genoeg maakte het op het moment dat het gebeurde weinig impact en deed ik wat ik moest doen.
Voor mijn gevoel heb ik daar nu vrede mee en komt dat niet meer terug, toch heeft dit een ongelooflijke impact op ons allemaal gemaakt.
Kort samengevat: Fantastische trip met een scherp randje. Onderschat lage doseringen niet en zorg dat je dextro of wat fruit bij de hand hebt als je gaat trippen. Dat u maar veel mag leren van dit wonderschone knowledge-fruit!
Bedankt voor het lezen!
Dit is mijn eerste tripreport, feedback is meer dan welkom!
